ติดใจ ..ไอ้โลกส่วนตัวสูง
นี่กูทำไรอยู่ ??
ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

นี่กูทำไรอยู่ ??

 

 

" นี่กูทำไรอยู่ "   ผมลืมตาขึ้นและมักถามตัวเองทุกวันทุกครั้งที่ลืมตาตื่น ไม่ว่าผมจะหลับหรือไม่หลับก็ตาม ไม่รู้ทำไม และทุกวันผมจะขึ้นมาบนนี้ อาจเพราะชอบ ที่มันเงียบ ที่สำคัญ ลม..  

การได้มาเเอบงีบบนนี้มันดูจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิต     แต่วันนี้ดูท่าจะไม่สงบแล้วละ   ผมได้ยินเสียงบางอย่างและก็รู้ได้แบบไม่ต้องเดาเลย       ไอ้เสียงอื่มอ่า....แบบนี้   ผมลุกขึ้นนั่ง แน่นอนมันหงุดหงิดชิบ..  ผมตัดสินใจลุกออกจากที่ตรงนั้นไปหาที่สงบที่อื่นที่ไม่น่าจะโดนรบกวน  แต่ก็ต้องชะงักเพราะถึงเวลาเข้าเรียน

 

 

" ชิส์ "   เป็นการเปิดเทอมที่มันก็..  น่าเบื่ออยู่บ้าง ผมไม่ค่อยสนใจอะไรหรือใครนักหรอก ใช่ว่าผมจะไม่มีเพื่อนนะ  มีตั้งสองคน  

 

" เบาท์ ! "  พูดถึงเสียงมันก็แหลมมาแต่ไกล  ไอ้ฟิน ..เด็ก(?) ผู้ชายตัวเตี้ยกว่าผมตาโตสีดอกอัญชัญแหกปากเรียกผม มันโผล่ออกมาครึ่งตัวจากห้องเรียนปกติมันไม่ค่อยดี๊ด๊าแบบนี้ แสดงว่าต้องมีอะไรแน่

 

 

" เปิดเทอมแล้วดิ่เบาท์ " จู่ ๆ ก็มีแขนล็อคคอผมจากด้านหลังพร้อมกับเสียงที่คุ้นเคย    พี่ดอมพี่ชายข้างบ้านไอ้ฟินมัน   ทั้งสองคนนี้ผมรู้ว่ามันคิดต่อกันยังไง  ก็ผมไม่ได้โง่จนดูไม่ออกที่ไอ้พี่ดอมยอมเรียนซ้ำชั้นทั้งที่ฉลาดเป็นกรด  ซึ่งผมสรุปเหตุผลเอาเองว่า  พี่ดอมมันเรียนรอฟิน  ลุ้นนะ ว่าเมื่อไหร่มันจะลงเอยกันคือถ้าหมั่นไส้มาก ๆ ผมนี่แหล่ะจะทำให้มันทั้งคู่สมหวังเอง

 

" ดูไอ้ฟินมันดี๊ด๊าไรไม่รู้ดิ่ "  ผมยักหน้าไปทางฟินพร้อมจับแขนพี่ดอมมันออก พี่ดอมมันก็ไม่ถืออะไรเพราะรู้ว่าผมไม่ค่อยชอบให้จับตัวเท่าไหร่  พี่แกมองตามที่ผมบอกแล้วอะไรบางอยา่งมันก็ปรากฏบนสายตาคมเข้มของพี่ดอมทันที

 

" ถ้ามีคนง้าบไอ้ฟินไปก่อนอย่ามาทำพระเอกกับกูนะพี่ "  ผมตบบ่าพี่ดอมเป็นเชิงหยอก แม่ง..หน้าถอดสีเลย หึหึ  

 

" เบาท์.. "  ก็ได้แต่เรียกชื่อผมเบา ๆ ครับ แม่ง..ป๊อดชิบ.. ผมส่ายหัวเตามสไตล์ก่อนจะเดินไปตามที่ฟินมันเรียก อยากรู้เหมือนกันว่ามันตื่นเต้นอะไรขอเดา ว่าต้องเป็นเรื่องไร้สาระแหง ๆ 

 

" แหกปากไมฟิน "  ผมเดินเข้าไปในห้องเลือกนั่งตรงที่ชอบ ย้ำว่า ตรงที่ชอบจริง ๆ  อย่า ! เพิ่งคิด ว่าผมจะนั่งหลังห้องตรงมุมอับ ๆ ที่แอบหลับได้  ตำแหน่งโต๊ะเรียนที่ผมชอบนั่ง คือแถวหน้าสุดชิดริมหน้าต่าง โต๊ะเรียนปีนี้ถูกจัดให้นั่งเป็นคู่ ไอ้ฟินมันเลยจะมานั่งคู่กับผม  ไม่มีทางซะหรอกกูจะนั่งคนเดียว  ผมชี้ให้ไอ้ฟินไปนั่งคู่กับพี่ดอมแทนส่วนตัวเองก็นั่งโต๊ะที่อยู่ระหว่างโต๊ะเรียนคู่อื่น โดยเว้นว่างโต๊ะเรียนที่ชิดขอบหน้าต่างเอาไว้พูดง่าย ๆ ผมกันไม่ให้ใครนั่งด้วย ยึดอะยึด!

 

" เบาท์ ๆ ๆ  ๆ "  หลังจากจัดแจงที่นั่งเสร็จมันก็จิ้มรัวๆที่ไหล่ผมครับ จิ้มจากด้านหลังผมเอียงคอแต่ไม่หันไปหามันพอให้มันรู้ด้วยตัวเองว่า ..มีไร..

 

 

" รู้เปล่า ปีนี้ประธานจะย้ายมาเรียนห้องเรา "  มันชะโงกมากระซิบผม เพราะเพื่อนร่วมชั้นเริ่มทะยอยกันเข้ามาจนเต็มห้องแล้ว  ผมกัดริมฝีปากแน่น อย่างขัดใจ  ใคร ๆ ก็รู้ว่าไอ้ประธานนั่นน่ะเคร่งระเบียบแถมโรคจิต  ทำไมผมถึงว่ามันโรคจิตนะเหรอ ?  กฏของโรงเรียนนี้น่ะประธานเป็นคนเขียนขึ้นใหม่ทั้งหมดซึ่งมีบทลงโทษที่น่าอับอายและควรจะไปใช้เล่นในสถานเริงรมย์ผู้ใหญ่ซะมากกว่า  แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีใครแหกกฏ  เช่นผมไง ปีที่แล้วผมอยู่ปี 1 ผมแหกกฏบางกฏได้เพราะอยู่คนละห้องกับประธาน จึงไม่ได้อยู่ในสายตาประธานมากนักแล้วกรรมการสภานักเรียนในคลาสของผมตอนปี 1 ก็คือพี่ดอม ผมเลยชิว ๆ ได้ แต่ปีนี้อ่ะดิ่  

 

" มันต้องย้ายไปห้อง A ก่อนไม่ใช่เหรอ "  พี่ดอมสะดุ้งเล็ก ๆ เมื่อผมหันไปถามผมไม่รู้ว่าความสงสัยของผมมันแสดงออกมาแบบไหนจนเพื่อนสนิทต้องสะดุ้ง พี่ดอมมองหน้าผมดูเหมือนกำลังเรียงคำพูดอยู่ในใจ  และแล้วคำตอบที่ผมได้คือ..

 

 

" ปีที่แล้วรายงานของพี่มันดูดีเกินไปหมอนั่นเลยมาดูเองแต่มาแค่เทอมเดียวนะ ช่วงนี้ก็ทำตัวดี ๆ ไปก่อนเถอะเบาท์ "   ผมกระตุกคิ้วกับคำตอบที่ได้รับ เขียนรายงานไปแบบไหนวะ  เรื่องไร้สาระที่ไอ้ฟินมันดี๊ด๊า   ดูท่าจะไม่ไร้สาระซะแล้วสิ

 

 

" นี่ ให้ฉันนั่งด้วยสิ ^^ "   ผมขมวดคิ้วขึ้นพอจะรู้โดยไม่ต้องเงยหน้าไปหาต้นเสียงว่า เสียงที่ไม่คุ้นเคยนั้นมันคุยกับผม

 

" ไม่ ไปนั่งที่อื่นไป "  ผมตอบด้วยท่าทีเฉยเมยก้มหน้าก้มตากับหนังสือตรงหน้าเพราะมันน่าสนใจกว่าเจ้าคนที่ยืนข้าง ๆ ตอนนี้  แต่มันยังไม่ไปครับแถมมันยังแทรกตัวเข้ามานั่งโต๊ะฝั่งริมหน้าต่างคู่กับผมอีก !   ผมเงยหน้าไปหามันทันที พูดไม่รู้เรื่องแม่งต้องเจอกันบ้างละ

 

 

" หือ ^^ "  มันยิ้มแบบไม่รู้สึกรู้สาเมื่อประจันหน้ากัน  อยากต่อยหน้าหล่อ ๆ ของมัน ชิบแต่ทำไม่ได้เลยต้องเล่นด้วยถ้อยคำแทน

 

 

" เห็นว่าเป็นประธานจะทำไรก็ได้รึไง กูบอกไม่ให้นั่งที่ว่างก็มีไปนั่งที่อื่นไป  บังอากาศดี ๆ  "   

 

" ฉันก็ชอบอากาศดี ๆ และที่นั่งติดหน้าต่างก็มีแค่ตรงนี้ ^__^ "   มันยิ้มหน้าบานเลยครับ ไอ้หอกนี่มันกำลังสนุกที่เห็นผมหงุดหงิดอยู่ใช่มั้ย ? 

 

" .. ก็ได้ .. แต่มึงห้ามเสือกเรื่องกู ห้ามยุ่ง ห้ามถาม เข้าใจ? "  ผมยื่นคำขาดกับมันทันทีครับด้วยความเป็นประธานของมันมันต้องจุ้นเรื่องผมแน่ ๆ และผมจะเป็นมิตรกับมันไม่ได้เพราะผมไม่ทำตามกฏไง  มันพยักหน้าหงึก ๆ ตาแป๋ว ๆ เหมือนหมาอยากให้พาไปเดินเล่น  น่ารักตายห่าละ  แต่เมื่อตกลงกันได้ก็ดี ผมกลับมาสนใจการเรียนของผมเหมือนเดิม    อยากให้ถึงเวลาพักเร็ว ๆ จังว้อยยย

.

.

.

.

 

 

" เบาท์ ๆ  ๆ ๆ ๆ "  ผมตวัดตาขึ้นจากชามก๋วยเตี๋ยวเจอหน้าไอ้ฟินชะโงกมาหา  มองใกล้ ๆ ผิวมันละเอียดมากครับขาวชมพูเลยละต้องยอมรับว่าพ่อแม่พันธ์มันดีครับ  ทันทีที่ผมเหลือบตาขึ้นตามเสียงมันเรียก มันก็ชี้ให้ผมดูคนข้าง ๆ ที่เพิ่งจะนั่งลง บอกตรงกูไม่ได้สังเกตเลยเว้ยย

 

 

" นี่โต๊ะกูกับเพื่อนมึงไม่ใช่เพื่อนฉนั้นมึงลุกเลย "  ผมกลืนเส้นก๋วยเตี๋ยวลงคอแทบจะทันทีที่เห็นหน้ามัน ประธานไม้ มันยิ้มหน้าบานอีกแล้วครับแค่นั้นไม่พอมันยังนั่งกินหน้าเสมอลึ่ม  ผมนี่แทบอยากจะเอาถ้ายก๋วยเตี๋ยวราดหัวมันเลย

 

 

" เอาน่าเบาท์ไม้ไม่มีที่นั่งน่ะ " เสียงพี่ดอมครับ มันหันหน้ามองทั่ว ๆ เป็นการบอกกลาย ๆ กับผมว่าแหกตาดูรอบ ๆ ตัวหน่อยเบาท์   ซึ่งมันก็แน่นจริง ๆ ครับ ส่วนใหญ่เป็นพวก ปี 1  ที่ยังไม่มีที่กินประจำ  อย่างพวกผมนั่งกินตรงไหนก็ได้ครับถ้าผมอยากนั่ง ปกติผมไม่กินมื้อเที่ยงและมื้อเย็นขาดไม่ได้ก็แต่มื้อเช้า  แต่ที่มานี่เพราะฟินมันรบเร้าให้มาลองชิมร้านเปิดใหม่สำคัญกว่านั้นคือมันเลี้ยง   

 

 

 

" อ้าวเบาท์ กินเร็วจัง "  ฟินร้องทักเมื่อผมกำลังลุกออกจากที่นั่งหลังจากผมเปลี่ยนการกินเป็นการแดร๊กแทน  ผมพยักหน้าให้ฟินมันทีนึงแล้วเดินจากเพื่อนทั้งสองมาโดยที่มีไอ้ประธานนั่นนั่งร่วมโต๊ะด้วย  ผมไม่ได้ไม่ชอบหน้ามันหรอกนะ   แต่มันได้เวลาผมไปหาที่สงบ ๆ  ต่างหาก  

 

 

 

" หวังว่าตอนเที่ยงคงไม่มีเสียงอุบาดอีกนะ "  ผมวกขึ้นมาข้างบน คุณคงคิดว่ามันเป็นดาดฟ้า คิดผิดครับ มันเป็นโดมต่างหาก  โดมของชมรมเกษตรเอาไว้เพาะต้นกล้า ด้านบนที่ว่าคือชั้นที่ยื่นออกมาไว้สำหรับเก็บอุปกาณ์ซึ่งมันจะทำไว้ทุก ๆ ชั้น จะได้ไม่ต้อง ขึ้น ๆ ลง ๆ เวลาจะเตรียมการเพาะปลูก  ผมล้มตัวลงนอนกับความคิดที่ว่า  อย่าฝันนะ ..

 

 

 

 

 

--จบตอน--

 

 

 

 

 

สวัสดีขอรับ คือมาทำงานประจำ นะ  แต่วันนี้ไม่มีไรทำ 

ขอใช้ชื่อในเว็บนี้ว่า อันวาโอ้ อนาคตจะมีเปลี่ยนมั้ย ไม่แน่ใจ

อันวาโอ้ เป็นสิ่งมีชีวิตที่ชอบเสพโดจินวาย ยามว่าง แต่ก็ไม่ได้หลากหลายนะ ส่วนใหญ่จะชอบแนวที่ ออกจะใจร้าย ลายเส้นสวย และไม่เซ็นเซอร์ (แลดูหื่นกามเนาะ5555+)

 

......  ..... ........( -.-) >> แต่คุณรู้ไรมั้ย   ที่ อันวาโอ้หัดแต่งนิยายอย่างเริ่มจริงจังแบบนี้เพราะอะไร << (-.-   ).....  ... ...... .... ....

 

คือมันคิดมานานแล้ว และก็พอดีที่รู้จักเว็บนี้ พอดีกับที่ อันวาโอ้บอกตัวเองว่า ลงมือทำสักที ถ้ามึงมีความสุขกับมัน เท่านี้แหล่ะ ก็เลยหัดแต่งโดยไม่มีพื้นฐานอะไร ไม่มีพล๊อต แต่งแบบไม่รู้และไม่เป็น แต่เชื่อว่าความสุขที่ใส่ลงไปน่าจะทำให้มันเป็นรูปร่างขึ้นมาได้  

 

** ฝากถึงท่านที่ติดตามสักเล็กน้อย (มีด้วย?) ในเวลานี้กำลังพยายามกำหนดวันอัพตอน ไม่รู้ว่าจะว่างสม่ำเสมอรึเปล่า แล้วเวลาว่างจะสามารถแต่งได้รึเปล่า ไงก็ขอบคุณที่รออ่าน **

.

.

ลงชื่อ

- อันวาโอ้ -

 

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น