email-icon facebook-icon Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 7 แมวดื้อแฟนยักษ์

ชื่อตอน : ตอนที่ 7 แมวดื้อแฟนยักษ์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 3.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 08 พ.ค. 2564 17:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 7 แมวดื้อแฟนยักษ์
แบบอักษร

ตอนที่ 7

ผมกำลังนั่งคีย์ข้อมูลคนไข้อยู่ พี่ต๋อยก็เปิดประตูเข้ามาพร้อมเสียงแหลมๆ ที่ดังมาก่อนที่เจ้าตัวจะโผล่พ้นประตูห้องซะอีก

"หมอปราบ~ "

"ครับ"

"เอ่อ….เมื่อคืนนี้….ฟินมั๊ยคะ"

"แค่ก~แค่ก~ ฟะ...ฟินอะไรครับพี่ต๋อย" ผมเกือบตายเพราะสำลักน้ำ

"อุ๊ยยย...คนเขารือกันให้แซด ว่า หมอปราบอ่ะ….เอ่อ..พาแฟนไปนอนด้วยที่ห้องพัก"

"ห๊ะ…..แฟน….แฟนที่ไหนครับ"

"แหมมมม….หมอปราบคะ...ก็ฝรั่งคนนั้นไงคะ...คิก คิก …..แซ่บมั๊ยคะ"

ผมมองพี่ต๋อยที่ยืนบิดไปบิดมา ทำหน้ากรุ่มกริ่ม แซ่บอะไรละ...ผมยังซิง 

"แซ่บม๊ากกกก….มาก"

แอ๊ด~

"เอ่อ…..ลุง" ผมพูดจบลุงก็เปิดประตูเข้ามาพอดี ส่วนพี่ต๋อยก็ยิ้มแป้น ค่อยๆ เดินออกจากห้องไป แถมล็อคประตูให้ด้วย

"หึ หึ " ลุงทำเสียงในลำคอ ต้องได้ยินที่ผมพูดกับพี่ต๋อยแน่ๆ

"มาทำไมบ่อยๆ อ่ะลุง"

"มารับแฟนกลับบ้าน"

"ห๊ะ….กลับบ้าน….นี่มันเวลางานนะลุง….แล้วใครแฟนของลุงมิทราบ"

"หมอไง…..แมวแฟนยักษ์"

ผมอ้าปากค้างกับคำตอบของลุง

"ไม่ตลกครับลุง เพิ่งจะเที่ยง ผมจะกลับบ้านได้ยังไง"

"ผมขอผู้อำนวยการให้แล้ว….เพราะแฟนผมเหนื่อย งานเยอะ ไม่ยอมทานข้าวให้ตรงเวลา ดีที่ผมไม่ทำเรื่องลาออกให้"

"ห๊ะ…...บ้าไปแล้ว"

"หึ หึ ไปครับ"

ผมมองลุง คนอะไร เผด็จการ ผมจะขัดอะไรได้ ก็ต้องตามคุณท่านกลับสิครับ แถมตลอดทางที่เราสองคนเดินผ่าน พยาบาล นักศึกษาแพทย์ พากันส่งสายตาแซวๆ ยิ้มกริ่ม บางคนอายบิดไปบิดมา

"หมอปราบของพวกเราขายออกแล้ว เย้.~" เสียงพี่ต๋อยดังก้องในหัวของผมตลอด นี่คงไปกระจายข่าว รู้กันทุกแผนกแล้วแน่ๆ

"นี่ลุงจะพาผมไปไหน ไม่ใช่ทางกลับคอนโดนะครับ"

"ผมหิว หมอหิวมั๊ย"

"หิว ตกลงจะพาผมไปไหนครับ...ลุงยักษ์ "

"พาแมวไปกินปลา…..เผื่อจะฉลาดขึ้น"ลุงพูดจบก็หัวเราะชอบใจ ผมหมั่นไส้เลยตีศอกไปหนึ่งครั้ง

ผมมองเมนูตรงหน้า…...ร้านอาหารญี่ปุ่น พาแมวมากินปลาจริงๆ

"ลุง…..กินอะไรอ่ะ หรือจะให้ผมสั่งให้"

"อื้ม"

"งั้นผม เอาไคเซกิ 1 เช็ต , เกี๊ยวซ่าชีส แซลม่อนเบนโตะ ทาโกะยากิ แค่นี้ละครับ ความจริง ชุดไคเซกิ ที่ผมสั่งไป จะเริ่มด้วยของว่าง หรือ อมูสบุช แบบอาหารฝรั่งเศส ตามด้วยจานต้มที่เป็นซุป หรือ หม้อไฟ จากนั้นเป็น ซาชิมิอย่างดี ต่อด้วยของทอด เทมปุระ และก็ อาหารจานหลัก พร้อมข้าว และซุปร้อนๆ ปิดท้ายด้วย ขนมหวาน แต่ที่สั่งมาเช็ตเดียวเพราะต้องการให้ลุงชิมอย่างอื่นด้วย เป็นเช็ต สามารถแบ่งกันได้

"สั่งเยอะกินหมดเหรอ"

"อาหารญี่ปุ่นจานนิดเดียว มาอย่างละคำสองคำก็หมดแล้ว หนึ่งเมนู อย่างแซลม่อนเบนโตะของร้านนี้ คือการนำแซลม่อน มาปรุง 9 แบบ รสชาติแตกต่างกัน ในกล่อง ก็มีแซลม่อนพอดีคำ 9 ชิ้น ก็ 9 คำ อิ่มมั๊ยละครับ"

เราสองคนนั่งสักพัก อาหารก็ถูกทยอยนำมาเสิร์ฟ ดูท่าลุงจะชอบข้าวหน้าเนื้อที่สุด ตามด้วยเกี๊ยวซีสซ่า เมนูปลาดิบ ลุงชิมคำเดียว เราทานข้าวเสร็จ เราก็กลับ

"ลุง….จะไปไหนอีกครับเนี่ย"

"ไปตัดชุด"

"ตัดชุด…..ชุดอะไรครับ"

"ชุดแต่งงาน" 

"ห๊ะ!!!! "

"หึ หึ ผมล้อเล่น ชุดสำหรับใส่ไปงานแต่งงานของเจนิสกับเควิน น่ะ"

"ห๊ะ!!! .....จริงเหรอครับ เมื่อไหร่อ่ะ"

"อีกไม่นานหรอก"

เมื่อถึงร้านตัดเสื้อชื่อดัง แค่เห็นชื่อไม่ต้องบอกก็รู้ว่า ราคาสูงขนาดไหน

"หมอชอบชุดสีอะไร"

"สีขาว"

"เอ่อ….."

ทำไมทุกคนมองผมแปลกๆ ก็ผมชอบสีขาวอ่ะ คลุกคลีกับสีขาวมาตลอดเลยกลายเป็นสีโปรดไปซะแล้ว

"หึ หึ เอาไว้ถ้าหมอเป็นเจ้าสาวเมื่อไหร่ ค่อยใส่สีขาวนะ"

"เอ่อ….ครับ"ผมลืมไปเลยว่า ไปงานแต่งจะใส่สีขาวเหมือนเจ้าสาวได้ยังไง

"งั้นก็ สีน้ำเงินน้ำทะเล Ocean Blue เพราะเขาว่ากันว่าผู้ชายที่มีเสน่ห์ก็คงเปรียบได้กับน้ำทะเลลึก ทั้งสนุก เย็นเยือก ลึกลับและน่าค้นหาไปพร้อมๆ กัน มันเหมือนผมเป๊ะ หล่อ มีเสน่ห์ อารมณ์ดีและน่าค้นหา"

"หึ หึ จัดตามที่แฟนผมบอกเลย"

"แล้วชุดของลุงละ สีอะไร อย่าบอกนะว่าสีดำ"

"อื้ม"

"โห ไม่เอาๆๆ เปลี่ยนบ้าง ใส่แต่สีดำน่าเบื่อมาก เจ๊คนสวย ผมขอเปลี่ยนได้ป๊ะ"

"ได้สิคะ คุณน้องขา บอกมาเลยค่ะ อยากได้แบบไหน แนวไหน รับรอง หล่อน่ารักและ หล่อเนี๊ยบแน่นอนค่ะ"

"เอาสีน้ำเงินน้ำเงินน้ำทะเลสองชุดเลยนะครับ ไซส์ลุงตัวหนึ่ง ของผมตัวหนึ่ง"

"ตัดเป็นชุดคู่ใช่มั๊ยคะ อร้ายยย เริดมากค่ะ เดี๋ยวคุณพี่จัดให้นะคะ เด็กๆ มาวัดตัวลูกค้าหน่อยเร็ว"

ผมหันไปมองลุงที่นั่งอยู่ข้างๆ …….ยิ้มทำไม 

"ยิ้มทำไมอ่ะลุง ถูกใจสีที่ผมเลือกให้เหรอ"

"หึ หึ ชอบสิ…...เสื้อคู่เลยนะ"

"เหอะๆๆ เสื้อคู่บ้าบออะไร สูทมันก็เหมือนๆ กันหมดนั่นแหละ ดูอย่างบอดี้การ์ดของลุงสิ ยังใส่สีดำเหมือนลุงเลย"

"ไม่เหมือนตรงที่ พวกนั้นไม่ได้เป็นแฟนกันไงครับ…..แมวบื้อ" 

นึกๆ ไปก็จริงอย่างที่ลุงพูด ลุงรักผม เราสองคนไปงานเดียวกัน ใส่ชุดสีเดียวกัน แบบเดียวกัน

"เฮ๊ย!!! จริงด้วย เปลี่ยนๆๆๆ ผมเอาสีฟ้าอ่อน!!! "

พี่ๆ ที่กำลังเตรียมจะวัดตัวผมชะงัก เมื่อผมตะโกนเสียงดัง แต่จนแล้วจนรอด ลุงก็ไม่ยอมให้ผมเปลี่ยน เจ๊เจ้าของร้าน ก็นำแบบสูทมาให้เลือก ลุงให้ผมเป็นคนเลือก พอผมเห็นแบบเสื้อ ผมก็เปลี่ยนใจ เลือกสีให้ลุงใหม่ เป็นชุดสูทสีเทาหนึ่งกระดุม เรียบแต่ดูแพง ดูหรู มีสไตล์ กับเสื้อเชิ้ตสีขาวเข้ารูป ทรงSlim Fit เนคไทลายทางสีเงิน คลาสสิค เพราะมันเหมาะกับหนุ่มมาดนักธุรกิจที่ต้องการสร้างความน่าเชื่อถือให้กับตนเองและมันเข้ากับชุดสูทสีเทา รองเท้าหนังคัชชู สีน้ำตาล

ส่วนชุดผมเอาสีเดิม แบบเสื้อเหมือนลุง แต่รองเท้าเป็นสีดำ พอทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย ลุงก็พาผมกลับ….คอนโดของลุง  

ผมยืนมองตัวเองในชุดสีน้ำเงินน้ำทะเล ดูแปลกตา ดูไม่ใช่ผมเลยแฮะ ดีที่ลุงเดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้ว เพราะเป็นพ่อเจ้าสาวต้องไปตั้งแต่เช้ามืด ลุงออกไปตั้งแต่ตีสี่ ส่วนผมตามไปทีหลัง เมื่อทุกอย่างเรียบร้อย ผมก็ลงไปขึ้นรถที่ลุงส่งมารับที่ด้านหน้าคอนโด เดินทางไปยังบ้านของลุงทันที

พอถึงบ้านของลุง ผมก็รับหน้าที่ดูแลแพททริคจอมป่วน กับเด็กผู้ชายคนหนึ่ง ชื่อปริง ที่คุณเจนิสบอกว่า มากับยายชื่อจุ๋ม เป็นพี่เลี้ยงของแพททริค ดูท่าทาง แพททริคจะชอบปริงเอามากๆ เกาะแจตลอดเวลา

"ตื่นเต้นจังครับ หมอปราบ"

"เป็นธรรมดาแหละครับ ผมยังตื่นเต้นเลย แพททริคตื่นเต้นมั๊ยครับ"

"เยยยยยย~"

"เยสเหรอ….เก่งนะเนี่ย เข้าใจที่พี่หมอพูดด้วย"

"มาแล้วๆๆ " คุณเจนิสพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น ผมจึงอุ้มแพททริค โดยมีปริงกับปาด้าเดินตามมายืนดูขบวนขันหมากที่ยาวเยียด มีกลองยาวนำหน้าขบวน ทุกคนเต้นกันสนุกสนาน

โห่….ฮิ้ววว...โห่...ฮิ้ววว..โห่….ฮิ้วววววววว~

โห่….ฮิ้ววว...โห่...ฮิ้ววว..โห่….ฮิ้วววววววว~

โห่….ฮิ้ววว...โห่...ฮิ้ววว..โห่….ฮิ้วววววววว~

~ใครมีมะกรูดมาแลกมะนาว ใครมีเจ้าสาวมาแลกเจ้าบ่าวเลย มาวะมาเหวย ละเอยกลองยาว ฮิ้ววววววว~

"ปริงไปกั้นประตูเงินประตูทองกัน ไปครับแพททริค ปาด้าป๊ะ คุณเจนิสอยู่ในนี้คนเดียวนะครับ….รอเจ้าบ่าวมารับนะ….ไปกันเร็วพวกเรา"ผมรีบชวนทุกคนออกจากห้องของเจ้าสาวทันที เพื่อไปกั้นประตูเงินประตูทองทันที

พอคุณเควิน มาถึงทุกคนก็แยกกันทำหน้าที่ พอถึงประตูเงิน ที่มีคุณฟาเรนกับคุณไบรอันเป็นคนขวาง ทั้งสองคนแกล้งให้ คุณเควินตะโกนบอกรักคุณเจนิสดังๆ เพื่อทำให้ ลุง รำคาญ แต่ลุงกับยืนเต๊ะท่า กอดอก เก๊กหล่อ

พลั่ก~ ผมหมั่นไส้ ยกเท้าเตะลุงเบาๆ

"รำคาญยังลุง ถ้ายังผมจะได้เตะซ้ำ"

ลุงมองหน้าผมแล้วยกยิ้มมุมปาก

"รำคาญ!! เสียงดัง!! " 

เย้~ เสียงทุกคนร้องดีใจที่ลุงบ่นว่ารำคาญ

"ชิก็แค่นี้"

มาแล้วววว ถึงประตูทองแล้ว

ไม่ให้ผ่านถ้าเจ้าบ่าวไม่เปย์หนักๆ จนกระเป๋าผมตุงเนอะแพททริคเนอะ"

"เยยยยย~"

"เชษษ์จัดการสิ"คุณเชษฐ์เจ้าเล่ห์มากเอาก้อนหินมายัดใส่กระเป๋าของผมจนมันตุงทันที ทุกคนหัวเราะชอบใจ ทำให้ผมยอมแพ้ให้ผ่านด่านไป

พิธีกรเริ่มดำเนินงานตามลำดับจนมาถึง การตรวจสอบสินสอดทองหมั้น

"เอ๊ะ…...ฝ่ายเจ้าสาวไม่มีแม่ ทีนี้ใครจะเป็นคนแบกสินสอดทองหมั้นขึ้นบ่าแล้วนำไปเก็บละคะ"แม่ของคุณเควินเอ่ยถาม แต่ทำไมลุงหันมามองผมว่ะ

"มองผมทำไมครับลุง"

"หมอช่วยทำหน้าที่แม่ของเจนิสที"

"เฮ๊ย!! ไม่เอา"

"เอาหน่อยเถอะน่าหมอ พิธีจะได้เสร็จๆ ไป นะอย่าคิดมาก"

"ให้ยายจุ๋มดีกว่า เหมาะสมกว่าเยอะ"

"อุ๊ย...ไม่ดีหรอกจ๊ะ คุณหมอ ยายแค่คนใช้นะคะ ไม่เหมาะไม่ควรที่สุดเลยค่ะ"

"นะหมอ เดี๋ยวเสียฤกษ์หมด"

ทุกคนมองมาที่ผมกันหมด เจอแบบนี้ ผมก็ต้องยอมทำหน้าที่ แม่ของเจ้าสาว 

ผมยกห่อสินสอดทองหมั้นบางส่วนที่ถูกห่อด้วยผ้าขึ้นบ่าแล้วแบกเตรียมจะเดินเอาไปเก็บ

"ทำท่าหนักด้วยสิคะ คุณหมอ หนักจนหลังงอเลยนะคะ"เสียงคุณแม่ของคุณเควินเอ่ยบอกผม

เอาว่ะ หนักก็หนัก ผมจึงทำท่าหลังงอเหมือนชูชก

"อูยยยย หนักจริงไรจริง แบกจะไม่ไหวเลย หึ หึ หลังจะหักแล้ววว" ทุกคนหัวเราะดังลั่น ผมแบกสินสอดขึ้นไปเก็บบนห้องที่ปาด้าพาไป แล้วกลับลงมาร่วมพิธีอื่นๆ ต่อ จนถึงพิธีรดน้ำสังฆ์ คนแรกเป็นคุณแม่ของคุณเควิน ตามด้วยลุง และผมเพราะโดนปาด้ากับยายจุ๋มผลักให้ออกมา

"สุขสันต์วันวิวาห์นะครับ ขอให้ทั้งคู่รักกันจนแก่เฒ่า ถือไม้เท้ายอดทอง กระบองยอดเพชรเลยนะ ขอให้เจ้าบ่าวดูแลเจ้าสาวให้ดีๆ หนักนิดเบาหน่อยขอให้อภัยให้กัน ขอให้ทั้งคู่ประสบความสำเร็จในชีวิต ขอให้รักกันนานๆ ขอให้เดินเคียงกันบนเส้นทางต่อจากนี้ไป ด้วยความรัก ความเข้าใจ สร้างชีวิตคู่ให้มีความสดใสนะครับ"

"ขอบคุณครับ….คุณแม่" คุณเจนิสเอ่ยขอบคุณยิ้มๆ แต่คำว่า คุณแม่นี่สิ ทำเอาผมไปไม่เป็น เขิน เดินหน้าแดงออกมายืนก้มหน้าข้างๆ ปาด้า จบพิธีรดน้ำสังฆ์

เจ้าบ่าวเจ้าสาวถือพานดอกไม้ธูปเทียนคลานเข้าไปไหว้ผู้ใหญ่เพื่อเป็นการฝากเนื้อฝากตัว กราบคุณพ่อคุณแม่ที่เท้า 1 ครั้งไม่ต้องแบมือ สิ่งที่คู่บ่าวสาวนำไปไหว้คือ ธูปเทียนแพ พร้อมผ้าไหว้ โดยการไหว้นั้นจะไหว้พ่อแม่ทางฝ่ายเจ้าสาวก่อน

"ผมต้องไหว้หมอปราบมั๊ยครับ"คุณเควินยิ้มๆ เอ่ยถามแกมแซว

"หื๊ยยย….คุณเควินอ่ะ"ผมมองค้อน ส่วนลุงนะเหรอ ทำเสียงในลำคอคล้ายชอบใจ จนผมหยิกแขนไปทีหนึ่ง

งานเลี้ยงต้องมีวันเลิกรา ผมกลับคอนโด….ของผม แต่คนเดียวเพราะลุงอยู่ที่บ้านต่อ คุณไบรอันมาส่งผม พอถึงคอนโด ผมก็อาบน้ำเปลี่ยนชุด เข้านอน เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน พรุ่งนี้ ต้องไปทำงานต่อ

……….เช้า…………..

ผมตื่นนอนแต่เช้าเพราะมีคิวออกตรวจรอบเช้า แต่พอมาถึงโรงพยาบาล พี่ต๋อยก็มาบอกว่า ผู้อำนวยการต้องการพบ

"หมอปราบต้องไปทำหน้าที่เป็น แพทย์ประจำตัวของคุณเจนิส สัญญาจ้าง 1 ปี เหมือนรอบที่แล้ว อ่ะ นี่เอกสารสัญญา เซ็นซะ เริ่มงานวันนี้เลยนะ หมอปราบรีบไปที่บ้านคุณเจนิสเลย ก่อนที่พ่อของเขาจะเอาปืนมาเป่าหัวผม" 

"ลุงยักษ์!!!!!! อยู่ไหน ออกมานะ!! "

ผมขับรถด้วยความเร็วมาถึงบ้านคุณเจนิส ผมก็ตะโกนเรียกลุงทันที

"ผมอยู่นี่หมอ ลมอะไรหอบมาถึงที่นี่ คิดถึงผมเหรอ หื้อออ"

"ไม่ต้องมาทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ มานี่เลย"ผมดึงแขนของลุงออกไปที่สวนดอกไม้

เพี๊ยะ~ ผมตีที่แขนของลุงแรงๆ ทีหนึ่ง

"ตีผมทำไมเนี่ย อ๊ะ มีข่วนด้วย…..แมวดุจัง ฉีดยายังครับ ถ้ายังเดี๋ยวผมฉีดให้ โอ๊ยยย"

ผมหมั่นไส้เลยเตะไปทีนึง

"ลุงทำแบบนี้ได้ยังไงห๊ะ"

"หึ หึ ผมทำอะไร"

"ยังจะมาถามอีก โมโหโว๊ยยยยย อ๊ากกกกก"ผมตะโกนระบายอารมณ์ แต่โดนลุงดึงเข้าไปกอด และจูบ….จูบปิดปาก…….

ตุ๊บ~ตุ๊บ~ตุ๊บ~

"แฮ่ก~แฮ่ก~..."ผมหายใจหอบเหนื่อย ก็ลุงเล่นจูบนานจนเกือบขาดอากาศหายใจ

"แมวแฟนยักษ์….บ่นเก่งจังครับ"

ผมซบหน้าลงที่อกกว้างของลุง หัวใจเต้นแรงอีกแล้ว ลุงบ้าชอบทำให้ผมไม่เป็นตัวของตัวเอง

"ผมไม่อยากให้หมอเหนื่อย….ถ้าให้ลาออก หมอก็ไม่ยอม มีเพียงวิธีนี้ วิธีเดียว ที่ผมจะได้ดูแลหมอ"

ผมผละออก แล้วเดินไปนั่งลงที่ม้านั่งใต้ซุ้มไม้เลื้อย ลุงก็ตามมา

"ผมดูแลตัวเองได้"

"หมอ….เราเป็นแฟนกันแล้วนะ….หมอไม่อยากอยู่กับผมเหรอ"

"หื๊ยยย ขี้ตู่ ใครบอกว่าลุงเป็นแฟนผม"

ลุงนิ่งเงียบไป ไม่พูดอะไรอีก ผมก็เงียบ จนเวลาผ่านไปสักพัก ผมว่าลุงเงียบผิดปกติ หรือ ลุงจะโกรธ น้อยใจ ที่ผมพูดแบบนั้น

"ลุง~"ผมลองเรียกเขาดู แต่ลุงแค่หันมามองผม แล้วไม่พูดอะไร

"ลุง….รักผมจริงๆ เหรอ"

"..........."

"ผมได้ยินคนเขาพูดกันว่า เมื่อก่อน คุณเควินร้ายมาก แต่พอพบคุณเจนิส ก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคน จากที่เก่งๆ ดุๆ กลับกลายเป็นคนอ่อนโยน นั่นทำให้ลุงกลายเป็นคนโหดร้าย จัดการทุกคนที่ทำร้ายคุณเจนิส ลุงรู้มั๊ยครับ ว่าผมกลัว ว่าลุงจะเปลี่ยนแปลงตัวเองเพราะผม ลุงเป็นมาเฟีย โหด ดุ แต่ที่ผมเห็น ผมสัมผัสมา ลุงอ่อนโยนมาก ไม่เห็นจะดุเลยสักนิด…..นั่นเพราะผมรึเปล่า"

"เปล่า…..คนภายนอกมองจะเห็นว่าเควิน อ่อน กระจอก ไม่เด็ดขาด แต่ หมอรู้มั๊ยว่า เขาเป็นคนจัดการ...หนู ที่เป็นพี่เลี้ยงแพททริค คนที่ทำให้เจนิสบาดเจ็บคราวก่อน เควินไม่อยากจะเป็นคนดุร้ายในสายตาของเจนิส รวมถึงผมด้วย ผมเลิกเป็นมาเฟีย ก็เพราะเจนิส แต่คนอื่นก็ยังกลัวผม เหมือนกับหมอ"

"ลุง…..ผมไม่ได้กลัวที่ลุงเป็นมาเฟียนะ...ไม่เคยกลัวสักนิ๊ด "

"เจนิสอ่อนแอ อ่อนโยน อ่อนหวาน เหมือนผู้หญิง ผมเข้าใจสิ่งที่เควินทำนะ เพราะเจนิสมักฝันร้ายถึงคนที่เคยทำร้ายเขา ตอนเด็กๆ เควินไม่อยากให้เจนิสกลัวเขาเลย เปลี่ยนแปลงตัวเองใหม่"

"คุณเควินรักและหวงคุณเจนิสมากๆ เลยนะครับ ผมยังจำวันแรกที่ผมเจอเขาได้อยู่เลย โดนต่อยฟรี"

"หมอไม่กลัวผมจริงๆ เหรอ"

"ไม่ครับ ลุงอ่อนโยนจะตาย ดูจากที่ลุงดูแลคุณเจนิส กับหลานสิ ไม่เห็นเหมือนมาเฟียเลย แต่ผมกลัวคนจะมองลุงไม่ดีมากกว่าที่มาคบกับเด็กอย่างผม….เด็กรุ่นลูกเลยนะ"

"คนไทยชอบพูดว่า กินเด็กเป็นอมตะ ผมจึงอยากกินบ้าง หึ หึ"

"ลุงอ่ะ"

"หมอ~"ลุงขยับนั่งคุกเข่าที่พื้น มือหนายกขึ้นมาจับมือของผมกุมวางทับกันไว้บนตักของผม ลุงเงยหน้าขึ้นมา มองสบตากับผม แล้วพูดในสิ่งที่ทำให้หัวใจของผมเต้นรัวอีกครั้ง

"แมวดื้อเป็นแฟนยักษ์เถอะนะครับ"ลุงยังคงมองผมเหมือนรอคำตอบ เหมือนกำลังลุ้น รอคำตอบ ผมยิ้มเมื่อเห็นสีหน้าและแววตาของลุง

"ครับ…..ตกลง แมวจะเป็นแฟนของยักษ์"

ลุงยิ้มกว้าง ตาเป็นประกาย ก้มจุมพิตที่หลังมือของผม แล้วซบหน้าลงที่ตักของผม ตวัดแขนโอบกอดรอบเอวของผม จนผมกลัวลุงจะเป็นตะคริว เลยบอกให้ลุกขึ้นมานั่งดีๆ ก็ไม่วายโดนลุงรวบตัวเข้าไปกอดอีก......ผมจะรอดพ้นเอื้อมมือของยักษ์มั๊ยน้าาา 

ความคิดเห็น