ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

เสียงปริศนาหน้าประตู

ชื่อตอน : เสียงปริศนาหน้าประตู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 32

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2564 19:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
เสียงปริศนาหน้าประตู
แบบอักษร

หลังจากที่เบลกลับมาจากกาญจนบุรี เบลก็เอาแต่เก็บตัวอยู่ห้อง ไม่ยอมออกไปไหน

ติ๊งงง!! เสียงข้อความแชตของเบลดังขึ้น

ฟ้า : วันนี้เราไปเดินตลาดนัดกันไหม ชั้นเห็นแกเอาแต่เก็บตัวอยู่ห้อง เบื่อแย่เลย

เบล : ........เอาสิ

ฟ้า : เดี๋ยวชั้นเข้าไปรับแกนะ

เบล : โอเค

ฟ้า : เดี๋ยววันนี้ชั้นเลี้ยงข้าวแกเอง ถือเป็นการขอบคุณแกที่ช่วยติวหนังสือให้ชั้น และก็ถือเป็นการเลี้ยงส่งท้ายก่อนปิดเทอมด้วย

เมื่อเบลมาถึงหอพักของฟ้า

ป๊อก ๆๆๆ เบลเปิดประตูให้ฟ้า เมื่อเบลเปิดประตูให้ฟ้า ฟ็าก็ต้องร้องอุทานขึ้นมาด้วยอาการตกใจ

ฟ้า : นิเบล แกทำไมโทรมแบบนี้เนี่ยย? แกกินข้าวบ้างรึป่าว

เบล : ชั้นไหวน่า แกไม่ต้องเป็นห่วงหรอก และนี่เราจะไปกันได้ยัง ชั้นแต่งตัวเสร็จล้ะ

ฟ้า : อือ อือ อือออ! ไหวก็ไหว ปะ ไปกันเถอะ

เมื่อฟ้าพูดจบทั้งคู่ก็เดินลงจากห้องเพื่อขับรถไปที่ตลาดในทันที

เมื่อทั้งคู่มาถึงตลาด ทั้งเบลและฟ้าก็ต่างพากันเดินเที่ยวเล่นดูของกินด้วยกัน จนฟ้านั้นได้ไปสะดุดตากับร้านร้านหนึ่ง ซึ่งมีคนยืนมุงดูอยู่เป็นจำนวนมาก

ฟ้า : เบล เราไปทางนั้นกันเถอะ เขามีอะไรกันนะ?

ฟ้าพูดจบก็พลางดึงมือของเบลวิ่งตรงไปทางนั้นทันที

ฟ้า : อ๋อออ นี่มันร้านหมอดูชื่อดังในจังหวัดพิษณุโลกนิ ฟ้า : นิ ถือว่าเราโชคดีมากเลยนะที่ได้เจอแม่หมอ ชั้นได้ยินมาว่าถ้าใครจะดูดวงกับแม่หมอคนนี้นะ จะต้องจองคิวยาวข้ามปีเลยนะ

เบล : ???

ฟ้า : ชั้นว่าเรามาดูดวงกันเถอะ เบล ช่วงนี้แกก็ดูไม่ค่อยจะโอเคเท่าไหร่ ให้แม่หมอลองช่วยไหม เผื่อแกจะดีขึ้น

เบล : จะดีหรอแก ชั้นว่ามันดูไม่ค่อยน่าเชื่อถือเท่าไหร่นะ

เบลทำท่าทางลังเลอยู่พักหนึ่ง

ฟ้า : เอาน่าาา เค้าดูดวงให้ฟรี เราไม่เสียตังค์ซักบาทเลยนะ ไปเถอะ เร็ว!!!

ฟ้าพูดจบก็จับมือเบลเดินตรงเข้าไปหาแม่หมอในทันที

ฟ้า : สวัสดีค่ะ หนูสนใจอยากให้แม่หมอดูดวงให้หน่อยค่ะ

แม่หมอ : งั้นรึ

แม่หมอพูดและค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามองหน้าฟ้าและเบล

แม่หมอ : เริ่มจากแม่หนูคนนี้ก่อนแล้วกัน

แม่หมอมองหน้ามาที่เบล เบลรู้สึกขึ้นลุกซู่ราวกับว่ามีบางสิ่งกำลังยืนอยู่ข้าง ๆ ตัวเธอ

แม่หมอ : ไหน ลองส่งมือ มาให้ดูซิ

เบลค่อย ๆ ส่งมือมาให้แม่หมอทั้งสองข้าง แม่หมอเพ่งดูอย่างพินิจ ก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า

แม่หมอ : ดวงชะตาช่วงนี้ไม่ค่อยดีนัก มีบางสิ่งกำลังติดตามตัวเราอยู่ตลอดเวลา เดินทางไปที่ไหนก็จะต้องพบเจอกับเรื่องที่ต้องทำให้ประหลาดใจ หมอแนะนำนะ ให้เราไปทำบุญ 7 วัด 9 วัด แผ่ส่วนบุญส่วนกุศลให้กับสัมภเวสี ผีเร่ร่อนทั้งหลาย มันจะทำให้ชีวิตของเราค่อย ๆ ดีขึ้น แต่ถ้าไม่ทำตามที่หมอบอกนะ อาจจะต้องถึงกับเลือดตกยางออก ถึงขั้นเสียชีวิตได้ รีบกลับไปทำซะแม่หนู

เบลได้ยินดังนั้นก็ถึงกลับหน้าซีด พูดอะไรไม่ถูก และรีบสะกิดฟ้าให้ออกไปจากที่ตรงนี้โดยไว

ฟ้า : แก จะรีบไปไหน ชั้นยังไม่ได้ดูเลยนะ

เบล : ไว้แกค่อยมาดูแล้วกัน ชั้นรู้สึกไม่ค่อยโอเคอ่ะ

เบลรีบเดินอย่างรวดเร็วมาที่รถ และให้ฟ้าพากลับห้องให้ไวที่สุด ฟ้าขับรถพาเบลมาส่งที่ห้อง ตลอดทางเบลไม่คุยกับฟ้าเลยซักคำ จนมาถึงหอพักของเบล

ฟ้า : เบล ?

เบล : .........

ฟ้า : เบล!!!! นิแกโอเคไหมเนี่ยย ชั้นขอโทษที่พาแกไปดูดวงนะ ชั้นไม่รู้จริง ๆ ว่าช่วงนี้แกเจออะไรอยู่

เบล : ไม่เป็นไรแก ชั้นโอเค เดี๋ยวชั้นขึ้นห้องก่อนนะ

ฟ้า : โอเคแก ถ้าเกิดแกมีอะไร แกโทรหาชั้นได้ตลอดเวลาเลยนะ

เบลพยักหน้าให้ฟ้า และเดินขึ้นบรรไดตรงไปที่ห้องในทันที เมื่อมาถึงห้อง เบลก็เอาแต่คิดทบทวนคำพูดที่แม่หมอนั้นบอก

เบล : เกิดบ้าอะไรกับชั้นว้ะเนี่ยยย??

เบล : ทำไมต้องมาตามกันด้วยว้ะ!!! ชั้นไปทำอะไรให้แก ถ้าแกมีอยู่จริงนะ แกออกมาให้ชั้นเห็นดิว้ะ

เบลพูดออกมาด้วยความรู้สึกสับสนและโมโห เบลร้องไห้ออกมาด้วยความรู้สึกเหนื่อยล้าจนเผลอหลับไป

00.00 น.

ตึก!!! ตึก!!! ตึก!!!!

เสียงปริศนาดังขึ้นจากประตูห้องของเบล เบลตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกงัวเงีย เบลค่อย ๆ ลืมตาขึ้นและนำมือทั้งสองข้างขึ้นมาขยี้ตา เบลมองตรงไปที่ประตูห้อง

เบล : มาแล้วหรอ? แน่จริงแกออกมาให้ชั้นเห็นดิว้ะ ออกมาบอกชั้นเลยว่าแกต้องการอะไร ชั้นเหนื่อยแล้วนะ

เบลพูดไป น้ำตาทั้งสองข้างเริ่มไหลออกมา

ตึก!!! ตึก!!!! เสียงปริศนายังคงดังอย่างต่อเนื่องและรุนแรงขึ้น ตึก!!!! ตึก!!!!

เบล : ได้ จะไม่ออกมาให้เห็นใช่ไหม?

เบลลุกยืนขึ้น และค่อย ๆ ก้มหน้าลงช้า ๆ มองลอดหว่างขาไปตรงที่ประตู แสงไฟสลัว ๆ ภายในห้อง ทำให้เบลพอเห็นได้ลาง ๆ เบลนำมือขึ้นมาปิดปาก น้ำตาเบลไหลพราก ภาพที่เบลเห็นเป็นผู้หญิงใส่ชุดสีขาวยาวลากพื้น ผมยาวปิดใบหน้า เนื้อตัวซีดเผือก เล็บมือและเท้าเขียวช้ำ กำลังยืนหันหลังให้กับเบล และใช้หัวโขกกับประตูห้องของเบลดัง ตึก!! ตึก!! ตึก!! เบลเพ่งมองอยู่พักหนึ่ง ก่อนที่ผู้หญิงชุดขาวที่ยืนอยู่หน้าประตูตรงนั้น จะค่อย ๆ เลือนลางจากหายไป เบลรวบรวมสติและลุกขึ้นยืนในท่าตรง ตัวเบลแข็งทื่อ หน้าซีดเผือก เหงื่อและน้ำตาไหลมาพร้อม ๆ กัน

กริ๊งงงงงงงงงง กริ๊งงงงงงง กริ๊งงงงง

เสียงโทรศัพท์ของเบลดังขึ้น เบลสะดุ้งตกใจและกดรับโทรศัพท์

แม่ : ฮัลโหล เบล พรุ่งนี้แม่จะขึ้นไปรับนะ

เบล : คะ ค่ะ แม่

เมื่อเบลวางสายจากแม่แล้ว เบลจึงเดินไปเปิดไฟ และเปิดเพลงเสียงดังลั่น และในคืนนี้เบลเลือกที่จะไม่นอน เบลก้มหน้าก้มตาเก็บข้าวของเตรียมไว้ เพื่อให้ออกจากห้องนี้ไปให้ได้ไวที่สุด เบลตัดสินใจโทรหาแม่อีกครั้ง

ตื๊ด ตื๊ด ตื๊ดด

แม่ : ฮัลโหล เบล

เบล : แม่คะ พรุ่งนี้แม่ช่วยมารับหนูแต่เช้าได้ไหมคะ หนูรู้สึกไม่สบายใจนิดหน่อย

แม่ : เป็นอะไรบอกแม่ได้นะลูก

เบล : ค่ะ แม่ ไว้พรุ่งนี้หนูเล่าให้ฟังนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว