ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่6.หรือมันก็เเค่มิตรภาพธรรมดาๆ

ชื่อตอน : ตอนที่6.หรือมันก็เเค่มิตรภาพธรรมดาๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.9k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 20 เม.ย. 2564 09:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่6.หรือมันก็เเค่มิตรภาพธรรมดาๆ
แบบอักษร

พี...

ผมนั่งคุยกับสิงห์ไปหลายเรื่องผมว่าผู้ชายคนนี้เป็นคนที่มีเสน่ห์เเละจริงใจมากๆ อีกอย่างรอยยิ้มของเค้าโคตรน่ารักเลยหล่ะครับ

"คุณขับรถกลับไหวไหมถ้าไม่ไหวนอนที่นี่ได้นะครับ.."สิงห์พูดบแกกับผม ตอนนี้ผมรู้สึกโอเคขึ้นมากเเล้วเเต่ไม่อยากไปจากที่นี่เลย

"นี่เบอร์ผมนะครับมีเรื่องอะไรไม่สบายใจก็โทรมาปรึกษาได้ตลอด.."สิงห์บอกกับผมก่อนจะยื่นกระดาษที่จดเบอร์โทรศัพท์มือถือของเค้าให้กับผม เเต่ผมอยากได้ไลน์ เฟสบุ๊ค ไม่ก็ไอจีเค้ามากกว่า

"นี่ไอจี เฟสบุ๊ค ทวิตเตอร์ เเละไลน์ของผมครับ.."ผมพูดก่อนจะยื่นโทรศัพท์ของผมให้กับสิงห์ ก็เค้าไม่ให้ผมผมก็ให้เค้าเองไปเลยไม่ดีกว่าเหรอครับ

"สำหรับวันนี้ขอบคุณมากๆนะครับสิงห์.."ผมพูดบอกกับเค้าออกมาด้วยสีหน้ายิ้มเเย้ม

"ยินดีครับ.."สิงห์ยิ้มก่อนจะพูดบอกออกมาหลังจากนั้นต่างคนก็ต่างเเยกย้ายกันไป

ผมรู้สึกมีความสุขมากที่มีคนที่เป็นมิตรเเละจริงใจอย่างสิงห์ให้กำลังใจผม ถึงผมกับเค้าเพิ่งจะรู้จักกันไม่นานก็เถอะ

ผมกลับคอนโดของผมก่อนจะเข้านอนไปเลยด้วยความง่วงตื่นขึ้นมาอีกทีก็เกือบจะเที่ยงเเล้ว วันนี้ผมไม่มีตารางบินเลยไม่ต้องไปทำงาน

ผมรีบอาบน้ำเพื่อจะไปหาอะไรทานเป็นอาหารเช้าเเละเที่ยงในมื้อเดียวกัน ผมนึกออกละว่าผมจะไปที่ไหน

"สวัสดีครับสิงห์.."ใช่ผมไปที่ร้านอาหารของสิงห์นั่นเเหละครับ

"เชิญนั่งที่โต๊ะก่อนเลยนะครับคุณลูกค้าเเดี๋ยวพนักงานจะเอาเมนูไปให้.."สิงห์บอกกับผมทำไมดูห่างเหินเเบบนั้นหล่ะ จริงสินะเราไม่ได้เป็นอะไรกันเเค่เพื่อนก็ยังไม่ใช่เลย..

"ระ..รับอะไรดีครับ"เด็กหนุ่มผิวขาวดูท่าจะเป็นคนญี่ปุ่นเอาเมนูมาให้ผมพูดขึ้น

"ต้องพูดว่ารับอะไรดีครับดิ พูดให้มันชัดๆไอบื้อ.."พนักงานอีกคนนึงพูดบอกออกมา พนักงานร้านนี้ดูท่าทางเป็นมิตรมากๆ

"ไอคิมจะไปกวนตีนฮิโรโตะทำไมวะ..มานี่เลยมา.."เชฟอีกคนในร้านเดินมาดึงพนักงานคนนั้นเค้าไปหลังร้าน เป็นร้านที่วุ่นวายดีเเท้

"มีอะไรเเนะนำไหม.."ผมถามออกมาเพราะผมมาที่นี่ผมก็กินเเต่ข้าวผัดนี่เเหละ ก็ผมชอบหนิ

"งั้นเอาข้าวผัดมาละกัน สลัดจานนึง เเล้วก็น้ำส้ม.."ผมพูดบอกกับพนักงานก่อนเค้าจะจดเเล้วก็เดินไป ก็กินมันเเบบเดิมๆเนี่ยเเหละไม่ต้องวุ่นวายดี จะสั่งสเต็กหมูก็ไม่เข้าท่า

หลังจากนั้นผมก็นั่งรออาหารไปเรื่อยๆ สิงห์เค้าบอกว่าโทรหาเค้าได้ทุกเมื่อเเต่ตอนนี้เค้าดูยุ่งๆผมจะโทรหาเค้าได้ไหมนะ..

"อาหารมาเสิร์ฟเเล้วครับ ทานให้อร่อยนะครับ.."ซักพักพนักงานคนเดิมเดินมาเเล้ววางจานอาหารลงบนโต๊ะ

ผมก็นั่งทานอาหารไปเรื่อยๆ ร้านนี้มีคนเข้ามาตลอดเวลาเลยหล่ะครับเท่าที่ผมสังเกตมาตลอดเกือบชั่วโมงที่นั่งอยู่

"เช็คบิลด้วยครับ.."ผมพูดก่อนจะเดินเช็คบิลเเล้วเดินออกมาจากร้าน รู้สึกหง่อยๆเหมือนคนโดนเมินยังไงก็ไม่รู้เลย หรือว่าเมื่อคืนจะเป็นเเค่มิตรภาพที่คนบนโลกทุกคนมีให้กันงั้นเหรอ..

"เดี๋ยวก่อนครับพี.."สิงห์เดินตามหลังผมมาก่อนผมจะรีบหันไปมอง

"ผ้าเช็ดหน้าของนายววันก่อนที่.."

"นายเอาไปเถอะ.."ผมบอกกับพีก่อนจะเดินออกมาจากตรงนั้นในทันที นี่ผมเป็นบ้าอะไรของผมวะเนี่ย ไปดิ กลับไปคุยกับเค้าดีๆดิวะ..

ผมกลับมานั่งคิดนอนคิดอยู่ในห้องนอนของตัวเองทำอะไรไปเรื่อยอ่านหนังสือปรัชญาชีวิตบ้างเป็นบางครั้ง รู้ตัวอีกทีก็เย็นเเล้วผมเพิ่งโดนเเฟนบอกเลิกนะผมควรจะคิดเรื่องนั่นดิไม่ใช่เรื่องของสิงห์..

ผมขับรถกลับบ้านเพื่อไปหาพ่อกับเเม่ของผม พูดง่ายๆก็ไปหาเรื่องทะเลาะนั่นเเหละครับผมมันเป็นคนที่เเย่มากๆเลย

"กลับมาเเล้วเหรอลูกทานอะไรมารึยังเดี๋ยวเเม่ไปหาอะไรมาให้ทาน.."เเม่เลี้ยงของผมซึ่งเป็นน้องสาวของพ่อผมเองพูดขึ้นมา

"คุณไม่ใช่เเม่ผม..เเม่ผมตายไปนานเเล้ว.."ผมพูดบอกออกมาด้วยน้ำเสียงเเข็งๆเเบบก้าวร้าว ผมลืมบอกไปว่าเเม่ของผมตายไปเเล้วส่วนนี้เเม่เลี้ยงของผมเอง

"หยุดท่าทางก้าวร้าวเเบบนั้นนะ.."พ่อของผมที่นั่งอยู่พูดขึ้นด้วยสีหน้าไม่พอใจ

"เเล้วนี่ทำไมเเกถึงกลับบ้านมาได้หล่ะ.."พ่อของผมถามผมออกมาต่อ

"ก็มาบอกถึงพฤติกรรมง่ายๆของคนที่พ่อคิดว่าเค้าดีไงหล่ะครับ.."ผมบอกกับพ่อของผมด้วยสีหน้าโมโห

"เเกพูดเรื่องอะไร หนูจูลี่เค้าทำอะไรเเกจะพูดอะไรก็ให้เกียรติคู่หมั้นเเกด้วยนะพี.."พ่อของผมมองมาที่ผมด้วยสีหน้าหงุหงิด

"เหรอครับ คู่หมั้นผมเเต่ไปเอากับคนอื่นบนรถเค้าเนี่ยนะ นี่เหรอวะคนที่เเสนดี น่ารัก เสเเสร้งทั้งนั้น"ผมพูดบอกกับพ่อของผมออกมา

"ต่อจากนี้พ่อเลิกสรรหาใครก็ตามมาได้เเล้วเรื่องผมจะรักใครผมตัดสินใจเองได้.."ผมพูดทำให้พ่อของผมโมโห

เพี๊ยะ..!!!!!

ผมโดนพ่อของผมตบหน้าเข้าอย่างจังด้วยความโมโห

"พ่อไม่ยอมให้เเกกลับไปคบกับพวกตุ๊ด พวกเกย์นั่นหรอกนะพี.."พ่อของผมพูดด้วยความโมโหเอามากๆ

"พ่อบังคับจิตใจผมไม่ได้หรอก.."ผมบอกกับพ่อของผมออกมาก่อนจะหงุดหงิดเเล้วเดินขึ้นห้องไปหยิบอะไรบางอย่างก่อนจะเดินลงมา

"เเกคอยดูละกันว่าพ่อทำอะไรได้บ้าง.."พ่อทบของผมพูดขู่ผมก่อนผมจะขับรถออกมาจากบ้านของผม ผมมันก็เเค่คนก้าวร้าวคนนึงนั่นเเหละครับ

อย่างที่พ่อของผมบอกผมเคยคบกับผู้ชายมาก่อนเเต่นั่นไม่ใช่ประเด็นหรอกความรักมันไม่ได้ขึ้นอยู่ที่เรื่องเพศเเม่ของผมสอนเอาไว้ เรารักใครต่อให้เค้าจะเป็นยังไงก็ช่าง

พ่อของผมพาจูลี่เข้ามาในชีวิตของผมตอนที่พ่อของผมจัดการกับทางบ้านของเเฟนเก่าของผมที่เป็นผู้ชายจนเค้าหายไปไม่ติดต่อกับผมอีกเลย นานวันเข้าผมก็หลงรักในความซื่อๆใสๆ น่ารักเเละอ่อนโยนของจูลี่ทำให้ผมตัดสินใจคบกับเธอมันไม่ใช่เรื่องง่ายเลยนะครับที่จะทำเเบบนั้น พ่อของผมบอกว่สผมเเค่สับสนในตอนนั้นผมไม่รู้จริงไปว่าทำอะไรอยู่หรือเเค่สับสนกันเเน่..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว