จะปีใหม่แล้วสินะเนี่ย

หิมะยังตกอยู่เลย

พี่คิงส์จะทำอะไรอยู่นะ

ฮัลโหลค่าาา

พี่คิงส์..

เสียงใครคะพี่คิงส์!!!

ปิ่นได้ยินค่ะ!

ค่ะ..

..

เซอร์ไพรส์!!!

ค่ะ

ปิ่นเอง

เซอร์ไพรส์จังเลยค่ะ...

จะมาเซอร์ไพรส์พี่แต่ดันเจอเซอร์ไพรส์เสียเอง

นังหน้าด้าน

ฉันจะแต่งงานกันอยู่แล้ว!!

ถ้าปิ่นทำบ้างพี่จะโอเคหรอคะ

พอเถอะค่ะ!!

เราเลิกกันเถอะค่ะพี่คิงส์!!

ไอ้คนเฮงซวย

ชาติไหนก็อย่าได้เจอกันอีกเลย

หยุดอ้างสักที!!

อึกๆๆๆ

อ่าาา

กลิ่นลิ้นจี่นี่ดีจริงๆเลย

ไอ้พี่คิงส์ ไอ้บ้าเอ้ยยย

มองความรักฉันเป็นอะไร

ฉันมันดูงี่เง่าน่าหลอกมากเลยสินะ

ฮึก ฮือออ

เออรู้แล้วโว้ยย

ไปแล้ว

กรี๊ดดดดดดดด

แค่กๆ

พี่อวี้เฟิ่ง..

หนะ..หนาว

แม่นม...

ข้าเป็นภรรยาของเขาหรือ

พวกนางเล่า

เปล่า ข้าคงจะมึนงงไปหน่อย

อื้มม

แม่นม

ข้าหย่าได้มั้ย

หย่า

ข้า..ขอโทษ

ขอขนมด้วยนะคะ

ขอขนมด้วย

ออกไป!!!

แม่นม!!

ช่วยข้าด้วย

ขอบคุณท่านมากแม่นม

ไปเตรียมของต่อเถอะ

ข้าอยู่ได้

นะ..น่ารักจังเลย

หลายสีจัง

แต่ดูเหมือนว่าเจ้าจะตัวแข็งๆนะ หนาวล่ะสิ

ข้าเอาเจ้าแช่น้ำอุ่นด้วยก็แล้วกัน

เจ้าคงไม่คิดมากกับสาวโป๊ๆแบบข้าหรอกใช่มั้ย

หรือเห็นข้าเป็นผู้ชายเพราะม้วนผมล่ะ

อุ่นใช่มั้ยล่ะ

ขะ..ข้า

ท่านกลับไปเป็นนกเดี๋ยวนี้นะ!!

ไอ้โรคจิต

มันไม่เห็นหรอกข้าอยู่ในน้ำ

ข้าเป็นสตรีที่มีสามีแล้ว

คงเป็นเช่นนั้นกระมัง

ข้าเป็นภรรยาเอก!เจ้าระวังปากด้วย

ไม่เป็นไรค่ะแม่นม!!

เจ้ารีบดำน้ำเดี๋ยวนี้!!

ค่ะแม่นม

ขึ้นมาสักที

ไอ้คนบ้ากาม!

เจ้า...

อย่าลวนลามข้านะ!

หยุดเดี๋ยวนี้

เจ้านี่มัน!!

เทียนเอ๋อร์

ชื่อ?

เทียนหลง

พี่เทียนหลง

พี่เทียนหลง

อี๋!!

เทียนหลงเจ้าต้องล้างอ่างอาบน้ำให้ข้า

สกปรกข้าคงอยากแช่ต่อหรอก

ข้าไปแล้ว

เจ้าล้างเสร็จแล้วก็รีบไปเสียเถอะ

ยังไม่ได้ทำเลยเพคะ

มีแต่พวกนางที่อยู่ๆก็เข้าไปที่ห้องอาบน้ำ

พี่อวี้เฟิ่ง..ฟังข้าบ้าง

พี่อวี้เฟิ่ง!

องค์ชายสี่

ท่านไม่พอใจอันใดข้า

ข้ารู้ตัวดีว่าท่านคงไม่อยากให้ข้าเรียกด้วยถ้อยคำอันสนิทสนม

ต่อไปนี้ข้าจะเรียกพี่อวี้เฟิ่งว่าองค์ชายสี่เพคะ

ไม่ต้องรักษาหน้าตาครอบครัวข้าหรอกองค์ชายสี่

ใบหย่าที่ท่านเที่ยวส่งมาทุกวี่วัน

ข้าจะลองคิดดูแล้วกันองค์ชายสี่

ข้าไม่ได้กินยาผิดไปองค์ชายสี่

แต่ท่านไม่เคยที่จะถามความจริงใดๆจากข้า

ไม่สามารถปกป้องข้าได้อย่างที่สามีพึงกระทำ

ข้าจะหย่ากับท่าน

อย่าคิดที่จะเอามือสกปรกๆของท่านมาจับข้า

เพราะมือของท่านล้วนจับพวกนางมาแล้วทั้งสิ้น!!

ข้ารังเกียจท่าน

อย่ามาเหยียบตำหนักข้าอีก!

ท่านกลับไปหาพวกนางๆเสียเถอะ

ป่านนี้คงรอคอยจนเนื้อเต้น

ข้าทนมามากเกินพอแล้ว

สามีมักมากเช่นท่านไม่มีค่าที่จะคู่ควรกับข้าสักนิด!

แล้วพวกนางที่ท่านว่าก็เมียท่านทั้งนั้นไม่ใช่หรือ

เป็นท่านเองที่ไม่เคยรู้จักพอ

ไม่เคยคิดจะแตะต้องข้าเพียงเพราะพวกนาง

เสียแรงที่ท่านพ่อท่านแม่ส่งข้าข้ามภูเขามาตั้งไกล

เพื่อผูกไมตรีกับเมือง!

ได้

🙂

เชิญเสด็จกลับเถอะเพคะองค์ชายสี่

เช่นกันเพคะ