ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : 01 : สะพาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 31

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 21:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
01 : สะพาน
แบบอักษร

"วันนี้พอแค่นี้ก่อนล้ะกันนะจ้ะสำหรับเปิดเทอมวันแรก"

อาจารย์สาวที่กำลังยืนลบกระดานหันมาเอ่ยกับนักเรียน

 

"นักเรียนทั้งหมดทำความเคารพ"

คนเป็นหัวหน้าลุกขึ้นยืนแล้วพูดขึ้นตามหน้าที่ก่อนที่คนอื่นๆจะลุกตามแล้วกล่าวสวัสดีอาจารย์หน้าชั้นรียน

 

พออาจารย์ออกไปทั้งหมดก็เริ่มจัดข้าวของบนโต๊ะยัดเข้ากระเป๋านักเรียนแล้วตรงดิ่งออกจากห้องเพื่อรีบกลับบ้านกัน

 

คงจะเหลือเพียง... แยม นักเรียนหญิงชั้นมัธยมศึกษาปีที่ห้า ที่ค่อยๆเก็บของหย่อนใส่กระเป๋าอย่างไม่เร่งรีบนัก

 

กว่าเธอจะลงมาด้านล่าง เด็กคนอื่นๆภายในโรงเรียนก็เหลือน้อยลงแล้ว

 

แววตาสวยมองไปยังกลุ่มเด็กกลุ่มหนึ่งที่กำลังนัดแนะกันไปทานบิงซูต่อ

 

เธอไม่มีเพื่อน... ด้วยความที่ไม่ค่อยพูด และไม่ค่อยกล้าเข้าสังคมนัก เลยไม่ค่อยมีคนแวะเวียนมาสนิทด้วยนัก หากไม่มีเรื่องานกลุ่มงานคู่เข้ามา เธอก็คงไม่มีคนในห้องรู้จัก

 

เธอไม่ได้นึกน้อยใจอะไร เพราะชินแล้วกับเรื่องพวกนี้

 

มือเล็กเอื้อมไปจับแฮนด์จักรยานแล้วจูงออกมาจากที่จอดตรงไปยังหน้าโรงเรียน เมื่อถึงที่ที่ปั่นได้แล้วเธอก็ออกตัว

 

ชอบมากที่สุดก็ตอนที่ลมกระทบใบหน้าเบาๆนี่ล่ะ มันช่วยให้เธอผ่อนคลายได้เป็นอย่างดีเลยล่ะ

 

แววตาสวยมองไปยังสะพานข้ามแม่น้ำก่อนถึงหมู่บ้านที่ตนอาศัยอยู่ ก่อนที่จะเลือกหยุดรถจักรยานแล้วขยับไปจอดรถที่ร่ม

 

ร่างเล็กๆในชุดนักเรียนเดินไปนั่งใต้สะพานเงียบๆคนเดียว พลางมองสายน้ำที่ไหลไปตามทางมองมัน เธอนั่งอยู่อย่างนั้น เงียบๆคนเดียว ยากที่จะเดาความคิดของเด็กสาวได้...

 

เธอแค่อยากนั่งเงียบๆแบบนี้ ไม่ต้องกลับบ้าน รึพบเจอใคร

 

 

 

 

ไม่รู้ว่านั่งอยู่ตรงนั้นนานขนาดไหน เธอผละสายตาออกจากสายน้ำเมื่อรู้สึกว่าพื้นเริ่มมืดครึ้มลงไปจากตอนแรกที่ตนมานั่งมากแล้ว

 

ถึงเวลากลับแล้วสิ...

 

ร่างเล็กถอนหายใจออกมาหนักๆแล้วยับตัวลุกไปหาจักรยานตนเพื่อกลับบ้าน

 

ข้ามสะพานไปได้ไม่ไกลมากก็ถึงบ้านหลังเล็กของตน ที่ไม่ค่อยจะอยากเรีียกว่าบ้าน....

 

มันพังไปตั้งแต่ที่พ่อกับแม่เลิกกันแล้วพ่อแยกออกไป ส่วนเธอก็โดนอยู่กับแม่..

 

แม่ที่ไม่เคยบอกว่ารักเธอเหมือนแม่คนอื่นๆ

 

เพราะเธอมันก็เด็กห่วยแตกในสายตาขอเขาตั้งแต่พ่อเลิกกับเขาไปแล้ว..

 

แยมถอนหายใจออกมาอีกครรั้งเมื่อพบว่ารถแม่จอดเข้าที่แล้ว

 

วันนี้เธอจะโดนอะไรอีกนะ..

 

"ไปกกกับผู้ขชายที่ไหนล่ะกลับมาซะป่านนี้ ไม่ต้องกลับก็ได้มมั้งมึงน่ะ"

 

คนตัวเล็กในชุดนักเรียนปิดประตูบ้านเบาๆและยังคงก้มหน้าไม่ตอบโต้อะไรคนเป็นแม่กลับไป

 

หลายครั้งที่เธออธิบาย คนเป็นแม่กลับมองว่าเธอเถียง

 

และปิดท้ายด้วยการถูกตบถูกตี...

 

"มึงเงียบทำไม กูพูดถูกสินะ ใครล่ะ ไอเด็กแว๊นคนไหนตาต่ำมาหามึงอีก"

 

เพื่อนสักคนเธอยังไม่มีเลย..

 

"หนูขึ้นไปทำการบ้านก่อนนะจ้ะ"

 

แยมตัดบทแค่ตรงนี้ ขืนคุยต่อคงมีแต่คำพูดแม่ๆพ่นกลับมาให้เธฮอทุกข์ใจไปมากกว่านี้

 

พอเข้ามาในห้องตัวเองได้เธอก็เปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วล้มตัวลงนอนกับเตียงเล็ก

 

เสียงแม่ด่าใครไม่รู้โหวกเหวกขึ้นมาถึงด้านบน คงไม่วายจะเป็นเรื่องของคนอื่นที่แม่เธอมักจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนเขาไปทั่ว

 

แยมตัดสินใจหยิบหูฟัังออกมาจากกระเป๋่นักเรียน เสียบเข้ที่โทรศัพท์แล้วยัดเจ้าหู เปิดเพลงเสียงดังสุด แล้วหลับลงไปแบบนั้น...

 

 

 

 

 

 

ยังไม่ได้แก้คำผิดค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น