email-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ep.1 ไม่สวยเลยอกหัก

ชื่อตอน : ep.1 ไม่สวยเลยอกหัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 100

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2564 01:02 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ep.1 ไม่สวยเลยอกหัก
แบบอักษร

ep.1 ไม่สวยเลยอกหัก

 

" ฮือๆ ฮึกๆ  แก ฉันขี้เหร่มากเลยหรอว่ะ ทำไมพี่รหัสแก ถึงไม่เคยสนใจฉันเลย เรียนจบจนมาทำงานแล้ว ก็ไม่สนใจฉันเลย ฮือออ ~~~ " หญิงสาวร่างเล็กผิวขาวซีด หน้ามันเยิ้มใส่แว่นตาหนาเตอะ ผมเพ่ากระเซิงเหมือนรังนกก็ไม่ปาน ก้มหน้าร้องไห้อย่างน่าสงสาร จนผู้เป็นเพื่อนที่นั่งตรงข้ามได้แต่ส่งยิ้มแหยๆ ให้คนที่นั่งในร้านกาแฟ หันมามองที่พวกเธอสองคน

 

" แกยัยน้ำมนต์ แกเลิกร้องไห้ก่อน คนมองหมดแล้วยัยน้ำมนต์ โอ้ยยแกนี่มัน !! " บัวบูชา หรือ บัวเพื่อนสนิทกับสาวร่างบางผิวกายขาวซีด ที่นั่งเอากระดาษทิชชู่ซับน้ำตาตัวเอง จนกระดาษทิชชู่ติดอยู่บนใบหน้า เธอได้แต่ส่ายหน้ากับเพื่อนของเธอ โตเป็นสาวแล้วเรียนจบก็แล้ว แถมยังสอบบรรจุข้าราชการครู ตามที่บ้านอยากให้เป็นได้แล้ว ช่างไม่โตเป็นสาวสมกับวัยเลย ยัยเพื่อนคนนี้ คนจะไปเป็นครูหรอเนี่ยเธอเริ่มเพลียกับเพื่อนตัวเองขึ้นมาบ้างแล้ว ฉันจะทำอย่างไรกับเธอดี ยัยน้ำมนต์ !!

 

" แกฉันจะทำยังไงดี พี่ธีจะแต่งงานแล้วแถมเอาซองงานแต่งมาให้ฉันอีก ฮือออ เขาก็รู้ว่าฉันคิดยังไงกับพี่แก "

 

" พอๆๆ แกเลิกร้องสักที ยัยน้ำมนต์ แล้วแกควรฟังฉันนะ แกไม่ต้องทำอะไรเลยเว้ย พี่ธีเขาคบกับแฟนมาตั้งแต่เรียน ม.6 เขาเป็นเพื่อนกันมาก่อน พี่รหัสฉันเขารักแฟนเขามานาน รักกันจนไม่มีที่ให้คนที่แอบรักอย่างแก ไปสอดแทรกระหว่างสองคนนั้น  ไม่ใช่เพราะแกไม่สวย "

 

" ฮือๆๆ เออ!! รู้แล้ว ไม่ต้องย้ำได้ไหมว่าเขารักกันมานาน " น้ำมนต์ หรือ ณฐมน เวชจันทา  พูดออกมาอย่างประชดเพื่อน เธอร้องไห้ออกมาอีกครั้ง จริงๆเธอก็ไม่สวยใครเขาจะอยากมาเป็นแฟน อยากมาจีบวันๆก็อ่านแต่หนังสือ ใส่แว่นหนาเตอะ ผมก็เพิงยาวเป็นรังนก ไหนจะหน้าที่มัน ถ้าเอากระดาษมาซับรีดไปคงถอดไข่ได้ บุคคลิกของเธอเหมาะที่จะอยู่คนเดียวมากกว่า แอบรักพี่รหัสเพื่อนมา 3 ปีเต็ม เธอชอบในความใจดีและเป็นกันเองไม่ถือตัวของพี่เขา ชอบมาติวหนังสือให้พวกเธอไม่ได้รังเกียจผีดิบอย่างเธออีกด้วย เธอเลยตกหลุมรักเขาได้อย่างจัง แต่ก็ได้แอบรักเพียงแค่นั้น เมื่อแฟนพี่เขาเป็นถึงดาวคณะครุศาสตร์ พี่เขาก็เป็นเดือน แล้วฉันจะเป็นอะไรได้นอกจากน้ำมนต์ในขันของหลวงพ่อ พูดแล้วก็เศร้า เฮ้อออ

 

" แล้วนี่จะเอายังไง จะไปงานแต่งพี่เขาไหม เขาฝากการ์ดงานแต่งมาให้แกด้วย สิ้นเดือนนี้แล้วนะ "

 

น้ำมนต์มองการ์ดงานแต่งในมือเพื่อนสนิทเพียงคนเดียว ก่อนจะมองสลับปฏิบัติหน้าจอมือถือ นี้วันที่ 16 แล้ว วันจันทร์หน้าเธอจะไปรายงานตัวที่สังกัดที่เธอเลือกลง และต้องขนย้ายของอีก มีหลายเรื่องที่เธอต้องจัดการมากมาย เธอคงไม่มีเวลาหรอกเธอต้องไปอยู่ที่นู่นลองปรับตัว ถ้าจะไปอยู่ที่นั้นเลยกลัวจะไม่ชินแล้วจะทำตามความฝันไม่สำเร็จหนีกลับมาก่อน ขอไปลองปรับตัวสักสี่ห้าวันก็ยังดี  แต่เหตุผลจริงๆ คือไม่อยากเห็นหน้าพี่เขากลัวร้องไห้ในงานแต่งพี่เขา มันจะดูไม่ดี แค่เธอแอบรักว่าที่สามีชาวบ้านมานานก็แย่พอแล้ว ก่อนตัดสินใจเอ่ยตอบเพื่อนไป

 

" คงไม่ได้ไป ฉันมีเรื่องต้องเคลียร์เยอะเลย กว่าจะเก็บของทำนู่นทำนี่ ฉันต้องไปรายงานตัวอีก ไม่กี่สัปดาห์ยุ่งจะตาย ฝากแกไปแล้วกัน "

 

" เออๆๆ ได้ เดี๋ยวไปส่งให้ เอ่อไม่เปลี่ยนใจแน่นะ "

 

" ไม่ !! คำไหนคำนั้น แกก็รู้ฉันต้องเตรียมตัวย้ายของอีกเยอะ แม่ฮ่องสอนนะไม่นครปฐมแก "

 

" เฮ้อ พูดถึงเรื่องนี้ละก็ฉันเป็นห่วงแกจริงๆ แกมันบ้ายัยน้ำมนต์ แกจะหนีไปรักษาใจไกลถึงแม่ฮ่องสอน ไม่ได้ป่ะ กว่าจะได้ย้ายกลับ จะได้เป็นศพอยู่นู้นก่อนไหมก็ไม่รู้ ชายแดนไทยพม่านะเว้ย " บัวบูชาเอ็ดเพื่อนอีกครั้ง

 

" ไม่ต้องเป็นห่วงไปหรอก ฉันมีหน้าตาเป็นอาวุธฮ่าๆๆ "

 

" พูดเล่นไปนั้น ถ้าแกรู้จักดูแลตัวเอง แกก็สวยน่ารักไม่แพ้คนอื่นหรอก มันไกลมากเลยนะฉันคงขึ้นไปหาแกทุกเดือนไม่ไหวหรอก "

 

" ไม่เป็นไรเลยแก ไม่ต้องห่วง แค่นี้เองไปเป็นครูที่ทุรกันดาร มันเป็นความฝันของใครหลายคนที่อยากเป็นครูอาสา แต่ไม่มีโอกาส แต่ฉันได้เป็นครูบรรจุเลยนะเว้ย อยู่ยาวๆสอนหนังสือ อยู่กับธรรมชาติดีออก เผื่อฉันได้ผิวสวยขาวเหมือนคนเหนือไง "

 

" ผิวสวยกับผีนะสิ ยัยน้ำมนต์ ถ้าแกผิวขาวกว่านี้ละก็ ฉันว่าแกคงเป็นผ้าขาวแล้วล่ะ แค่นี้ก็ขาวซีดเป็นไก่ขาดเลือดแล้ว พอๆพูดกับแกละปวดหัว ไหนๆแกมาเจอฉันแล้ว วันนี้ฉันจะพาไปแปรงโฉมครูสาวสุดเฉิ่ม เป็นครูสาวแสนหวานแล้วกัน จะได้มีบุคคลิกน่ามอง ให้เด็กมันเคารพนับถือบ้าง เผื่อจะได้ตำรวจ ตชด เป็นแฟนมาให้เพื่อนดู ป่ะไปกันได้ล่ะ "

 

" นี่ !! ยัยบัวฉันไปเป็นครู ไปสอนหนังสือไม่ได้ไปหาแฟนตำรวจนะ "

 

" เอ้าของแถมไง จะได้มีคนดูแลเวลาอยู่ที่นู้น เผื่อหลอดไฟไม่ติด จะได้มีคนมาซ่อมหลอดไฟให้ เหมือนช่างแอร์ในตำนานไง "

 

" ช่างแอร์ในตำนานอะไรของแกว่ะ "

 

" โอ้ยยย ยัยน้ำมนต์ !! "

 

น้ำมนต์เธออาจจะงงๆกับคำพูดของเพื่อน แต่ก็ต้องรีบคว้าเอากระเป๋า เดินตามแรงดึงของเพื่อนที่ลากเธอออกจากร้านคาเฟ่ ไปยังร้านเสริมสวยที่ถัดไปอีกสี่ร้านในห้างสรรพสินค้า เอาเถอะไหนๆก็มาแล้ว ไปตัดผมที่ยาวๆนี่ออก ให้มันสั้นลงสักนิดก็ดีเหมือนกัน อากาศที่นู้นในเดือนมีนาคมคงร้อน จะได้ไม่รำคาญเอา

 

 

--------------------------------------

ปล. นิยายไรท์แต่งตามจินตนาการ และความรู้สึกที่อยากให้มันเป็น 🙂

 

 

 

ความคิดเห็น