Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Loving me คนนี้ผมจอง : Special Chapter 02

ชื่อตอน : Loving me คนนี้ผมจอง : Special Chapter 02

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 32

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 20:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Loving me คนนี้ผมจอง : Special Chapter 02
แบบอักษร

 

 

.

.

.

 

 

ทันทีที่ทั้งสองคนก้าวเข้ามาภายในบ้านหลังใหญ่ ออกัสก็จัดการโน้มคอคนรักเข้ามาหาตัวเองจนคนโตกว่าถึงกับตามอารมณ์ของเจ้าหนูน้อยคนนี้แทบไม่ทัน

 

 

ก็แหม...คนที่อุตส่าห์ปรับตัวและยอมอดทนรอมาได้จนถึงขนาดนี้ มันก็สมควรที่จะต้องได้รับรางวัลเป็นสิ่งตอบแทนบ้างไม่ใช่หรอ?

 

 

ริมฝีปากหนาของร่างสูงถูกเด็กขี้ยั่วบดคลึงกดจูบจนเริ่มบวมฉ่ำ ลิ้นเล็กแสนซนค่อยๆคืบคลานเข้ามาภายในโพรงปากอุ่นเพื่อเกี่ยวกวัดสอดพันกับลิ้นของอีกฝ่ายอย่างชำนาญซะจนอยากจะจับมาฟาดก้นแรงๆเพื่อซักถามว่านี่แอบไปฝึกกับใครที่ไหนมาก่อนรึเปล่า

 

 

มือขาวค่อยๆล้วงเข้าไปใต้สาบเสื้อของคนตัวโตเพื่อลูบไล้หน้าท้องอันแข็งแรง ก่อนที่จะเริ่มเคลื่อนมือลงต่ำไปถึงจุดศูนย์กลางของความรู้สึกอันปั่นป่วนที่มันชักจะเริ่มแข็งขืนขึ้นมา

 

 

"พี่ไม่อนุญาตให้หนูหยุดแล้วนะคะ"

 

 

เสียงทุ้มเอ่ยกระเส่าข้างใบหูพร้อมทั้งนวดคลึงสะโพกมนไปมาอย่างแรงด้วยความหมั่นเขี้ยว

 

 

"บอกตัวเองเถอะเลิฟ"

 

สองมือยาวรวบเจ้าเด็กตัวขาวเข้ามากอดเอาไว้แน่น จัดแจงอุ้มร่างนั้นให้ลอยขึ้นและนอนราบลงไปบนโซฟาตัวโปรดที่กลางห้อง

 

ปากนุ่มถูกบดคลึงและดูดเลียไปมาซะจนเสียงหวานเริ่มครางออกมาไม่เป็นภาษา อยากจะจูบกับคนตรงหน้าแบบนี้ไปเรื่อยๆจนกว่าจะขาดอากาศหายใจเลยให้ตายสิ

 

เลิฟผละออกมาเว้นช่วงให้อีกคนได้สูดหายใจ ปากหนาพรมจูบไปทั่วพวงแก้มและไล่ลงมาถึงลำคอ

 

 

"ชอบไหมคะ"

"อื้อ..."

"แล้วอยากให้พี่จูบตรงไหนของหนูอีกไหม"

"ทุกตรงเลย..."

 

 

คนน่ารักตอบพร้อมกับอมยิ้มออกมาเล็กน้อย ทำเอาคนมองถึงกับอดไม่ได้ที่จะต้องโน้มใบหน้าคมลงไปฟัดแก้มขาวๆนั่นให้ชื่นใจจนเต็มปอด

 

 

"น่ารักมากไประวังจะเดินไม่ไหวเอานะ"

"อย่าเก่งแต่ปากสิคะ"

 

 

ฝ่ามือหยาบฟาดเข้าให้ที่ต้นขาขาวพร้อมกับกดจูบหนักๆลงไปที่ปากของคนอวดดีนั่นอีกครั้งเมื่อเขากำลังถูกท้าทาย

 

 

"Let me see how deep you are"

 

 

เสื้อยืดตัวแพงถูกถอดออกไปให้พ้นทางพร้อมกับกางเกงสามส่วนสีอ่อนที่แสนจะเกะกะนี่ด้วย เลิฟกดจูบหนักๆลงไปจนทั่วแผงอกและไล่ลงต่ำมาจนถึงหน้าท้องอันนุ่มนิ่มของเจ้าตัวเล็ก ฟันคมขบกัดเบาๆทีละจุดๆ จนผิวขาวนวลนั่นเริ่มที่จะบอบช้ำจนเป็นรอยให้เห็นเด่นชัดขึ้นมา

 

นี่ก็นับว่าใจดีแล้วที่พยายามทำรอยเฉพาะจุดที่มันอยู่ในร่มผ้า ไม่อย่างนั้นทั้งอกทั้งคอของเจ้าคนน่ารักนี่คงจะได้แดงช้ำไปจนหมดด้วยฝีมือของเขาเป็นแน่หละ

 

 

ชั้นในสีขาวถูกมือหยาบดึงร่นมันออกไปพร้อมกับแหวกเรียวขาขาวนั่นออกจากกัน ริมฝีปากหนายังคงไล่พรมจูบไปทั่วต้นขาขาวทั้งด้านในและด้านนอกตามที่อีกฝ่ายเคยกล่าวเอาไว้ว่าอยากจะให้เขาจูบทุกตรง

 

 

แก่นกายตรงหน้าที่เริ่มแข็งขืนขึ้นมาจนอดไม่ได้ที่จะชักรูดมันตามความยาวเพื่อปรนเปรอให้อีกฝ่ายได้สุขสม ลิ้นสากแลบลิ้นสัมผัสกับส่วนปลายเบาๆและตวัดเลียไปมาจนออกัสแทบจะยกสะโพกลอยขึ้นด้วยความเสียวสะท้าน

 

 

"อยู่นิ่งๆสิคะ"

 

 

ว่าจบก็ครอบครองส่วนกลางลำตัวเข้าไปในปากของตัวเองจนสุดและขยับลำคอขึ้นลงอย่างช้าๆ

 

คนน่ารักนิ่วใบหน้าด้วยความรู้สึกแปลกใหม่ที่คนโตกว่ามอบให้ เล็บยาวจิกลงที่บนโซฟาพร้อมกับเสยผมที่ปรกหน้าของตัวเองขึ้นไปเพื่อมองการกระทำของอีกฝ่ายด้วยความเสน่ห์หา

 

เลิฟเงยหน้าขึ้นมาสบตาพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา ก่อนที่จะเพิ่มความเร็วในการขยับชักรูดแท่งเนื้อของออกัสที่เริ่มจะพองคับปาก

 

 

"ม..ไม่ไหวแล้วเลิฟ อื้อ..."

 

 

ร่างน้อยกระตุกเกร็งยกสะโพกสวนเข้าไปหาใบหน้าของอีกฝ่ายจนสุด ใบหน้าหวานที่แดงก่ำไปด้วยกามอารมณ์ บวกกับเหงื่อที่เปียกชุ่มไปทั่วทั้งตัว ทำเอาคุณผู้กองถึงกับอดไม่ได้ที่จะพินิจมองดูอยู่แบบนั้น

 

ร่างสูงค่อยๆถอดอาภรณ์ของตัวเองออกพร้อมกับก้มลงไปจุมพิตปลอบขวัญเจ้าเด็กตัวแสบนั่นอีกคราเพื่อเป็นการส่งสัญญาณว่าของจริงมันกำลังจะเริ่มขึ้นนับตั้งแต่วินาทีนี้ต่างหาก

 

 

"แกะถุงยางให้พี่หน่อยค่ะ"

 

 

เลิฟยื่นซองสีเงินให้อีกฝ่ายที่รับมาแบบงงๆ แต่ก็ยังไม่ทันที่เขาจะได้ใช้มือฉีกซอง คนด้านบนก็เริ่มปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้มันปะทุขึ้นมาใหม่อีกแล้ว

 

 

"อื้อ..."

 

 

คนตัวเล็กทำออกมาได้แค่เสียงครางในลำคอเมื่อคุณผู้กองเริ่มก้มลงไปดูดดึงที่ช่องทางด้านหลังของตัวเอง

 

 

"ก็หนูแกะให้พี่ช้า"

 

มือไม้ที่สั่นจนลนลานเมื่ออีกฝ่ายค่อยๆสอดนิ้วเข้ามาภายในตัวของตัวเอง ทำให้การฉีกซองพลาสติกอันเล็กๆนี่ดูเป็นงานที่ยากมากกว่าอะไรทั้งหมดที่เคยทำ

 

 

"ล..เลิฟ"

 

 

ออกัสยื่นถุงยางสีใสให้อีกฝ่ายเมื่อเขาแกะมันออกมาได้สำเร็จ คนตัวสูงรับมันมาถือเอาไว้แต่ก็ยังคงวนเวียนนิ้วของตัวเองอยู่ภายในตัวของอีกฝ่าย

 

 

"อยากให้พี่ใส่เลยไหมคะ"

"จะทำอะไรก็รีบๆทำเถอะน่า!"

 

ดูเหมือนว่าคนน่ารักจะเริ่มหงุดหงิดกับการโดนปั่นป่วนทางอารมณ์จนถึงขีดสุด ถึงได้สบถบ่นออกมาอย่างอารมณ์เสียเมื่อโดนเขาแกล้งถามนั่นถามนี่อยู่ตลอดเวลา

 

หลังจากสวมใส่เจ้าถุงยางบางเฉียบจนเรียบร้อย เลิฟก็ก้มลงไปบดคลึงริมฝีปากคู่สวยเพื่อเกี่ยวกวัดลิ้นเล็กนั่นให้เข้ามาโลดเเล่นอยู่ในโพรงปากอิ่มของตัวเอง

 

อาศัยจังหวะที่อีกคนกำลังเผลอเคลิบเคลิ้มสอดใส่แก่นกายเข้าไปที่ช่องทางด้านหลังจนออกัสถึงกับต้องรีบผละจูบออกมาเป็นการร้องเสียงหวานแทนแทบจะในทันที

 

 

"หนูเจ็บ...พี่เลิฟ หนูเจ็บ"

"อย่าเกร็ง"

 

 

เขาพยายามจุมพิตไปทั่วทั้งตัว พร้อมกับปรนเปรอส่วนกลางลำตัวของอีกฝ่ายไปด้วย ก็รู้แหละว่ามันต้องเจ็บแน่ๆ แต่จะให้เขาทำยังไงได้ นี่ก็พยายามที่จะทำให้เบาที่สุดเท่าที่จะทำได้แล้ว

 

"คนเก่งของพี่"

 

 

ใบหน้าคมจูบซับน้ำตาและขยับกายเข้าออกช้าๆเพื่อปรับตัวให้อีกฝ่ายได้คุ้นชิน ปากอิ่มเม้มหากันแน่นพร้อมกับพยายามสูดหายใจเข้าออกและซึมซับสัมผัสจากอีกฝ่ายเอาไว้ให้ได้มากที่สุด

 

 

"Do you feel me?"

 

 

เสียงทุ้มกระซิบข้างใบหูพร้อมกับเริ่มโถมกายขยับเข้าออกภายในตัวคนน่ารักให้แรงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

 

ออกัสแทบจะพูดออกมาไม่เป็นประโยคเมื่อแก่นกายนั้นเอาแต่สัมผัสกับจุดเสียวของตัวเองที่อยู่ด้านในไปซะทุกครั้งที่เคลื่อนกายผ่าน

 

สองมือโอบรัดรอบต้นคอของคนด้านบนเอาไว้แน่น พร้อมกับริมฝีปากอิ่มที่ขบกัดและดูดดึงต้นคอหนาซ้ำไปซ้ำมาเพื่อระบายอารมณ์ของตัวเอง

 

 

"I...f..feel..."

 

ออกัสแทบจะจมหายลงไปในเตียงด้วยแรงกดทับจากคนด้านบนที่ไม่รู้ว่าไปอดอยากอะไรมาจากไหนนักหนา แต่ถ้าถามว่าชอบไหม? ก็ต้องขอตอบเลยว่ามาก

 

 

"เด็กดี"

 

 

ร่างสูงก้มลงไปจูบเบาๆที่หน้าผากมน ก่อนจะพลิกให้คนตัวเล็กนอนคว่ำและยกบั้นท้ายขึ้น

 

 

เพี้ยะ!

 

เขายังคงรู้สึกชอบใจทุกครั้งที่ได้ฟาดมือลงไปที่บั้นท้ายนี่ มันเหมือนกับว่าเจ้าเด็กตัวแสบของเขากำลังถูกทำโทษจากความผิดที่ชอบทำตัวน่ารักมากเกินไปจนน่าหมั่นเขี้ยว

 

 

คนด้านหลังสอดใส่ลำกายเข้าไปในตัวคนขาวอีกครั้ง สองมือจับสะโพกมนเอาไว้แน่นและขยับเข้าออกอย่างแรงเมื่ิอรู้สึกว่าน้องน่าจะเริ่มคุ้นชินกับการร่วมรักกับเขา

 

เสียงครางที่เปล่งออกมาไม่ขาดสายยิ่งทำให้คุณผู้กองถึงกับเม้มปากแน่นและกระแทกสะโพกสอบแบบไม่ยั้งแรงที่มีอยู่อีกต่อไป

 

บอกแล้วไงว่าถ้าน่ารักมากเกินไประวังจะเดินไม่ไหวเอาหนะ

 

 

"กัส...อือ.."

 

 

มือหนาเสยผมที่ชุ่มเหงื่อของตัวเองขึ้น สองมือบีบเฟ้นบั้นท้ายอย่างแรงพร้อมกับดันตัวเข้าไปจนสุดเมื่อถึงจุดสูงสุดของอารมณ์

 

 

ไม่ต่างอะไรจากคนน่ารักที่ปลดปล่อยครั้งที่สองของตัวเองออกมาจนเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งโซฟา ร่างหนาถอนแก่นกายออกมาเพื่อดึงถุงยางออกและจัดแจงอุ้มคนน่ารักที่ไร้เรี่ยวแรงขึ้นมาแนบอก

 

 

"สลบไปรึยังคะ"

 

ออกัสส่ายหน้าน้อยๆพร้อมกับมุดใบหน้าลงที่อกแกร่งอย่างเหนื่อยอ่อน

 

"งั้นเดี๋ยวพี่พาขึ้นไปนอนข้างบนนะ"

 

 

คำตอบรับมีเพียงใบหน้าที่พยักลงเท่านั้น แต่นั่นก็น่าเอ็นดูมากพอสำหรับคนที่มองอยู่อย่างเขาแล้ว สงสัยจะต้องรีบไลน์ไปบอกพี่อะตอมซะแล้วสิ ว่าคืนนี้เขากับออกัสคงจะไม่ได้กลับไปเป่าเค้กที่บ้านของเจ้าตัวแล้ว

 

 

แล้วก็ได้แต่หวังว่าคุณน้ากายจะเข้าใจเขาด้วยเหมือนกัน...สาธุ

 

.

.

.

 

The End

 

จบแล้วจ้า~

เลือดหมดตัวกันพอรึยังน้า 😏

ขอบคุณที่อุตส่าห์อดใจรอฉากนี้กันมานานนะคะ 555555

ความคิดเห็น