ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

#2 : ช่วยเหลือสาวงาม

ชื่อตอน : #2 : ช่วยเหลือสาวงาม

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 75

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 เม.ย. 2564 22:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#2 : ช่วยเหลือสาวงาม
แบบอักษร

เช้าวันที่สองในการออนไลน์

 

หยางหยาง จอมยุทธหนุ่มในคราบขอทานน้อย เขาถือกระบี่สังหารพระเจ้าด้วยมือข้างขวา จากนั้นเดินลงจากห้องพัก ไปยัง…

.

.

ทุ่งหญ้าทางทิศใต้

 

จอมยุทธจำนวนมากกำลังอยู่ในพื้นที่ของตัวเองทั้งนั้น และมันก็ถูกปกคลุมไปด้วย จำนวนตัวเลขจนนับไม่ถ้วน

 

หยางหยางเดินทางไปไหน มาไหนคนเดียว จนมาหยุดอยู่ที่ริมแม่น้ำ เขาหันซ้ายแลขวา พอเห็นว่าทางสะดวก

 

ตู้ม!! ขอทานน้อยก็กระโดดลงไปใต้น้ำทันที สิ่งแรกที่เขาทำก็คือการสำรวจหาสัตว์อสูร

 

ผลปรากฏว่าไร้ซึ่งวีแววของสิ่งมีชีวิต แม้แต่ชนิดเดียว

 

'ขึ้นฝั่งก่อนล่ะกัน'

 

หยางตัดสินใจกระโดดขึ้นจากใต้น้ำ พอกระโดดขึ้นมาได้ปุ๊บ เขาก็ได้พบกับ เหล่าสัตว์อสูรที่น่านักทันที

 

แว๊บ!! ตัดฉากทันที หยางหยางในคราบขอทานน้อย เขายืนอยู่ทางขวา ยืนติดกับริมแม่น้ำ โดยมีฝั่งตรงข้ามทั้งหมด 3 ตัว อันประกอบไปด้วยลูกไก่สีน้ำตาล 3ตัว

 

ลูกไก่ตัวที่หนึ่ง ที่อยู่ทางซ้ายบน กระโดดขึ้นมาจิกกัดหยางหยางหนึ่งครั้ง อ๊าก!! ได้รับดาเมจ 5 แต้ม

 

พอตัวที่หนึ่งจิกกัดเสร็จ มันก็ตามมาด้วยตัวที่สอง และสามต่อทันที มันจึงทำให้หยางหยาง ได้รับดาเมจไปเต็มๆ 15แต้ม!!

 

กรอด💢 หยางหยางกำหมัดเอาไว้แน่น ก่อนที่เขาตวัดกระบี่ไปหนึ่งครั้ง ลูกไก่สีน้ำตาลทั้งสามตัว พวกมันก็ตกตายไปทันที

 

ปริบๆ 'หา…!!' หยางหยางยืนงงเป็นไก่ตาแตก เมื่อเขาตวัดกระบี่ครั้งเดียว พวกมันก็ตายกันหมดแล้ว…เห้ย!!

 

'ต้องเป็นเพราะกระบี่เล่มนี้แน่ๆ เลย มันถึงได้แหกกฏเกณฑ์ไปซะทุกอย่าง'

 

หยางหยางคิดในใจก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปหยิบซากของ เจ้าลูกไก่สีน้ำตาลทั้งสามตัว โยนเข้าไปในแหวนเก็บของ

 

ถึงชื่อมันจะบอกว่า ลูกไก่ แต่พวกมันก็มีขนาดเท่ากับไก่ที่โตเต็มที่แล้ว ในโลกภายนอก

 

จ๊อกๆ เสียงร้องดังขึ้นทะลุเข้าหู

 

"โอ๊ย!! ไอ้ท้องบ้า ร้องอยู่ได้ รู้น่า ว่าหิว"

 

เสียงเหมือนคนที่กำลังทะเลาะกับตัวเอง เขาหรือเธอ กำลังเดินตรงมาที่หยางหยาง

 

'เอาว่ะ ตายเป็นตาย'

 

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่หยางหยาง เขาได้ทำการปักธงของเขาเองเอาไว้ที่ริมแม่น้ำ

 

หยางหยางพอปักธงตัวเองเสร็จปั๊บ เขากเด็นเข้าไปแตะที่ธง และเขาก็เหมือนถูกย้ายมายังโลกอีกแห่งนึง

 

'บรรยากาศดีจริงๆ'

 

หยางหยางที่ดูเหมือนถูกย้ายมา เขาเดินออกมาจากเต็นท์ของเขา ที่ข้างๆ เต็นท์เยื่องๆ ไปทางซ้าย เหมือนจะมีจุดเอาไว้ก่อกองไฟ

 

'อาบน้ำก่อนดีกว่า ตัวโครตเหม็นเลย'

 

หยางหยางถอดเสื้อผ้าออกจนหมด แต่เกมส์นี้มันเกมส์ที่เล่นได้ทุกเพศ ทุกวัย มันจึงกางเกงในเหลือเอาไว้ให้

 

"มีใครอยู่มั้ยค่ะ?"

 

เสียงของใครก็ไม่รู้ดังขึ้นเข้ามาในหูของหยางหยาง เขาจึงตัดสินใจขึ้นจากน้ำในสภาพร่างกายท่อนบน

 

"ครับ…มีอะไรให้ผมช่วยหรือครับ"

 

หยางหยางที่ขึ้นมาจากแม่น้ำ เขาเดินเข้าไปในเต็นท์ แล้วทำการยกหูโทรศัพท์บ้าน ที่อยู่ภายในเต็นท์ และเต็นท์มันก็ดูเหมือนจะถูกตกแต่งให้ดูเหมือนบ้านชั้นเดียว เขาได้รับสายโทรศัพท์ตอบกลับไป

 

"ฉันขอเข้าไปข้างในได้มั้ยค่ะ พอดีว่าฉันทำธงของฉันหายไปน่ะค่ะ"

 

'ทำธงหาย? มันจะหลอกเราหรือเปล่าว่ะ?'

 

หยางหยางคิดในใจ

 

"พอดีว่าผมอยู่กับแฟน มันไม่ค่อยสะดวกน่ะครับ ผมต้องขอโทษด้วย"

 

"ไม่เป็นไรค่ะ ขอบคุณมากนะค่ะ"

 

หยางหยางตัดสินใจที่จะโกหก แต่เขากลับได้ยินท้องร้องของหญิงสาวดังเข้ามา

 

'คงไม่หิวตายล่ะมั้ง?'

.

.

เวลาในตอนนี้มันก็ 3ทุ่มพอดี

 

'เธอคนนั้นคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง?'

 

หยางหยางยังคงเป็นสตรีเพศ(ด้วยความหน้าหม้อ) เขาจึงตัดสินเดินออกอาณาเขตของตัวเอง และเขาก็ได้รับกับ…

 

จอมยุทธหญิงในชุดสีขาว เธอกำลังนอนอยู่ข้างริมแม่น้ำ โดยมีการก่อกองไฟเล็กๆ พอให้ความอบอุ่น

 

"…"

 

หยางหยางอดเห็นใจไม่ได้ เขาจึงเดินเข้าไปหยิบผ้าห่มออกมา เพื่อช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้สาวน้อย พร้อมกับปิ่นโตสามชั้น ที่มันสามารถเก็บรักษาอาหารได้

 

"ราตรีสวัสดิ์ครับ"

.

.

เช้าวันรุ่งขึ้น

 

หยางหยางที่ตื่นตั้งแต่เช้ามืด เขาได้ออกเดินทางกลับเข้าไปภายในเมือง ระหว่างทางก็มีจัดการสัตว์อสูรไปอีกสามตัว

 

'นั่นอะไรน่ะ?'

 

หยางหยางแลเห็นถึงฝูงชน ที่พวกเขากำลังยืนออกันอยู่ที่หน้าประตูเมืองทางทิศใต้

 

"พี่ชาย เจอกันกันอีกแล้ว"

 

"อืม…เจอกันอีกแล้ว"

 

หยางหยางทักทายอ้วนน้อย จอมยุทธหนุ่มที่เป็นชักชวนให้เขามาอยู่กิลด์โรงแรมขอทาน

 

"พี่ชายคงตกใจล่ะซิ ว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้นมา ถึงไม่สามารถเข้าเมืองได้แบบนี้"

 

อ้วนน้อยยิ้มแย้ม พูดด้วยน้ำเสียงที่ภาคภูมิใจ

 

"ไม่ล่ะ ฉันเป็นไม่ชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้าน"

 

หยางหยางปฏิเสธ ถึงแม้ใจจริงเขาอยากจะกลับไปภายในเมือง และทำการล็อคเอาท์ออกจากเกมส์ใจแทบขาด

 

"พี่ชายไม่เหมาะกับกิลด์ของพวกเราจริงๆ เพราะสมาชิกในส่วนใหญ่ มักชอบยุ่งเรื่องของชาวบ้านทั้งนั้น"

 

อ้วนน้อยยืนกอดอก เขาพูดออกมาด้วยน้ำเสียง ที่ดูเหมือนเอือมระอาเล็กน้อย

 

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันขอก่อนล่ะ"

 

หยางหยางเดินจากไป เขาเดินวนไปทางขวา เพื่อที่จะเดินเข้าประตูทางทิศตะวันตก

 

'เฮ้อ…ไปไหนก็ไม่ได้ กลับไปทีเดิมล่ะกัน'

 

หยางหยางที่คิดจะเข้าเมือง ก็ยังต้องมาเจอกับด่านกักกันอีกเช่นเคย เขาจึงตัดสินใจออกล่าสัตว์อสูรอีกครั้ง

.

.

ย๊ากกก!! "สังหารในกระบี่เดียว"

 

หยางหยางทำการล่าสัตว์อสูรตลอดทั้งบ่าย เลเวลของเขาก็ยังไม่ขึ้น เขาจึงทำได้แต่เก็บสะสมเงินเข้ากระเป๋าได้เท่านั้น

 

"น้องชาย นายเคยเห็นผู้หญิงที่อยู่ในภาพนี้มั้ย? ถ้านายเคยเห็น ฉันจะให้นายอย่างงาม"

 

จอมยุทธหนุ่มคนนึง เขาแต่งตัวเหมือนพวกโจรภูเขา เขาถามขึ้นมา

 

'ผู้หญิงคนนี้มัน?'

 

หยางหยางจำได้ทันทีว่า ผู้หญิงในภาพคนนั้นเป็นใคร

 

"ไม่เคยเห็นครับ"

 

หยางหยางเลิกที่จะโกหก เพราะความหน้าหม้อล้วนๆ

 

"อย่างนั้นเหรอ"

 

จอมยุทธหนุ่มคนนั้นเดินจากไป

 

'อยู่นานไม่ได้ กลับเข้าเมืองดีกว่า'

.

.

หยางหยาง เขากลับเมืองอีกครั้ง ตลอดทางเขาเดินทางด้วยความสบายๆ จนมาเจอกับแพรว จอมยุทธหญิง ที่มีชื่อเสียงพอสมควร

 

"สวัสดีครับ คุณแพรวา"

 

หยางหยางทักทายแพรวาด้วยรอยยิ้ม

 

"สวัสดีค่ะ ท่านรองหัวหน้า"

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น