facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Episode 5 : ชัยชนะที่เดิมพันด้วยชีวิต

ชื่อตอน : Episode 5 : ชัยชนะที่เดิมพันด้วยชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 10

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 5 : ชัยชนะที่เดิมพันด้วยชีวิต
แบบอักษร

"เยี่ยมไปเลย เพอร์ซิลอร์ส!" ฟีก้าเดินมาหา

"ให้ตายสิ.. ไม่คิดว่าจะจบไวขนาดนี้นะเนี่ย.." เพอร์ซิลอร์สหันมองไปที่เวทีประลอง

"แต่เป็นความรู้สึกที่โครตตื่นเต้นเลยล่ะ! ท่ามกลางผู้คนมากมาย" เพอร์ซิลอร์สพูด

"งั้นเรอะ?" ฟีก้าเหล่มอง

"งั้นการแข่งขันต่อไปขอเชิญเทพฝ่ายตะวันตก ซึ่งนั่นก็คือ เ​ท​พ​คาล็อด!!" เสียงเฮก็ดังขึ้น

"ฮึ่ม!" คาล็อดก้าวขึ้นเวทีประลอง

"แล้วผู้เข้าประลองฝ่ายตะวันออกได้แก่ เทพมอสเซนโซ!!!" เสียงเฮฝ่ายตะวันออกก็ดังขึ้น

"มอสเซนโซ..?" เพอร์ซิลอร์สงง

"เป็นชื่อที่แปลกดีนะ.. แต่รู้สึกคุ้นๆยังไงไม่รู้" ฟีก้าพูด

"ข้าก็คิดแบบนั้น" เพอร์ซิลอร์สพูดต่อ

"เอาล่ะ ทั้งสองคนมาตรงนี้" กรรมการเรียกมอสเซนโซและคาล็อดเข้าไป

"ท่าทางมั่นใจเชียวนะ" คาล็อดพูด

"แน่นอน! เพราะข้ามาเพื่อชนะไงล่ะ!" มอสเซนโซยิ้มพูด

"หึ! ชัยชนะนั่นน่ะคู่ควรกับข้ามากกว่าล่ะนะ!" คาล็อดยิ้มพูด

"ประจำที่!!" กรรมการเดินลงจากเวทีประลอง สิ้นเสียงกลอง

"เริ่ม!!" กรรมการให้สัญญาณ

"ฮึบ!!!" ทั้งสองเข้าประชันหน้าพร้อมกัน

"ฮึบ! อึก! ฟึ่บ.. ปั่ก! ควับ! ฟึ่บ!!" ทั้งสองเข้าแลกหมัดเท้ากันอยู่พักนึง

"ฟึ่บ!!" คาล็อดโดนจับแขนขวา

"ย้าก!" มอสเซนโซหมุนตัวเหวี่ยงขาเตะไปที่ก้านคอของคาล็อดเต็มๆ

"ป้าบ! อึก!!" คาล็อดใช้แขนอีกข้างค้ำพื้นก่อนจะดีดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ฮึ่ยยย!!" คาล็อดเอาหัวโหม่งเข้าหัวมอสเซนโซจังๆ

"อั้ก!!" มอสเซนโซโดนจับเหวี่ยงก่อนที่คาล็อดจะกระโดดหมุนตัวและเตะเท้าหลังเข้าอย่างแรง

"อึก!" มอสเซนโซตั้งสติได้ทันและใช้มือป้องกันการโจมตีของคาล็อด

"ตู้มม!" ทั้งคู่กระเด็นแยกจากกัน

".. ติ๋ง.." เลือดไหลออกมาจากหน้าผากของมอสเซนโซ

"เล่นแรงกันชะมัดเลยนะ" มอสเซนโซยิ้มพูด

"นี่มันการแข่งที่เอาเป็นเอาตาย ไม่มีใครจะออมมือให้หรอก" คาล็อดพูด

".." เพอร์ซิลอร์สเอามือปิดตา

"เพอร์ซิลอร์ส.." ฟีก้าหันมามอง

"ห้ะ?! ข้าไม่รู้ไม่เกี่ยวใดๆทั้งสิ้น!" เพอร์ซิลอร์สพูด

"งั้นก็ดีเลย!! ชิ้งงง!!!" มอสเซนโซอัญเชิญดาบคาตานะสีทองออกมา

"ฮึ่ยยย!!" คาล็อดใช้เท้ากระแทกพื้นจนแตกก่อนหินที่ลอยขึ้นมาจะรวมกันเป็นขวานสองมือสีเทาเข้ม

"เอาล่ะครับ ท่านทั้งหลายสถานการณ์​ตอนนี้เริ่มน่าสนใจขี้นซะแล้ว! เมื่อผู้เข้าแข่งขันทั้งสองคนเริ่มใช้อาวุธในการต่อสู้แล้ว!!" พิธีกรพูดเสียงดัง

"เอ๊ะ?! คาตานะสีทองนั่น..!" เพอร์ซิลอร์สเอะใจ

"หืม?" ฟีก้างง

"มอส.. นั่นเจ้าเองเหรอ.." เพอร์ซิลอร์สพูด

"มอส? หมายถึงคนที่ชื่อมอสเซนโซน่ะนะ?" ฟีก้าหันมาถาม

"ใช่ เคยเรียนที่เดียวกับพวกเราเนี่ยแหละ เป็นเพื่อนสมัยประถมของข้าน่ะ" เพอร์ซิลอร์สพูด

"งั้นเหรอ? ข้าก็อยู่กับเจ้าตั้งแต่ประถมนะ แต่ทำไมข้าถึงไม่เคยเห็นเจ้านั่นละ?" ฟีก้าถามอีก

"ไม่รู้สิ.. เป็นพวกชอบเก็บตัวอยู่ล่ะนะ" เพอร์ซิลอร์สพูด

"ให้ตายสิ.. ชักจะเริ่มน่าสนใจแล้วนะเนี่ย.." เพอร์ซิลอร์สยืนกอดอกยิ้มพูด

"เอาล่ะ.. นะ!!" มอสเซนโซพุ่งเข้ามา

"ก็มาเส้!!" คาล็อดกระโดดขึ้นง้างขวานเต็มกำลัง

"ชิ้งงงงงงงง!!!!!" แรงปะทะของอาวุธทั้งสองทำให้เกิดแรงลมทั่วทั้งลานประลอง

"อึก!" คาล็อดใช้ขวานโจมตี แต่มอสเซนโซก็ใช้คาตานะรับไว้สองมือ

"ฮึบ!" ทั้งสองแยกกันก่อนจะพุ่งเข้าปะทะกันอีกรอบ

"ชิ้ง! ชิ้งๆๆๆ!! ฟึ่บบ!!" มอสเซนโซเปลี่ยนวิธีจับดาบและก้มลงต่ำ

"หือ?!" คาล็อดก้มมอง

"ฉึบ! ฉึบๆ!" เสียงฟัรความเร็วสูง

"ระบำดาบ 3 วิถี!" มอสเซนโซถอยไปตั้งหลัก

"ฟืดดด!!" เลือดพุ่งออกจากรอยฟันของมอสเซนโซตามร่างกายคาล็อด

"อึก! หน็อยแน่!" คาล็อดเหงื่อตก

"หึ! การโจมตีของเจ้ามันหนักแน่นดีนะ แต่เชื่องช้าเป็นบ้าเลย" มอสเซนโซพูดในท่าตั้งรับ

"ได้ใจนักรึไง?! การโจมตีของเจ้ามันก็รวดเร็ว.." คาล็อดวิ่งและลากขวานมือเดียว

"แต่แรงโจมตีเจ้ามันเบากว่าข้าหลายพันเท่าเลยเฟ้ยย!" คาล็อดเหยียบเท้าขวาลงพื้นก่อนจะเหวี่ยงตัวพร้อมขวานใส่มอสเซนโซ

"..เจ้านี่มันจะอาศัยแรงเหวี่ยงของร่างกายเพื่อเสริมการโจมตีให้แรงขึ้น" มอสเซนโซพูดในใจก่อนจะค่อยๆก้าวขาออก

"หึ! แต่มันก็ช้าพอที่จะทำให้ข้าหลบทันแบบสบายๆเลยล่ะ" มอสเซนโซกำลังจะพุ่งหลบ

"ครืนนนน!!" แรงกดดันมหาศาลพุ่งเข้าใส่มอสเซนโซ

"อะไรกัน?!! กะ.. ก้าวขาไม่ออก???!!!" มอสเซนโซหน้าเหวอและหันไปดูใบหน้าอันเกรี้ยวกราดของคาล็อด

"อะ.. อึก!!" มอสเซนโซใช้คาตานะป้องกันการโจมตีสุดกำลังของคาล็อด

"ย้ากกกกกก!!!!" ขวานกำลังเหวี่ยงด้วยแรงอันมหาศาล

"ครืนนนนน!!! ชิ้ง--! ตู้มมมมมมมม!!!!" แรงปะทะทำให้เกิดควันทั่วเวทีประลอง

"แค่กๆ.. อะไรจะขนาดนั้นน่ะ?!" ฟีก้าพูด

".." เพอร์ซิลอร์สยืนมองแบบชิลๆ

"ตายแล้ว!" เอลีนสะดุ้งตกใจรวมถึงคนอื่นๆข้างบนพระที่นั่ง

"อืม.." ซีนคิ้วขมวด

"ฟู่ววววว..." ควันเริ่มจางหายไป

".. หึหึ!" คาล็อดยืนยิ้มกลางเวทีประลอง

"อะไรกัน?!" "อย่าบอกนะว่าอีกฝั่งออกนอกเวทีไปแล้ว?" "ตายเลยรึป่าวน่ะ?" เหล่าผู้ชมเริ่มถกเถียงกันก่อนความจริงจะปรากฎ

"แฮ่ก.. แฮ่ก.." มอสเซนโซนั่งเข่าเดียวพร้อมเอาดาบปักที่พื้นไว้ ณ ตรงขอบเวที

"มอส.." เพอร์ซิลอร์สคิ้วขมวด

".. หึ! ข้ารู้นะว่าเจ้าแอบลอบโจมตีข้าตอนเมื่อกี้!" จากนั้นแขนของคาล็อดที่ถือขวานก็ขาดออกเลือดไหลเป็นทาง

"!!!" ผู้ชมตกใจทั้งสนาม

"หมายความว่าไง?!" ฟีก้าตกใจ

"อึก!" เพอร์ซิลอร์สเหงื่อตก

"..!" ซีนเอามือออกจากคาง

"แฮ่ก.. แฮ่ก.. แฮ่ก.." มอสเซนโซค่อยๆเงยหน้าขึ้นมา สภาพหน้าเขาเต็มไปด้วยเลือดรวมถึงทั้งตัว

"กรึบๆ! กรึบๆ!!" ทว่าจู่ๆแขนของคาล็อดที่ขาดไปก็ค่อยๆกลับมารวมตัวและต่อเข้าไปใหม่อีกครั้ง

"!!!!" ทุกคนตกใจกว่าเดิม

"..!" มอสเซนโซหน้าเสีย

"ฮ่าๆ! ตกใจใช่มั้ยล่ะ!" คาล็อดกำหมัด

"กายาฟื้นคืน.. นั่นคือทักษะของข้า การโจมตีสุดแรงเมื่อใดก็แล้วแต่โดนศัตรูไม่ว่าจะมีอาวุธมาป้องกันหรือเข้าตัวเต็มๆร่างกายข้าจะได้รับการฟื้นฟูแบบสมบูรณ์!" คาล็อดพูดเสร็จก็หยิบขวานขึ้นมา

"แฮ่ก.. อึก.." มอสเซนโซก้มหน้าลงมองพื้นด้วยลูกตาที่สั่นคลอน

"ทำไมข้าถึงบอกทักษะตัวเองกับศัตรูน่ะเหรอ?" คาล็อดถือขวานมือเดียว ใช่แล้ว.. เขากำลังจะโจมตีสุดกำลัง!!

"เพราะว่าส่วนใหญ่ที่ได้รู้ทักษะจริงของข้า.. ผู้นั่นมันก็จะไม่รอดชีวิตกลับไปยังไงล่ะ!!!" คาล็อดตะโกนเสียงดัง

"แย่แล้ว! เขาจะฆ่ามอสเซนโซ!!" ฟีก้าพูด

"กรรมการล่ะ?!!" เพอร์ซิลอร์สหันไปมองที่กรรมการ

".." ทว่ากรรมการกลับไม่ทำอะไรเพราะกฎการแข่งขันไม่ได้ห้ามว่าให้สังหารอีกฝ่ายได้

"ตายแล้ว!!" "ศพแรกของครั้งนี้ก็มาแล้วสินะ" เหล่าผู้ชมเริ่มเสียงดังมากขึ้น

"เอาเลย!" เสียงตะโกนจากผู้ชมคนหนึ่ง

"เอาเลย!" "เอาเลย!" "เอาเลยๆๆๆๆๆ!!" จากนั้นผู้ชมฝั่งคาล็อดก็ตะโกนพร้อมกัน

"หา.." เพอร์ซิลอร์สมองไปรอบๆ

"ดังขึ้นอีก! ดังขึ้นอีก!" คาล็อดชูแขนแห่งชัยชนะ

"เอาล่ะ มาถึงขนาดนี้ถ้าไม่บริการผู้ชมสักหน่อยคงแย่เลยล่ะนะ" คาล็อดเหยียบเท้าข้างขวาลงพื้น

"มอส!!" เพอร์ซิลอร์สกำลังจะกระโดดข้ามรั้วไป

"เดี๋ยว! เพอร์ซิลอร์ส!!" ฟีก้ากำลังวิ่งเข้าไปห้าม พวกกรรมการกำลังวิ่งเข้าจะมาห้ามเพอร์ซิลอร์ส

"ฟึ่บ!" มือปริศนามากันตัวเพอร์ซิลอร์สไว้

"เพอร์ซิลอร์ส เจ้าต้องปฏิบัติตามกฎของที่นี่" ปรากฎเป็นซีน

"ท่านพ่อ?! แต่เพื่อนของข้ากำลังจะถูกฆ่านะ!!" เพอร์ซิลอร์สพูด

"การแข่งขันที่นี่ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนจะได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด ทั้งความสามารถ ทั้งความตั้งใจ ทั้งความเต็มใจ ใช่ นั่นหมายถึงความเต็มใจที่จะตายที่นี่" ซีนพูด

"หา..?! อึก!" เพอร์ซิลอร์สพูดไม่ออกแล้วหันไปมองที่มอส

"การที่เพื่อนของเจ้าทำแบบนี้นั่นหมายความว่า เขาเต็มใจที่จะตายอยู่ที่นี่ไงล่ะ" ซีนพูดก่อนร่างลวงตาจะสลายไป

"อึก..!" เพอร์ซิลอร์สเหงื่อตก

".." ซีนมองไปที่เพอร์ซิลอร์ส

"เพอร์ซิลอร์สลูก.." เอลีนคิ้วขมวด

"ไม่ไหวแล้ว.. ไม่ได้การ.. สภาพร่างกายตอนนี้.. ล้าเกินกว่าจะลุกขึ้นยืนแล้ว.." มอสเซนโซพูดในใจก่อนคอจะตก

"!!" เพอร์ซิลอร์สตกใจ ทุกคนทั้งลานประลองตกใจ

"อโหสิกรรม.. ให้ข้าด้วยล่ะ!!" คาล็อดเหวี่ยงขวาน​ข้ามหัว​มา ขณะเดียวกันเลือดก็ไหลออกจากหูมอสเซนโซ

"มอส!!!" เพอร์ซิลอร์สตะโกนเรียก

"มอสสส!! รีบหลบเร็วเข้า!! เจ้าจะถูกฆ่านะ!!!" เพอร์ซิลอร์สตะโกนสุดเสียง

ด้านมอสเซนโซ

".." ทุกอย่างเงียบสนิท มอสเซนโซไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกต่อไปแล้ว

"กรึบ.. กรึบ.." เลือดค่อยๆไหลออกจากตาของเขา

"คงมีแต่วิธีนี้แล้ว.." เลือดไหลออกจากหู จากตา จากจมูก จากปากและจากเล็บ

"ย้ากกกกกกกก!!!!" ขวานกำลังจะดามเข้าที่หัวมอสเซนโซ ท่ามกลางวินาทีสุดลุ้นของทุกๆคนในลานประลอง

"กึก!!" มอสเซนโซกำดาบแน่น

"!?!" คาล็อดตาเหลือก

"ชิ้ง------------------------------!!!!!"

"ตู้มมมมมมมมมมมมมม!!!!!!"

"อ้ากกกกก!!" คาล็อดกระเด็นลอยมากลางเวทีประลองในสภาพขาที่ขาดทั้งสองข้างและลำตัวที่ถูกบาดแผลจากการฟันที่สาหัส

"แกร็ง!!" ขวานของเขาก็กระเด็นตกมาข้างๆ

"อั่ก!" คาล็อดกระอักเลือดอย่างกับก็อกน้ำแตก ก่อนที่เขาจะค่อยๆลึกขึ้น

"ชิ้ง!" ดาบคาตานะสีทองเปื้อเลือดชี้มายังหน้าของเขา

"ยอมแพ้ซะ.. ข้าชนะเจ้าแล้ว.." มอสเซนโซที่เลือดทั่วทั้งตัว ลูกตา จมูก หู ปากและมือ ยืนเอาคาตานะชี้ไปยังหน้าคาล็อด ทว่าคาล็อดยื่นมือจะไปจับขวาน

"ถ้าเจ้าจับขวาน.. อึก.. ข้าจะสะบั้นหัวเจ้าออกจากบ่า.." มอสเซนโซพูด

".. นี่เจ้า.. ขู่ข้า.. อย่างงั้นรึ..?" คาล็อดหันมามอง

"กึกๆ" ดาบคาตานะของมอสเซนโซสั่นไปมา รวมถึงร่างกายของเขาด้วย

".. อึก.. แฮ่ก.. แฮ่ก..นั่นสินะ.." คาล็อดค่อยๆยกมือขึ้น

"ข้า.. แพ้แล้ว.." สายตาคาล็อดเริ่มพร่ามัวก่อนจะล้มลงไป

"...เฮ!!!!!!" เหล่าผู้ชมทั้งสนามเฮพร้อมกันโดยไม่ได้แบ่งฝักฝ่าย

"...!! เฮ้อออ...ฮู่ววว.." เพอร์ซิลอร์สล้มตัวลงที่เก้าอี้

"ฮือออ..ลุ้นแทบตาย.." เอลีนเช็ดหน้าที่เสื้อของซีนพร้อมทั้งกอดแน่น

"อ่าๆ.. รู้แล้วจ้ะ.." ซีนเหงื่อตก

".. ฮ่า!.. ฟู่วว... ทักษะขั้นสูง.. ปลดเปลื้องสัมผัสทุกอย่าง.. เพื่อรวบรวม.. เป็นการโจมตีครั้งเดียวไงล่ะ.. " มอสเซนโซชูดาบแห่งชัยชนะ

".. ทักษะ.. ที่เดิมพันด้วยชีวิต.. ขอตั้งชื่อให้ว่า.. สะบั้นสังเวย.." ตัวของมอสเซนโซ เซไปเซมา เลือดค่อยๆไหลออกจากปากมากขึ้นก่อนจะล้มทั้งยืน

"พยาบาล!!" กรรมการเรียกหน่วยพยาบาลมาขนตัวทั้งสองไปรักษา

"และผู้ชนะในรอบนี่ได้แก่ เทพมอสเซนโซ แต่ด้วยสภาพร่างกายที่สาหัสปางตายจึงคิดว่าไม่น่าจะสามารถแข่งขันต่อได้ เหล่ากรรมการเลยตัดสินใจ เทพมอสเซนโซ จะถูกถอนสิทธิ์จากการแข่งขันในครั้งนี้" พิธีกรพูด

"เฮ้ออ.. เจ้ามอสเอ้ย.. เจ้านี่มัน.." เพอร์ซิลอร์กุมขมับ

"เพื่อนของเจ้านี่.. สุดๆไปเลยนะ" ฟีก้าพูดด้วยสีหน้าที่ตื่นเต้น

"..ทำอะไรเกินตัวซะจริ๊ง..เจ้าบ้านั่น.."

 

 

 

 

ฮี่ๆ นี่เป็นหนึ่งในตอน ที่ผมตั้งใจเขียนแบบสุดๆเลยนะ :D

 

 

ความคิดเห็น