email-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 4 (2) เเก้เเล้ว

ชื่อตอน : ตอนที่ 4 (2) เเก้เเล้ว

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 20k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 25 ก.ค. 2564 21:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 4 (2) เเก้เเล้ว
แบบอักษร

 

 

[ เลม่อน ]

 

 

" ม่อน ม๊าสาให้มาตามไปกินข้าว " ผมหันหน้าไปตามเสียงเรียกทางด้านหลัง ซึ่งตอนนี้ผมกำลังนั่งหันหน้าเข้ามุมหนึ่งของห้องนั่งเล่นบ้านไอ้เหี้ยติณ คนที่ทำให้ผมต้องโดนม๊าทำโทษอยู่เเบบนี้

" เออ " ผมพูดเเล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง มองหน้าไอ้ติณด้วยอารมณ์ตึงๆ

" ทำหน้าให้มันดีๆหน่อย " ไอ้ติณพูดเสียงเรียบ

" เสือก " ผมพูดคำว่าเสือกใส่หน้ามันเต็มๆ ก่อนจะเดินกระเเทกไหล่ไอ้ติณ ไปทางห้องอาหาร

ปึก

" เดี๋ยวมึงจะโดนไอ้ม่อน " ผมไม่สนคำพูดของไอ้ติณ เเล้วรีบเดินจ้ำอ้าวโดยไม่รอมัน

 

" ม่อน มาเเล้วเหรอ มาม่อนมานั่งเร็วลูก " ม๊านุชพูดสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วเรียกผมให้ไปนั่งลงข้างๆท่าน

" เนี่ยม๊าให้คนทำของโปรดม่อนไว้เยอะเลย " ผมยิ้มให้ม๊านุชหน่อยๆ ม๊านุชใจดีกับผมมาก มากกว่าเเม่ผมอีก เเถมชอบโอ๋ผมเวลาโดนม๊าดุ เเต่ในทางกลับกันม๊าผมก็โอ๋ไอ้ติณมากๆ ไม่เคยดุมันซักคำต่างจากผมที่เป็นลูกเเท้ๆ

" ติณมานั่งข้างม๊ามา " นั้นไง

" ครับม๊าสา " เเล้วไอ้ติณก็ไปนั่งลงข้างม๊าผม ซึ่งเป็นฝั่งตรงข้ามกับผม

" พลอยมาเเล้วค่ะ ทุกคน " เสียงใสของพี่สาวผมดังขึ้น ที่เจ้าตัวเดินมาถึงประตู เเล้วเจ๊พลอยก็ไปนั่งข้างไอ้ติณ ซึ่งการนั่งเเบบนี้มันเป็นมาตั้งเเต่ไหนเเต่ไรเเล้ว ผมว่าม๊าควรสลับลูกกันเลยเถอะ ให้ผมเป็นลูกม๊านุช แล้วให้ไอ้ตินเป็นลูกม๊าผม

" สวัสดีค่ะ ป๊าคิณ ม๊านุช " เจ๊พลอยพูดสวัสดีด้วยสีหน้ายิ้มเเย้ม

" มากันครบเเล้ว งั้นเรากินข้าวกันเถอะ " ป๊าผมพูดขึ้น เมื่อทุกคนมาครบเเล้ว ป๊าผมชื่อ ป๊าพล ครับ เเล้วทุกคนก็เริ่มทานข้าวกัน พลางถามสาระทุกข์สุขดิบ พวกป๊าๆ ก็คุยกันเรื่องธุรกิจกัน อ่อผมลืมบอก ป๊าผมทำธุรกิจเกี่ยวอะไหล่รถยนต์ ส่วนป๊าคิณทำพวกงานรับเหมาก่อสร้าง

" ว่าเเต่เรียนกันเป็นไงบ้าง ติณ ม่อน " ป๊าคิณถามขึ้นมาเเล้วมองหน้าผมสองคน

" ก็ดีครับป๊า " ติณ

" เหมือนกันครับ " เเต่จริงๆคือ ห่าราก ไม่มีอะไรที่เรียนไปเข้าหัวผมเลย

" ให้จริงนะ ไม่ใช่มัวเเต่เที่ยวกันล่ะ " ป๊าผมพูดขึ้นอย่างรู้ทัน

" มันก็มีบ้างเเหละป๊า คลายเครียด " ผมพูดตอบป๊าไปอย่างอารมณ์ดี

" หึ ไม่ใช่ว่าอยู่ๆ เเล้วพาหลานมาให้ป๊านะ " ป๊าผมพูดขำๆ

" ไม่มีเเน่นอนป๊า ป้องกันตลอด " ผมพูดยิ้มๆ เเต่ม๊านี่สิ มองผมซะเเรงเชียว

" ให้จริงเถอะ ถ้าเเกอุ้มหลานมาให้ม๊าเลี้ยงเมื่อไหร่ ม๊าจะหัวเราะให้ "

" ไม่เป็นไร เดี๋ยวให้ม๊านุชช่วยเลี้ยงก็ได้ " ผมพูดเเล้วหันหน้าไปหาม๊านุชข้างๆอย่างออดอ้อน

" จ้าา เดี๋ยวม๊าช่วยเลี้ยง ฮ่าฮ่า "

"ไม่เลี้ยงของผมบ้างเหรอม๊า " ไอ้ติณที่ไม่ได้พูดม๊านาน พูดขึ้นถามม๊ามัน เเต่ถ้ามันทำคนป่องขึ้นม๊านะ ผมจะหัวเราะเยาะมันให้

" เลี้ยงสิ ม๊ายิ่งอยากมีหลาน "

" เดี๋ยวเจ๊ช่วยเลี้ยงอีกคน เจ๊จะเปย์หลานเยอะๆเลย " เจ๊พลอยพูดพร้อมทำหน้าเพ้อฟัน

" ม่อนว่าเจ๊หาของตัวเองเถอะ ฮ่าๆ "

" ม่อน เดี๋ยวเถอะๆ " เจ๊พลอยพูดเเล้วชี้หน้าคาดโทษผม

" ม๊าว่าเรื่องมีหลานเนี้ยให้ม่อนกับติณเรียนจบก่อนไหม ม๊าไม่อยากเห็นคนกระเตงลูกไปเรียนด้วย ฮ่าๆ " ม๊าผมพูดเเล้วหัวเราะ เเต่พอผมนึกสภาพนั้น อึ้ยยย คงปวดหัวน่าดู

" นั้นน่ะสิ สา คิดเเล้วขำ " ม๊านุชพูดเเล้วทำหน้าคิด

เเค่คิดว่าผมอุ้มลูกไปเรียนด้วยเนี่ย ไม่อยากจะคิด ถ้าเป็นเเบบนั้นก็หมดกันสิ เพลย์บอยอย่างผม คงเป็นเพลย์บอยลูกติด 5555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

100%

 

 

 

 

.......................................................................

 

 

 

 

 

 

 

รอดูกันค่ะ ว่าม่อนจะเป็นเพลย์บอยลูกติดจริงรึเปล่า

 

ตอนสั้นหน่อยนะคะ เเงง คิดไม่ออก

 

 

 

ชอบกดเพิ่มในคลังไว้นะคะ จะได้ไม่พลาดตอนใหม่ กดถูกใจหรือคอมเม้นต์เป็นกำลังใจให้ไรท์หน่อยเด้อ ♥♥♥

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว