ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่4.พนักงานคนใหม่

ชื่อตอน : ตอนที่4.พนักงานคนใหม่

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.8k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 19 เม.ย. 2564 09:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่4.พนักงานคนใหม่
แบบอักษร

สิงห์...

ผมทำอาหารสุดฝีมือเพื่อฮิโรโตะถ้ารีวิวออกมาดีคนอาจจะมาร้านอาหารผมมากขึ้นก็ได้นะครับใครจะรู้หล่ะ..

"คิมมาเอาอาหารไปเสิร์ฟโต๊ะนั่นหน่อย"ผมเรียกคิมที่กำลังเดินอยู่

"ครับเฮียได้ครับ.."คิมบอกกับผมก่อนจะยกอาหารจานเด็ดไปเสิร์ฟให้กับลูกค้าคนนั้น ดูท่าเค้าจะชอบหน้าตาของอาหารจานนั้นมากๆเลยนะครับ

"ช่วยมานั่งให้สัมภาษณ์หน่อยได้ไหมครับ"คนญี่ปุ่นคนนั้นพูดด้วยภาษาญี่ปุ่นเเต่คิมไม่น่าจะฟังรู้เรื่องเลยยื่นเกาหัวสีหน้างงๆเเบบนั้น

"ทานอาหารให้อร่อยนะ.."คิมตอบด้วยภาษาไทยก่อนจะเดินมา

"เฮียลูกค้าพูดอะไรกับผมก็ไม่รู้..."คิมรีบเดินมาบอกผมในทันที

"เค้าเเค่อยากขอสัมภาษณ์หน่ะไปนั่งคุยกับเค้าหน่อยดิ.."ผมบอกกับคิมก่อนจะวุ่นว่ยกับการทำอาหารต่อไป

"เเต่ผมคุยไม่รู้เรื่องนะเฮีย เฮียกับเฮียโรมไปไม่ดีกว่าเหรอครับ..."คิมพูดบอกออกมามันก็จริงเเต่ผมวุ่นเรื่องทำอาหารอยู่นี่ไง ไอโรมเองก็ด้วย

"โทษทีไม่ว่างหว่ะออเดอร์เข้ามาเยอะเลยไอโรมก็วุ่นๆอยู่ นายว่างที่สุดละเพราะฉะนั้นมึงไปเดี๋ยวนี้.."ผมพูดบอกกับคิมก่อนคิมจะเดินไปอย่างขัดไม่ได้

"ว่าไงไอหน้าจืดจะถามอะไรก็ถามมา.."คิมพูดบอกออกมา มันดูเสียมารยาทนะครับถ้าอีกฝ่ายฟังออกหล่ะก็มีวางมวยกันเเน่ๆ

หลังจากนั้นผมก็ทำอาหารตามออเดอร์ไปเรื่อยๆโดยไม่ลืมหันไปมองคิมที่นั่งอยู่กับลูกค้า สายตาของคิมเหมือนกับอยากจะบีบคออีกฝ่ายยังไงก็ไม่รู้ อดทนไว้คิม อดทนไว้..

"จะถามอะไรกันนักหนา..โง่รึไง หรือบ้า..ทำไมไม่พูดภาษาไทยวะที่นี่ประเทศไทยไม่ใช่ญี่ปุ่นโว้ยย.."คิมปัดกล้องของฮิโรโตะจนหล่นลงบนพื้น มือก็ดันไปโดนจานอาหารจนตกเเตกอีก ทำให้ทุกคนในร้านหันไปมอง

"มากินเฉยๆก็มากินไปดิวะถามมาก..ภาษาญี่ปุ่รไม่ใช่ภาษาเเม่กูนะเว้ยที่ต้องเข้าใจหน่ะ"คิมพูดก่อนจะมองไปที่หน้าของอีกฝ่ายด้วยสีหน้าโมโหมาก ผมรีบเข้าไปช่วยห้ามไว้ทันที

"ขอโทษด้วยนะฮิโรโตะ.."ผมบอกกับฮิโรโตะลูกค้าชาวญี่ปุ่นของผม

"คิมขอโทษลูกค้าเลยนะเว้ย.."ผมบอกกับคิมไปทันทีก่อนจะจับไอคิมให้โค้งขอโทษฮิโรโตะ..

"ผมจะไปทำอาหารมาให้ใหม่นะครับ.."ผมพูดก่อนจะลากตัวคิมไปที่หลังร้าน

"เป็นอะไรวะ..เค้าถามดีๆทำไมไม่ตอบดีๆ.."ผมถามคิมไปด้วยความหัวเสียอย่างมาก

"ก็ผมฟังไม่รู้เรื่องไงเฮีย ไอหมอนั่นพูดเร็วจะตายใครจะไปฟังทัน ผมเเปลไม่ออกด้วย เลยหงุดหงิด.."คิมบอกกับผมออกมา เหตุผลโคตรฟังขึ้นเลย เข้าท่าสุดๆ

"นั่งสงบสติอารมณ์ในนี้ก่อนละกันเดี๋ยวมา.."ผมพูดก่อนจะกลับไปทำอาหารให้กับฮิโรโตะอีกครั้งก่อนจะไปนั่งให้เค้าสัมภาษณ์ด้วย ผมน่าจะมานั่งคุยเองตั้งเเต่ทีเเรก

"นั่นป้ายรับพนักงานงั้นเหรอครับ.."ฮิโรโตะถามผมออกมาด้วยความสงสัย

"ใช่ครับสนใจสมัครงานไหมครับ.."ผมถามฮิโรโตะออกมา

"สนใจครับมันจะได้เป็นคอนเทนต์เป็นสำนักงานร้านอาหารหนึ่งร้อยวันของผมไงครับผมกำลังหาร้านอาหารอยู่พอดีเลย.."ฮิโรโตะยิ้มให้กับผม ผมบอกได้เลยว่าคนตรงหน้ายิ้มได้น่ารักมากๆ

"งั้นร้านนี้ยินดีต้อนรับนะครับสะดวกเริ่มงานวันไหนก็บอกได้เลยนะนี่เบอร์โทรติดต่อผม"ผมพูดพร้อมกับยื่นเบอร์โทรของผมให้ก่อนจะลุกขึ้นไปเอาป้ายรับสมัครพนักงานหน้าร้านออกเเล้วเดินไปวางในครัว

"มีพนักงานใหม่มาสมัครงานเเล้วเหรอเฮีย.."คิมถามผมออกมาด้วยสีหน้าสงสัย

"ใช่ ก็ฮิโรโตะไงเค้าจะมาทำคอนเทนต์เป็นพนักงานหนึ่งร้อยวัน"ผมบอกกับคิมเเละโรมที่นั่งฟังอยู่..

"มาเกะกะอะดิไม่ว่า.."คิมบ่นออกมาเบาๆเเต่ผมก็ได้ยิน

"งั้นดีเลยต่อจากนี้ฝากคิมสอนงานฮิโรโตะด้วยก็เเล้วกันนะ"ผมพูดบอกกับคิมเพื่อต้องการจะดัดนิสัยเค้า หวังว่าคงไม่ฆ่าพนักงานใหม่ตายก่อนหล่ะนะ..

"ก็ดีเหมือนกันมีน้องยูทูปเบอร์นั้นร้านนี้จะได้มีคนมาทานอาหารเยอะขึ้น...น้องเค้าคนติดตามหลายล้านเลยนะ.."โรมพูดก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาให้พวกเราดู

"ดูจากคลิปนี้ของน้องเค้าเเล้ว น้องเค้ามาเรียนมหาลัยที่ไทยหล่ะ มหาลัยเดียวกับมึงด้วยคิมค่อนข้างจะฮอตอยู่พอสมควรเลย.."โรมพูดก่อนจะมองไปทางคิมด้วยสีหน้าเยาะเย้ย

"เฮียว่าอะไรนะ..ทำไมผมไม่เคยเห็นหน้ามันเลยหล่ะ.."คิมพูดบอกอกมาด้วยความหัวเสียจะอะไรขนาดนั้นหล่ะดูทำท่าทางเข้าดิ

"ไปเก็บจานอาหารบนโต๊ะเเล้วเอามาล้างด้วยหล่ะ.."ผมพูดบอกกับโรมเเละคิมก่อนจะเดินออกมาที่หน้าเคาเตอร์..

"อ้าวสวัสดีครับเลโอ.."ผมยิ้มทักทายเลโอที่กำลังเดินเข้ามา

"สวัสดีครับ พอดีเพิ่งลงเครื่องมาหน่ะเลยอยากหาอะไรทานอร่อยๆพอดีเลยนึกถึงที่นี่เป็นที่เเรกเลย.."เลโอพูดบอกกับผมออกมา

"ส่วนไอพีมันไม่มาหรอกครับรายนั้นหน่ะวันนี้ไม่ได้มีตารางบินตรงกับผม.."เลโอบอกกับผมออกมาผมไม่ได้อยากจะรู้ซักหน่อยนึงอะไรเนี่ย

"ครับ..ว่าเเต่วันนี้รับอะไรดีครับ"ผมถามออกมาก่อนจะเหลือบไปมองนาฬิกาที่เเขวนผนังอยู่นี่ก็เวลาใกล้จะค่ำเเล้วด้วยสินะ..

ผมรับออเดอร์จากเลโอเพื่อเอาไปให้ไอโรมที่อยู่ในครัวเป็นคนทำ

"เออวันนี้ฝากปิดร้านด้วยนะมีนัดหว่ะ.."ผมบอกกับโรมออกมาก่อนจะยื่นกุญเเจร้านให้กับโรม

"ได้ดิ.."โรมบอกกับผมก่อนจะรับกุญเเจร้านไป

"เฮียนัดใครไว้เหรอครับหรือว่าจะเป็น..."

"มึงนี่นะไปทำงานเลยไปไม่ต้องเสือก ใครจะไปนัดมันได้อีกหล่ะนอกจากพ่อของมันหน่ะ.."โรมตบหัวคิมทำให้คิมหยุดพูด ใช่พ่อของผมนัดผมไว้นั่นเเหละครับ ก็ผมไม่มีเเฟนใครจะมานัดผมได้หล่ะจริงไหม

"งั้นฝากร้านด้วยละกัน คิมช่วยไอโรมเก็บกวาดด้วย.."ผมพูดก่อนจะเดินไปเปลี่ยนชุดถอดผ้ากันเปื้อนออก ก่อนจะเดินออกไปทางหลังร้านไปยังลานจอดรถที่รถของผมจอดอยู่ วันนี้วันศุกร์ร้านของผมปิดเสาร์อาทิตย์ เเละวันหยุดตามปฏิทิน วันศุกร์ครอบครัวของผมจะนัดกันทานอาหารที่บ้านหน่ะครับเป็นเเบบนี้มาตั้งเเน่เมื่อก่อนเเล้วด้วยเหตุผลที่ว่ากระชับความสัมพันธ์ในครอบครัว..

••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

เป็นไงกันบ้างครับสำหรับตอนนี้ของนิยายมีความรู้สึกนึกคิดยังไงก็มาคอมเม้นท์บอกไรท์กันได้นะครับมาติมาชม มาเสนอข้อเสนอเเนะอะไรได้หมดเลยนะครับ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว