ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 48

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 25

ปรับปรุงล่าสุด : 24 เม.ย. 2564 12:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 48
แบบอักษร

#อุ่นใจใกล้กัณฐ์TossakanTheseries 48 

 

“อ..อืออ คุณ ด..เดี๋ยว” เสียงหวานสั่นเอ่ยท้วงในตอนที่ทศกัณฐ์ปลุกเร้าความต้องการไปตามร่างกาย

“น..ไหน..ว่าชวนดูดาว อึก!” อุ่นใจกระตุกวูบในตอนที่ก้อนเนื้อหนันถูกดึงให้บดเบียดไปกับอะไรบางอย่างที่ขึ้นลำร้อนผ่าว

“ก็ดูดาว...” ปากก็อ้างว่าดูดาวแต่มือกลับค่อยๆปลดกระดุมกางเกงเขาออกจนอุ่นใจต้องรีบคว้ามือซนที่ไม่ยอมอยู่สุข

“อย่าซนซิครับ”

“เธอก็ดูดาวไป แต่ฉันมีอย่างอื่น..ที่สวยกว่าดาว” คำพูดหวานเอ่ยออกมาในขณะริมฝีปากยังคงซุกไซร้ไปตามซอกคอ ส่วนมือก็ยังไม่วายลวนลามไปตามส่วนที่อ่อนไหวไม่ยอมหยุด

“เธอทั้งสวย...ทั้งหอม...ทั้งหวาน ฉันจะสนใจดูอย่างอื่นทำไม” เจ้าของร่างสูงใหญ่โอบรัดเคล้าคลึงหลังจากที่รูดซิบกางเกงลงได้สำเร็จ

“อ๊ะ!!” อุ่นใจสั่นสะท้านยามที่แก่นกายถูกสัมผัสด้วยมืออันร้อนระอุ ส่วนริมฝีปากบางก็ถูกเหนี่ยวรั้งให้เปิดรับการรุกราน

“อื้ออ..ออ..” ความเสียวซ่านเริ่มก่อร่างประหนึ่งเกลียวคลื่นใต้น้ำที่เริ่มจะก่อตัวกระทบฝั่ง ร่างบางทั้งถูกฉกฉิมความหวาน ทั้งถูกรูดคลึงความอ่อนไหนจนมือขาวผ่องต้องจับท่อนแขนแกร่งไว้แน่นและเอ่ยปรามในตอนที่อะไรๆเริ่มจะควบคุมเอาไว้ไม่อยู่

“ค..คุณหยุดก่อน..ด..เดี๋ยวคนเห็น”

“ไม่ต้องกลัวกวางน้อย ทุกคนกลับขึ้นฝั่งไปหมดแล้ว...”

“คืนนี้มีแค่เรา...ให้ฉันได้รักเธอได้ไหม?” คำหวานรัญจวนกระซิบถามจนอุ่นใจแทบละลาย ความร้อนแรงของคนตัวใหญ่บวกกับความมืดมิดที่มีเพียงแค่แสงเดือนและแสงดาวทำให้คำพูดที่เตรียมจะเอ่ยห้ามถูกแปรเปลี่ยนเป็นจูบอันแสนหวาน 

อุ่นใจหยุดเหนี่ยวรั้งตัวเองอีกต่อไป กลีบปากคู่สวยเผยอรับสัมผัสอันร้อนเร่า ลิ้นเรียวสอดรับความร้อนแรงของลิ้นสาก ปลายลิ้นทั้งคู่แลกเปลี่ยนความหวานโรมรันความเสียวซ่านอย่างเร่าร้อน ความต้องการอันร้อนแรงถูกโหมกระพือจนแม้แต่ลมทะเลยามค่ำคืนก็มิอาจดับความร้อนซ่านลงได้ มีเพียงแค่สัมผัสของกันและกันเพียงเท่านั้นที่จะทำให้หัวใจของทั้งคู่นั้นอิ่มเอม

เสียงบดจูบดังแข่งกับเสียงคลื่นลม ทศกัณฐ์ทั้งบดทั้งคลึงทั้งดึงทั้งรั้งจนอุ่นใจแทบจะทนไม่ได้กับห้วงเสน่หา ร่างบางได้แต่หลงวนเวียนอยู่ในนั้น แก่นกายสีสวยบดเบียดฉ่ำเยิ้มในอุ้งมือหนา สะโพกมนถูกดึงรั้งเปิดเปลือยรับแสงจันทร์ ความหนันแน่นถูกบดเบียดถูไถด้วยความแข็งกร้าว อุ่นใจไม่รู้ว่าความร้อนผ่าวของคนตัวใหญ่ถูกปลดเปลื้องออกมาตั้งแต่เมื่อไหร อุ่นใจรู้แค่เพียงตนเองต้องการที่จะแนบชิดดูดกลืนความยิ่งใหญ่อลังการนั้นเอาไว้

“ใจเย็นกวางน้อย” เสียงขบกรามปรามขึ้นมาในตอนที่ก้นงอนงามร่อนเร้าไปตามท่อนลึงค์ร้อน

“อื้อออ..” เสียงฮึดฮัดขัดใจของกวางป่าตัวน้อยทำให้ทศกัณฐ์ยกยิ้มด้วยความเอ็นดู.. 

ใช่ว่าเขาไม่อยากจะเข้าไป เขาแทบอยากจะแทงเข้าไปให้มิดลำ แต่เขาทำอย่างนั้นไม่ได้เนื่องด้วยรู้ดีว่าร่างบางห่างหายจากสัมผัสของกันและกันไปนานแล้ว อุ่นใจต้องการความเตรียมพร้อมและเขาก็พร้อมที่จะค่อยๆเป็นค่อยๆไป

“ค..คุณณ” แต่ดูท่าคนในอ้อมกอดจะไม่ยอมให้ความร่วมมือแต่โดยดี กวางป่า ที่เริ่มจะเผยฤทธิ์ยังคงร่อนเร้าช่องหลืบไปมาไม่หยุด ทศกัณฐ์กลืนน้ำลายมองความยั่วยวนด้วยความทรมาน แล้วยิ่งแทบจะหมดความอดทนในตอนที่อุ่นใจหันมาออดอ้อนด้วยสายตาเว้าวอน

“ม..ไม่อยากเข้ามาเหรอครับ” 

Shit! ใครสอนให้พูดจาแบบนั้น!!!

“อ..อุ่นคิดถึงคุณ..ตรงนี้ของอุ่นด้วย” 

“อุ่น!!” ทศกัณฐ์แทบจะอยากฟาดไปที่ก้นงอนงามแรงๆในตอนที่เจ้ากวางป่าตัวร้ายออดอ้อนพร้อมกับบรรจงใช้สองมือแหวกความนุ่มเนียน เปิดอ้าให้เห็นรอยจีบสีหวาน

“อย่ายั่วอุ่นใจ! ฉันอาจทำให้เธอเจ็บ!” 

“ม..ไม่เจ็บ เข้ามานะครับ.. อาส์!” ทศกัณฐ์ทนกับภาพตรงหน้าไม่ไหวอีกต่อไป มือสากจับปลายนิ้วเรียวที่กำลังยั่วเย้าถูไถไปตามรอยแยกของตนเองไว้แล้วใช้นิ้วของเจ้าตัวกดแทรกลงไปในช่องทางอ่อนหวาน

“อึก!”

“ฉันเข้าไปแน่เด็กดี แต่เธอต้องพร้อมเสียก่อน” 

“อื้อออ..ออ” 

ปลายนิ้วเรียวถูกกดแทรกให้ลึกกว่าเดิมโดยคนตัวหนาที่ยืนมองอยู่ข้างหลัง อุ่นใจไม่เคยรู้มาก่อนว่าช่องทางด้านหลังของตัวเองจะตอดรัดและร้อนผ่าวขนาดนี้ ขนาดนิ้วตนเล็กแค่นี้ยังรู้สึกคับแน่นไปหมด มิน่าล่ะคุณถึงได้กลัวว่าเขาจะเจ็บ

“อ๊ะ!”  

“รู้สึกยังไงเด็กน้อย” ทศกัณฐ์ถามพร้อมกับกดแทรกนิ้วสากของตนเองเข้าไปเพิ่มในขณะที่นิ้วของอุ่นใจยังคงเสียบคาช่องทางตัวเองไว้อยู่

“รู้แล้วใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงยังเข้าไปไม่ได้”

“อ๊า..าา”

“ตรงนี้เด็กดี จุดที่ทำให้รู้สึกดีอยู่ตรงนี้” ทศกัณฐ์งอนิ้วกระตุ้นเร้าพร้อมทั้งพร่ำสอนจุดที่ทำให้คนตัวบางสั่นไหว

นิ้วเพรียวของอุ่นใจถูกบงการให้เริ่มชักเข้าชักออกโดยมีนิ้วสากของคนตัวใหญ่นำทาง

“ผ่อนคลาย แบบนั้น”

“อรึก!!” ทศกัณฐ์กดแทรกนิ้วตนเองเพิ่มเข้าไปอีกนิ้วพร้อมกับรัวนิ้วเร็วขึ้น สองนิ้วของตนเองและหนึ่งนิ้วของอุ่นใจยังเทียบไม่ได้ครึ่งกับตัวตนของเขา แต่เขาก็ยังคงต้องนำทางให้ช่องทางแสนสวยนั้นเพรียบพร้อม

“ดีไหม ชอบรึเปล่า?”

“ฮ๊า..าา..คุณ..ส..เสียว อุ่นเสียว” 

“ฉันรู้เด็กดี...ฉันรู้”ทศกัณฐ์รับรู้ถึงความคับแน่นเกร็งขมิบได้เป็นอย่างดี ความร้อนผ่าวรัดรึงทำให้เขาแทบจะยั้งใจไว้ไม่อยู่ได้แต่รีบเร่งทำให้ช่องทางหวานอ่อนนุ่มให้ได้เร็วที่สุด

สวบๆๆๆๆ

“อื้อ..อาาส์..อ๊ะ” ทศกัณฐ์รัวเร็วไม่ยั้งจนนิ้วเรียวสวยขยับตามไม่ทัน ความเสียวซ่านเริ่มแล่นพร่านไปทั่วจนสะโพกอวบอิ่มเริ่มที่จะเกร็งกระตุก

“ชู่วววว์ จะรีบไปไหน ฉันยังไม่ได้เข้าไปเลยกวางน้อย” เสียงปลุกปลอบเหนี่ยวรั้งพร้อมทั้งหยุดชะงักการกระทำ ทำให้อุ่นใจได้แต่หอบหายใจจนตัวโยน ทศกัณฐ์พรมจูบไปตามหลังคอและแผ่นหลังอันบอบบาง ชายหนุ่มหมุนควงเรียวนิ้วอย่างอ้อยอิ่งเป็นรอบสุดท้ายก่อนที่จะดึงก้านนิ้วออกแล้วจับอะไรบางอย่างเกลี่ยไล้ไปที่ปากทางอันอ่อนนุ่มอย่างรวดเร็ว

“จับไว้คนดี” มือเรียวถูกพยุงให้จับขอบเรือไว้ให้มั่น สะโพกงอนถูกรั้งเชิดขึ้น ทศกัณฐ์กดหัวหยักเข้าไปช้าๆ ความบานใหญ่ค่อยๆชำแรกผ่านช่องทางที่คับแน่น

“อย่าเกร็งกวางน้อย” 

อุ่นใจพยายามผ่อนคลายแต่ช่องทางด้านหลังที่ห่างหายจากสัมผัสไปนานทำให้อุ่นใจรู้สึกคับแน่นจนปริร้าว

“ถ้าเจ็บฉันจะหยุด” เสียงห้าวแตกพร่าเอ่ยออกมาอย่างอดกลั้น เพียงแค่ชำแรกแทรกเข้าไปแค่เพียงส่วนหัวกวางน้อยของเขาก็สั่นเกร็งขนาดนี้ ถ้าหากคนตัวบางต้องเจ็บเขาก็พร้อมที่จะหยุด

“ค..คุณ” 

“หืม..ว่าไงคนดี? เจ็บใช่ไหมฉันจะเอาออก”

“มะ..ไม่เจ็บ ต..แต่ช้า..ช้าได้ไหม” ถึงแม้จะรู้สึกคับแน่นจนรวดร้าวเหมือนครั้งแรกที่มีอะไรกันแต่อุ่นใจก็ไม่อยากแม้แต่จะหยุด เขารู้ดีว่าตนเองรับอีกฝ่ายไหว และต้องการทุกสิ่งทุกอย่างที่คนตัวโตจะมอบให้ 

ทศกัณฐ์ตอบรับคำขอด้วยการกดแช่ตัวตนไว้อยู่อย่างนั้น พร้อมกับก้มลงมาบรรจงจูบริมฝีปากคู่หวาน ปลายลิ้นร้อนกวาดต้อนทุกสิ่งทุกอย่างจนอุ่นใจรู้สึกเสียววาบขึ้นมาอีกครั้ง ร่างบางสะท้านเฮือกไปกับมือสากที่บดคลึงหยอกเย้ายอดอกทั้งสองข้างที่ถูกดูดดึงจนบวมช้ำ อุ่นใจเอื้อมมาสัมผัสไปตามกรอบหน้าที่เขาหลงไหล เอวบางเริ่มขยับเคลื่อนไหวในตอนที่โพรงรักเริ่มคุ้นชิน

“ค..คุณเขามาอีก..” เสียงหวานเรียกร้องต้องการมากขึ้นจนทศกัณฐ์ต้องกอบกุมก้อนเนื้อเนียนนุ่มมือไว้แล้วดันท่อนลำอันเขื่องเข้าไปช้าๆ 

“อื้อ..ออ” ร่างบางเริ่มดิ้นพล่านในตอนที่รู้สึกถึงความปริตึงที่ช่องหลืบทางด้านหลัง

“ซี๊ดดดด..อีกนิด คนดี อีกนิด” เสียงปลุกปลอบอย่างอ่อนโยนดังกระซิบที่ซอกหู อุ่นใจสั่นเทิ้มในตอนที่สัมผัสถึงความเต้นตุบที่รุกรานอยู่ภายใน ความร้อนผ่าวตอกตึงจนแผ่นหลังเนียนเหยียดโค้ง ความใหญ่โตอวบหนาแทงเข้ามาจนคับแน่น

“เก่งมาก” ทศกัณฐ์เอ่ยชมในตอนที่ท่อนเอ็นสีคล้ำถูกกลืนกินเข้าไปจนหมด 

“อาาาส์..คุณ” อุ่นใจหลุดเสียงครางในตอนที่รู้สึกถึงท่อนลำอวบขยายตัวใหญ่ขึ้นกว่าเดิม

“..ก็เธอตอดฉัน” เสียงกัดฟันตอบกลับมา

“ข้างในเธอก็ร้อนผ่าวขนาดนี้” มือหนาลูบไล้ไปตามหน้าท้องเนียนนุ่มพร้อมกับกอบกุมเอวบางดึงให้ขยับชิดติดกว่าเดิม

“แถมยังรับฉันเข้าไปจนสุด” ทศกัณฐ์ไม่พูดเปล่ายังแสดงให้อีกฝ่ายเห็นโดยการกระแทกตัวเข้าไปให้ลึกขึ้นโดยที่ไม่ยอมถอนตัวออก

“อ๊า!” ความลึกที่มาไม่ทันตั้งตัวทำให้อุ่นใจจุกไปถึงท้องน้อย

“ไหนจะสะโพกที่ช่างยั่วนี้อีก” ทศกัณฐ์บีบเค้นก้อนเนื้อนุ่มจนล้นทะลัก

“รูที่ปริจนไร้รอยจีบนี่ด้วย” นิ้วสากวนรอบไปตามช่องทางที่กำลังถูกตรึง

“..ฉันจะอดใจไม่ผงาดในตัวเธอได้ยังไง” อุ่นใจแทบจะซบหน้าไปกับราวเหล็กที่ตนเองจับไว้อยู่ นี่เขาไม่ได้ใช้งานนานหรือคุณเขาใหญ่ขึ้นได้จริงๆ..ลำพังแค่แช่ทิ้งไว้อุ่นใจยังเสียวขนาดนี้แล้วถ้าคุณเขาเริ่มกระแทกละ?

และเหมือนคนตัวโตจะได้ยินความคิดท่อนเอ็นที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดโปนถอนตัวออกจนเกือบสุดแล้วแทงพรวดกลับเข้ามาอย่างรวดเร็ว 

“ฮร๊าาา!!!”

อุ่นใจผวาเฮือกไขว้คว้าหาที่ยึดในตอนที่ทศกัณฐ์กระแทกเข้ามาอย่างแรง ดวงหน้าหวานเชิดขึ้นมือบางจิกเกร็งในตอนที่ท่อนเอ็นใหญ่เริ่มกระแทกรัวเร็วไม่ยั้ง

“อึก..ก..ค..คุณ..อ่าาาาส์ ” อุ่นใจอยากจะร้องห้ามแต่ความเสียวพล่านทำให้คำพูดหลุดลอยไปหลงเหลือไว้แค่เพียงเสียงครางสะอื้น

“หืม ชอบใช่ไหม? ดูดฉันแน่นเชียว”

“ค..คุณ อื้ออออ..อ๊ะ” ร่างบางครางไม่เป็นภาษาในตอนที่มือหนาเกี่ยวปลายเท้าขึ้นพร้อมกับเสยแทงเข้าไปสุดแรง 

คนตัวใหญ่ซอยถี่กดกระแทกจนอุ่นใจพร่าเบลอ ความคับแน่นก่อนหน้าแปรเปลี่ยนเป็นความเสียวสะท้าน อุ่นใจเปิดเปลือยแอ่นรับการจ้วงโจน เอวบางเริ่มร่อนรับการควบขี่จนเสียงคำรามดังก้องอย่างถูกใจ 

ทั้งควงควบ ทั้งร่อนเร้า ทั้งขมิบรัด 

กวางป่าตัวแสบของเขากลับมาแล้ว! 

ทศกัณฐ์อดใจกับความแสบสันไม่ไหว จนต้องฟาดก้อนเนื้อเนียนนุ่มด้วยความหมั่นเขี้ยว

“ช่างยั่ว!”

เพียะ!

“อ๊าส์!!”

อุ่นใจเผลอสะดุ้งขมิบท่อนเอ็นไว้แน่นจนทศกัณฐ์ต้องข่มกราม

“ตอดฉันเหรอกวางป่าตัวแสบ!”

ทศกัณฐ์จับกวางน้อยของตนเองให้หันมาเผชิญหน้าทั้งๆที่ยังเสียบคาท่อนเอ็นไว้ ร่างบางถูกอุ้มขึ้นสองขาถูกเหนี่ยวรั้งเปิดโล่งให้เห็นรูน้อยๆกำลังเหยียดขยายจนสุด 

ร่างบางใจเต้นรัวกับภาพที่เห็น ความใหญ่โตถูกรูสีสดกลืนกินไว้จนหมด ความฉ่ำเยิ้มเปียกชื้นก่อให้เกิดเสียงน่าอาย ทุกครั้งที่คนตัวโตถอนตัวผนังสีสดจะถูกรูดรั้งตามออกมา และทุกครั้งที่โดนกระแทกกลับน้ำคาวสีขาวขุ่นก็กระเซ็นแฉะเปียกเยิ้ม อุ่นใจหน้าร้อนผ่าวกับภาพตรงหน้ารีบซุกหน้าหนีเข้าหาอกแกร่ง 

ทศกัณฐ์เอ็นดูไปกับความเขินอายแต่ก็อดไม่ได้ที่จะพูดจาหยอกเย้า

“เขินแต่ทำไมไม่หยุดตอด?”

“คุณ!..อร๊าาา!!” อุ่นใจดุอีกฝ่ายด้วยสายตาได้ไม่นานก็ถูกจับโยกให้ควบขี่ลงมาบนแท่งเอ็นอวบ

“อ่า..าา..ล..ลึก ไป อรึก!!” อุ่นใจถูกจับควบไปด้วยพาเดินไปด้วย ร่างบางผวาเฮือกในตอนที่รู้จุดหมายปลายทาง 

“ม..ไม่เอาตรงนี้” อุ่นใจซุกหน้าแน่นในตอนที่ถูกวางไว้บนเบาะรอง

“ทำไมละ เบาะก็มีแล้วไม่เจ็บหลังหรอก”

“คุณ มันกลางแจ้ง!” อุ่นใจแย้งในขณะที่ปลายเท้าถูกจับแยกอ้ากว้าง

“เมื่อกี้ก็กลางแจ้ง”

“มะ..เมื่อกี้มันท้ายเรือ..แต่ตอนนี้ อ๊ะ!!” คำว่า ‘หัวเรือ’ ยังไม่ทันหลุดออกจากปาก แท่งลำแท่งใหญ่ก็แทงพรวดเข้ามาจนมิด 

“แถวนี้ไม่มีใคร.. ฉันอยากเห็นหน้าเธอตอนสุขสม..อยากเห็นน้ำตายามที่เธอกรีดร้อง.. ขอฉันมองเธอผ่านทางแสงจันทร์ไม่ได้เหรอ?” ริมฝีปากเอ่ยพร่ำคำหวานแต่ท่อนเอ็นกลับโจนจ้วงเสียบแทงไม่ยั้ง

“อ๊า..ส์ คุณ..บ..เบา” ปลีน่องถูกขบเม้มในขณะที่ถูกคนตัวโตควบขี่ อุ่นใจเสียวปลาบไปทั้งตัวจนปลายเท้าจิกเกร็ง เสียงหวานสะอื้นครางในตอนที่ถูกกระแทกจุดกระสัน ความร้อนเริ่มแผดเผาไต่ทะยานจนใกล้ที่จะถึงฝั่งฝัน ทศกัณฐ์ตรึงเอวขอดไว้แน่นก่อนที่จะโหมทะยานนำพาคนตัวเล็กขึ้นแตะขอบฟ้า

“อ๊าาาาาส์” เสียงกรีดร้องพร้อมกับการบีบรัดทำให้ทศกัณฐ์ฉีดพ่นน้ำขาวขุ่นตามไปติดๆ ร่างบางตอดรัดรีดเค้นจนชายหนุ่มต้องเกร็งกล้ามเนื้อพร้อมกับตอกลึกเข้าไปในโพรงรักแน่น ทั้งสองคนปล่อยให้เสียงคลื่นค่อยๆกลบเสียงหายใจ ปล่อยให้ความอบอุ่นระหว่างกันโอบล้อมแทนผ้าห่มอุ่น 

อุ่นใจซึมซาบความมีตัวตนของอีกฝ่ายอยู่อย่างนั้นจวบจนกระทั่งร่างหนาค่อยๆถอนตัวออก 

แต่..

แทนที่จะถอนตัวจนสุด ทศกัณฐ์กลับคาส่วนหัวบานไว้อยู่อย่างนั้น ฉับพลันที่กำลังจะเอ่ยทักท้วงอุ่นใจกลับถูกพลิกตัวคว่ำหน้าพร้อมถูกรั้งสะโพกมนให้ลอยเด่น

“คุณ!”

“เธอก็รู้ว่ารอบเดียวไม่เคยพอ” ทศกัณฐ์ไม่พูดพร่ำทำเพลงกดท่อนเอ็นที่เหลือเข้าไปจนมิดด้าม จนอุ่นใจสะดุ้งเฮือกเผลอกระถดตัวหนี

“ไปไหนกวางน้อย” ทศกัณฐ์ไล่จับสะโพกหนันพร้อมทั้งดึงรั้งอุ่นใจกลับมาที่เดิม 

“อื้อออ..ออ”

“อย่างนั้น เก่งมาก” มือหนาลูบคลำพร้อมทั้งชักจูงให้คนตัวบางเคลื่อนไหวอย่างรู้จังหวะ

“ต่ำอีก อย่างนั้น” แผ่นหลังบางถูกกดให้โน้มต่ำ สะโพกอวบถูกรั้งให้ยกสูงทศกัณฐ์จ้วงขี่พร้อมทั้งสอนสั่งลูกศิษย์ตัวน้อย

“..โยกอย่างนั้น..ดีมาก” เสียงแหบห้าวพร่ำสอนให้โยกไหว แต่ความใหญ่โตที่ชำแรกกระแทกสวนทำให้ความเสียวซ่านพลุ่งพล่านจนอุ่นใจทนไม่ไหว

“อ๊ะ!..อ๊ะ!..จะหนีไปไหน” รูสีช้ำถูกดึงรั้งให้กลับมา

“อาาส์..มะ ไม่ไหว อุ่น ส..เสียว” อุ่นใจครางออกมาในตอนที่ถูกแท่งไฟร้อนจ่อชิดที่รูรัก

“เธอทำได้..ค่อยๆ” เสียงปลุกปลอบพร้อมความร้อนเร่าที่หยอกเย้าอยู่ที่รูอุ่นทำให้ร่างบางเปิดรับดูดกลืนตัวตนอีกฝ่ายอีกครั้ง

“ซี๊ดดดด...ต่ำลงอีก..อย่างนั้น..เร็วอีกเด็กดี” อุ่นใจแนบแผ่นอกลงชิดเบาะพร้อมกับร่อนสะโพกเร็วขึ้นและแรงขึ้นตามคำสอนที่แหบพร่า

“อย่างนั้น เก่งมากคนดี” เสียงคำรามและคำชมทำให้อุ่นใจค่อยๆปรับชินเคลื่อนไหวไปตามแรงอารมณ์และความกระสัน ความเสียวซ่านที่เกิดจากแรงกระแทกของตนเองทำให้อุ่นใจเริ่มหยุดไม่อยู่ เอวน้อยเริ่มหมุนควงสะโพกหนันเริ่มร่อนไม่ยั้ง ยิ่งคนข้างหลังแทงสวนกลับอุ่นใจยิ่งแทบสั่นเยิ้ม 

“อ๊ะ คุณ แรงอีก อ๊าส์” ทศกัณฐ์ให้ตามที่ขอ ชายหนุ่มเกี่ยวเอวบางไว้แล้วกระแทกกระทั้นเข้าไปสุดแรง 

ปักๆๆๆๆ

“อื้ออ..อ่าห์.. “ แรงกระทุ้งทำให้อุ่นใจแทบจะทรุด คนตัวบางกำเบาะไว้แน่น แรงโหมกระหน่ำทำให้ศรีษะมนเถือกไถไปกับหมอน ก้อนเนื้อนุ่มนิ่มถูกยึดตรึงบีบเฟ้นไปตามร่องมือหนา ทศกัณฐ์กดขย่มโยกเค้นจนคนตัวเล็กหวีดร้องครางสะอื้นก่อนที่จะเกร็งกระตุกเป็นสัญญาณให้ชายหนุ่มรู้ว่าคนในอ้อมกอดถึงจุดสุขสม

อุ่นใจหัวสมองพร่าเบลอกับแรงสุขสมที่ระเบิดออกมาอย่างทะลักทลาย ร่างบางจมมิดไปกับกองหมอนและฟูกตรงหน้า

“อาาาา ตอดเก่ง!” เสียงคำรามที่ดังมาไกลๆไม่ทำให้อุ่นใจรู้สึกตัว ความเสียวซ่านทำให้ทุกอย่างกลายเป็นสีขาวโพลน แต่ความร้อนเร่าที่ยังคงกระแทกมาไม่หยุดยั้งทำให้อุ่นใจยังคงแอ่นรับความหฤหรรษ์ 

ปักๆๆๆๆ

คนตัวโตซาดซัดความร้อนแรงลงมาไม่ยั้งจนอุ่นใจเริ่มจะไต่ระดับความเสียวซ่านอีกครา 

“อ..อึก..ม..ไม่ไหว อ๊ะ..ฮ๊า..อ่าห์”

ยิ่งรู้ว่าอุ่นใจจะสุขสมคนตัวหนายิ่งยั่วเย้า ทั้งโหมทั้งกระหน่ำบดคลึงความใหญ่โตลงมาไม่หยุด

“ฮ๊าาา!” ความอิ่มซ่านระเบิดพล่านระรอกแล้วระรอกเล่าอีกคราจนอุ่นใจแทบจะขยับเขยื้อนตัวไม่ไหว มือเนียนยั้งหน้าท้องแกร่งไว้ในตอนที่คนตัวใหญ่ยังคงเดินหน้าตอกตรึงไม่หยุดยั้ง

“อะไรกันคนเก่ง เมื่อกี้ยังอ้อนวอนขอให้ฉันเข้าไปไม่หยุด” มือหนารวบข้อมือขาวไพล่หลังดึงแผ่นหลังเนียนขึ้นมารับแรงขบเม้ม

“อื้ออ อ” 

“หมดฤทธิ์แล้วเหรอคนดี” เสียงหยอกเย้าลอยมาไม่หยุดเสียงบดขี่ก็ดังตามไม่ยั้ง เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นไปตลอดทั้งคืน แรงโยกเหวี่ยงสั่นไหวคล้ายกับมีพายุโหมสั่นคลอนไปทั่วทั้งลำเรือ อุ่นใจไม่รู้ว่าตนเองเสร็จไปกี่รอบ ไม่รู้ว่าถูกจับเปลี่ยนไปกี่ท่า เขารู้แค่เพียงว่าไม่มีจุดไหนสักจุดบนเรือที่คนตัวใหญ่จะไม่พาเขาไปถึงฝั่งฝัน 

....TBC..

ท..ทุกจุดบน...เรือ..

คุณเค้าเก็บกดแหละดูออก

#อุ่นใจใกล้กัณฐ์TossakanTheSeries

ความคิดเห็น