ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 19 [50%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 403

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 18 เม.ย. 2564 17:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 19 [50%]
แบบอักษร

 

 

 

19 

  

  

  

 ความทรงจำสุดท้ายของข้าคือข้าหลับไปด้วยความเหนื่อยล้าหลังจากที่เป็นฝ่ายขอคุณสามีขี่เพื่อขอกลิ่น เราไม่ได้ขี่กันนานมากตั้งแต่หมดฤดูหนาวหลังจากช่วยกันคาบลูกหมากำพร้ามาเลี้ยง ดังนั้นมันเลยไม่แปลกที่พอข้าเป็นฝ่ายขอร้อง คุณสามีจะกระตือรือร้นและทำการรังแกข้าอย่างหนักหน่วง ก้นของข้าถูกแกนกายของคุณสามีสอดแทรกรังแกจนแสบไปหมด ถ้าข้าอยากถ่ายหนักมันต้องเจ็บมากแน่ แต่เรื่องถ่ายหนักนั่นเอาไว้ก่อนเพราะตอนนี้ข้ากำลังมีปัญหา ปัญหาเสียใหญ่ด้วย 

หงิง 

ข้าร้องครางหงิงๆเสียงแหบเสียงแห้งเบาๆเพราะแสบคอ ปัญหาของข้าคือเมื่อตัวเองตื่นขึ้นมา ข้าพบว่าส่วนนั้นของข้าและคุณสามียังคงสอดคาติดกันอยู่ ในตอนแรกข้าเข้าใจว่าคุณสามียังปล่อยเชื้อพวกลูกหมาน้อยๆเข้ามาในตัวข้าไม่เสร็จ แต่ครั้นพอถามออกไปมันกลับไม่ใช่อย่างนั้น  หลังข้าหลับไปไม่นานคุณสามีก็เผลอหลับไปทั้งที่เรายังมีสิ่งนั้นสอดเชื่อมติดกันอยู่ซึ่งนั้นละคือปัญหา เพราะหลังจากที่เราทั้งคู่ตื่นส่วนนั้นของข้าและคุณสามีมันกับดึงออกจากกันไม่ได้เสียแล้ว ราวกับว่าในช่วงเวลาที่เราหลับไปส่วนนั้นของเราทั้งคู่มันได้เชื่อมเข้าด้วยกันจนเป็นส่วนหนึ่งของกันและกันไปแล้ว หากจะบอกว่าเป็นเพราะปมของคุณสามีอย่างเช่นทุกคราหลังคุณสามีปลดปล่อยก็คงจะไม่ใช่ เพราะในตอนนี้ปมของคุณสามีมันได้หายไปแล้ว แต่แท่งสืบพันธุ์ของคุณสามีมันกลับดึงออกจากก้นของข้าไม่ได้ ครั้นพอขยับกายส่วนที่สอดประสานกันมันก็รู้สึกเจ็บขึ้นมา เช่นเดียวกับคุณสามีเองที่ก็รู้สึกเช่นเดียวกัน ข้าพยายามจะก้มลงไปเลียส่วนนั้นเพราะคิดไปเองและเชื่อว่าถ้าเลียมันให้เปียกพอแล้ว เจ้าแท่งสืบพันธุ์ของคุณสามีมันจะสามารถหลุดออกจากก้นน้อยๆของข้าได้บ้าง แต่... 

...ข้าก้มลงไม่ถึง!!!... 

ข้าพยายามก้มลงไปเลียส่วนนั้นอยู่หลายครั้งแต่มันก็ทำไม่สำเร็จ ข้าก้มลงไปไม่ถึง สุดท้ายจึงต้องลำบากคุณสามีที่ต้องก้มตัวลงไปเลียๆดู หลังคุณสามีทำเช่นนั้นได้ครู่หนึ่งความฝืดเจ็บมันก็ค่อยๆลดลงไปบ้าง แต่ถึงอย่างนั้นมันก็ยังมีความรู้สึกเจ็บมากๆอยู่ดี! 

...ทำไมปากข้าถึงได้สั้นนักนะ!... 

หงิงหงิง 

"คุณแม่เจ็บมั้ย"  กาเบลที่นั่งรวมอยู่กับพี่ๆใกล้ๆนั้นเอ่ยถามออกมาอย่างห่วงใยพรางใช้จมูกเล็กๆของตนดุนๆที่ก้นข้าเบาๆ 

"คุณแม่ต้องเจ็บอยู่แล้วสิ คุณพ่อเอาไอ้นั้นทิ่มคุณแม่เลยนะ!"  เบรทที่นั่งอยู่ข้างกันเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ พวงหางขนปุยตบลงพื้นเป็นจังหวะจนมีเสียงดังตุบๆ 

" เอาออกไม่ได้เหรอ?"  ซิทเดินเตาะแตะเข้ามาใช้ขาหน้าเกาะที่ขาหลังข้าเอ่ยถาม ในขณะที่ตาก็มองไปที่ส่วนนั้นของข้าและคุณสามีเขม็ง "ทำไมคุณพ่อต้องฉี่ใส่คุณแม่... เอ่ง!"  

เหง่ง! 

"คุณสามี!" ข้าร้องออกมาอย่างตกใจเมื่อจู่ๆคุณสามีก็แยกเขี้ยวทำท่าจะกัดซิท ลูกหมาป่าตัวกลมขนฟูของข้า  

เหง๋ง 

เจ้าตัวเล็กของข้าที่จู่ๆก็ถูกคุณสามีแยกเขี้ยวใส่ตกใจจนล้มหลายหลัง แหกปากร้องลั่นด้วยความตกใจเสียลั่นโพลง ด้านคุณสามีพอทำการไล่เจ้าลูกหมาไปได้ก็หันกลับมาใช้ลิ้นเลียๆส่วนนั้นของเราต่อ  

...ดูท่าอาการหวงคู่จะกำเริบอีกแล้ว... 

หงิง 

"ไม่เห็นจะต้องขู่ลูกเลย" ข้ากล่าวอย่างอ่อนใจในขณะที่หันไปมองเจ้าลูกหมาที่แต่เดิมนั่งมองข้าอยู่ข้างกายแต่บัดนี้วิ่งเสียจนหางจุกตูดไปหลบอยู่มุมโพลง "อย่าถือสาพ่อของเจ้าเลยนะ" 

หงิงหงิง 

เด็กๆครางรับอย่างหน้าสงสารขณะนอนหมอบเบียดกันเหลือบสายตามองคุณสามีที่รักของข้าอย่างหวาดระแวง ระแวดระวัง 

"พวกเจ้าหิวหรือไม่ จะกินนมรึเปล่า" ข้าเอ่ยถามต่อเพื่อเป็นการเปลี่ยนเรื่อง "มาสิ" 

งืดงืด 

พวกลูกหมาครางรับงืดๆขณะที่พยายามคลานก้มต่ำเข้ามาหาข้าอย่างน่าสงสาร ใบหูแหลมๆของพวกเค้าลู่ไปทางด้านหลัง พวงหางกลมสอดใต้ก้นอย่างขลาดกลัว ข้าหันไปทำตาเขียวใส่คุณสามีที่ทำทีไม่สนใจก้มหน้าก้มตาเลียส่วนนั้นของเราไม่หยุด ข้าพยายามขยับกายอยู่ในท่านอนหงายกึ่งๆตะแคลง เพราะส่วนนั้นของข้ามันถูกแกนกายของคุณสามีสอดเกี่ยวยึดติดเอาไว้อยู่ ข้าจึงไม่สามารถขยับเขยื้อนกายได้ถนัดนัก เพื่อง่ายต่อการก้มของคุณสามีข้าจึงอยู่ในท่านอนหงายขาข้างหนึ่งพาดกายคุณสามี ขาอีกข้างอ้าออกวางอยู่บนพื้นโพลง มันเป็นท่าที่ประหลาดที่หมาป่าปกติเขาไม่ทำกัน แต่ยามที่เราตัวติดกันมันต้องใช้เวลาสักพักถึงจะดึงเจ้าแท่งสืบพันธุ์ของคุณสามีออกได้ ข้าก็มักจะนอนด้วยท่านี้เสมอ คุณสามีเองก็ชอบเพราะเค้าบอกกับข้าว่าเค้าชอบมองส่วนนั้นของข้ายามที่มีแกนกายของคุณสามีสอดคาเอาไว้ ข้าใบหน้าร้อนผาวยามที่ได้ยินคำนั้น  แน่นอนว่าถ้าหากคุณสามีชอบข้าก็ยินดีจะทำให้ เพราะถึงมันจะน่าอายแต่การนอนท่านั้นมันก็สบายดี  

จุ๊บ 

ปากยื่นๆของกาเบลและเบรทงับเข้าที่จุกนมของข้าก่อนจะทำการดูดนมอย่างรู้หน้าที่ ขาเล็กๆทั้งสองข้างของพวกเค้าวางประกบคู่กับเต้านมแต่ละข้าง อุ้งเท้าเล็กๆกดเบาๆเป็นระยะสอดประสานกับการดื่มกินนมของพวกเค้า ข้ารู้สึกเจ็บและเสียวซ่านเล็กน้อยยามที่ฟันของเจ้าพวกลูกหมาขบกัดเข้าที่จุกนมโดยที่ไม่รู้เลยว่าส่วนนั้นของข้ากำลังบีบรัดบางสิ่งที่สอดคาอยู่เป็นจังหวะ  

เฮือก! 

ทันใดนั้นขนที่หลังคอข้าก็ลุกชันขึ้นคล้ายกับกำลังถูกบางสิ่งจ้องมอง ข้าเหลือบตาไปมองในทิศทางที่มาของมันน้อยๆก่อนที่ข้าจะรู้สึกเหมือนกำลังตกลงจากที่สูง เมื่อสายตาดันไปมองสบเข้ากับดวงตาคมสีทองเรืองโรจน์ซึ่งมองจ้องมาราวกับจะกลืนกินข้าทั้งตัว  

...แย่แล้ว... 

กึด! 

"อึก!" 

กรร 

ยอดอกข้าซึ่งกำลังถูกดูดด้วยปากเล็กๆของพวกลูกหมาที่หิวโซจู่ๆก็รับรู้ได้ถึงฟันอันแหลมคมที่ขบกัดจนข้าสะดุ้งโหยง ข้ารับรู้ได้ถึงส่วนนั้นของข้าที่บีบรัดสิ่งที่สอดคาอยู่แน่นจนสัมผัสได้ถึงรูปร่างและขนาดของมันที่ค่อยๆขยายขึ้น คุณสามีกัดฟันแน่นยามที่ข้าบีบรัดตัวตนของเขาเข้าโดยไม่ตั้งใจอย่างอดกลั้น ดวงตาคมวาวโรจน์และเต็มไปด้วยความต้องการจนข้าเหงื่อตก 

...แย่แล้วๆๆๆๆๆ... 

"อึก...ระ...รีบกินหน่อยได้มั้ย พี่ชายเจ้ารออยู่นะ" ข้าหันไปเอ่ยกับเจ้าลูกหมาที่คาบจุกนมข้าไม่ปล่อย ทันทีที่ข้าบอกให้รีบเร่งเจ้าลูกหมาขนฟูทั้งสองของข้าก็รีบเร่งแข่งกันดูดนมข้าอย่างหนักหน่วงเร็วรีจนความเสียวซ่านตีรวนขึ้นมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ข้ากัดฟันแน่นไม่อาจจะควบคุมร่างกายไม่ให้บีบรัดสิ่งนั้นได้ ข้าได้ยินเสียงหอบหายใจของคุณสามีในขณะที่ผิวหนังสัมผัสได้ถึงกลุ่มขนของบางสิ่ง  

กรร 

"ดะ...เดี๋ยวก่อน!" ข้าใช้ขาหน้ายันกายคุณสามีเพื่อเป็นการห้ามทัพเมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพยายามจะคร่อมขี่ข้า 

จุ๊บจุ๊บ 

กาเบลซึ่งตัวเล็กที่สุดกินน้อยกว่าใครเมื่อกินนมได้สักพักท้องกลมๆก็ถูกเติมจนเต็ม ปากเล็กๆของเขาเลอะคาบน้ำนมเป็นดวงๆคายจุกนมข้าออก ก่อนที่ซิทซึ่งคอยท่าอยู่แล้วจะรีบแทรกกายเข้ามากินนมต่อทันที ซิทตัวโตกว่าใครมีฟันที่คมกว่าน้องๆเล็กน้อย จุกนมของข้าที่ถูกขบกัดจากคมเขี้ยวของลูกหมาตัวโตมันรู้สึกเจ็บเป็นระยะมากกว่าจะรู้สึกเสียวซ่าน จึงพอจะลดทอนความรู้สึกอันร้อนรุ่มของข้าลงได้บ้าง อย่างน้อยมันก็ทำให้ข้าพอจะลืมความรู้สึกเสียวซ่านนั้นได้อีกนิด 

...แต่ไม่ใช่กับคุณสามี... 

"อย่า" ข้าเอ่ยห้ามพรางใช้ขาหน้าตีร่างคุณสามีเป็นการห้ามทัพเมื่อคุณสามีเริ่มใช้ลิ้นสากๆไล้เลียใบหูและลำคอของข้าไปมา คุณสามีครางขู่ในลำคอออกมาอย่างขัดใจยามที่ถูกข้าตีแต่ถึงอย่างนั้นก็ยังคงไม่หยุดการกระทำที่ก่อให้เกิดความรู้สึกเสียวซ่านจนขนตามตัวข้าลุกชูชันเช่นเดียวกันกับแกนกายของข้าที่เริ่มมีความรู้สึก 

เจ้าพวกลูกหมาพอดูดดื่มน้ำนมจากอกข้าได้อีกไม่นานพวกเค้าก็คายปากออก ใบหน้ายื่นน่ารักน่าชังของพวกเค้าเลอะน้ำนมของข้าเป็นดวงๆ ข้ากัดฟันข่มความรู้สึกเสียวซ่านยามถูกคุณสามีไล่เลียตามลำคอไม่หยุด คลี่ยิ้มบางๆอย่างเอ็นดูก่อนจะก้มลงเลียทำความสะอาดใบหน้ามอมแมมของพวกเขา 

กรร 

"ออกไป!" 

หงิ๋ง 

คุณสามีเมื่อเห็นว่าเจ้าพวกลูกหมากินนมกันเสร็จก็ร้องคำรามไล่พวกเค้าเสียงดัง เล่นเอาเจ้าพวกลูกหมากลัวจนตัวสั่น พวกเขาหมอบคานต่ำเบียดกายเข้าหากันจนตัวติดอย่างน่าสงสาร ลูกหมาหูลู่ทั้งสามเหลือบตาขึ้นมองข้าอย่างออดอ้อนจนข้าเกือบใจอ่อน 

ปัก 

"อุก!"  

หากไม่ถูกคุณสามีเอาเจ้าสิ่งนั้นซึ่งสอดคาอยู่ในก้นของข้ากระแทกใส่เข้ามาแรงๆจนจุกท้อง หาเสียงตัวเองไม่เจอเสียก่อน 

กรร 

"ออกไป!" คุณสามีคำรามออกมาเกรี้ยวกราดตามแรงอารมณ์ที่เพิ่มสูง เจ้าพวกลูกหมาสะดุ้งโหย๋งร้องหงิงๆจนข้ารู้สึกสงสาร ข้าหันไปใช้ขาหน้าตีคุณสามีแรงๆอย่างคาดโทษ ก่อนจะเป็นข้าเองที่ถูกคุณสามีกดลงกับพื้นในท่านอนหงาย คุณสามีไม่รอช้ารีบก้าวขึ้นมาคร่อมเหนือกายข้าก่อนจะกระแทกกายใส่แรงๆไม่หยุด ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเจ้าสิ่งนั้นของคุณสามีซึ่งสอดคาอยู่ภายในกายข้าและไม่ยอมขยับก่อนหน้านี้นั่นมันกลับมาเป็นปกติจนสามารถรังแกข้าได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้าเบิกตากว้างในขณะที่กรีดร้องครางลั่นด้วยความเสียวซ่านก่อนที่ปากของข้าจะถูกอุดด้วยเรียวลิ้นสากๆยาวๆของคุณสามีจนร้องไม่ออก สะโพกของข้ากระดกสูงจนขาไม่ติดพื้น เมื่ออยู่ในท่วงท่านี้ข้ารู้สึกได้ถึงตัวตนของคุณสามีซึ่งสอดแทรกกายเข้ามาลึกกว่าทุกคราได้ ปากของข้าถูกคุณสามีอุดได้แต่ส่งเสียงอู้อี้อยู่นานจนเริ่มภายใจไม่ออก ข้าใช้ขาหน้าตีคุณสามีไปหลายทีไม่หยุดจนในที่สุดคุณสามีก็ถอนลิ้นยาวๆของตนออกไป 

"เฮือก!...แค่กแค่ก!" ทันทีที่ความอึดอัดอันวาบหวามหลุดออกไปข้าก็สูดหายใจเข้าเฮือกใหญ่ในขณะที่ไอไม่หยุด คุณสามีไม่สนใจข้าที่ทำตาเขียวใส่แม้แต่น้อยกระหน่ำเจ้าส่วนนั้นเข้าใส่ก้นน้อยข้าไม่หยุด เมื่ออยู่ในท่านอนหงายผิดกับปกติที่จะอยู่ในท่ายืนสี่ขามันจึงทำให้ข้าสามารถมองเห็นหน้าท้องที่เดี๋ยวนูนเดี๋ยวแฟบตามจังหวะการขยับของคุณสามีได้อย่างชัดเจน ข้าเบิกตากว้างและก็เบิกกว้างขึ้นอีกเมื่อเห็นว่าเท้าหลังของตนมันอยู่ไม่ติดพื้น 

"อึก!อ๊าาาาาาา~" ข้าลืมความรู้สึกปั่นป่วนทั้งหมดที่เกิดขึ้นในทันที ในหัวมีแต่ภาพที่ตนล่วงลงกระแทกพื้นจนก้นเขียวเข้ามาแทนที่จนรีบตวัดขาหลังทั้งสองข้างเกี่ยวร่างคุณสามีแน่นด้วยความกลัว หลงลืมไปว่าการกระทำเช่นนั้นมันอาจจะทำให้บางสิ่งที่สอดคาอยู่ในก้นมันแทรกลึกเข้าไปอีกเสียสนิท ข้ากลัวก็กลัวจุกก็จุกในขณะที่คุณสามีรู้สึกดีแบบสุดๆ ใช้เจ้าแท่งสืบพันธุ์ตัวร้ายแทกใส่จุดกระสันในกายข้าไม่หยุด ข้ากรีดร้องและดิ้นพร่านเป็นปลาที่ถูกดึงขึ้นจากน้ำ ขาหน้าใช้เล็บจิกลงบนพื้นโพรงแน่นในขณะที่ขาหลังซึ่งสั่นระริกก็เกี่ยวตัวคุณสามีแน่น แกนกายเล็กๆของข้าบวมเปล่งและปวดหนึบไปหมด ช่องทางด้านหลังขมิบตอดรัดส่วนนั้นของคุณสามีไม่เป็นจังหวะ คุณสามีเมื่อรู้ว่าหากกระแทกกายโดนเข้ากับตรงไหนแล้วข้าจะกรีดร้อง ดิ้นพร่านและตอดรัดส่วนนั้นได้ดีก็ยิ่งทำการรังแกจุดนั้นของข้าไม่หยุด ข้าถูกความเสียวซ่านครอบงำจนหัวขาวโพลน สะโพกแอ่นกระดกมันขึ้นสูงหาแกนกายของคุณสามีอย่างไม่รู้ตัวก่อนที่ข้าจะปลดปล่อยออกมา ช่องทางนั้นบีบรัดแกนกายที่สอดแทรกอยู่แน่น ร่างกายกระตุกไม่หยุดและเพราะสะโพกที่กระดกสูงมันจึงทำให้เชื้อพันธุ์ที่ข้าปลดปล่อยออกมาเองฉีดพ่นกระเด็นไปจนถึงใบหน้าและลำคอบางส่วน ความรู้สึกที่ตีขึ้นสูงมันทำให้ดวงตาของข้าเรือนลอยไร้สติ ดังนั้นข้าจึงไม่ทันเห็นคุณสามีที่จับจ้องมาที่ข้าด้วยดวงตาวาววับ  

กราเซียเมื่อเห็นภาพคู่ครองเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำสีขาวอารมณ์ความต้องการก็ยิ่งพุ่งสูงขึ้น หมาป่าหนุ่มขบเคี้ยวฟันก่อนจะกระหน่ำกระแทกกายเข้าไปในร่างของคู่ครองตนรัวเร็ว ร่างของบิทขยับไหวไปมาตามแรงส่งนั้น กราเซียก้มลงแนบจุมพิตสอดเรียวลิ้นเข้าไปในปากของเด็กหนุ่มอย่างเร่าร้อน ลิ้นร้อนกวาดเก็บความหวานในโพลงปากคู่ครองไม่หยุด  

กรรรรรร~ 

เมื่ออารมณ์พุ่งถึงขีดสุดกราเซียก็กระทุ้งแทรกกายเข้าไปในโพลงอุ่นของคู่ครองตัวน้อยของตนลึกที่สุดเท่าที่จะลึกได้ก่อนจะปลดปล่อยเชื้อพันธุ์ร้อนของตนออกไป ในขณะที่แกนกายของเขาก็ค่อยๆบวมเปล่งขึ้นขยายช่องทางนั้นของบิทออกกว้างจนไม่อาจจะขยายออกไปได้อีกอีกครั้ง กราเซียคำรามในลำคอออกมาอย่างสุขสมร่างกายท่อนล่างของหมาป่ากระตุกปลดปล่อยเชื้อพันธุ์เอาไว้ในช่องทางนั้นเป็นระยะ หมาป่าหนุ่มค่อยๆย่อขาหลังลงเพื่อวางร่างที่ซึ่งกำลังถูกแกนกายของมันเกี่ยวขึ้นสูงลงกับพื้นช้าๆ กราเซียค่อยๆจัดท่าทางตนเองให้อยู่ในท่านอนหงายแล้วจึงค่อยๆจัดแจงพาร่างคู่ครองตัวน้อยของมันขึ้นมานอนเกยอยู่บนร่างตน โดยที่ส่วนนั้นของทั้งคู่ก็ยังคงประสานเข้าด้วยกันไม่แยกจาก 

 

 

 

.................................................................................................................................................................................................................................................................... 

18 เม.ย 64  

 

บทจะมาก็มาแบบงงๆ 

ตามที่แจ้งในเพจนะคะเผื่อใครไม่ได้ติดตามเพจคือคุณปู่ของไรท์เสียค่ะ คุณปู่พึ่งเสียได้ไม่เท่าไหร่ประมาณสองอาทิตย์ต่อมาคุณน้าก็เสียอีก อารมณ์มันก็เลยหน่วงๆรู้สึกหัวตันๆ ไม่ได้เขียนนิยายต่อเสียที 

เนื้อเรื่องในบทนี้ไรท์เขียนไว้นานแล้วนะคะแต่ยังไม่ได้ตรวจทานหรือตรวจคำผิดใดๆ กลัวทุกคนจะรอนานไปไรท์เลยเอามาลงให้ก่อน  

ตอนตรวจทานไรท์เบลอๆไม่ค่อยมีสมาธินิดหน่อย ถ้าเจอรูปประโยคแปลกๆหรือคำผิดก็ขอโทษด้วยนะคะ 

เมนท์ติชมและแสดงความคิดเห็นได้นะคะ 

แล้วเจอกันค่ะ 

:) 

ความคิดเห็น