ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

+++ บทที่35 การพิสูจน์ตัวเองของผม +++

ชื่อตอน : +++ บทที่35 การพิสูจน์ตัวเองของผม +++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 20:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
+++ บทที่35 การพิสูจน์ตัวเองของผม +++
แบบอักษร

 

 

บทที่35 

การพิสูจน์ตัวเองของผม 

เดือนแห่งการสอบปลายภาคเทอมที่สอง ของนักเรียนเตรียมทหารห้าสิบคนค่อยๆ ผ่านไป นักเรียนที่ชนะในการต่อสู้ได้ไต่แรงค์คะแนนสูงขึ้นเรื่อยๆ ส่วนนักเรียนที่แพ้การต่อสู้ก็ต้องพยายามอย่างหนัก ในการรักษาลำดับคะแนนของตัวเองไม่ให้ตกชั้น แน่นอนว่าดีแลนและเพื่อนๆ เองก็พยายามอย่างหนักเช่นกันในการไต่ลำดับขึ้นไปให้สูงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ 

ฉิงหลงพยายามประคองตัวเองมาได้ถึงรอบยี่สิบคนสุดท้ายก็ตึงมือ ในที่สุดเขาก็พ่ายแพ้ให้กับนักเรียนอัลฟ่าที่มีพลังพิเศษคนหนึ่ง เพื่อนทุกคนในกลุ่มต่างรุมล้อมและปลอบใจเขากันยกใหญ่ สิ่งที่ฉิงหลงตอบกลับมาเป็นเพียงรอยยิ้มและบอกกับทุกคนว่าเขาคำนวณไว้แล้ว ความสามารถของเขานั้นมาได้เพียงเท่านี้ และหน่วยที่เขาต้องการจะเข้านั้นก็เปิดรับคนหลายอัตรา ระดับคะแนนของเขาในตอนนี้เพียงพอแล้วที่จะไปทำตามความฝันของตัวเอง ทั้งกลุ่มจึงเบาใจไปได้ 

  

“ขอบคุณนะครับทุกคน แค่นี้ผมก็พอใจมากแล้วล่ะครับ จากนี้จะคอยเชียร์อยู่ข้างสนามนะครับ” 

  

ส่วนเรเชลเบต้าสาวประคองตัวเองมาได้จนถึงรอบสิบคนสุดท้ายก็ไปต่อไม่ไหว แน่นอนว่าเพื่อนในกลุ่มทุกคนช่วยกันรุมปลอบใจเธอ คำตอบของเธอคือรอยยิ้มสดใส กับอ้อมกอดอบอุ่นที่มอบคืนให้เพื่อนทุกคน เธอบอกว่าความฝันของเธอคือการไปอยู่กับปืนที่เธอรัก ซึ่งก็คงจะไม่พ้นแนวหน้าหรืออาจจะสังกัดอยู่ในหน่วยสไนเปอร์ หน่วยพวกนี้จะเป็นตัวเลือกท้ายๆ ของพวกนักเรียนอยู่แล้ว ความจริงเธอไม่ต้องพยายามในการสอบเลยก็ได้ ที่พยายามมาจนถึงรอบสิบคนสุดท้ายนี้ก็เพียงแค่อยากจะทดสอบฝีมือตัวเองว่าจะไปได้ไกลแค่ไหนเท่านั้นเอง 

  

“ฉันดีใจมากเลยค่ะพี่พยายามจนเข้ามาได้ถึงรอบสิบคนสุดท้าย เสียดายที่ฉันไม่ค่อยถนัดดาบ ไม่อย่างนั้นคงไปได้สูงกว่านี้ ฮ่าๆๆ จากนี้พวกคุณก็ทำให้เต็มที่นะคะ ไปให้ถึงเป้าหมายที่วางเอาไว้ให้ได้นะ” 

  

ทางด้าน ดีแลน เอมิเลีย และอีริค ทั้งสามคนแทบจะงัดทุกอย่างที่มีฝ่าคู่ต่อสู้เข้ามาได้จนถึงรอบห้าคนสุดท้าย ทั้งกลุ่มจึงมานั่งลุ้นผลการจับคู่สอบในวันพรุ่งนี้ ที่อัฒจันทร์ข้างสนามฟุตบอลของโรงเรียนซึ่งเป็นที่ประจำของพวกเขา บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด เพราะการที่ผ่านเข้ามาถึงรอบนี้กันได้สามคน หมายความว่าสองคนในกลุ่มนี้มีโอกาสได้สู้กันเองแน่นอน 

ที่เป็นแบบนี้ก็เพราะนักเรียนที่ได้คะแนนรวมเป็นอันดับที่หนึ่งของรุ่นอย่าง อีธาน แมดดอลซ์ ได้สิทธิผ่านเข้าไปสู่รอบชิงชนะเลิศได้เลย โดยไม่ต้องสู้กับนักเรียนอีกสี่คนที่เหลือ ทำให้ในสามคนนี้ต้องมีสองคนที่ได้สู้กันเอง และอีกคนหนึ่งไปสู้กับนักเรียนอัลฟ่าอีกคน ถ้าชนะก็ต้องกลับมาสู้กันเองอีกหนึ่งแมช เพื่อเข้าไปชิงที่หนึ่งกับอีธาน 

  

ตึ๊ง 

  

ผลการจับคู่ประกาศออกมาแล้วเป็น อัลฟ่าเอมิเลีย ฮาร์เปอร์ และ อัลฟ่าอีริค บรูคส์ ได้สู้กันในรอบห้าคนสุดท้าย ส่วนดีแลนได้ไปจับคู่กับนักเรียนอัลฟ่าอีกคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนที่เคยเรียนด้วยกันในห้องA 

  

“สมพรปากจริงๆ ฉันซื้อหวยไม่ถูกอย่างนี้บ้างนะ” 

“ดวงเธอนี่ขัดฉันทุกรอบเลยนะคะเอมี่” 

“มี่ที่บ้านบิดาเอ็งเถอะ ฉันไม่ออมมือให้แกหรอกนะบอกก่อน” 

“กลัวแล้วค่ะ แบร่!” 

  

อีริคแลบลิ้นใส่เอมิเลียหนึ่งที แล้วเดินไปหลบด้านหลังของดีแลน เมื่ออัลฟ่าสาวตั้งท่าจะชักดาบออกมาปาดคอเขาก่อนการแข่งขัน โอเมก้าตัวเล็กทำได้เพียงส่ายหน้าไปมาอย่างเอือมระอา ไม่ว่าจะผ่านภารกิจมาด้วยกันนับครั้งไม่ถ้วน แต่สองคนนี้ก็ยังคงทะเลาะกันได้คงเส้นคงว่าดีเหลือเกิน 

ในที่สุดการสอบในรอบห้าคนสุดท้ายก็มาถึง สนามฟุตบอลของโรงเรียนถูกดัดแปลงให้เป็นสถานที่สอบ ในวันนี้นอกจากนักเรียนที่ตกรอบจะได้สิทธิเข้ามาเข้ามาชมการสอบแล้ว ยังมีผู้บัญชาการทหารระดับสูง และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับกองทัพต่างจับจองที่นั่งเข้ามาชมการสอบในครั้งนี้ด้วย 

สาเหตุที่การสอบตั้งแต่รอบห้าคนสุดท้ายขึ้นไปได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก ก็เพราะว่านักเรียนในที่ผ่านการสอบเข้ามาจนถึงรอบห้าคนสุดท้ายได้ มักจะถูกทาบทามให้เข้าทำงานในหน่วยงานระดับสูงของกองทัพ และในปีนี้เป็นปีที่น่าจับตามองเป็นพิเศษเพราะหนึ่งในนักเรียนที่ผ่านเข้ามาเป็นโอเมก้า เรียกได้ว่าการสอบปลายภาคของนักเรียนเตรียมทหารของอวาลอนในปีนี้ช่างน่าสนใจเป็นที่สุด 

การแข่งขันในวันนี้จะแบ่งเป็นช่วงเช้าและช่วงบ่าย จากตารางการแข่งขัน โอเมก้าดีแลน ฟอสเตอร์ และ อัลฟ่าออสการ์ วิลสัน ได้แข่งในรอบเช้า ส่วน อัลฟ่าเอมิเลีย ฮาร์เปอร์ และ อัลฟ่าอีริค บรูคส์ ได้แข่งในรอบบ่าย การแข่งจะเป็นแบบจับเวลายี่สิบนาที ใครล้มก่อนถือว่าแพ้ แต่ถ้าหมดเวลาแล้วยังไม่รู้ผลคือเสมอกัน กฎมีข้อเดียวคือห้ามทำร้ายคู่ต่อสู้จนกระทั่งเสียชีวิต ในระหว่างที่รอสัญญาณเรียกเข้าสนาม โอเมก้าตัวเล็กก็มายืนหลบมุมยกนิ้วกดวอชหาใครบางคน ที่ตอนนี้น่าจะติดงานอยู่ที่ไหนสักแห่งบนโลก 

  

/Hagan L: ทำให้เต็มที่นะ/ 

/Dylan: ขอบคุณครับ เป็นกำลังใจให้ผมด้วยนะ/ 

/Hagan L: แน่นอน สอบเสร็จแล้วมีอะไรจะให้/ 

/Dylan: อะไรหรือครับ/ 

/Hagan L: ไม่บอก/ 

/Dylan: *อิโมจิงอนแก้มป่อง*/ 

/Hagan L: เดี๋ยวก็รู้เอง/ 

/Dylan: ครับ...ทางครูฝึกเรียกแล้ว ผมไปก่อนนะครับ อวยพรให้ผมด้วยนะ/ 

  

ดีแลนเดินไปตามเสียงเรียก ครูฝึกแม็กซ์ที่เป็นอาจารย์ประจำชั้นของเขายืนรออยู่ที่ทางออกสู่สนามแล้ว เขาตรวจดูความเรียบร้อยของคนตัวเล็ก ก่อนพยักหน้าเป็นสัญญาณว่าให้เข้าไปด้านในได้ ดีแลนกระชับดาบในมือเอาไว้แน่นและดึงผ้าลูกไม้ที่ใช้ผูกตาลงให้กระชับ สองขาเรียวก้าวเข้าสนามไปอย่างมั่นใจ พู่ดาบสีขาวสะบัดไปตามแรงที่คนตัวเล็กก้าวเดิน เสียงผู้ชมเฮกันลั่นสนามเมื่อนักเรียนทั้งสองคนก้าวเข้ามาในเส้นสีขาวที่ถูกขีดไว้ ดีแลนและออสการ์ยืนตรงหันหน้าเข้าหากัน ทั้งสองก้มหัวให้กันหนึ่งครั้งตามมารยาท 

เสียงเชียร์จากผู้ชมบริเวณโดยรอบค่อยๆ เงียบไป ดีแลนมองตรงไปที่ออสการ์และชักดาบออกจากฝัก พู่ผูกดาบของอีกฝ่ายเป็นสีแดงแสดงว่าเขาไม่มีพลังพิเศษ แต่มีความสามารถทางด้านพละกำลังโดดเด่น คิดว่าถ้าเอาแต่ตั้งรับอย่างเดียวเห็นทีจะไม่ใช่ทางที่ดีเท่าไหร่ เพราะถ้าให้สู้กันนานๆ ตัวเขาเองจะต้องหมดแรงก่อนแน่นอน ต้องรีบหาจุดอ่อนและจัดการโจมตีให้จบในครั้งเดียว 

ทางด้านออสการ์ เขาเป็นเพื่อนร่วมห้องกับคนตัวเล็กมานาน ย่อมรู้ว่าอีกฝ่ายนั้นเสียเปรียบในเรื่องพละกำลัง และการต่อสู้ในระยะประชิด ต้องทุ่มเทแรงทั้งหมดรวมถึงใช้ฟีโรโมนกดเพื่อไม่ให้โอเมก้าตรงหน้ามีโอกาสได้โจมตีเขา อัลฟ่าตัวสูงชักดาบออกจากฝักและตั้งท่าเตรียมโจมตี แต่ก็ต้องชะงักไปกับภาพที่เห็น 

ดีแลนควงดาบในมือหนึ่งครั้งและย่อตัวลงตวัดดาบชี้ออกไปข้างกาย ท่าทางของเขาในตอนนี้เปิดเผยจุดอ่อนที่ด้านหน้าอย่างเต็มที่ ออสการ์มองภาพนั้นด้วยความไม่เข้าใจ แต่ก็ต้องตั้งรับเมื่อร่างเล็กอาศัยจังหวะที่เขาชะงัก พุ่งดาบเข้ามาหาอย่างรวดเร็วจนตัวเขาแทบเสียหลัก 

  

แคร้ง!!! 

  

ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้มันผิดคาดไปหมด ออสการ์และผู้ชมด้านบนไม่คิดว่าดีแลนจะเป็นฝ่ายรุกโจมตีเข้าไปก่อน สร้างความประหลาดใจให้กับคู่ต่อสู้และผู้ที่เฝ้าสังเกตการณ์สอบ เจ้าโอเมก้าหลับตาใช้พลังการมองเห็นของเขาควบคู่ไปกับพลังในการอ่านใจฝ่ายตรงข้าม ทำให้เขาสามารถมองเห็นทุกช่องว่าง อีกทั้งยังสามารถหลบการโจมตีของออสการ์ได้ทุกกระบวนท่า 

อัลฟ่าตัวสูงกัดฟันพลางปล่อยฟีโรโมนกดข่มออกไปเต็มที่ เพื่อหวังให้คนตัวเล็กหวาดกลัวและไม่กล้าเข้าใกล้เขา แต่ในจังหวะที่เขายกดาบขึ้นจะแทงเข้าไปที่ช่องว่างตอนที่คนตัวเล็กชะงักเพราะฟีโรโมนกดข่ม ออสการ์ก็ต้องเปลี่ยนวิถีดาบมาป้องกันแทน เพราะดีแลนนั้นเปลี่ยนการเคลื่อนไหวฉับพลันและพุ่งดาบเข้ามาหาเขา จนไม่มีจังหวะใดให้เขาตอบโต้เลย ทั้งๆ ที่ฟีโรโมนกดข่มนั้นยังคงทำงานอยู่ จนกรรมการสอบที่เป็นเบต้าต้องล่าถอยออกไปเพราะแรงกดดัน ทว่าการโจมตีของโอเมก้าตัวเล็กนั้นยังคงดำเนินต่อเนื่อง คล้ายกับว่าฟีโรโมนกดข่มของเขาไม่สามารถทำอะไรดีแลนได้ 

  

แคร้ง!!! 

  

ออสการ์กัดฟันตั้งสมาธิและโจมตีกลับไปบ้าง ทั้งสองพุ่งดาบเข้าหากันอย่างไม่ยอมแพ้จนใกล้ครบยี่สิบนาที ดีแลนรวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายของตัวเอง พลิกกายหลบวิถีดาบที่ฟันลงมาตรงๆ ก่อนจะยกดาบขึ้นเพื่อเตรียมฟันลงมาเช่นเดียวกัน 

อัลฟ่าตัวสูงเห็นดังนั้นก็ยกดาบขึ้นเตรียมตั้งรับ แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น ดีแลนหมุนตัวหลบไปด้านข้าง คนตัวเล็กจัดการใช้สันดาบฟาดเข้าที่สีข้างของออสการ์ จนร่างสูงเสียหลักเพราะเจ็บจุก เจ้าหัวไชเท้าเห็นช่องว่างจึงจัดการเตะตัดขาให้อีกฝ่ายล้มลงคุกเข่า แล้วนำปลายดาบจ่อไว้ที่ลูกกระเดือกของออสการ์ในระยะประชิด จนเลือดสีแดงสดหยดลงไหลซึมลงมากับปลายดาบ 

  

“กรี๊ดดดดดดดดดดๆๆๆๆ” 

“เชรดดดด เพื่อนผม! เพื่อนโผ้มมมมมมมมม!!!!” 

  

เสียงตะโกนเชียร์ดังลั่นสนาม การต่อสู้ในครั้งนี้ดีแลนเป็นฝ่ายชนะ เรเชลและฉิงหลงที่ยืนนั่งเชียร์อยู่บนอัฒจันทร์กระโดดกอดคอกันเหยงๆ พลางตะโกนบอกนักเรียนคนอื่นๆ ด้วยความภาคภูมิใจว่าไอ้เปี๊ยกหัวขาวสุดเท่ในสนามนั้นเป็นเพื่อนของเขาเอง ส่วนเอมิเลียและอีริคต่างก็ปรบมือและตะโกนเชียร์ไปกับนักเรียนคนอื่นๆ ก่อนจะแยกไปเตรียมตัวเพื่อการต่อสู้ในรอบบ่าย 

เสียงปรบมือและตะโกนเชียร์ยังคงดังไปทั่วสนาม ดีแลนยื่นมือให้อัลฟ่าตรงหน้า เพื่อดึงอีกฝ่ายให้ลุกขึ้น ออสการ์มองมือเล็กๆ นั้นแล้วยิ้ม เขายกมือขึ้นจับแล้วดึงตัวเองลุกขึ้นยืน ทั้งสองก้มหัวคำนับให้กัน ก่อนจะหันไปก้มหัวขอบคุณผู้ชมด้านหลัง 

  

“เป็นการต่อสู้ที่สนุกมาก ขอบใจนะ” 

“อ๊ะ...ผมต้องขอบคุณคุณออสการ์มากกว่าครับ ที่อุตส่าห์ออมมือให้ผม ถ้าให้วัดเรื่องพละกำลังกันจริงๆ ผมสู้คุณออสการ์ไม่ได้หรอกครับ” 

“หา?” 

“โอ๊ะ ผมขอตัวก่อนนะครับ เพื่อนผมมารอแล้ว” 

  

ดีแลนรีบก้มหัวให้อีกฝ่ายอีกครั้ง ก่อนจะหันหลังเดินออกจากสนามไปหาสองเบต้าเพื่อนซี้ ที่ในตอนนี้กระโดดโบกไม้โบกมือให้เขาอยู่ตรงทางออก ออสการ์มองตามหลังคนตัวเล็กที่วิ่งดุ๊กๆ ไปหาเพื่อน ด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยคำถาม เมื่อกี๊ดีแลนบอกว่าเขาอ่อนให้ซึ่งมันไม่จริง เขาทุ่มเทกำลังทั้งหมดรวมถึงปล่อยฟีโรโมนข่มอีกฝ่ายไปสุดตัวแล้ว แต่มันทำอะไรคนตัวเล็กนั่นไม่ได้เลย ซ้ำพละกำลังในตอนฟาดสีข้างเขาจนจุกนั้นมันใช่แรงของโอเมก้าจริงๆ หรอ? 

ในช่วงบ่าย ดีแลนแยกตัวมาช่วยเอมิเลียเตรียมความพร้อมก่อนลงสนาม บรรยากาศรอบๆ ตัวของอัลฟ่าสาวดูจะกดดันเจือปนด้วยความรู้สึกบางอย่างที่ดีแลนพอจะจับทางได้ว่าเธอรอเวลานี้มานานมาก ฉิงหลงแยกตัวไปช่วยอีริคในการเตรียมความพร้อมที่อีกฝั่งของสนาม ส่วนเรเชลนั้นปลีกตัวไปจับจองที่นั่งดีๆ ไว้ให้เพื่อน 

  

“คุณเอมิเลียดูคึกคักจังเลยนะครับ” 

“ถ้าฉันบอกว่าฉันรอคอยเวลานี้มาทั้งปีแล้วนายจะเชื่อฉันไหม” 

“เชื่อครับ...แต่ว่ากฎเขาห้ามเอาถึงตายนะครับ” 

“ไม่ตาย...แต่พิการได้ไหมนะ...” 

“คุณเอมิเลีย!” 

“ฮ่าๆๆๆๆ ฉันล้อเล่นน่ะ ทำไมต้องทำหน้าจริงจังแบบนั้นด้วยล่ะเจ้าถั่วงอกเอ๊ย” 

  

ดีแลนทำแก้มพองลมอย่างน่ารัก เพื่อนเขาทั้งสองคนนี้คอยขัดแข้งขัดขากันมาตลอดทั้งเทอม ถึงแม้ว่าในระหว่างการทำภารกิจฝีมือการต่อสู้ของสองคนนี้จะเข้ากันได้ดีเป็นปี่เป็นขลุ่ย แต่พอจบภารกิจทั้งสองก็กลับมาทะเลาะกันเหมือนเดิม เป็นแบบนี้วนลูปไปแล้วนับครั้งไม่ถ้วน 

การต่อสู้อย่างเป็นทางการของทั้งสองคนในวันนี้ดีแลนแทบจะไม่ห่วงอีริคเลย เพราะอีกฝ่ายเป็นอัลฟ่าที่มีพลังพิเศษ คงสามารถหาโอกาสพลิกแพลงพลังของตัวเองมาเอาชนะเอมิเลียได้อยู่แล้ว เพียงแต่เขาก็เชื่อมั่นในตัวของเพื่อนสาวคนนี้เช่นกันว่าเธอเองก็ไม่มีวันแพ้ใคร ดวงตาสีเพทายสดใสมองผ่านผ้าลูกไม้สีดำด้วยความเป็นห่วง อัลฟ่าสาวที่เห็นดังนั้นจึงยกมือข้างที่ไม่ได้ถือดาบขึ้นมาวางลงบนกลุ่มผมนิ่มสีขาว ก่อนจะโน้มตัวลงฝังจมูกโด่งที่ข้างแก้มนิ่มหนึ่งครั้งแล้วผละออก 

  

“เป็นกำลังใจให้ฉันด้วยล่ะ” 

“แน่นอนครับ” 

  

ครูฝึกเดินมาตรวจเช็กความพร้อมของนักเรียนที่จะเข้าแข่งขัน แล้วจึงผายมือเชิญให้เธอเข้าไปด้านในสนาม เมื่อแผ่นหลังของอัลฟ่าสาวลับสายตาไป เจ้าหัวไชเท้าจึงรีบวิ่งไปที่อัฒจันทร์ที่ฉิงหลงและเรเชลก็นั่งคอยเขาอยู่ก่อนแล้ว เสียงตะโกนเชียร์กู่ร้องก้องสนาม เมื่อนักเรียนอัลฟ่าทั้งสองคนเดินเข้ามาที่ลานกว้างตรงกลางพร้อมๆ กัน 

  

“ท่านเอมิเลียยยยย!!! ควีนของเรา!!!!!!!” 

“กรี๊ดดดด คุณอีริคคคคค!!!!!!!!” 

  

ดีแลนพึ่งค้นพบว่าเพื่อนของเขาทั้งสองคนนั้นเป็นที่ชื่นชอบในหมู่นักเรียนด้วยกันมากขนาดนี้ ที่ในสนามอัลฟ่าทั้งสองยืนประจันหน้าแล้วก้มหัวให้อีกฝ่ายตามมารยาท อีริคส่งยิ้มหวานให้อัลฟ่าสาวด้วยความอยากกวนบาทา และก็ยิ้มกว้างขึ้นเมื่อฟีโรโมนกดข่มถูกปล่อยออกมาจากนักเรียนที่ใครๆ ก็ต่างเรียกเธอว่าควีน อัลฟ่าเจ้าของนัยน์ตาสีแดงปล่อยฟีโรโมนกดข่มกลับไปรุนแรงพอกัน จนกรรมการเบต้าเข่าแทบทรุดกับแรงกดดันนี้ แรงกดดันที่ปล่อยออกมาเหมือนกับว่านักเรียนทั้งสองคนพร้อมจะฆ่ากันให้ตาย 

หลังจากที่สัญญาณจับเวลาดังขึ้น เอมิเลียชักดาบออกจากฝักอย่างรวดเร็ว เธอโยนฝักดาบทิ้งไปและพุ่งเข้าโจมตีอีริคก่อน อัลฟ่าหนุ่มชักดาบออกมารับการโจมตีได้ทัน พร้อมกับตวัดดาบสวนกลับไปในทันที ท่ามกลางเสียงตะโกนเชียร์อย่างเอาเป็นเอาตายของนักเรียนด้านบนอัฒจันทร์ พู่ดาบสีแดงของเอมิเลียและพู่ดาบสีดำของอีริคเคลื่อนไหวไปตามวิถีดาบอย่างงดงาม 

ช่วงเวลาแห่งความมันเริ่มต้นขึ้นเมื่ออีริคเสียจังหวะและเอมิเลียตวัดดาบใส่หลังอัลฟ่าผมแดง หลายคนหลับตาเพราะคิดว่าคงจะได้เห็นภาพหวาดเสียวเลือดสาดกระจาย ทว่าในวินาทีที่คมดาบใกล้เฉือนลงไปในเนื้อ อัลฟ่าสาวพลิกข้อมือเอาสันดาบฟาดหลังอีริคอย่างแรงแทน 

  

ปั๊ก!!! 

  

เสียงสันดาบฟาดกล้ามเนื้อดังลั่นจนคนที่ยืนเชียร์อยู่ห่างๆ ยังได้ยิน ไม่ต้องเดาก็รู้ว่างานนี้มีช้ำแน่นอน อีริคหัวเราะดังลั่นก่อนจะพลิกตัวกลับมาเป็นฝ่ายโจมตีใส่เอมิเลียแทน เวลาการต่อสู้นับถอยหลังลงไปเรื่อยๆ เสียงเชียร์ที่ดังลั่นสนามนั้นก็ยังไม่ลดหายไป ทว่าเรเชลนั้นสังเกตถึงบางอย่างที่ผิดปกติ 

  

“เอ่อ...คุณดีแลน คุณฉิงหลง ฉันว่ามันแปลกๆ นะคะ” 

“ยังไงครับคุณเรเชล?” 

“นี่ผ่านมาสิบนาทีแล้วนะคะ คุณเอมิเลียเธอไม่มีทีท่าว่าจะเหนื่อยเลย” 

  

ทั้งสามคนหันกลับไปที่การต่อสู้ในสนาม เอมิเลียได้จังหวะฟาดสันดาบทุบใส่อีริคอย่างแรงอีกครั้ง ในขณะที่ตัวเธอเริ่มมีบาดแผลจากคมดาบของอัลฟ่าหนุ่ม เธอกลับไม่ยอมทำให้อีกฝ่ายมีบาดแผลได้เลือดเลย ทุกคนในกลุ่มรู้ความคิดของเอมิเลียในตอนนี้ดี พลังของอีริคคือการควบคุมเฮโมโกลบินในเม็ดเลือดแดง ถ้าหากเธอทำให้อีริคเลือดออก เธอนั่นแหละที่จะเสียเปรียบ แต่ว่าการไล่ทุบอีกฝ่ายไปเรื่อยๆ แบบนี้มันมีแต่จะทำให้ตัวเธอค่อยๆ หมดแรงไม่ใช่หรือไง 

  

“คุณเอมิเลียเธอไม่เหนื่อยหรอกครับ คุณเรเชล คุณฉิงหลง” 

“หา? หมายความว่ายังไงครับ?” 

“คุณเอมิเลียเธอมีโรคประจำตัวน่ะครับ” 

  

ในช่วงของการเรียนเทอมแรก มีอยู่วันหนึ่งที่นักเรียนต้องนำผลตรวจสุขภาพของตัวเองมายื่นให้กับครูฝึกประจำชั้นเรียน เอมิเลียเธอถึงช่วงรัทพอดีจึงฝากเอกสารให้ดีแลนปริ๊นท์มายื่นให้แทน ที่ช่องของประวัติโรคประจำตัวในใบตรวจสุขภาพของเอมิเลียนั้นเขียนไว้อย่างชัดเจน คือ ร่างกายของเธอไม่ยอมหลั่งกรดแลคติดในกล้ามเนื้อ 

กรดแลคติก เป็นของเสียที่เกิดจากขบวนการ anaerobic metabolism หรือการหายใจ (การเผาผลาญพลังงาน) ที่ไม่ใช้ออกซิเจน เช่นการออกกำลังกาย หรือทำงานหนัก กรดแลคติก จะทำให้กล้ามเนื้อล้า การที่ร่างกายของเอมิเลียไม่หลั่งกรดตัวนี้ออกมา ทำให้ร่างกายของเธอทนทานกับความเหนื่อยล้า และอาการปวดกล้ามเนื้อได้มากกว่าปกติ การโจมตีของเอมิเลียจึงต่อเนื่องและรุนแรงเสมอต้นเสมอปลาย 

เป็นสาเหตุที่ว่าทำไมในทุกๆ ภารกิจที่ไปทำ อัลฟ่าสาวจึงไม่เคยบ่นปวดเมื่อยตามร่างกายหรือเหนื่อยล้าเลย ทั้งสามคนมองการต่อสู้ในสนามด้วยความลุ้น เวลานับถอยหลังผ่านไปเรื่อยๆ จนห้านาทีสุดท้าย อีริคที่รู้ตัวแล้วว่าอัลฟ่าสาวตรงหน้ามีบางอย่างผิดปกติ และเจ้าหล่อนก็ไม่คิดจะทำให้เขาเลือดออกสักที จึงออกแรงตวัดดาบและผลักตัวเอมิเลียให้กระเด็นออกไปห่างกาย 

  

“แฮก...แฮก...เธอเนี่ย...ไปโด๊บยา...มาหรือไงคะ” 

“อ่อนแอนักก็ยอมแพ้ซะ ไอ้กร๊วก” 

“ฮะๆๆๆ ดูท่าจะไม่ยอมลงง่ายๆ สินะคะ ถ้าอย่างนั้นเรามาสู้กันให้ตายไปเลยดีไหม?” 

“พูดมากหว่ะ เก่งจริงก็เข้ามาสิย๊ะ” 

  

ไม่พูดเปล่าอัลฟ่าสาวตวัดดาบและใช้นิ้วกลางกระดิกเรียกอีกฝ่ายให้เข้ามาโจมตี สร้างความตกใจให้กับแฟนๆ ของเธอเป็นอย่างมาก ควีนเอมิเลียของพวกเขาไม่อ่อนโยนอีกต่อไปแล้ว อีริคหัวเราะลั่นแล้วจัดการเอาคมดาบกรีดแขนตัวเองเล็กน้อยให้เลือดออก นัยน์ตาของเขาเรืองแสงเป็นสัญญาณว่าเขากำลังจะใช้พลัง ทั้งสนามเงียบเสียงลงเพื่อลุ้นว่าจะเกิดอะไรขึ้น 

ทันใดนั้นเอมิเลียพุ่งเข้าโจมตีอีริคด้วยความเร็วสูง อัลฟ่าเจ้าของนัยน์ตาสีแดงใช้พลังบังคับเลือดที่ไหลออกจากร่างกายมาเป็นกระสุนและยิงตอบโต้อีกฝ่าย เอมิเลียที่พุ่งเข้าหาอีริคใช้ดาบฟันกระสุนเลือดนั้นทิ้งก่อนจะฟาดสันดาบใส่สีข้างของร่างสูง อีริคถอยไปตั้งหลักและโจมตีกลับไปอย่างรุนแรงเช่นเดียวกัน กระสุนเลือดเฉี่ยวผ่านร่างเย้ายวนของเอมิเลียหลายนัด 

จนในสิบวินาทีสุดท้าย อัลฟ่าสาวทุ่มแรงทั้งหมดตวัดดาบใส่ดาบของอีริคจนมันหักครึ่ง อัลฟ่าหนุ่มเห็นว่าท่าไม่ดีจึงเบี่ยงตัวหลบทำให้ดาบของเอมิเลียที่ตั้งใจฟันลงมาพลาดเป้าไปที่พื้น นัยน์ตาของอีริคเรืองแสงสว่างกว่าทุกครั้ง พร้อมกับฝุ่นจากแรงปะทะที่ฟุ้งไปทั่วบริเวณ ผ่านไปชั่วอึดใจฝุ่นทั้งหลายจางลงพร้อมกับสัญญาณประกาศหมดเวลา ดาบของเอมิเลียจ่ออยู่ที่คอด้านขวาของอีริค ทว่าลำคอของเธอก็ถูกดาบสีแดงที่ส่งกลิ่นคาวคลุ้งออกมาจ่อไว้เช่นกัน 

อีริครวบรวมพลังเฮือกสุดท้ายบังคับเลือดมารวมกันจนกลายเป็นดาบ แน่นอนว่าเขาต้องเสียเลือดปริมาณมาก ร่างกายเขาจึงค่อยๆ ซีดลงเรื่อยๆ อัลฟ่าทั้งสองคนค่อยๆ ล้มลงนอนแผ่ข้างกันที่กลางสนาม เอมิเลียถูกกระสุนเลือดของอีริคเจาะร่างหลายจุด รวมถึงบาดแผลจากคมดาบของอีกฝ่ายทำให้เธอเองก็ถึงขีดจำกัดแล้วเช่นกัน 

ดาบเลือดของอีริคค่อยๆ คลายตัว กลายเป็นของเหลวซึมไปกับสนาม ดีแลนและเบต้าทั้งสองรีบวิ่งเข้าไปหาเพื่อนที่นอนหายใจระรินพร้อมๆ กับทีมแพทย์ เสียงฮือฮาดังระงมไปทั่วทุกสารทิศ อีริคที่ยังประคองสติตัวเองไว้ได้ยกกำปั้นหันไปทางเอมิเลีย อัลฟ่าสาวมองกำปั้นที่ยื่นมาด้วยแววตาที่ไม่สบอารมณ์ ก่อนจะยื่นกำปั้นไปชนด้วยแรงๆหนึ่งครั้ง พลางหูของทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงนุ่มๆ และกลิ่นฟีโรโมนเครมบรูเล่โชยมาตามลม ปนกับกลิ่นคาวของเลือด 

  

“ทั้งสองคนน่ะเล่นกันแรงเกินไปแล้วนะครับ แบบนี้ใครจะมาสู้กับผมล่ะ?” 

  

อัลฟ่าทั้งสองคนมองหน้ากันและยิ้มแหยๆ ก่อนจะหันไปหาเจ้าโอเมก้าตัวเล็กด้วยสีหน้าซีดๆ เสียงประกาศก้องจากกรรมการว่าการแข่งกันของ อัลฟ่าเอมิเลีย ฮาร์เปอร์ และ อัลฟ่าอีริค บรูคส์ ผลออกมาคือเสมอกัน 

  

“ขอยอมแพ้อ่ะไม่ไหวแล้ว” 

“ขอยอมแพ้ค่ะตัวเล็ก จะตายอยู่แล้ว” 

  

  

ติดตามข่าวสาร อัปเดตข้อมูลเข้าไปพูดคุยเม้ามอย หอยสังข์ ทวงนิยายกันได้ที่ 

ทวิตเตอร์ #โอเมก้าตาบอด 

TALK with Poydswat. 

สวัสดีค่ะรีทเดอร์ที่น่ารักทุกท่าน 

ในตอนนี้จะเน้นฉากไฟว์ ฟันๆๆๆ ตีๆๆๆๆ กันของน้องและคู่กัดตลอดกาลแม่อัลฟ่าวิสทีเรียและพ่ออัลฟ่ากินเด็ก หวังว่าทุกคนจะชอบนะคะ 

 

 !!! Pre-Order !!! 

วันที่ 22/03/2021 ถึง 31/05/2021 

  

ตัวอย่างหนังสือ 1 ชุดพร้อมของแถม 

 

รายละเอียดเยอะหน่อยนึง แต่เพื่อความเข้าใจตรงกันค่ะ

 

เวอร์ชั่นรูปเล่ม 

หนึ่งเซ็ตจะประกอบไปด้วยนิยายสองเล่ม ได้แก่เล่มหลักและเล่ม Special

- จำนวนหน้าของเล่มหลักหลังจากจัดหน้าแล้วจะอยู่ที่ 520-540 หน้า (รวมภาพประกอบเวอร์ชั่นฮืดฮาดไม่เซ็นเซอร์ 4 ภาพ)

- เล่ม Special จะประกอบไปด้วยตอนพิเศษทั้งหมด 8 ตอน และภาคสปินออฟ1ภาค

 

รายชื่อตอนพิเศษ 

1. One day of PYTHON (ลงให้อ่านฟรีในเว็บ)

2. ฮาแกน เลิร์ช 24 ชั่วโมงหลังได้เจอคู่แห่งโชคชะตา

3. ดีแลน เลิร์ช 24 ชั่วโมงก่อนฮันนีมูน

4. พ่ออยากมีหลาน (เหตุการณ์ก่อนคืนวันคริสต์มาสที่พี่หายไปทั้งวัน)

5. Special Christmas (ลงให้อ่านในเว็บด้วยแบบติดเหรียญ)

6. การหัดทำรังครั้งแรกของเจ้าหัวไชเท้า

7. เบบี้หัวไชเท้าถือกำเนิดแล้ว

8. คุณพ่อขี้หวง

9. spin-off เมื่อฮาแกนและดีแลนเป็นนักเรียนเตรียมทหารรุ่นเดียวกัน

 

รายละเอียดรูปเล่ม 

กระดาษ : ถนอมสายตา 75 แกรม พิมพ์4สีหนึ่งหน้า

หากมีรายการพรีออเดอร์ถึง100ชุดขึ้นไป หน้าปกจะปั๊มทองที่โลโก้ หากยอดสั่งจองเยอะ ของแถมก็จะงอกตามเรื่อยๆค่ะ 

****แถมที่คั่นไดคัททุกเล่มเฉพาะรอบพรีออเดอร์เท่านั้น****

ราคา : 690 รวมส่งพัสดุด่วนพิเศษ EMS 

*สั่งมากกว่า1ชุด จะได้รับส่วนลดค่าจัดส่ง 50% อย่างไรหากต้องการเยอะ ทักมาคุยกันก่อนค่ะ

 

การโอนเงิน  

ระยะเวลาการโอน 22/03/2021 - 31/05/2021

 

สามารถโอนเงินค่าหนังสือได้ที่บัญชี 

- สามารถสั่งซื้อโดยการโอนเงินตามจำนวนชุดที่ต้องการสั่งซื้อได้เลยและเก็บสลิปโอนเอาไว้ด้วย (ห้ามทิ้งสลิป)

- สามารถแจ้งโอน กรอกชื่อ ที่อยู่ เบอร์โทร และแนบสลิป ได้ที่ลิงค์นี้ แบบฟอร์มแจ้งโอนเงินพรีออเดอร์ โอเมก้าตาบอด 

- หลังจากโอนแล้วไรท์เตอร์จะใช้เวลาตรวจสอบข้อมูลภายใน1วัน หากผ่านไปแล้วไม่มีรายชื่อขึ้น ให้ติดต่อไรท์เตอร์ หรือจะคอมเม้นไว้ก็ได้ค่ะ สามารถตรวจสอบรายชื่อได้ที่ลิงค์ ตรวจสอบรายชื่อผู้สั่งซื้อ 

  

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว