ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อารมณ์แปรปรวน

ชื่อตอน : อารมณ์แปรปรวน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.7k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 23:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อารมณ์แปรปรวน
แบบอักษร

ตอนที่34 

 

 

3 เดือนต่อมา 

 

 

เป็นยังไงบ้างลูก แม่เอาของกินสำหรับบำรุงครรภ์มาให้ แพ้บ้างไหมลูก พิรุณเอ่ยถามลูกสาวพร้อมกับใช้มือลูบท้องเบาๆ ด้วยความรัก ตั้งแต่ที่เธอบอกเรื่องท้องให้ทุกๆ คนได้รู้พ่อและแม่ของเธอก็มักจะมาเยี่ยมเธอพร้อมกับของกินเพื่อบำรุงครรภ์อย่างสม่ำเสมอ 

 

 

"ตอนนี้ยังไม่แพ้เลยค่ะแม่ น้ำถือว่าโชคดีมากๆ กินได้นอนหลับสบายชิลๆ ค่ะ" น้ำใสยิ้มหวานให้ผู้เป็นแม่ก่อนจะหยิบทุเรียนในจานที่แม่เธอปลอกไว้ให้ขึ้นมากินอย่างเอร็ดอร่อย 

 

 

"ดีแล้วลูกวันนี้อยากกินอะไรเป็นพิเศษไหม แม่จะทำให้" 

 

 

“อื้มมมมม?” น้ำใสนั่งครุ่นคิดอยู่นานสักพักกว่าจะตอบขึ้นมาว่า “อยากกินแกงส้มชะอมทอดค่ะแม่ อยากกินฝีมือแม่” 

 

 

"ได้เลยลูกเดี๋ยวแม่จัดให้" 

 

 

18:30 น. 

 

 

“น้ำใสอยู่ไหน?” ทีโอที่เพิ่งกลับมาจากทำงานทันทีที่ลงจากรถเขาก็ถามหาน้ำใสกับสาวใช้ทันที ตั้งแต่ที่รู้ว่ากำลังจะมีลูกเขาก็มักจะกลับบ้านเร็วเพื่อใช้เวลาดูแลเธอให้มากที่สุด 

 

 

“อยู่ในครัวค่ะ วันนี้คุณพิรุณมาเยี่ยมนายหญิงค่ะ” สาวใช้ตอบ 

 

 

“อืม คริสมึงเอาของกูงานที่เหลือไปไว้ในห้องทำงาน” ทีโอหันไปสั่งคริสลูกน้องคนสนิทก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านและตรงไปในห้องครัว แต่ยิ่งเดินเข้าไปใกล้เท่าไหร่กลิ่นเหม็นจากอะไรบางอย่างที่เตะจมูกเขามันก็ยิ่งชัดขึ้น 

 

 

“สวัสดีครับคุณแม่” ทีโอยกมือไหว้พิรุณตามมารยาทอย่างนอบน้อมก่อนจะเดินไปหาน้ำใสที่ยืนอยู่ไม่ไกล 

 

 

“ไหว้พระเถอะลูก” พิรุณตอบ 

 

 

“มาแล้วเหรอคะ เหนื่อยไหมเอ่ยวันนี้?” น้ำใสถามพร้อมกับเดินเข้าไปสวมกอดคนตัวเล็ก 

 

 

“กลิ่นอะไรเหม็นทั่วบ้านเลย” ทีโอกลั้นหายใจทันควันเมื่อเดินมายังห้องครัวก่อนจะเบ้หน้าเพราะความไม่คุ้นเคยกับกลิ่น 

 

 

“กลิ่นทุเรียน? หรือบางทีอาจจะกลิ่นแกงส้มชะอมทอดที่แม่ทำ พอดีน้ำอยากกินอะคะ” น้ำใสตอบพร้อมกับสีหน้าที่รู้สึกผิดเธอลืมไปสนิทว่าทีโอคงไม่ชอบกลิ่นกับข้าวแรงๆ พวกนี้ 

 

 

“ทำไมทำสีหน้าอย่างนั้น” ทีโอใช้มือช้อนหน้าเรียวสวยขึ้นพร้อมกับถามเมื่อเห็นสีหน้ารู้สึกผิดของเธอ 

 

 

“ก็น้ำลืมไปว่าพี่อาจจะไม่คุ้นกับกลิ่นน้ำขอโทษนะคะ แต่น้ำท้องอะ เข้าใจน้ำนะ” ประโยคสุดท้ายคนตัวเล็กยิ้มร่าด้วยท่าทีที่ออดอ้อนทำให้ทีโอถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ 

 

 

“หึหึ ใช้สิทธิ์คนท้องเหรอ?” 

 

 

“ได้ไหมล่ะคะ?” น้ำใสถามทีเล่นทีจริงทำเอาพิรุณที่ยืนดูอยู่นานสักพักถึงกับอดยิ้มตามไม่ได้ 

 

 

“ได้สิ” ทีโอตอบพร้อมกับใช้มือลูบหัวคนตัวเล็กอย่างเอ็นดู 

 

 

“ลูกได้ยินไหมคะ ปะป๊าน่ารักที่สุดเลย” น้ำใสก้มหน้ามองท้องตัวเองพร้อมกับยกมือลูบหน้าท้อง “พี่จะอาบน้ำก่อนไหมคะ อีกสักพักกับข้าวจะเสร็จ” 

 

 

“ไม่เป็นไรเดี๋ยวพี่ไปเคลียร์งานต่อนิดหน่อย เดี๋ยวค่อยอาบ” 

 

 

“ได้ค่ะ” พูดจบทีโอก็เดินออกไปจากห้องครัวทันที 

 

 

“ทีโอน่ารักนะเอาใจลูกสาวแม่ซะทุกอย่าง” พิรุณเอ่ยชมลูกเขยตัวเองไม่ขาดปากหลังจากที่โอเดินออกไปแล้ว 

 

 

“น้ำเลือกดีใช่ไหมละคะแม่ คริคริ” 

 

 

“จ้า เลือกดีแม่เห็นน้ำมีชีวิตครอบครัวที่มีความสุขแม่ก็ดีใจ” 

 

 

“ถึงพี่ทีโอเขาจะดูนิ่งๆ น่าเกรงขามต่อหน้าคนอื่นแต่กับน้ำเขาเปลี่ยนไปยังกับคนละคนเลยค่ะ แล้วพี่เขาก็ยังดูแลน้ำดีทุกอย่าง แม่สบายใจได้” 

 

 

“จ้ะ” 

 

 

21:00 น. 

 

 

“เป็นอะไร ร้องไห้ทำไม?” ทีโอที่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำถามขึ้นเมื่อเห็นน้ำใสนั่งดูอะไรบางอย่างบนจอแล็ปท็อปใบหน้าสวยมีน้ำตาไหลออกมาอาบแก้ม 

 

 

“น้ำดูซีรี่ส์ค่ะ นางเองเรื่องนี้น่าสงสารมากๆ น้ำอิน” น้ำใสเงยหน้าขึ้นมาตอบสามีพร้อมกับทำหน้ามุ่ยคล้ายคนร้องไห้ ช่วงหลังๆ เธอมักจะอ่อนไหวกับอะไรแบบนี้ได้ง่ายๆ 

 

 

“ขนาดนั้นเชียว?” ทีโอเลิกคิ้วถามคนตัวเล็กที่จมูกแดงก่ำนั่งอยู่บนเตียงใหญ่ 

 

 

“พี่ไม่เข้าใจหรอกพี่มันนักธุรกิจบ้างาน” น้ำใสวางแล็ปท็อปลงบนโต๊ะข้างๆ หัวเตียงก่อนจะล้มตัวนอนหันหลังให้ฝั่งที่มาเฟียหนุ่มนอน 

 

 

“อ่าว พาลพี่ซะแล้ว พี่แค่ถามเฉยๆ โอ๋ๆ ไม่งอนนะคนดี” ทีโอรีบเดินเข้าไปสวมกอดคนตัวเล็กจากด้านหลังทันทีก่อนจะฝังจมูกลงใบที่ใบหน้าสวยหนักๆ หนึ่งครั้ง 

 

 

“ปล่อยเลยนะน้ำไม่ขำด้วย” น้ำใสหันหน้ากลับมามองชายหนุ่มพร้อมกับสีหน้าที่ไม่พอใจ 

 

 

“พี่รู้ว่าคนท้องมักจะอารมณ์ขึ้นๆ ลงๆ มีสติหน่อยพี่ขอโทษแล้ว” ทีโอพยายามอธิบายให้น้ำใสฟังช่วงหลังๆ เธอมักจะหงุดหงิดง่ายขึ้นการที่อยู่ด้วยกันนานเกินไปอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีของเขาในตอนนี้ 

 

 

“พี่ว่าน้ำงอแงเหรอ!? น้ำท้องอยู่นะทำไมชอบทำให้น้ำเสียใจอยู่เรื่อย” น้ำใสยันตัวลุกขึ้นนั่งก่อนจะหันมาโวยวายแบบเป็นจริงเป็นจังจนทีโอถึงกับไปไม่เป็นเลยทีเดียว 

 

 

“เอ่อ...โอเคๆ ใจเย็นๆ ก่อนนะพี่ผิดเอง ความผิดพี่เองพี่มันปากไปดีไม่โกรธนะเดี๋ยวส่งผลถึงลูก” ทีโอครุ่นคิดสักพักเพื่อหาคำพูดที่ทำให้คนตัวเล็กรู้สึกดีขึ้นแต่มันยิ่งแย่กว่าเดิมจนตัวเขาเองเริ่มงง 

 

 

“นี่พี่ประชดน้ำเหรอ? พี่ประชดน้ำใช่ไหมพี่ไม่รักน้ำเลยอะ ฮือๆ” น้ำใสปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่นนิ่งทำให้ทีโอไปไม่เป็นยิ่งกว่าเดิม เขาแทบไม่รู้วิธีที่จะตัดการกับคนท้องเวลาอารมณ์ไม่ดีเลย 

 

 

“มะ ไม่ใช่น้ำคือ... ใจเย็นๆ ที่รักมานี่มา” ทีโอดึงน้ำใสเข้ามากอดแน่นเพื่อให้คนตัวเล็กใจเย็นลง “พี่ไม่ได้ประชดพี่รู้สึกผิดจริงๆ ไม่ร้องนะคนดีพี่รักน้ำนะ” ทีโอด้วยน้ำเสียงที่ใจเย็นพร้อมกับใช้มือลูบหัวคนตัวเล็กอย่างเบามือ 

 

 

“ฮึกๆ รักจริงนะ” น้ำใสสงบสติอารมณ์ลงก่อนจะถามย้ำ 

 

 

“จริงสิ รักมากๆ พี่ยอมให้แค่น้ำคนเดียวน้ำก็รู้” 

 

 

“ก็ได้ค่ะ” น้ำใสผละออกจากอ้อมแขนของคนตัวใหญ่ก่อนจะเช็ดน้ำตาลวกๆ ออกจากแก้มเนียน 

 

 

“หายงอนแล้วใช่ไหมคนดีงั้นนอนกันนะ คนท้องต้องพักผ่อนเยอะ” ทีโอบอกเป็นจังหวะที่กำลังจะล้มตัวนอนลงแต่ก็ต้องชะงักขึ้นเพราะคนตัวเล็ก 

 

 

“ยังค่ะ น้ำหิวไอศกรีมพี่ลงไปเอาให้น้ำหน่อยได้ไหมคะ ไม่งั้นน้ำนอนไม่หลับ” น้ำใสส่งสายตาออดอ้อน 

 

 

“ได้ งั้นรอพี่แป๊บนะ” พูดจบทีโอก็เดินลงจากเตียงเพื่อจะลงไปเอาไอศกรีมให้คนตัวเล็กทันที 

 

 

**************** 

รับบททาสเมียแล้วหนึ่งกรุบค่ะ ช่วงนี้ต้องเอาใจแม่เยอะๆ นะพ่อ อย่าให้ต้องวีนนะ😜 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว