ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : The END

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 37k

ความคิดเห็น : 30

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 23:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 200
× 0
× 0
แชร์ :
The END
แบบอักษร

ตอนจบ 

 

 

2 ปีต่อมา 

 

 

ณ คฤหาสน์ไมเคิล 

 

 

น้ำใสและทีโอเดินทางมายังบ้านของไมเคิลโดยวันนี้ทุกคนได้นัดรวมตัวกันและทุกคนต่างพาลูกๆ ของตัวเองมาเล่นด้วยกันในวันหยุด 

 

 

“มากันแล้วครอบครัวนี้ เชิญด้านในเลยค่ะคนอื่นเกือบมาครบแล้ว” ดารินเดินออกมาต้อนรับน้ำใสและทีโอรวมถึงลูกๆ ตัวเล็กที่หน้าตาน่าเอ็นดูทั้งสองคน 

 

 

“เรนนี่ ทีเค สวัสดีน้าดารินหรือยังคะ?” น้ำใสเอ่ยบอกลูกๆ โดยเธออุ้มเรนนี่ไว้ ส่วนทีโอก็อุ้มทีเคแทนอยู่ข้างๆ กัน 

 

 

“ดีค้าบ” / “ดีค่ะ” เด็กทั้งสองยกมือไหว้ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มก่อนจะหันกลับไปซบอกพ่อกับแม่ 

 

 

“สวัสดีค่า ป่ะ! เข้าไปข้างในกัน” ดารินบอกก่อนจะเป็นฝ่ายเดินนำเข้าไปในบ้าน เมื่อเข้ามาก็ได้ยินเสียงเด็กเล็กวิ่งเล่นเสียงดังทั่วบ้าน โดยมีพี่เลี้ยงเป็นคนคอยดูแล ส่วนผู้หญิงก็ยืนจิบไวน์พูดคุยกันตามประสา 

 

 

“อ่าวมากันแล้วนั่นไง” มาคัสที่เหลือบไปเห็นทีโอและน้ำใสเดินเข้ามาในบ้านพร้อมกับอุ้มลูกๆ จึงบอกเพื่อนๆ ให้รู้ก่อนที่สายตาทุกคนจะหันมามองเป็นคนเดียวกัน 

 

 

“ไงจ้าเรนนี่ ทีเค คิดถึงน้าไมล์ไหม” ไมล์ร่าเดินเข้าไปหาน้ำใสก่อนจะอุ้มเรนนี่มาไว้ในอ้อมแขนด้วยความเอ็นดู 

 

 

“ทีเคมาหาอามา” มาคัสยื่นมือไปเพื่อจะอุ้มทีเคแต่ทีเคกลับหันหน้าหนีและกอดคอทีโอแน่น 

 

 

“หึหึ สงสัยลูกกูจะไม่ชอบมึงวะ” ทีโอบอกก่อนจะเดินไปหยิบแก้วไวน์ที่เพื่อนๆ รินให้ขึ้นมาดื่ม 

 

 

“จีเซลยังไม่มาอีกเหรอคะ?” น้ำใสถามดารินขึ้นเมื่อมองไปรอบๆ ยังไม่มีวี่แววของจีเซล 

 

 

“ใกล้จะถึงแล้วแหละ น้ำใสดื่มอะไรดี?” ดารินตอบ 

 

 

“น้ำส้มค่ะ น้ำยังให้นมลูกอยู่ยังดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้” 

 

 

“ได้งั้นรอพี่แป๊บนะ” ดารินเดินไปหยิบน้ำส้มเทลงในแก้วให้น้ำใสก่อนจะยื่นให้ 

 

 

“มึงคิดยังไงวะถึงให้ลูกสาวเกิดก่อนลูกชาย?” มาคัสถามขึ้นหลังจากที่สงสัยมานาน 

 

 

“กูเห็นของไอ้คลินต์มันให้ลูกชายเกิดก่อน กูไม่อยากเหมือนมัน” ทีโอพูดเชิงทีเล่นทีจริงทำให้มาคัสแทบกลั้นขำไม่อยู่ 

 

 

“มึงยังไม่เลิกกังวลเรื่องที่มันจะให้ลูกมันจีบลูกมึงอีกเหรอ?” ไมเคิลถามขึ้น ตั้งแต่คลินต์พูดว่าจะให้ลูกชายตัวเองจีบลูกทีโอ ทีโอกับคลินต์ก็มักจะกัดกันบ่อยๆ จนคนในกลุ่มต้องส่ายหน้าให้กับทั้งคู่ 

 

 

“มึงไม่มีลูกผู้หญิงก็พูดได้สิ” ทีโอตอบ 

 

 

“มีใครกำลังพูดถึงกูกันอยู่หรือเปล่า” ยังไม่ทันจะได้พูดอะไรต่อจู่ๆ ก็มีเสียงดังของคลินต์ดังขึ้นมาพร้อมกับจีเซลและลูกๆ อีกสองคน 

 

 

“ตายยากฉิบหาย” ทีโอบ่น 

 

 

“เรนนี่คิดถึงพี่ควินต์ไหมคะ?” คลินต์เอ่ยแซวทีโอทันทีหลังจากที่เดินเข้ามาถึงโดยอุ้มควินต์ไว้ในอ้อมแขนก่อนจะเดินเข้ามาหาไมล์ร่าน้องสาวตัวเองที่กำลังอุ้มเรนนี่อยู่ 

 

 

“ไมล์ร่าอุ้มลูกพี่หนีมันเดี๋ยวนี้เลยนะ” ทีโอบอกอย่างไม่จริงจังนักทำเอาน้ำใสที่นั่งฟังอยู่ขำออกมาให้กับความหวงลูกของเขา 

 

 

“มากันครบแล้วก็มาขนแก้วกันหน่อยดีไหมทุกคน” ดารินเอ่ยแทรกขึ้น 

 

 

“ก่อนอื่นต้องให้เด็กๆ ไปเล่นกันก่อนดีไหมคะ เด็กๆ จะได้สนุกกัน” จีเซลบอก 

 

 

“พี่เลี้ยงจ้ะมารับเด็กๆ ไปหน่อยจ้ะ” ดารินหันไปบอกพี่เลี้ยงให้มารับเด็กๆ ทั้งลูกจีเซลและลูกน้ำใสออกไปเล่นกับลูกคนอื่นๆ โดยมีกำแพงกระจกกั้นอยู่และสามารถมองเห็นเด็กๆ วิ่งเล่นได้ตลอด 

 

 

“ชน! แด่ความสำเร็จในด้านครอบครัวของทุกๆ คน” ไมเคิลบอกก่อนจะชูแก้วขึ้น 

 

 

“ชนค่ะ” / “ชน” 

 

 

“ไม่คิดว่าวันหนึ่งพวกเราจะได้มีโมเม้นแบบนี้นะ” ทีโอบอกในขณะที่สายตาจ้องมองการเล่นของเด็กๆ อย่างมีความสุข 

 

 

“ตอนนี้ถึงเวลาต้องถอดเขี้ยวเสือและส่งต่อลูกๆ แล้ววะ” มาคัสพูดขึ้นก่อนจะใช้มือข้างหนึ่งโอบไหล่ไมล์ร่าแน่น 

 

 

“หวังว่าพวกเขาโตขึ้นสักวันหนึ่ง เขาจะมีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเหมือนอย่างพวกเรานะคะ” น้ำใสพูดต่อพร้อมกับสบตากับทีโอด้วยความรัก 

 

 

“แต่กว่าที่เราจะมีครอบครัวที่อบอุ่นแบบนี้ก็เหนื่อยกันมามากเลยนะคะที่จะเอาผู้ชายแก๊งนี้อยู่” จีเซลเอ่ยขึ้นพร้อมกับมองหน้าคลินต์พร้อมกับยิ้มมุมปาก 

 

 

“ใช่ค่ะ ยิ่งของไมล์นะ น่าจะหนักกว่าใครๆ เลยแหละ” ไมล์ร่าพูดต่อพร้อมกับส่งสายตาดุให้มาคัส 

 

 

“อะแฮ่ม! เอ่อ...มันผ่านมาแล้วที่รัก” มาคัสรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กๆ ก่อนจะตอบกลับเรียกเสียงหัวเราะของทุกคนได้เป็นอย่างดี 

 

 

“กูดีใจนะที่มีวันนี้ ชนแก้ว!” ไมเคิลพูดด้วยสีหน้าที่มีความสุขก่อนจะยกแก้วชนกันอีกรอบ 

 

 

“ถ้างั้นเรามาถ่ายรูปกลุ่มกันดีกว่านะคะ จะได้เก็บไว้เป็นที่ระลึก” ไมล์ร่าเสนอไอเดียขึ้น 

 

 

“ดีเหมือนกันค่ะเก็บไว้เป็นความทรงจำ” จีเซลพูดต่อ 

 

 

“งั้นเดี๋ยวกูไปเอากล้องมาแป๊บ” ไมเคิลพูดขึ้นต่อก่อนจะเดินไปหยิบกล้องมาในห้องทำงานและเดินกลับมาในเวลาต่อมาและตั้งกล้องไว้ 

 

 

“แต่น้ำว่าเอาลูกๆ มาถ่ายด้วยดีไหมคะ?” น้ำใสเสนอขึ้น 

 

 

“ความคิดดีมาก งั้นพวกผู้ชายไปอุ้มลูกๆ มาเร็วค่ะ” จีเซลพูดต่อก่อนจะหันไปบอกผู้ชายทั้งหมด 

 

 

ทุกๆ คนเดินไปอุ้มลูกของตัวเองมาก่อนจะจัดท่าทางเพื่อที่จะถ่ายรูป 

 

 

“จับเวลาห้าวินะ” ไมเคิลบอกก่อนจะกดจับเวลาถ่ายรูปและรีบวิ่งมาเข้ากล้องเพื่อถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก หลังจากถ่ายภาพเสร็จทุกคนก็ได้ปล่อยให้เด็กๆ กลับไปเล่นอีกรอบ และทั้งหมดก็พูดคุยกันต่ออย่างสนุกสนานท่ามกลางบรรยากาศที่มีแต่ความสุขและความรักของทุกๆ คู่ 

 

 

*****THE END***** 

 

 

ขอบคุณทุกๆ คนที่ติดตามและอยู่บ้านหลังนี้กันมาทั้งคนที่เพิ่งมาและสำหรับคนที่อยู่มานานแล้ว แฟร์อยากให้เพื่อนๆ อยู่ด้วยกันแบบนี้ไปนานๆ นะคะ Fairy.T จะเกิดขึ้นไม่ได้เลยถ้าไม่มีเพื่อนๆ ที่คอยสนับสนุนกัน ขอบคุณมากๆ นะคะ เจอกันในเรื่องใหม่นะคะ ลวงรักมาเฟียร้าย ครบทุกรสแน่นอนค่ะฝากติดตามกันด้วยน๊าาา🙏🏻💕 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว