ชั่วโมงบิน

นิยายจบแล้ว (สงวนตอนพิเศษบางตอน) เหรียญเยอะ แต่คุ้มค่าความสนุก พิสูจน์ได้จากคอมเม้นต์การันตี ไม่แน่ใจลองเลื่อนอ่านเม้นต์ก่อนได้นะ👌🏻

สำรวจถ้ำ [แกล้งหมอ] 18 + เบาๆ

ชื่อตอน : สำรวจถ้ำ [แกล้งหมอ] 18 + เบาๆ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 459.7k

ความคิดเห็น : 360

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2559 09:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 1,800
× 0
× 0
แชร์ :
สำรวจถ้ำ [แกล้งหมอ] 18 + เบาๆ
แบบอักษร

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/137880/1279404972-member.jpg

 

 

 

ปฐพีนั่งเฉยเหมือนถูกสาป  ดูราวกับว่าดวงตาคู่คมคายคู่นั้นกำลังประเมินน้ำฟ้าอย่างหนัก  หญิงสาวท้าวแขนเรียวลงบนโต๊ะทำงาน  บดเบียดสองเต้าคู่โตยั่วยวนเกินพิกัด  แน่นอนว่าปฐพีไม่ได้มอง  และถึงเขามอง  เขาก็อาจจะไม่สนใจอะไรเธอเลยก็ได้นะ!

 

"ว่าไง  จะตรวจให้หรือไม่ตรวจ"  เธอฝืนใจพูดออกไปทั้งที่เขินแทบตาย  "และฉันบอกไว้ก่อนนะ  ว่าคนที่ตรวจให้ฉันต้อง..."

 

"ผมจะให้แพทย์หญิงมาตรวจให้"  ปฐพียกข้อมือดูนาฬิกา  ทำท่าทำทางเหมือนจะลุก

 

"ไม่ได้  เพราะฉันอยากให้คุณตรวจ!"

 

"คุณน้ำฟ้า"  หมอหนุ่มถอนหายใจ  มองหน้าเธออย่างเหนื่อยหน่ายใจเต็มทน  "คุณต้องการอะไรจากผมกันแน่"

 

"ดูไม่ออกเหรอคะ  คุณก็ออกจะฉลาด"  หญิงสาวยกยิ้มมุมปาก  ก่อนจะเลื้อยร่างมานั่งบนโต๊ะทำงานของเขาอย่างยั่วยวน  ดูสิว่าจะเฉยต่อไปได้อีกสักกี่น้ำ

 

"ลงไป"  เขาเบือนสายตาหลบหลีก  แถมยังผลักไสเธอให้ออกห่างอีกแน่ะ  "ผมบอกให้ลงไป"

 

ปฐพีเริ่มขึ้นเสียง  คลับคล้ายคลับคลากับว่าเขาจะเริ่มอดรนทนไม่ไหว  ที่ว่ามานี้ไม่ได้หมายความว่าเขาอดทนไม่ไหว  อยากจะปล้ำเธอขึ้นมาหรืออะไรหรอกนะ  ดูจากสายตาน่ากลัวๆที่เขากำลังทำอยู่ในตอนนี้  ดูเหมือนว่าเขาจะอดทนที่จะเหวี่ยงเธอลงจากหน้าต่างไม่ไหวแล้วต่างหาก

 

ถึงจะดูโหดร้าย  สาวน้อยผู้คลั่งไคล้ความท้าทายอย่างน้ำฟ้ากลับยิ่งได้ใจ  พุ่งเข้าไปเกาะคอเขายิ่งกว่าลูกลิงเสียอีก

 

ปฐพีอึ้ง  ตัวแข็งเป็นหิน  ในใจก็คิดสมเพชเวทนาผู้หญิงบ้าๆคนนี้นักหนา  ไร้ยางอายเป็นที่สุด  ทั้งๆที่คุณหญิงน้ำนิลแม่ของเธอก็ออกจะดูเรียบร้อยออกขนาดนั้น  โชคร้ายนักที่มีลูกสาวเป็นเอาหนักขนาดนี้

 

 

ชายหนุ่มเบือนหน้าหนีทิ้งห่างรักษาระยะ  มือหนาแกะเอามือเล็กของผู้หญิงร่านลึกออกจากลำคอ  เธอคิดจะทำอะไรกันแน่  เล่นแบบนี้มันใช้ได้ที่ไหนกัน  ชายหนุ่มกดร่างอรชนลงไปบนโต๊ะทำงาน  ส่งผลให้ร่างสูงของเขาโน้มลงมาตามแรงดึงของยัยตัวป่วน  ข้าวของบนโต๊ะกระจัดกระจายไปหมด  ใบหน้าของทั้งสองอยู่ห่างกันจนขนตาประสานเป็นหนึ่ง...

 

เงียบ...จนได้ยินเสียงเครื่องปรับอากาศ

 

เงียบ...จนได้ยินเสียงลมหายใจคนทั้งสองที่ปะทะกัน

 

ทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับหมอพี  ว่าเขาจะเดินหน้าต่อไปไม่หยุดยั้งหรือถอยหลังกลับอย่างน่าเสียดาย  เพราะน้ำฟ้ายอมเขาแน่ถ้าหากชายหนุ่มคิดจะเลื่อนความสัมพันธ์จาก  'คนรู้จักให้กลายเป็น  'คนรู้ใจ'

 

รู้กันไปถึงตับไตไส้พุง!

 

"เล่นซนเกินไปแล้ว"

 

สุรเสียงหล่อเหลาเอาการไม่แพ้หน้าตาดังขึ้นมาผ่านใบหูสะอาด  น้ำฟ้าค่อยๆปรือตาขึ้นมองปฐพีอย่างเก้อๆ  เขาแกะมือเธอออกจากรอบคอตัวเองสำเร็จเมื่อไหร่ก็ไม่รู้  สงสัยจะเป็นตอนที่ใบหน้าทั้งสองประชิดกันเสียจนมือไม้เธออ่อนระทวยไปหมดล่ะมั้ง

 

ฉวยโอกาสเอาตัวรอดจากน้ำมือเธอซะงั้น!

 

หมอหนุ่มลุกขึ้นยืนตัวตรง  กระชากแขนเธอลงมาจากโต๊ะทำงานจนน้ำฟ้าหน้าแทบพุ่งไปติดตู้หนังสือ  เขาก้มเก็บเอกสารที่ตกเกลื่อนพื้นห้อง  และด้ามปากกาที่กระจัดกระจายไปคนละทิศคนละทาง

 

น้ำฟ้ามองดูเขาเนื้อตัวสั่น  ดูเหมือนเขาจะโกรธไม่เบากับสถานการณ์เมื่อครู่

 

ได้ไงเขาควรจะชอบไม่ใช่เหรอ  เธอคือเพชรน้ำฟ้า  ผู้หญิงที่ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหนทั้งผู้ชายทั้งผู้หญิงก็ต้องมองตามเป็นตาเดียวเชียวนะ  ไม่ใช่กระจอก  บอกเลย!  ชักจะสงสัยแล้วสิ  นอกจากความเย็นชา  ภายใต้แววตาลึกล้ำคู่นั้น...ยังมีอะไรซุกซ่อนอยู่กันหนอ?

 

หรือ...หรือว่า...

 

เขาจะไม่ชอบผู้หญิง!

 

จริงด้วย!  ส่วนมากผู้ชายหล่อๆมักจะรับประทานกันเองไม่ใช่เหรอ  ฮือ  เธอลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไงกันนะ

 

หญิงสาวหยุดคิด  ยกมือปิดปากดวงตาเบิกค้าง  ช็อกสนั่นซัมเมอร์เซลล์มากมายหากปฐพีเป็นเก้งกวางบ่างกระซู่ขึ้นมาจริงๆ  มือหนาหยิบสมาร์ทโฟนหน้าจอแตกขึ้นมาจากพื้น  เห็นแค่เสี้ยวหน้าก็พอจะเดาได้แล้วว่าเขาต้องไม่พอใจอย่างรุนแรงแน่นอน

 

"เอ่อ...ฉันขอโทษนะคะ"  จู่ๆน้ำฟ้าก็รู้สึกผิดขึ้นมาตะหงิดๆ  "ที่กระโดดเข้าหาคุณแบบนั้น"

 

พูดพลางปั้นสีหน้าเศร้าสลดหดหู่สุดๆ  ก็ดูสิ  สีหน้าตอนที่เขาเห็นว่าหน้าจอโทรศัพท์ตัวเองแตกเพราะเธอ  สีหน้าตอนเขาเก็บเอกสารยับยู่ยี่เพราะเธอมันน่ากลัวจะตายไป  จะไม่ให้เธอรู้สึกผิดได้ยังไงกันล่ะ

 

"กลับไปเถอะ"  หายใจยังไม่ทันโล่งปอด  ปฐพีก็เอ่ยปากไล่เธออีกหน  หญิงสาวยืนหลังชิดตู้เอกสาร  แว่วได้ยืนเสียงนาฬิกาตั้งโต๊ะดังเตาะแตะ  เขามันมนุษย์น้ำแข็งตายด้าน  น้ำฟ้ารู้สึกว่าตัวเองไร้เสน่ห์สุดๆก็วันนี้  "ผมมีงานต้องเคลียร์"

 

เขาว่าต่อ...

 

"แล้วฉันล่ะ"  เสียงใสเอ่ยขึ้นมาอย่างน่าสงสาร  "ฉันมาหาหมอเพราะฉันป่วย"

 

ป่วยใจอ่ะนะ!

 

"แต่กลับไม่ได้รับการรักษาใดๆจากหมอ"  หญิงสาวก้มหน้านิ่ง  ตัวสั่นสะท้านจนถึงไหล่  เล่นบทบาทนางเอกหนังไทยได้แนบเนียนที่สุด  เธอได้ยินเสียงปฐพีถอนหายใจ  แต่ก็ช่างประไร  แค่ทำให้เขาหันมาได้มันก็คุ้มค่าพอ!

 

"คุณเป็นอะไร"  ปฐพียิงคำถาม  หมุนเก้าอี้นวมกลับเข้าหาโต๊ะทำงาน  หยิบปากกามาจรดอาการลงในบันทึก  ในขณะที่น้ำฟ้ายังคงหยุดยืนอยู่ข้างหลังเขาอยู่  ดูเหมือนว่าเขาจะยอมรักษาเธอแล้วล่ะ!

 

"ฉัน  เอ่อ..."  เป็นอะไรดี  คิดไม่ออก  จะบอกว่าปวดหัวก็คงไม่ถูก  เพราะเขาต้องไล่ไปแผนกอื่นแน่นอน  "ก็...ก็อย่างที่บอกนั่นแหละ"

 

ยังดีนะ  ที่ตอนนี้น้ำฟ้ายืนอยู่หลังเก้าอี้นวมที่เขาทิ้งตัวนั่ง  ไม่อย่างนั้นปฐพีคงได้เห็นใบหน้าแดงซ่านน่าอับอายของเธอแน่นอน

 

"คุณรู้หรือเปล่า  ว่าตรวจภายใน  มีขั้นตอนอย่างไร?"  เสียงทุ้มถามลองใจ  เธอดูไม่ออกว่าเขากำลังทำอะไรอยู่  "และตรวจไปเพื่ออะไร..."

 

"ฉันแค่อยากตรวจหาความผิดปกติ"  เธอโพล่งออกมาดักคอหมอ

 

"คุณเคยมีเพศสัมพันธ์กับใครหรือเปล่า"

 

"เอ๊ะ?"

 

"นั่นถือเป็นคำถามเบื้องต้นก่อนเข้าตรวจ"  หมอหนุ่มหมุนเก้าอี้นวมเพื่อมาสบตากับเธอ  "ว่าไง  เคยหรือไม่เคย?"

 

"ม่ะ...ไม่เคยค่ะ"  น้ำฟ้าให้คำตอบ  ยกยิ้มย่องท้าทายใบหน้าเคร่งขรึมของชายหนุ่มไม่หวั่นกลัว  ทั้งที่ภายในมันปั่นป่วนแทบเป็นแทบตาย

 

"ประจำเดือนครั้งสุดท้ายมาเมื่อไหร่"  มือหนาจดประวัติลงบันทึกลงในกระดาษ

 

"น่าจะห้าวันที่แล้ว..."

 

"เคยมีประวัติการใช้ยาคุม  ยาสอดภายใน  หรือมีอาการผิดปกติเกี่ยวกับภายในหรือเปล่า"

 

"ไม่มีเลย"

 

"แล้วจะมาตรวจทำไม?"  ปฐพีวางปากกา  ช้อนดวงตาชั้นเดียวมองเธออย่างประเมินอีกหน  "คนไข้ที่มาตรวจภายใน  ส่วนมากจะเคยมีเพศสัมพันธ์มาก่อน  ไม่ก็มีความผิดปกติเกี่ยวกับส่วนนั้น"

 

ชายหนุ่มนิ่งไปสักพัก

 

"ดูเหมือนคุณจะปกติเกินไปที่ผมจะเสียเวลาตรวจให้"

 

"คือ  อันที่จริง...ฉันคันข้างในค่ะ"  หญิงสาวตัดสินใจพูดเรื่องโกหกออกไป  "ฉันไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดจากอะไร  แต่ฉันคันในนั้นตลอดเวลาเลยค่ะ"

 

โอ๊ย!  น่าอายอะไรอย่างนี้

 

"แบบว่า...ฉันเขินน่ะค่ะ  ฉันถึงไม่กล้าบอกคุณหมอตามตรง"  น้ำฟ้าเอานิ้วชี้จิ้มเข้าหากันอย่างอายๆ  แกล้งบดเบียดเรียวขาระงับอาการคัน  (ปลอมๆ)  เมื่อเห็นว่าปฐพีดูราวกับจะจับพิรุธได้  ยอมโกหกโป้ปดพ่นเรื่องน่าอายออกไปเพียงเพราะอยากเป็นคนไข้ของคุณหมอ

 

อยากให้คุณหมอสนใจจนต้องทิ้งศักดิ์ศรีน้ำฟ้าผู้หยิ่งผยองลงดื้อๆขนาดนี้เลยเรอะ?!

 

"คุณคงดูแลกลางกายไม่ดีพอ  น้องสาวก็เลยอับชื้น  เกิดเชื้อรา  เพราะงั้นผมจะสั่งยาให้..."

 

"คุณหมออย่าวินิจฉัยมั่วทั้งที่ยังไม่เห็นสิคะ"  น้ำฟ้าขัดขึ้นมาเสียงแหลม  เชื้อรงเชื้อราอะไร  น่าเกลียดสิ้นดี  "ฉันอาจตายก็ได้  ถ้ารับยาผิดจากหมอที่วินิจฉันส่งเดชอย่างคุณ"

 

สบประมาทด้วยท่าทางจริงจังเกินร้อย  และถ้าหากไม่ติดว่าหญิงสาวกลัวลุคนางเอกจะเน่าไปมากกว่านี้  เธอคงแกล้งเกาน้องสาวโชว์เขาไปแล้ว

 

"เปลี่ยนเสื้อผ้า  แล้วขึ้นเตียง"  มือหนาชี้ชดไปยังห้องกระจกบานหนา  ที่ถูกห้อมล้อมไว้มิดชิดด้วยม่านสีเขียวอ่อน  "ผมจะเตรียมเครื่องมือ"

 

หมอหนุ่มสมยอมอย่างเสียไม่ได้

 

 

 

น้ำฟ้าหยิบชุดคนไข้สีเขียวอ่อนที่อยู่ในล็อกเกอร์ออกมาสวมใส่  โชคยังดีที่บรรดาพยาบาลสาวไม่ได้เข้ามาวุ่นวายกับเธอเพราะตอนนี้เป็นช่วงพักเที่ยง  หึๆ  ก็ดี  มีแค่เธอกับเขา  มีเราแค่สองคน

 

น้ำฟ้าหยุดยืนอยู่ข้างเตียงตรวจ  มันเป็นเตียงที่ไม่ค่อยน่านอนนัก  เพราะมีที่วางขาเหมือนในหนังฆาตกรรมทำแท้งเถื่อน  เพียงแต่บรรยากาศมันแตกต่างมาก  ห้องนี้ดูสะอาด  อุปกรณ์รักษาครบครัน  หรูหรา  และดูน่าไว้วางใจกว่าเห็นๆ

 

"เชิญ"

 

ปฐพีที่ตามเข้ามาทีหลังบ่ายมือไปที่เตียง  เวลานี้ใบหน้าเขาถูกผ้าปิดปากปกคลุมครึ่งหน้าเหมือนแพทย์ทั่วไปเวลาปฏิบัติหน้าที่

 

น้ำฟ้าเริ่มลังเล  เธอรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่  เพิ่งเคยเปิดของสงวนให้ผู้ชายดูเป็นครั้งแรก  แถมยังเป็นผู้ชายที่ปลื้มมากอีกต่างหาก  แต่ถึงกระนั้นเธอก็ปีนขึ้นเตียง  นั่งลงบนนั้นด้วยจังหวะหัวใจที่เต้นโครมคราม

 

เอี๊ยด!

 

ปฐพีลากชั้นสแตนเลสที่บรรจุเครื่องมือแพทย์เข้ามา  ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากสั่งเสียงเรียบ

 

"นอนลง..."  หน้านิ่งมาก

 

น้ำฟ้าค่อยๆนอนลงไปบนเตียงตรวจตามที่เขาสั่ง  ขางามยังหุบเข้าหากันสนิท  ทั้งอาย  ทั้งเขิน  คุ้มหรือเปล่านะ  กับการที่ใช้ร่างกายตัวเองเพื่อเข้าหาผู้ชายขนาดนี้

 

"แยกขาขึ้นมาวางบนนี้"  หมอหนุ่มออกคำสั่ง  เล่นซะหัวใจหญิงสาวเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะไปหมด

 

"เอ่อ..."

 

"ผมแค่จะดู  ไม่ได้คิดจะทำอะไรมากไปกว่านั้น"  ชายหนุ่มถอนลมหายใจ  ไงล่ะยัยตัวดี  คิดว่าจะแน่

 

สักพักน้ำฟ้าก็ยกเรียวขาขึ้นไปวางบนที่วางขาทีละข้าง  เธอยังไม่ได้ถอดจีสตริงออก  สิ่งนั้นสร้างความหงุดหงิดรำคาญใจแก่นายแพทย์หนุ่มไม่น้อย

 

"ขออนุญาต"  เสียงทุ้มเอ่ยราบเรียบ  นิ้วเรียวยาวตามสัดส่วนเกี่ยวดึงเอาจีสตริงลูกไม้เกรดเอออกจากจุดสงวนลึกลับระหว่างขานวลเนียนของหญิงสาว  น้ำฟ้าหลับตาเกร็ง  ตัวบิดเป็นเกรียวหัวใจแทบระเบิดออกเป็นจุล

 

ปฐพีถอดกางเกงในออกจากช่วงขาของเธอได้สำเร็จ  ร่างเล็กบนเตียงตรวจปรือตาขึ้นมามองเขาด้วยใบหน้าร้อนฉ่า  เธอพบว่าปฐพีย้ายเอาผ้าชิ้นน้อยสีชมพูของเธอไปวางไว้บนชั้นสแตนเลสข้างๆตัว  ตอนนี้หญิงสาวจึงรู้สึกเย็นวาบสลับร้อนวูบบริเวณน้องสาวเนื่องจากขณะนี้มันเปลือยเปล่าล่อนจ้อน  ให้ความรู้สึกที่โคตรจะบรรยายไม่ถูกเลยล่ะ

 

ในขณะที่น้ำฟ้ากำลังเกร็งแทบตาย  ปฐพีก็ตกอยู่ในสภาวะแอบตะลึงอยู่เหมือนกัน

 

ร่องกลางกายเพศของน้ำฟ้าปิดสนิท  โนนโหนกนูนอูมใหญ่ปกคลุมไปด้วยไรขนละอ่อนเส้นบางน่าซุกไซร้  กลีบผกาสวยสดจรดเข้าหากันคล้ายกับว่ามันจะไม่เคยแยกออกจากกันเลยสักครั้ง  สีชมพูสวยของมันดึงดูดใจให้คนมองจดจ้องมองมันอย่างหลงใหลไปชั่วขณะหนึ่ง

 

"เจ็บตรงไหนก็บอกนะ"  เขาทิ้งทวนคำพูดไว้แค่นั้น  ก่อนจะค่อยๆจรดปลายนิ้วแหวกกลีบผกาผ่านถุงมือยางอย่างเบามือ  นึกกลัวดอกไม้งามตรงหน้าแตกสลายไป  ความจริงเขาก็อยากลองสัมผัสมันด้วยมือเปล่าให้เต็มรัก  เพราะตลอดเวลาที่เขารักษาคนไข้  เขายังไม่เคยเห็นใครมีรูปเพศสวยสดงดงามเท่าผู้หญิงที่อยู่ตรงหน้ามาก่อน

 

ชายหนุ่มสลัดความไร้สาระออกไปจากสมองสูตินรีแพทย์  เขาเป็นหมอ  เขาเป็นหมอ  และหมอก็ต้องห้ามคิดมิดีมิร้ายกับคนไข้  มันเสียจรรยาบรรณ  ปฐพีใช้นิ้วแหวกกลีบผกาสีชมพูให้แง้มออก  เขาพบว่าส่วนความสวยงามของเธอปิดสนิทมิดชิดจนหาถ้ำสวาทแทบไม่เจอ

 

"อื้อ..."  น้ำฟ้าบิดตัวเกร็งระส่ำ  สัมผัสได้ว่านิ้วหมอกำลังแหวกกลีบกุหลาบของเธออยู่  ลมหายใจหญิงสาวติดขัด  นึกอายจนต้องหลบตาปี๋ตลอดการตรวจสอบ  มือเล็กขยำที่วางแขนจนเส้นเลือดขึ้น

 

ปฐพีชอนนิ้วปาดช่องทางปิดสนิท  สลับกับกดคลึงแผ่วเบาบนรูเล็กใต้อัญมณีสีสวย  แต่อาจเป็นเพราะนิ้วของเขาสะกิดไปโดนจุดอ่อนไหวนั่นล่ะมั้ง  ร่างสาวของน้ำฟ้าถึงได้กลั่นน้ำหวานไหลหลั่งออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

 

"รู้สึกคันข้างในใช่ไหม"  เขาเอ่ยปากถามเสียงเรียบ  นิ้วเรียวพยายามแหวกช่องทารกจุติอย่างเบามือ

 

"อื้มมม...ตะ  ตรงนั้นแหละ"  หญิงสาวให้คำตอบเสียงระทวย  ความรู้สึกบ้าๆกำลังก่อตัวขึ้นกับเธอ  ปฐพีรับรู้ได้...

 

ชายหนุ่มไม่คิดจะสอดใส่เครื่องมือเข้าไปสำรวจถ้ำพิสดาร  เขาเชื่อแล้วว่าผู้หญิงตรงหน้าเขานั้นบริสุทธิ์ผุดผ่องแม้จะไม่อยากเชื่อ  ครั้งหนึ่งเขาคิดว่าน้ำฟ้าเป็นผู้หญิงเสเพลที่ชอบเที่ยว  รักสนุก  ชอบอ่อยผู้ชายแปลกหน้าไปวันๆ  แต่ตอนนี้เขาคงต้องเปลี่ยนความคิดใหม่

 

น้ำหวานลื่นชุ่มนิ้วที่แหวกกลีบผกาจนฉ่ำชื้น  เขารีบเลื่อนมือออกเพราะกลัวสติกระเจิง  ดวงตาคมกริบเบือนหนีดอกไม้สวย  มือหนาหยิบยกยาจากชั้นสแตนเลสด้วยสภาวะร่างกายที่พยายามปกติ

 

 

 

 

 

 

อะเฮือกกกกกก  ตอนหน้าต้องยกซด  อย่าปล่อยให้รอดไปได้เลยเชียววว  น้องฟ้าบอกว่าคันแล้ว  หมอพีล่ะว่าไง  55555555555555 อ้ากกกก  นี่หรือนางเอก  ฮ่าาาๆๆๆ

เห็นไหม  พอเม้นต์มาก  เม้นต์เยอะ  บินก็อดใจไม่ไหว  ต้องรีบมาอัพให้อ่านเลย  ทนไม่ไหว  ฮ่าาๆๆ

ข้อเสนอเดิมเลย  ง๊ายง่ายยย  เม้นต์กระตุ้น  แล้วบินจะรีบปั่นอย่างไว

#ขอบคุณทุกเม้นต์เล๊ยย ^O^

 

 

พบข้อผิดพลาด , ตัวอักษร , ตัวสะกดผิดพลาด  คอมเม้นต์แนะนำตักเตือนได้เลยค่ะ  บินจะรีบแก้ไขทันที . . . ขอบคุณที่เข้ามาอ่าน  ถ้าไม่ลำบากเกินไปกรุณาคอมเม้นต์พูดคุยกับโมงบินได้ตามโอกาสเลยค่ะ  ถึงจะไม่ได้ตอบทุกเม้นต์  แต่ก็ชอบอ่านเม้นต์เป็นงานอดิเรกนะคะ ^__^

 

#พบกันตอนต่อไป  รักทุกคนที่หลงเข้ามาเลยยย ^ 3 ^

 

 

">

 

 

 

ความคิดเห็น