ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

โชว์ความหวาน

ชื่อตอน : โชว์ความหวาน

คำค้น : โคแก่ ลูกสาวคนสวย หวานรัก

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 5.3k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 12 เม.ย. 2564 10:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
โชว์ความหวาน
แบบอักษร

อ้อมกอดอันแสนอบอุ่นที่กอดประคองร่างงามไม่ยอมห่างทำเอายาหยีถึงกับระบายยิ้มออกมาอย่างมีความสุขแอนศีรษะเล็กแอบอิงกับอกอุ่มของพ่อที่ยืนกอดเธอจากด้านหลัง สองพ่อลูกในชุดคลุมอาบน้ำกำลังยืนแอบอิงกันอย่างอบอุ่นมองดูวิวแม่น้ำเจ้าพระยาและแสงไฟอันเรืองรองจากตึกของโรงแรมต่างๆและถนนหนทางที่มีไฟจากรถยนต์สาดส่งให้ความสวยงามยามค่ำคืนได้เป็นอย่างดี

“ที่นี้สวยดีนะ”บรูคเอ่ยชวนลูกสาวคุยไปด้วยและมองวิวกรุงเทพยามค่ำคืนอันสวยงามไปพร้อมกับสาวน้อยในอ้อมกอดของเขาอย่างอิ่มเอมใจ

“วิวสวยมากเลย มองเห็นเรือแล่นผ่านไปเยอะแยะเลย”ยาหยีเอ่ยบอกพ่อและมองดูภาพสวยงามตรงหน้าอย่างเพลินตา

“ถ้าหนูชอบพ่อจะหาซื้อคอนโดแถวนี้เอาไว้สักห้องเราจะได้มาดูวิวที่นี้บ่อยๆดีไหม อีกอย่างพ่อชอบพาหนูนั่งเรือชมวิวแถวนี้ด้วย พ่ออยากอยู่กับหนูสองต่อสองแบบนี้บ่อยๆ”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวแล้วจูบเบาๆลงศีรษะเล็กที่แอบอิงอกแกร่งของเขาในตอนนี้กอดกระชับเรือนร่างหอมละมุนนั้นอย่างชื่นใจและยิ้มออกมาอย่างมีความสุขยามที่ได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองแบบนี้

“ถ้าพ่ออยากอยู่กับหนูสองต่อสองหนูก็จะมากับพ่อบ่อยๆค่ะแต่ไม่ต้องถึงกับซื้อคอนโดเอาไว้หรอก หนูว่ามันต้องแพงมากแน่ๆเลย ไม่ต้องทำเพื่อหนูขนาดนั้นก็ได้เรามานอนโรงแรมด้วยกันแบบนี้ก็ได้นี่ค่ะ”ลูกสาวคนสวยอดยิ้มไม่ได้เมื่อพ่อกำลังตามใจเธอถึงขนาดจะซื้อคอนโดเอาไว้สาเหตุก็เพราะว่าเธอชอบ ยาหยีจึงต้องเอ่ยห้ามผู้เป็นพ่อทันทีเพราะไม่อยากให้เขาต้องจ่ายเงินมากมายไปกับเธอเพราะรู้ดีว่าแค่แม่คนเดียวนั้นพ่อก็ต้องจ่ายเงินมากมายทุกเดือนอยู่แล้ว

“อะไรที่ซื้อให้หนูพ่อไม่เคยคิดว่ามันแพงสักนิด พ่ออยากซื้อเอาไว้เราจะได้มีเวลาอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้ไงคนดี...พ่อว่ามันดีออกนะพ่ออยากกอดหนูไว้แบบนี้โดยไม่ต้องกลัวใครเห็นเพราะมันจะมีแค่เราสองคน”ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงอบอุ่น ยาหยีจึงขยับกายแล้วค่อยๆหันหน้าไปกอดร่างสูงใหญ่ของพ่อเอาไว้แทนใบหน้างามก็ซบที่อกพ่อแล้วหลับตาลงเบาๆ

“อยู่ในห้องนอนเราก็กอดกันได้นี่ค่ะ หนูไม่อยากให้พ่อเปลืองเงินเพราะหนู”ลูกสาวคนสวยยังไม่ยอมให้พ่อสุดที่รักได้จ่ายเงินโดยง่ายเพราะไม่อยากให้เขาต้องสิ้นเปลืองเพราะเธออีกแค่ตลอดสิบปีที่ผ่านมาที่เขาส่งเสียเลี้ยงดูเธอมาเป็นอย่างดีมันก็มากมายแล้ว

“มันไม่เหมือนกันนี่ครับอยู่ที่บ้านมีพวกคนใช้และไหนจะแม่เขาอีก พ่ออยากมีที่ที่เราได้อยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้”ผู้เป็นพ่อโอบกระชับร่างงามให้แอบอิงแนบอกเข้ามากขึ้นจูบเบาๆยังเรือนผมหอมแล้วลูบมือใหญ่ไปตามแผ่นหลังบอบบางของลูกสาวไปตามอารมณ์รักทั้งหมดที่เขามีให้กับเธอ

“พ่อจ่ายเงินเลี้ยงดูหนูมาเยอะแล้วหนูไม่อยากให้พ่อต้องเสียเงินเพื่อหนูอีกนี่ค่ะ”ยาหยีเงยหน้าขึ้นมองผู้เป็นพ่อที่ก้มหน้าหล่อๆของเขาเข้ามาเธอแล้วริมฝีปากอุ่นก็จูบแก้มนุ่มของลูกสาวอย่างรักใคร่

“จ่ายเงินให้เมียตัวเองทำไมพ่อจะจ่ายไม่ได้ จ่ายเงินให้คนอื่นมาเป็นสิบๆปีพ่อก็ยังจ่ายได้เลยกับหนูพ่ออยากให้อยากทำให้หนูมีความสุขที่สุดอะไรที่หนูอยากได้พ่อจะหามาให้ทุกอย่าง”ผู้เป็นพ่อเอ่ยบอกทำเอาลูกสาวถึงกับเขินหน้าแดงยามที่เขาเอ่ยบอกเรียกเธอว่าเป็นเมียอย่างเต็มปากเต็มคำแบบนี้

“หนูไม่ได้ต้องการอะไรเลยค่ะแค่มีพ่ออยู่ด้วยหนูก็มีความสุขมากแล้ว”ยาหยียิ้มมองผู้เป็นพ่ออย่างซึ้งใจสบตากับนัยตาอันแสนเสน่หาที่เต็มไปด้วยความรักที่เขาส่งมาให้ก็ทำเอาหัวใจดวงน้อยมันไหวสั่นมากเหลือเกิน

“ก็ได้เอาไว้เวลาพ่ออยากอยู่กับหนูแค่สองคน เรามาพักที่นี้กันอีกนะคนดี”พ่อบรูคเอ่ยบอกลูกสาวอย่างยอมแพ้หลังจากได้ยินลูกเอ่ยบอกไม่ต้องการให้เขาสิ้นเปลืองแบบนั้น

“ค่ะ”ยาหยีเอ่ยตอบรับนัยตาหวานฉ่ำสบตากับผู้เป็นพ่ออย่างเฝ้ามองผู้ชายตรงหน้าที่คอยดูแลห่วงใยตนมาตลอดด้วยสายตาอันชื่นชมและรู้ดีกว่าหัวใจดวงน้อยนี้มันรักเขาไม่ต่างกัน

“พ่อจะมาเดทกับหนูบ่อยๆครั้งหน้าเราหาเวลาไปเที่ยวต่างจังหวัดกันนะ”คุณพ่อสุดหล่อยิ้มที่มุมปากมองดูลูกสาวแสนสวยที่มองเขาด้วยสายตาฉ่ำปรือน่าจับกินเหลือเกิน พ่อบรูคสุดหล่อค่อยๆก้มลงดูดกลีบปากอิ่มสีชมพูระเรื่อนั้นอย่างเบาๆดูดลิ้นเล็กนุ่มและกลีบปากฉ่ำหวานไม่รู้เบื่อ ชอบฟังเสียวครางอ้อนของคนในอ้อมกอดตลอดเวลา ยาหยีเบียดกายหอมละมุนเข้าหาร่างายกำยำของผู้เป็นพ่ออย่างโหยหา ไม่ว่าผู้เป็นพ่อจะจูบเธอเนินนานเพียงใดลูกสาวคนสวยก็เต็มใจรับจูบอันแสนดูดดื่มมากเท่านั้น

“อื้อ หนูจะตามใจพ่อทุกอย่างค่ะ..หนูรักพ่อ”เสียงหวานเฝ้าบอกผู้เป็นพ่อด้วย้ำเสียงสั่นไหวยามที่กลีบปากอิ่มถูกพ่อบรูคเฝ้าบดจูบคลึงไปมาจนร่างงามของลูกสาวอ่อนระทวยในอ้อมกอด

“หึๆ หนูทำให้พ่อทั้งรักทั้งหลงหนูมากเหลือเกินคนดี”บรูคยิ้มออกมาอย่างมีความสุขนัยตาอันร้อนระอุของเขานั้นเฝ้ามองลูกสาวคนสวยไม่วางตา ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่จะทำให้เขารักให้เขาหลงได้มากไปกว่ายาหยีลูกสาวคนสวยของเขาอีกแล้ว

“พ่อรักหนูและพ่อก็จะเป็นผู้ชายที่จะดูแลหนู ปกป้องหนูไปตลอดชีวิต”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวด้วยน้ำเสียงหนักแน่นริมฝีปากอุ่นขยับลงมาจูบเบาๆที่หน้าผากมนของลูกรักด้วยความรู้สึกอันเปื่ยมล้มด้วยความรักล้นใจ

“หนูรู้ค่ะ ในชีวิตของหนูมีแต่พ่อเท่านั้นที่รักและห่วงใยหนูมาตลอด ชีวิตหนูของเป็นพ่อค่ะ”

“เราจะรีบจดทะเบียนกันให้เร็วที่สุดพ่อสัญญา พ่ออยากบอกให้ทุกคนได้รู้ว่าหนูคือเมียพ่อ ใครจะคิดยังไงพ่อไม่สนคนอื่นจะมองว่าพ่อเอาลูกเลี้ยงมาทำเมีย พ่อก็ไม่คิดที่จะใส่ใจขอแค่หนูยอมอยู่กับพ่อเป็นเมียพ่อแค่นั้นพ่อก็ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว”บรูคเอ่ยบอกลูกสาว เขาจูบแก้มนุ่มคลอเคลียลูกสาวคนสวยไม่ยอมห่างเธอคือของเขาคนเดียวเท่านั้นและเขาก็รักเธอมากเหลือเกินจนไม่แคร์สายตาใครที่จะมองหรือเอาไปนินทาอะไรอีกแล้ว

“หนูทนให้คนอื่นนินทาได้แต่หนูกลัวว่าจะทำให้แม่เสียใจ”ยาหยีเอ่ยบอกเบาๆเพราะกลัวว่ามารดาของตนจะเสียใจกับเรื่องนี้เหมือนเธอเป็นคนแย่งพ่อไปจากแม่ ยาหยีจึงรู้สึกเศร้าทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องระหว่างผู้เป็นพ่อและมารดา

“เรื่องแม่หนู พ่อจะจัดการเองไม่คิดมากนะคนดี ไปนอนกันเถอะดึกมากแล้ว”พ่อบรูคอุ้มร่างงามของลูกสาวพาเข้ามาในห้อง วางลูกสาวคนสวยไว้ที่เตียงนุ่มด้วยความทะนุถนอม

ยาหยีนอนให้ผู้เป็นเป็นพ่อกอดตลอดทั้งคืนเหมือนเช่นเคยโดยร่างงามซุกซบกับอกอุ่นอย่างแสนตอดเวลา ร่างน้อยของลูกสาวกอดผู้เป็นพ่อเอาไว้แน่นและมีร่างกายกำยำของผู้เป็นพ่อเฝ้ากอดหอมคลอเคลียไม่ห่างจนยาหยีหลับไปในที่สุด ส่วนพ่อบรูคก็นอนคิดถึงเรื่องต่างๆมากมายเขาคงต้องการจัดทุกอย่างโดยเร็วเพื่อให้เขากับยาหยีได้อยู่ด้วยกันในฐานะผัวเมียเสียที

 

ช่วงบ่ายของวันยาหยีเอากาแฟมาเสริฟ์ที่ห้องทำงานของพ่อตามปกติและเมื่อประตูห้องทำงานเปิดออกยาหยีก็ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อสีหน้าเคร่งเครียดไม่น้อยและรีบกดวางหูโทรศัพท์เมื่อเห็นว่าเธอเดินเข้ามา ยาหยียิ้มน้อยๆให้ผู้เป็นพ่อแล้วเอาแก้วกาแฟไปวางไว้บนโต๊ะทำงานของเขาก่อนจะตั้งใจเดินกลับออกไปเพราะไม่อยากกวนเวลาการทำงานของเขา

“จะรีบกลับออกไปไหน”บรูคเอ่ยถามลูกสาวทำเอาร่างงามที่กำลังจะหันหลังเดินไปที่หน้าประตูนั้นชะงักไปแล้วหันกลับมาหาเขาช้าๆมองสบตากับเขาอย่างกล้าๆกลัวๆ

“ก็หนูเห็นพ่อเครียดๆก็เลยคิดว่าพ่อคงอยากอยู่คนเดียวมากกว่านี่ค่ะ”

“ไม่มีอะไรหรอก ไหนมานี่สิมานั่งกับพ่อก่อน”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวอ้าแขนทั้งสองข้างยกขึ้นเพื่อเป็นสัญญาณให้ร่างงามนั้นเดินมานั่งที่ตักเขาในตอนนี้ ยาหยีเมื่อเห็นผู้เป็นพ่อเรียกให้เข้าไปหาเธอจึงยอมเดินไปนั่งบนตักเขาแล้วปล่อยให้ผู้เป็นพ่อกอดร่างงามนั้นแอบอิงกายไปกับอกอุ่นของเขาอย่างเต็มใจ ใบหน้าหล่อนั้นก็เข้ามาแนบข้างแก้มนุ่มแล้วถูไรเคราเบาๆไปตามซอกคอและพวงแก้มหอมๆของลูกสาวทำเอายาหยีตัวสั่นสะท้านในทันทีแล้วรีบคว้ามือพ่อที่กอดอยู่ที่เอวตนไว้นั้นมาจับมือเอาไว้แน่น

“อื้อ..พ่อขามันจั๊กจี้ค่ะ”เสียงหวานเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อด้วยพวงแก้มร้อนผ่าวทั้งปากร้อนและไรเครานั้นก็ถูไถและไล่จูบไปตามซอกคอหอมกรุ่นของเธอไปมาจนลูกสาวคนสวยเริ่มเสียวรัญจวนไปกับการใกล้ชิดกับผู้เป็นพ่อตลอดเวลาเช่นนี้

“หึๆ..เสียงสั่นเลยหรอคนดี..หนูชอบให้พ่อไว้เคราแบบนี้ไหม..หืมมคนสวย”ผู้เป็นพ่อกระซิบถามข้างใบหูเล็กแล้วจูบหนักๆข้างซอกคอขาวอย่างหลงใหล

“เวลาโดนพ่อจูบพ่อหอมแบบนี้มันทั้งจั๊กจี้แล้วก็..เอ่อ..ทำให้หนูตัวสั่นไปด้วย”ยาหยีเอ่ยบอกอย่างอายๆพวงแก้มร้อนผ่าวไปหมดเวลาที่ถูกผู้เป็นพ่อกอดจูบคลอเคลียไม่ห่างแบบนี้ มือเล็กจับฝ่ามือใหญ่เอาไว้แน่นแต่ก็เอียงหน้าไปหาผู้เป็นพ่อให้เขาจูบไซร้อย่างไม่ขัดขืนแต่อย่างใด

“เวลาพ่ออยู่ใกล้หนูพ่อไม่เคยอดใจได้เลย อยากกอดอยากจูบหนูตลอดเวลา”

“แต่นี่มันเวลางานนะคะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้า”ยาหยีเอ่ยตอบออกไปเบาๆ

“พ่อปล่อยหนูก่อนก็ได้แต่ว่าวันนี้หนูอยากกลับไปนอนที่บ้านหรือไปนอนที่โรงแรมเหมือนเมื่อคืน”ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามและกดจมูกโด่งเข้าหอมแก้มนุ่มของลูกสาวอย่างหลงใหล

“ไปนอนที่บ้านดีกว่าค่ะเดี๋ยวแม่จะเป็นห่วง”

“แม่เขาไม่เคยเป็นห่วงหนูหรอก หนูก็รู้ดี”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวน้ำเสียงนิ่งไปและเมื่อคิดถึงภรรยาที่เขายังคงไม่ได้เลิกหย่าขาดตามกฏหมายนั้นชายหนุ่มก็มีสีหน้าเครียดขึ้นมาทันที

“พ่อขา”ยาหยีหันมามองผู้เป็นพ่อด้วยสายตาเศร้าทำเอาคนที่เผลอปากพูดออกไปแบบนั้นต้องรีบปลอบใจลูกสาวทันทีและเปลี่ยนเรื่องคุยเพราะไม่อยากให้อีกฝ่ายเสียใจไปมากกว่านี้

“พ่อขอโทษ งั้นหนูกลับไปทำงานเถอะเลิกงานแล้วเดี๋ยวพ่อจะพาแวะไปเดินซื้อของด้วยกันก่อนกลับบ้านดีไหม”

“ซื้ออะไรคะ”

“รองเท้าไงเพราะคู่นั้นที่แม่เขาซื้อให้หนูใส่มันเจ็บเท้าพ่อว่าจะพาหนูไปซื้อใหม่จะได้มีใส่มาทำงานหลายๆคู่หน่อย”พ่อบรูคสุดหล่อมองสบตากับลูกสาวด้วยความห่วงใย

“ค่ะ งั้นเจอกันตอนเลิกงานนะคะ”ยาหยียิ้มให้ผู้เป็นพ่อแล้วเบี่ยงหน้าไปจูบแก้มสากที่มีไรเครานั้นของเขาอย่างแสนน่ารัก ก่อนจะรีบลุกจากตักผู้เป็นพ่อไปด้วยความเขินอายและรีบเดินออกไปจากห้องทำงานพ่อโดยเร็ว

 

คุณพ่อรูปหล่อเดินจูงมือลูกสาวไม่ยอมปล่อยช่วงเย็นวันนี้พาลูกมาซื้อรองเท้าคู่ใหม่และพาเดินเล่นดูของใช้อื่นๆด้วย ยาหยีอดที่อมยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นผู้เป็นพ่อดูจะภูมิใจเหลือเกินที่ได้เดินจับมือกับเธอแบบนี้และเขาก็ดูจะชอบมากเสียด้วยเมื่อเห็นทั้งสาวๆที่เดินผ่านไปมามองเขาตาละห้อยและก็พูดด้วยความอิจฉาตาร้อนว่าเขานั้นมีเมียเด็กเดินมาด้วยแบบนี้

“เดินเข้าไปดูรองเท้าร้านนี้ดีไหม”บรูคเดินจูงมือลูกสาวพาเข้าร้านรองเท้าหรู

“หนูเลือกไม่ถูกเลยว่าจะเอาคู่ไหนดี พ่อพาเข้าหลายร้านขนาดนี้”ยาหยียิ้มมองคุณพ่อสุดรักแต่ก็ยอมเดินตามเขาไปให้ร่างสูงใหญ่นั้นจับมือเธอพาเข้าร้านนั้นร้านนี้ตลอดเวลา

“งั้นหนูไปนั่งรอตรงโซฟานั้นดีกว่าเดี๋ยวพ่อหยิบไปให้เลือก”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวแล้วยกมือขึ้นลูบแก้มนุ่มของนางฟ้าคนสวยของเขาก่อนจะยอมปล่อยมือนุ่มให้อีกฝ่ายได้ไปนั่งรอที่โซฟาด้านข้างนั้น

ยาหยีนั่งอมยิ้มมองพ่อกำลังยืนเลือกรองเท้าให้กับตนอย่างตั้งใจจากนั้นร่างสูงใหญ่ก็หยิบรองเท้าสนสูงดีไซน์เรียบหรูทั้งสีดำและสีครีมขึ้นมาพร้อมกับนำมาให้ยาหยีที่นั่งรออยู่ได้ลองใส่ ร่างสูงใหญ่คุกเข่าลงตรงหน้าโซฟาที่ลูกนั่งพร้อมกับจับเท้าเรียวสวยที่ใส่ส้นสูงอยู่นั้นค่อยๆบรรจงถอดออกให้ลูกสาวอย่าเบามือ ทำเอาพนักงานที่ตอนแรกมองลูกค้าสุดหล่อคนนั้นเห็นเดินมาหาสาวน้อยที่นั่งอยู่ที่โซฟาต่างก็พากันยิ้มเขินกับภาพที่เห็นกันยกใหญ่ คู่รักตรงหน้าฝ่ายชายดูภูมิฐานมากส่วนแฟนสาวก็เป็นสาวน้อยแสนสวยทำเอาพนักงานสาวๆต่างอิจฉากับภาพหวานตรงหน้าไปตามๆกัน

“พ่อขาลุกขึ้นเถอะค่ะพนักงานมองใหญ่แล้ว”ยาหยีเอ่ยบอกอย่างเขินอาย

“พ่อบอกแล้วไงว่าพ่อไม่สนใจว่าใครจะคิดยังไง ไหนลองใส่รองเท้าที่พ่อเลือกมาให้สิครับ”พ่อบรูคเงยหน้าขึ้นยิ้มบอกลูกสาวแล้วจึงหยิบรองเท้าส้นสูงสีดำค่อยๆบรรจงสวมเข้าไปที่ปลายเท้าขาวสะอาดของลูกสาวและจับดูเรียวเท้าสวยนั้นว่าใส่รองเท้าคู่ดังกล่าวได้พอดีหรือไม่

“ใส่ได้พอดีเลยสวยเหมาะกับเท้าหนูมาก”มืออุ่นจับลูบที่ผิวขาวเนียนบนหลังเท้าที่สัมผัสกับหนังของรองเท้าคู่สวย เขากลัวว่าลูกจะใส่แล้วจะเจ็บจึงสังเกตดูอย่างละเอียดไม่เว้นแม้นแต่ด้านหลังที่สัมผัสกับข้อเท้า

“คู่นี้หนูชอบไหม”ผู้เป็นพ่อเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอบอุ่นแล้วเงยหน้าขึ้นมองลูกสาวที่กำลังก้มมองเท้าทั้งสองข้างของตนเองที่สวมใส่รองเท้าคู่สวยสีดำนั้น

“สวยดีค่ะ พ่อว่าหนูใส่แล้วเป็นยังไงบ้างคะ”

“เท้าหนูสวยใส่คู่ไหนพ่อก็ว่าสวยอยู่แล้ว”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวและยิ้มให้อีกฝ่ายได้เขินอายตลอดเวลา

“งั้นเอาคู่นี้ก็ได้ค่ะ”

“ลองคู่สีครีมด้วยอีกอันนะซื้อไปเพิ่มอีกซักคู่จะได้สลับกันใส่หนูจะได้ไม่เบื่อ”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวและค่อยๆถอดรองเท้าคู่สีดำออกจากเท้าลูก ก่อนจะหยิบรองเท้าส้นสูงสีครีมอีกคู่มาสวมใส่ให้นางฟ้าแสนสวยของเขาได้ลอง

“หนูว่ารองเท้าคู่หนึ่งต้องแพงมากแน่ๆเลยเอาแค่คู่เดียวก็พอแล้วค่ะ”ยาหยีเอ่ยบอกผู้เป็นพ่อด้วยความเกรงใจเพราะเธอไม่อยากให้เขาต้องเสียเงินมากมายไปกับเธออีกแล้วแค่แม่คนเดียว เธอก็รู้ดีว่าพ่อต้องจ่ายมากแค่ไหน

“คู่ละแค่หมื่นกว่าบาทเอง ซื้อไปสักสองสามคู่ก็ได้พ่อบอกแล้วไงซื้อให้หนูไม่ว่าจะแพงแค่ไหนพ่อก็ซื้อให้ได้..ดูสิคู่สีครีมเท้าหนูก็ใส่สวย”บรูคเอ่ยบอกลูกสาวและมองดูเท้าเรียวสวยนั้นกำลังใส่รองเท้าคู่สีครีมนั้นอยู่ เท้าเรียวสวยน่าทะนุถนอมต้องเหมาะกับรองเท้าที่ใช้หนังเนื้อนุ่มแบบนี้มากกว่าคู่ที่นิสาซื้อมาให้ลูกสาวใส่เป็นไหนๆ

“งั้นเอาแค่สองคู่ก็พอแล้วค่ะสีดำกับสีครีมที่พ่อถือมา”ยาหยียิ้มน้อยๆมองพ่อด้วยสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรัก เขาดีกับเธอเสมอและดูแลเธอดีขนาดนี้จะไม่ให้เธอรักเขาได้อย่างไร คุณพ่อรูปหล่อยิ้มมองลูกสาวยิ่งได้เห็นรอยยิ้มหวานๆที่ส่งมาให้เขาก็เกือบเผลอก้มลงไปจูบเท้าเรียวสวยของลูกเสียแล้วแต่ดีที่ยังยับยั้งใจไว้ได้ จึงตัดใจลุกยืนขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับหันไปบอกกับพนักงานที่ยืนม้วนอายกับภาพหวานๆของคู่รักตรงหน้าจนชายหนุ่มต้องเรียก

“ผมเอาสองคู่นี้ครับ”บรูคเอ่ยบอกพนักงาน

“ได้ค่ะเดี๋ยวดิฉันจะไปเอาคู่ใหม่มาให้นะคะ”

 

****พ่อบรูคนี่เขารักหนูยาหยีเหลือเกิน หวานมากจ้า

ฝากอุดหนุน อีบุ๊คเรื่องใหม่ของไรท์ด้วย เด็กร่านของป๋า

ความคิดเห็น