email-icon facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : บทที่ 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 20

ปรับปรุงล่าสุด : 15 เม.ย. 2564 15:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 5
แบบอักษร

บทที่ 5

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

บนเตียงมีร่างสองร่างกำลังพัวพันแทบเป็นหนึ่งเดียว

อาภรณ์ตัวในที่เคยสวมใส่ถูกโยนลงบนพื้นราวกับไร้ค่า ถึงแม้ว่าหนึ่งในนั้นจะเป็นอาภรณ์ของผู้สูงศักดิ์ที่ผู้คนนับพันนับหมื่นต้องก้มหัวให้

หวังเทียนเหิงจับขาของคนที่นอนนิ่งแยกกว้าง เรือนร่างเปลือยเปล่าที่เขาได้เห็นมานับสิบปียังคุ้นตา แตกต่างเพียงแค่หน้าท้องที่มีขนาดใหญ่เท่านั้น

มือที่ยังทิ้งรอยแผลเป็นจากการต่อสู้รูดแก่นกายที่แข็ง

ลู่เสี่ยวเหลียนที่พยายามสงบสติอารมณ์มานานเริ่มแตกตื่น สีหน้าราบเรียบที่กระทำมาโดยตลอดถูกฉีกออก เผยให้เห็นความรู้สึกแท้จริงที่ซ่อนเอาไว้

นับตั้งแต่เรื่องนั้นสำเร็จ…เขาก็ต้องพบเจอเรื่องแบบนี้ทุกค่ำคืน อีกฝ่ายจะมาหาแล้วลงแรงกระทำโดยไม่หยุดยั้ง

นี่คือหนึ่งในสิ่งสำคัญที่หมอหลวงเฉินกำชับ

บุรุษที่เป็นบิดาจะต้องร่วมเสพสังวาสกับบุรุษที่รับพลังหยินและตั้งครรภ์ เพื่อให้พลังหยางเข้าไปเติมเต็มเสริมความแข็งแรงแก่ตัวทารก

ลู่เสี่ยวเหลียนรับฟังคำบอกนี้พร้อมกับหวังเทียนเหิง แต่ละคำบอกกล่าวของหมอหลวงเหยาคือเรื่องที่ยากจะทานทน และต่อมาก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ

เกือบสามปี ไม่มีวันคืนใดที่ร่างกายนี้จะไม่ถูกเติมเต็มอย่างบ้าคลั่ง จากความพยายามก่อนจะตั้งท้องสำเร็จ จวบจนบัดนี้…

เขาคิดอยากให้หวังเทียนเหิงเลิกเข้ามายุ่งเกี่ยวเสียยังดีกว่า เหมือนที่เมื่อก่อนอีกฝ่ายเคยปฏิบัติกับเขาอย่างห่างเหิน แม้แต่หน้าก็ไม่คิดจะมอง

ลู่เสี่ยวเหลียนอยากให้เป็นเช่นนั้น...เป็นเช่นนั้นยังจะดีเสียกว่า…

เขาในตอนนี้มีแต่ความตื่นตระหนก

ท่าทีนั้นทำให้หวังเทียนเหิงยิ้มอย่างถูกใจ ด้วยเหตุนี้ ยามสะโพกค่อยๆ เคลื่อนไหวสอดใส่ ช่องทางที่รองรับก็ยินยอมราวกับคุ้นเคยเป็นอย่างดี

“เด็กในท้องของเจ้าจะต้องปลอดภัย เขาจะต้องอยู่รอดและเจ้าจะต้องคลอดเขาออกมาให้จงได้”

ลู่เสี่ยวเหลียนตวัดสายตามอง เขาใช้ความเกลียดชังสาดเข้าใส่ “กระหม่อมไม่มีวันคลอดเขาออกมา! ไม่มีวันให้เขามาจมอยู่ในวังหลวงอันแสนโสมมแห่งนี้!”

สีหน้าของหวังเทียนเหิงแปรเปลี่ยนไปคำรบหนึ่ง ก่อนจะกลับมาเป็นปกติ ชายหนุ่มแสร้งยิ้มอ่อนโยน

“วันนี้ข้าอารมณ์ดีนัก จึงไม่คิดถือสาเจ้า”

คนฟังกัดฟันพูด “กระหม่อมไม่มีวันคลอดเลือดก้อนนี้ให้ออกมาร่วมต่อสู้แย่งชิงลมหายใจกับพระโอรสจากครรภ์ผู้อื่น ไม่แม้แต่กับฮองเฮาที่ทรงพระครรภ์อยู่ตอนนี้!”

ฮ่องเต้องค์ปัจจุบันทรงครองราชย์ได้สามปีแล้ว ในวังหลวงแห่งนี้มีพระสนมมากมาย สนมเหล่านั้นยังไม่มีผู้ใดเคยตั้งครรภ์แม้จะผ่านมาสามปี ซึ่งนั่นมิใช่เรื่องแปลก

เพราะยังมีสตรีที่อยู่เหนือพวกนางอยู่ผู้หนึ่ง

ฮองเฮา...สตรีที่ตั้งครรภ์ช่วงเวลาเดียวกับเขา ข่าวมงคลนี้แพร่กระจายทั่วแคว้น บุตรของมังกรกำลังลงมาสถิตในครรภ์ของมารดาของแผ่นดิน

ยกเว้นเพียงครรภ์ของลู่เสี่ยวเหลียนที่ถูกปกปิดโดยไม่มีผู้ใดได้รู้นอกจากคนที่สมควรไม่กี่คน

ย่อมต้องเป็นเช่นนั้น เพราะหากผู้อื่นล่วงรู้ถึงเรื่องราวแปลกประหลาดที่กำลังเกิดกับลู่เสี่ยวเหลียน เขาคงถูกมองว่าเป็นตัวประหลาด เป็นปีศาจอัปมงคลที่เรียกเพทภัยมาสู่แคว้น

ทั้งที่ความจริงแล้วคนที่ต้องการให้เป็นแบบนี้ไม่ใช่เขา

หากแต่เป็นหวังเทียนเหิง

“อึก!” เสียงร้องเจ็บปวดดังขึ้น

แรงกระแทกรุนแรงเกิดคราหนึ่ง บั้นท้ายของลู่เสี่ยวเหลียนเป็นรอยฝ่ามือใหญ่ เขาเม้มปากแน่น เห็นว่าบทสรุปไม่เป็นผลจึงอ่อนท่าทีลง หวังให้ทุกอย่างจบสิ้น

“ฝ่าบาท ปล่อยกระหม่อมไปเสียทีเถิดพ่ะย่ะค่ะ ได้โปรดทำทานแก่กระหม่อมด้วยเถิด”

“เสี่ยวเหลียน ไม่ว่าเจ้าจะพูดอย่างไร ข้าก็ไม่มีทางปล่อยเจ้าไป”

“พระองค์ได้ทุกอย่างที่ต้องการแล้ว ทุกอย่างที่องค์ชายเก้าปรารถนาในอดีต พระองค์ได้ทุกอย่างแล้ว...” ลู่เสี่ยวเหลียนเอ่ยวนเวียนไม่ยอมหยุด น้ำตาไหลรินและซึมลงบนหมอนนิ่ม

หวังเทียนเหิงไม่สนใจใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา กลับถอนกายออกแล้วแทรกพุ่งเข้าไปจนสุด คำรามเสียงต่ำครั้งหนึ่งก่อนเอ่ยข้างใบหูด้วยถ้อยคำไม่แยแส

“มาวันนี้ข้าได้ทุกอย่างที่เคยใฝ่ฝัน”

เขากดเสียงลงให้ดูเหี้ยมโหดพร้อมกัดใบหูจนคนใต้ร่างสะดุ้ง ดิ้นพล่านทว่ามิอาจหลุดพ้น

“และสิ่งที่เคยอยู่กับข้าตั้งแต่ครั้งอดีต ข้าก็ต้องการให้มันมาอยู่กับข้าในปัจจุบันเช่นกัน”

 

______________________________________________________________________

หยินหยางอธิบายง่ายๆ คือ เป็นพลังธรรมชาติของผู้หญิงกับผู้ชาย หยินเปรียบสตรี หยางเปรียบบุรุษ

 

ถ้าเอาละเอียดกว่านี้มันจะยาวว แต่เรื่องหยินหยางนี่มันเกี่ยวกับเรื่องเพศเรื่องบนเตียงอะไรทำนองนี้ค่ะ ถ้าใครสนใจก็สามารถพิมพ์ค้นหาเพิ่มเติมในเน็ตได้เลยเน้ออ

 

ส่วนเรื่องพลังหยินหยางในที่นี้ ไรท์สมมติเอาในแบบฉบับเนื้อเรื่องนิยายที่แต่งเองนะเจ้าคะ

 

เรื่องนี้คือแม้ว่าบัวน้อยจะเป็นชาย แต่ก็เป็นชายที่ถูกตัดไปแล้ว พลังหยางลดลง เลยต้องเอาพลังหยางจากหวังเทียนเหิงมาเพิ่ม ซึ่งก่อนหน้านี้บัวน้อยก็ได้รับพลังหยินจากท่านหมอเฉินมา แต่จะได้มาอย่างไรและได้มาเพื่ออะไร โปรดตามติดติดตามตอนต่อไปเจ้าค่ะ

 

______________________________________________________________________

 

เรื่องนี้เน้นเนื้อ ไม่เน้นน้ำ แต่ละตอนจะปล่อยปมมาแล้วค่อยคลายเฉลย ตอนนี้หย่อนทิ้งปมไว้หลายประโยคเหมือนกัน อิอิ

สถานะหวังเทียนเหิงหลังจากอะไรต่างๆนาๆ ตอนนี้พบว่าลู่เสี่ยวเหลียนจะเป็นฝ่ายหายไปเอง แทนที่จะขอร้องหรือบอกด้วยถ้อยคำอ่อนหวานดีๆ แต่สิ่งที่หวังเทียนเหิงทำกลับจับขังไม่ให้ไปไหน ให้ตกอยู่ในกำมือของตนเอง หาคิดหนทางสารพัดเพื่อบังคับให้บัวน้อยอยู่ต่ิ ดู๊ดู! นิสัยอะนะ!

 

บอกไม่ได้ว่าพ่อจะคิดได้หรือยัง รอดูกันต่อไป ไหนใครอยู่ฝ่ายหวังเทียนเหิงบ้าง /ยกมืออหน่อยย

องค์ชายเก้าเด็กผีในอดีต บัดนี้เติบโตมาเป็นผู้ใหญ่ผีแล้วเจ้าค่ะ อัพสกิลสีทอง5555

เจอกันตอนหน้าเน้อ จะพยายามมาอัพให้ได้ทุกวัน ฝากติดตามด้วยน้าา เชิญพ่อแม่พี่น้องญาติหรือเพื่อนมาอ่านกันเยอะๆ น้าา

ขอบคุณสำหรับคอมเม้นและกำลังใจ อ่านหมดแม้ไม่ได้ตอบนะเจ้าคะ ขอบคุณที่สนับสนุนไรท์นะคะ

 

ไปล้าววว

ความคิดเห็น