ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 เกาะรังนก (ตอน 2)

ชื่อตอน : บทที่ 6 เกาะรังนก (ตอน 2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 64

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 13 เม.ย. 2564 22:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 เกาะรังนก (ตอน 2)
แบบอักษร

“สวัสดีครับ คุณอคิณ” ชายสูงวัยถือกระเป๋าเอกสารใบคุ้นตา หน้าตาเขาดูอิดโรยกว่าครั้งล่าสุดที่ได้เจอ

“สวัสดีครับ คุณลุง ผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่ต้องรบกวนคุณลุงมาถึงที่นี่ เชิญคุณลุงนั่งพักก่อนนะครับ” อคิณไหว้กฤษฎาด้วยความอ่อนน้อมเช่นที่เคยเป็น

“ผมไม่ได้ลำบากอะไรมากมายเลยครับคุณอคิณ ผมเสียอีกที่ไม่ได้มาดูแลคุณเลย”

“แค่คุณลุงให้การมาช่วยงานผม ผมก็ต้องขอบคุณคุณลุงมากๆ แล้วล่ะครับ ลำพังผมคนเดียวคงทำอะไรๆ ไม่ได้ถึงขนาดนี้”

“เจ้าลูกชายตัวดีไปสร้างความลำบากใจอะไรให้บ้างมั้ยครับ” กฤษฎาวางแผนให้ลูกชายมาช่วยงานอคิณตั้งแต่ที่ทราบว่าเขาจะกลับมา ยิ่งรู้ว่าเขาตัดสินใจอยู่ที่เกาะจึงต้องคิดหามือขวาที่ไว้ใจได้ ถึงแม้เจ้าลูกชายจะทัดทานชนิดหัวชนฝา เพราะนอกจากไม่มีประสบการณ์ทางด้านนี้แล้ว ครั้นจะให้เขาเปลี่ยนจากคนเมืองมาเป็นชาวเกาะกะทันหันแบบนี้ ใครล่ะจะทนได้

“พ่อ” คนที่ถูกกล่าวถึงเปิดประตูเข้ามาด้วยความดีใจ จนไม่มั่นใจว่าเมื่อสักครู่เขาได้เคาะประตูสามครั้งส่งสัญญาณตามกำหนดหรือไม่

“นายมาพอดี ช่วยไปบอกป้าจิตให้เตรียมอาหารกลางวันสำหรับสามที่ขึ้นมาบนนี้นะ ส่วนนายไปจัดการเครื่องดื่มมาให้คุณลุงก่อนเลย เสร็จแล้วมานั่งนี่” นายหนุ่มใช้เวลาไม่ถึงนาทีบัญชาการทุกอย่าง การุณย์เองก็ใช้เวลาไม่ถึงนาทีในการจัดการทุกอย่างที่เจ้านายต้องการ กฤษฎามองชายหนุ่มไฟแรงสองคนอย่างภาคภูมิใจ

‘เราคิดถูกแล้วที่ให้เจ้าการมาช่วยงานที่นี่’

“คุณอคิณ เรียกผมมาที่นี่คือ เอ่อ…” กฤษฎาอึกอักเมื่อลูกชายกลับเข้าร่วมวงสนทนาอย่างรวดเร็ว เขาไม่แน่ใจว่าควรหรือไม่ควรให้การุณย์ล่วงรู้ความลับ

“คุณลุงเรียกผมอย่างเดิมก็ได้นะครับ” อคิณหยิบแก้วกาแฟขึ้นจิบ แววตานิ่งเฉย

“ผมเกรงว่า... การ แกออกไปรอข้างนอกก่อน เดี๋ยวพ่อขอคุยกับคุณอคิณหน่อย” กฤษฎาโบ้ยให้ลูกชายไปรอด้านนอกก่อนที่จะรู้อะไรไปมากกว่าที่ควรจะรู้

“ไม่เป็นไรครับคุณลุง ผมว่าการก็ทำงานกับผมมานาน เรื่องบางเรื่องก็ถึงเวลาแล้วที่การควรจะรู้” อคิณมองตากฤษฎาด้วยความหนักแน่น

“ครับคุณพี” กฤษฎาเรียกชื่อที่เขาคุ้นเคย ชื่อที่แม่ของเขาตั้งให้

‘แม่ตั้งชื่อลูกว่า รพี แปลว่า ดวงอาทิตย์ แต่ลูกไม่ใช่ดวงอาทิตย์ร้อนแรงที่พร้อมจะแผดเผาทำลายทุกอย่าง แต่ลูกคือดวงอาทิตย์แห่งพลัง ลูกคือพลังแห่งความรัก ความหวัง และพลังแห่งความอบอุ่น อ่อนโยนที่จะมอบให้แก่ทุกคน’ เกศเกล้าปลอบโยนลูกชายในบ่ายวันหนึ่ง หลังจากรพีถูกลูกชายของเพื่อนบ้านกลั่นแกล้ง เด็กน้อยกำหมัดแน่นเพราะจัดการความโกรธไม่ได้ เกศเกล้าเสมือนน้ำเย็น เหตุผลของเธอทลายกำแพงแห่งความโกรธได้หมดสิ้น

“ผมคิดว่า ถึงเวลาแล้วที่ผมจะต้องจบปัญหาที่เกาะรังนก”

“เกาะรังนก เกาะร้าง ยังไงเหรอครับคุณอคิณ เอ๊ย! คุณพี” การุณย์มองหน้าทั้งสองสลับกันไปมาอย่างสับสน

“นายต้องเรียกฉันว่าอคิณเหมือนเดิม และห้ามหลุดเด็ดขาด เข้าใจมั้ย” ผู้ช่วยคนสนิทสังเกตได้ว่าท่าทางของเจ้านายดูขึงขังกว่าทุกครั้ง

“ครับ คุณอคิณ” นี่เขากำลังจับต้นชนปลายอะไรไม่ถูกสักอย่าง

“คุณลุง ผมคิดว่าจะต้องจัดการเรื่องนั้นให้เร็วที่สุดก่อนที่พวกมันจะได้ใจและทำชั่วไปมากกว่านี้”

“แล้วคุณพีคิดจะทำอย่างไรล่ะครับ”

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกมันทำงานกันเป็นขบวนการ ตอนนี้ผมเริ่มไม่มั่นใจว่าจะไว้ใจใครบนเกาะนี้ได้บ้าง ถ้าเราไม่วางแผนให้ดี แผนการที่เราดำเนินมาทั้งหมดอาจจะพัง และที่สำคัญเราจะไม่สามารถรู้ตัวคนที่อยู่เบื้องหลังได้เลย”

“ผมเกรงว่าคุณจะตกอยู่ในอันตราย”

“เอ่อ ผมขออนุญาตนะครับทั้งสองท่าน ตอนนี้ผมงงไปหมดแล้ว ไหนจะเรื่องเกาะรังนก ไหนจะแผนการไหนจะคนบงการ ผมคิดว่าถ้ามันเป็นเรื่องความปลอดภัยของคุณอคิณ ผมคงจะต้องรู้” การุณย์มองหน้าทั้งสองด้วยแววตาจริงใจและจริงจัง

“มีคนอยู่ที่เกาะรังนก”

“จะเป็นไปได้ยังไงครับ ในเมื่อเกาะร้างนั่นเราปิดมาตั้งนานแล้วนะครับ”

“เราปิดเพื่อให้พวกมันตายใจต่างหาก”

“หมายความว่ายังไงครับ”

“ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อหรอก นายจำวันนั้นได้มั้ยที่เราแล่นเรือไปหลังเกาะ ที่ฉันบอกว่าเหมือนมีคนอยู่ และนายบอกว่าไม่มีทางจะเป็นไปได้ แต่นายคิดผิด”

“ไม่มีไฟ ไม่มีน้ำ ไม่มีความเคลื่อนไหวอะไรเลย ว่าแต่แล้วคุณอคิณรู้ได้ยังไงครับ”

“จะไม่รู้ได้ยังไง คืนนั้นฉันแอบไปซุ่มดูและก็ได้เห็นพวกมัน” แววตาของชายหนุ่มวาวโรจน์ด้วยความโกรธ เขาไม่รู้ว่าพวกมันเป็นใคร แต่ที่แน่ๆ คนที่อยู่เบื้องหลังต้องไม่ธรรมดาแน่ๆ

“คุณอคิณคิดว่าเป็นพวกชาวประมงหรือพวกหารังนกหรือเปล่าครับ ผมว่าคงต้องแจ้งตำรวจข้อหาบุกรุกแล้วนะครับ มาบุกถ้ำเสืออย่างนี้มันยอมไม่ได้”

“มากกว่านั้น”

“มากกว่านั้น” การุณย์พยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด มันซับซ้อนจนทำให้อดคิดไม่ได้ว่าหรือเจ้านายเขาจะเป็นสายลับหรือองค์กรอะไรสักอย่างที่มาสืบราชการลับ แต่ถึงขั้นต้องลงทุนเปิดรีสอร์ตเลยหรือคงไม่ใช่มั้ง

“เราจะต้องวางแผนทุกอย่างให้รอบคอบ แต่เรื่องนี้จะแพร่งพรายให้คนอื่นนอกจากเราสามคนรู้ไม่ได้เป็นอันขาด พวกนั้นจะรู้ไม่ได้ว่าเรากำลังจะทำอะไรและผมจะต้องจัดการเรื่องต่างๆ ด้วยตัวผมเอง”

“แล้วเรื่องที่บริษัทล่ะครับ พวกนั้นหาคุณกันให้ทั่วเลย แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ผมสืบมาแล้วว่ายังไม่มีใครรู้ว่า คุณคือใคร”

“ปล่อยให้หากันไปก่อนเถอะครับ ให้คุณอารับหน้าแทนไปก่อน แต่เรื่องนี้แม้กระทั่งคุณอาก็ไม่ทราบนะครับ ก็คงเข้าใจอย่างที่พวกเราตั้งใจจะให้เข้าใจ ถ้าคุณอารู้และบังเอิญไปเข้าหูพวกมัน เรื่องนี้ไม่ง่ายแน่ๆ”

“คุณพียังสงสัยคุณกำพลอยู่หรือครับ”

“ผมไม่มั่นใจ”

กฤษฎามองอคิณด้วยสายตาอ่อนโยน ความเย็นชาของเขาและแววตาที่ว่างเปล่าคู่นั้นคงกำลังเก็บกักความอ่อนแอและความเศร้าหมอง ชายสูงวัยทั้งสงสารและห่วงใยชายหนุ่มที่โชคชะตาเล่นตลก เมื่อคุณเกศเกล้าจากไปจุดเริ่มต้นของเรื่องเลวร้ายในชีวิตของชายหนุ่มได้เริ่มต้นขึ้น

ความคิดเห็น