facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ผลพวงจากความห่วงใย

ชื่อตอน : ผลพวงจากความห่วงใย

คำค้น : พระเอกร้าย ดราม่า แต่งงาน แอบรัก

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 839

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 11 เม.ย. 2564 08:52 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ผลพวงจากความห่วงใย
แบบอักษร

 

 

กว่านดลจะยอมปล่อยให้หญิงสาวเป็นอิสระ ก็กินเวลานาน ดารินทร์เหมือนยาเสพติดเมื่อได้ลองแล้วก็อยากที่จะถอนตัว เขารู้ว่าเธอรู้สึกแย่ที่เหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น เธอกำลังหนีเขาเพราะเข้าใจผิด และรู้สึกผิดกับคุณดาริกา ต่อให้เขาบอกว่าเลิกกับคุณดาริกาแล้ว และแยกห้องนอนมาเป็นปี เธอก็คงไม่เชื่อ ในสายตาของเธอ เขาก็แค่ผู้ชายเลวๆคนหนึ่ง ที่ทำตัวไม่ต่างจากพญาเทครัว ได้ทั้งแม่และลูกในเวลาเดียวกัน เขาอยากบอกเธอเหลือเกินว่า คุณดาริกาไม่ใช่แม่ที่ให้กำเนิด เผื่อความรู้สึกผิดในใจของเธอมันจะลดลงบ้าง แต่มันก็ไม่สมควร เรื่องนี้ควรให้คนในครอบครัวบอกกันเอง เมื่อคิดมาถึงตรงนี้นดลก็ถอนหายใจ มีใครบ้างที่เป็น ครอบครัวของเธอ นอกจากป้าแก้ว คุณย่ากับคุณเภาวภาอาจจะเอ็นดูเธอบ้างเพราะเห็นมาตั้งแต่เด็กๆ แต่เธอก็ไม่ใช่สายเลือดของพวกเขา สิ้นคุณกมลชัยดารินทร์ก็เหมือนตัวคนเดียว ความลับไม่มีในโลก ทุกอย่างคงถูกเปิดเผยเข้าสักวัน

ตากลมโตช้อนขึ้นมองหน้าชายหนุ่ม เมื่อเขาถอนปากออก อับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน สุดท้ายเธอก็ยอมให้เขาทำตามใจตัวเอง มือแกร่งลูบลงบนแก้มเนียน แต่ถูกปัดออกอย่างไม่ใยดี ร่างบางขยับลงจากอกเขา แล้วข้ามไปนั่งอีกฝั่ง จัดเสื้อผ้าให้เข้าที่เข้าทาง นดลขยับนั่งตัวตรง ตาคมเข้มเหลือบมองหญิงสาว ก่อนจะขับรถออกไป ถ้าไม่ติดว่าอยู่ในรถเขาคงจับเธอกินไปแล้ว 

"แล้วจะไปไหนกันครับ"นดลถามเมื่อต้องการหาเรื่องคุย เพื่อให้เธอสนใจเขามากว่ามือถือในมือ

"เรื่องของฉัน"ตอบแบบไม่ใส่ใจ เพราะเขาเป็นคนทำให้เธออดกินหมูกระทะกับเพื่อนๆ

"ผมมักจะทำโทษเด็กดื้อด้วยวิธีการจูบ สงสัยคุณอยากให้ผมจูบสินะถึงได้กวนผมแบบนี้"ดารินทร์อยากจะกรี๊ดออกมาให้สุดเสียง แต่ที่ทำได้ก็คือกลอกตาแล้วตอบคำถามเขา

"ไปกินหมูกระทะ!"

"หมูกระทะ! คุณเดียร์นี่นะจะไปกินหมูกระทะ"นดลถามอย่างไม่เชื่อหู เมื่อได้ยินคำว่าหมูกระทะจากปากหญิงสาว หน้าอย่างคุณหนูดารินทร์จะไปกินหมูกระทะ

"ทำไม หน้าอย่างฉันมันเป็นยังไงห๊ะ!"ถามด้วยน้ำเสียงเกรี้ยวกราด เมื่อเขาขำเธอ

"ไม่ทำไมหรอกครับ ผมแค่แปลกใจ"

"นายจะมารู้จักฉันดีได้ยังไง นายก็แค่..."คำพูดที่เหลือค้างไว้แค่ริมฝีปากเมื่อลูกตาคมๆหันมามองหน้าเธอ

"แค่อะไรครับ"

"เปล่า..."ดารินทร์ไม่ตอบคำถาม เพราะไม่อยากต่อกรกับเขา เขาก็แค่คนอื่นในความรู้สึกของเธอ นดลเองก็ไม่ติดใจกับคำพูดของหญิงสาว เพราะพอจะเดาได้ว่าเธอจะพูดอะไร

"หิวไหมครับ"

"ตอนแรกหิว แต่ตอนนี้ไม่แล้ว"

"ดีใจที่ผมมารับจนกินอะไรไม่ลงเลยเหรอครับ สงสัยผมต้องมารับบ่อยๆเสียแล้วสิ"

"ฉันกำลังประชดนายอยู่นะ"

"เหรอครับ ไม่บอกไม่รู้นะเนี่ย"นดลตอบอย่างอารมณ์ดีที่แกล้งเธอได้ ชายหนุ่มหันไปสนใจกับท้องถนน เมื่อรถเริ่มมากขึ้น เดี๋ยวถึงร้านประจำจะจอดให้เธอทานข้าว หนูกระทะคงต้องเป็นวันหลัง วันนี้เขามีอย่างอื่นต้องทำ

ดารินทร์ไม่สนใจนดลอีกเลย หญิงสาวเบนสายตาออกไปนอกรถ หยิบมือถือขึ้นมาไถเล่น จนกระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก รู้สึกผิดสังเกตเมื่อทางที่นดลขับรถผ่านไม่คุ้นตา

"นายมาผิดทางหรือเปล่า"ถามอย่างใจเย็นทั้งๆที่หัวใจเต้นคร่อมจังหวะ

"นายกาย นายจะพาฉันไปไหน!"เมื่อไม่ได้คำตอบก็เริ่มโวยวาย

"ผมลืมเอกสารไว้ที่บ้านน่ะครับ ว่าจะแวะไปเอาสักหน่อย"

"บะ...บ้านนายเหรอ แล้วบ้านนายอยู่ที่ไหน จอดรถเดี๋ยวนี้ ฉันไม่ไปกับนายนะ จอดฉันจะลง!"ดารินทร์ร้องออกมาอย่างร้อนรน เมื่อนดลขับรถออกนอกเส้นทาง ตากลมโตมองไปนอกรถอย่างต้องการประเมินสถานการณ์ นดลขับรถเร็วขนาดนี้ ถ้าเธอเปิดประตูรถแล้วโดดออกไปแบบนางเอกในละคร มีหวังคงได้แหลกคาถนน

"นั่งเฉยๆเถอะครับ ผมไม่พาคุณไปทำอะไรหรอก แค่จะกลับไปเอาเอกสารจริงๆ"

"เอกสารอะไรของนาย บ้านนายอยู่ที่ไหน นี่มันจะออกนอกกรุงเทพแล้วนะ!"

"บ้านผมอยู่ระยองครับ"

"ระยอง!"

"ครับผมแค่จะแวะไปเอาเอกสารที่ระยอง"

"จอดรถนะ จอดเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่จอดฉันจะ...จะโดดลงไป!"

"ดูละครมากไปไหมครับ ความเร็วขนาดนี้ ถ้าอยากตายก็เชิญ แต่ผมว่าคุณใจเย็นๆก่อนดีกว่า อย่าเพิ่งรีบตายเลยครับ รอดูอะไรดีๆก่อน"

"อะไรของนาย ฉันไม่สนอะไรทั้งนั้น ถ้านายไม่พาฉันกลับ ฉันจะแจ้งตำรวจจับนายจริงๆด้วย อย่าคิดว่าฉันไม่กล้านะ"ดารินทร์ไม่ได้ขู่ หญิงสาวหยิบมือถือขึ้นมาเพื่อจะกดเบอร์ตำรวจ แต่จังหวะนั้นมีสายโทรเข้ามาพอดี จึงต้องพับเรื่องแจ้งความเอาไว้ก่อน เมื่อต้องรับสายแม่

"ค่ะแม่ เดียร์อยู่กับ...กับเพื่อนค่ะ"ดารินทร์เลือกที่จะโกหก เพราะไม่อยากทำให้แม่ไม่สบายใจ

"พี่โอมจะมาทานข้าวที่บ้านเหรอคะ"

"ขอโทษนะคะแม่ เดียร์ทานข้าวกับเพื่อนแล้ว กำลังจะไปฉลองกันต่อ เดียร์ขออนุญาตแม่เลยนะคะ"

"ค่ะ ฉลองสอบเสร็จ แค่นี้นะคะแม่ เดียร์จะรีบกลับค่ะ"ดารินทร์โกหกคุณดาริกาคำโต เธอยกเพื่อนขึ้นมาอ้าง เพราะไม่รู้ว่านดลจะพาเธอไปที่ไหน

จังหวะนั้นนดลก็รับโทรศัพท์เช่นกัน กรามแกร่งขบเข้าหากันจนเป็นสันนูน เมื่อได้รับรายงานว่า รถของดารินทร์ระบบเบรคมีปัญหา เมื่อเช้าเขาทำให้รถของเธอสตาร์ทไม่ติดเพราะอยากมาส่งเธอที่มหาวิทยาลัย จึงทำให้ได้รู้ข้อมูลเพิ่ม รถยนต์ราคาหลายล้านระบบเบรคไม่น่าจะมีปัญหาง่ายๆ ผู้หญิงขับไม่ค่อยได้เช็คสภาพอันนี้ก็มีส่วน เขาคิดเผื่อไว้หลายๆทาง แต่ถ้ามีคนจงใจทำให้มันมีปัญหาก็เลือดเย็นเกินไปแล้ว จะเอาชีวิตกันเลยหรือ เธอก็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ จะมีปัญญาไปสู้รบกับใคร รถคันนี้ดารินทร์ขับไปทั่ว จึงยากที่จะรู้ว่าต้นตอมันมาจากตรงไหน เพราะรอบกายไม่มีใครหวังดีกับเธอเลยสักคน

..................................................................................................................

กายนายมีแผนอะไรกันแน่ แล้วจะพาน้องไปไหน ปัญหามันอยู่ที่นายหรือเปล่า อยู่ห่างๆน้องจะดีกว่าไหม 

(ไม่ได้หวังดีแต่พี่อยากเก็บกายเอาไว้เอง555)

ที่รักจ๋างานสัปดาห์หนังสือบน Meb นิยายของมณีภัทรสรเข้าร่วมโครงการหลายเรื่อง ใครเล็งเรื่องไหนไว้เรียนเชิญจ้า พิมพ์คำว่ามณีภัทรสรนะจ๊ะ นิยายของพี่จะเรียงหน้าขึ้นมาให้เลือกเลยจ้า ขอบคุณมากนะคะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว