ตอน
ปรับแต่ง
สารบัญ
ตอนนิยาย ()

ปรับแต่งการอ่าน

พื้นหลังการอ่าน
รูปแบบตัวอักษร
ขนาดตัวอักษร
ระยะห่างตัวอักษร

ตอนที่ 1

ณ บ้านหลังหนึ่งใจกลางกรุง 

ร่างบางกำลังก้มเก็บกวาดขยะต่างๆภายในห้องสัตว์เลื้อยคลานที่มีทั้ง งู กบ ตุ๊กแก ร่างบางเป็นคนชอบสัตว์เลื้อยคลานมีเยอะมากจนต้องเอาออกมาขายจนเป็นฟาร์มจนถึงทุกวันนี้  

"เฮ่อ~ เก็บกวาดเสร็จสักที ได้เวลาให้อาหารแล้ว"ร่างบางเดินไปเปิดกล่องเลี้ยงจิ้งหรีดเพื่อเตรียมให้กบกับตุ๊กแกส่วนต้องแต่ไปผสมกับผงแคลเซียม 

 

ติ้ง!! ติ้ง!!! ติ้ง!!! 

 

เสียงแจ้งเตือนดึงขึ้นร่างบางที่กำลังให้อาหารกบต้นไม่ก็หันมามองที่โทรศัพท์ที่มีการแจ้งเตือนก่อนจะเงียบไปร่างบางจึงหันไปให้อาหารกบต้นไม้ต่อ  

 

ก๊อก!!! ก๊อก!!! ก๊อก!!! 

 

"มาแล้วเพื่อนซีน"เสียงเคาะประตูดังขึ้นก่นที่จะถูกเปิดโดนบุคคลมาใหม่ร่างบางหันไปก็เจอเพื่อนตัวดีที่ทั้งสองแขนเต็มไปด้วยของกินเล่น 

"เจมาก็ดี มีลูกค้าทักมาอะดูให้หน่อย"ร่างบางเอ่ยออกมาก่อนที่จะว่างของแล้วเดินไปหยิบจิ้งหรีดที่อยู่ในกล่องที่เต็มไปด้วยจิ้งหรีดคลุกแคลเซี่ยมผง 

"ดีอะ ซีน มีเงินเข้าทุกวันเลย"เจพูดออกมาแต่ร่างบางกลับไม่สนใจมัวแต่ยุ่งกับการให้อาหารตุ๊กแก 

"ก็ทำงานสิไม่งั้นก็ไม่มีเงิน แล้วสรุปรายการลูกค้าให้หน่อย"ร่างบางหลังจากรีบให้อาหารสัตว์เสร็จก็เดินมาเก็บของให้เข้าที่ 

"มึงพูดได้เจ็บว่ะ เออๆ มี MBK 2 ผู้เมีย white belly 1 เมีย"เจพูดรายการที่ลูกค้าสั่งซื้อมาร่างบางก็จดรายละเอียดต่างๆที่ลูกค้าต้องการ 

"ลูกค้าถามว่าทั้งหมดกี่บาท"เจเอ่ยถามร่างบางเตรียมจะพิมพ์บอกลูกค้า 

"41,000 บาทส่งฟรี"ร่างบางนั่งคิดคำนวณเงินจะว่าตนเป็นคนขี้งกก็ว่าได้ 

เจเมื่อได้ยินราคาก็รีบแจ้งให้กับลูกค้าทันทีก่อนจะส่งเลขที่บัญชีไปให้ลูกค้าเพื่อให้ลูกค้าโอนเงินมาให้แต่ไม่นานลูกค้าก็โอนเงินมาให้ทันที 

"โอเคแล้วมึง ไปแพ็คของให้ลูกค้า จะได้จัดส่งแล้วไปกินข้าวเต็มไปเรียนได้แล้ว"ร่างบางเอ่ยออกมาก่อนที่จะเดินไปหยิบงูที่ลูกค้าสั่งใส่กล่องสำหรับเตรียมจัดส่งให้เจ้าของใหม่ก่อนจะปิดกล่องก่อนจะติดที่อยู่ที่ลงบนกล่อง 

. 

. 

. 

. 

. 

"เสร็จแล้วไปส่งของก่อนค่อยไปกินข้าวที่Æนะ"ร่างบางถือกล่องเตรียมจะไปส่งที่จัดส่งเฉพาะสัตว์ 

"ปะ! กินไรดีวะ มึงว่าไง"เจพูดขึ้นก่อนจะหันไปถามร่างบางข้างๆ  

"อะไรก็ได้ แต่!!! เลี้ยงป่าว"ร่างบางหยุดเดินก่อนที่จะจ้องไปที่เจเพราะเจเป็นลูกคุณหนูบ้านรวยต่างจากร่างบางต้องดิ้นรนหาเงิน 

"เลี้ยงดิวะ ไหนๆ อ้อนหน่อยสิ"เจพูดออกมาเพราะวันๆก็เห็นว่าร่างบางนั่งคำนวณค่าใช้จ่ายต่างๆ 

"มึงบ้ารึป่าวให้กูอ้อนเนี้ย"ร่างบางมองเจด้วยทางทีแปลกๆก่อนจะถอยออกห่าง 

. 

. 

. 

. 

. 

ร่างบางเดินออกมาจากร้านอาหารด้วยทางทีที่ยิ้มแย้มกับค่าอาหารที่ไม่ต้องออกสักบาทเดียวก่อนจะรู้สึกว่ามีคนจับที่มือของตนก่อนที่จะก้มลงไปมองก็เห็นเด็กผู้ชายน่าจะประมาณ9ขวบได้ 

"ว่าไงเจ้าหนุ่มหลงเหรอ"ร่างบางนั่งลงไปก่อนที่จะเอื้อมมือไปลูบหัวของเด็กหนุ่มตรงหน้า 

"หม่าม๊า~"เด็กหนุ่มก้มหน้าพูดออกมาเสียงเบาทำให้ร่างบางต้องขยับเข้าไปใกล้ๆ 

"อะไรนะ พี่ไม่ได้ยิน"ร่างบางเอ่ยออกไปตามที่ต้องได้ยินไม่ชัด 

"คิดถึง อึก!! หม่าม๊า~"เด็กหนุ่มกระโจนเข้าอ้อมกอดของร่างบางที่ตอนนี้กำลังงงกับสถานการณ์ตอนนี้ 

 

To be continued  

 

#โชเซ็ตซึ 

____________

___________________________

________________________________________

 

ขอบคุณนักอ่านทุกท่านที่เข้ามาอ่านสามารถติชมได้จะได้เอาไปปรับปรุงแก้ไข 

สวีสดีทุกคน ชื่อนามปากกาว่า โชเซ็ตซึ ที่แปลว่า นวนิยาย ฝากทุกคนติดตามเป็นกำลังใจให้ได้แต่งนิยายต่อน๊า~ 😊😊😊

แสดงเพิ่มเติม
แสดงความคิดเห็น

ความคิดเห็นทั้งหมด ()

ยังไม่มีการแสดงความคิดเห็น