ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ประหลาดในประหลาด

ชื่อตอน : ประหลาดในประหลาด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.6k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 18:46 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ประหลาดในประหลาด
แบบอักษร

จากที่ผมเกิดมาได้เป็นทั้งโจร นักฆ่า ผู้ใช้เวทย์มนต์ หรือแม้กระทั่งเทพ และผู้เชี่ยวชาญด้านวรยุทธ์ลมปราณ แต่นี้เป็นครั้งแรกเลย ที่ตัวตนเอกเทศที่อยู่เหนือกฎเกณฑ์ของสวรรค์อย่างผม มาเกิดในโลกที่คล้ายกับเวทย์มนต์ก็ไม่เชิง คล้ายกับลมปราณ์ก็ไม่ เหมือนกับเกมก็ดูทรง หรือแม้แต่เรื่องภูติผีวิญญาณ น่าสยดสยองก็มีไม่น้อย

อาจเรียกได้ว่าแปลกแล้ว แต่วัฒนธรรมของโลกใบนี้กลับแปลกยิ่งกว่า....ในมหาวิทยาลัยพวกเราจะได้นักเรียนแลกเปลี่ยนจากคณะอื่น ไม่ก็ต่างมหาวิทยาลัย โดยทำความรู้จักก่อน 1 วัน ค่อยมีเพศสัมพันธ์กัน ซึ่งนั้นยอดเยี่ยมมาก แต่ประเด็นคือ โลกใบนี้มีข่าวบ่อย ๆ ว่าที่ประชากรน้อยมาก เพราะฝ่ายชายโดนฆ่าระหว่างถูกเพศสัมพันธ์นั่นเอง

แถมโลกใบนี้นั้น ผู้หญิงมักมีนิสัยเหมือนผู้ชาย ที่โคตรแมน ส่วนผู้ชายกลับทำตัวเป็นเด็กผู้หญิง โอ๊ะ! ยิ่งคิดก็ยิ่งเครียด แต่น่าเสียดายที่ชาตินึงของพวกหล่อนนั้น จะไม่สามารถฆ่าเขาได้ เนื่องจากโลกสามารถใช้พลังเวทย์มนต์ได้ นั้นนับว่าโคตรเจ๋ง

"จางเซียน...เธอเป็นนักเรียนยอดแย่ของเราในปีนี้ ฉันหวังว่าเธอจะทำให้ เพื่อนต่างมหาวิทยาลัยรู้สึกดีกับเธอนะ" คุณครูสนมกล่าวกับผม ด้วยน้ำเสียงเย็นชา เป็นปกติที่โลกใบนี้จะมองว่าคนอ่อนแอ เป็นผู้ที่ไม่สามารถสร้างความรู้สึกดีกับฝ่ายหญิงได้ จางเซียนที่ได้ยินก็พยักหน้าเบา ๆ

"เธอคงรู้แล้วสินะจางเซียน นักเรียนแลกเปลี่ยนจะมาทุกวัน โดยทางวิทยาลัยคณะบริหารวิญญาณอาฆาตครามอย่างพวกเรา ได้สุ่มโดนเธอไป และหวังไว้เป็นอย่างยิ่งว่า เธอจะไม่ตายดีแน่นอน" ชายหนุ่มได้ยินก็ยิ้มแห้งใส่ เขาที่มาเกิดใหม่ในโลกนี้นั้น เข้ามาได้เพราะการสิงสู่ผ่านกฎเกณฑ์สวรรค์ จึงได้ความทรงจำแทบทั้งหมดของร่างนี้ไปด้วย

จางเซียนนั้น เดิมเป็นเด็กนิสัยดี(ในโลกใบนี้) แต่คะแนนเรื่องความสามารถต่ำ ๆ มาก เลยถูกยกย่องว่า 'เป็นผู้ชายที่สุภาพบุรุษที่สุด' (ในแง่ของโลกใบนี้อะนะ) หากเป็นโลกที่เขาจากมาทั้งหมด คงเรียกว่า 'สุภาพสตรี ในร่างวีรบุรุษ' แน่นอน

"เข้าใจแล้วครับ" จางเซียนกล่าว

"เคร ดีมาก...พรุ่งนี้เธอต้องไปมหาวิทยาลัยอีกฝ่ายเอง และทางวิลัยให้โอกาสเธอในการศึกษาที่นั้น 3 วัน นับจากวันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เอาละ พอได้แล้ว กลับบ้านไปเตรียมตัวซะ เราให้เธอยกคลาสได้ในวันนี้ก่อนเตรียมตัว"

"ครับ" จางเซียนกล่าว

คณะที่เขาอยู่นั้น เรียกว่า 'คณะบริหารวิญญาณอาฆาตคราม' ทำหน้าที่วางแผนกลยุทธ์ และจัดการเรื่องทั่วไปของ วิญญาณที่มีแรงอาฆาต โดยส่วนใหญ่คนที่อยู่ในคณะนี้มักมีพลังจิต ไม่ก็ของศักดิ์สิทธิ์ในตัวอยู่แล้ว แต่ในกรณีจางเซียนนั้นต่างออกไป เขาในคนเก่าก่อนที่จะถูกเขาสิงสู่จนวิญญาณแตกสลายไป ไม่มีพลังจำพวกนี้แม้แต่นิดเดียว เรียกว่าเข้ามาได้เพราะสอบชิงทุน เรียนเก่งอย่างเดียว

หลังจากที่อาจารย์สนมออกไป ชายหนุ่มก็เดินกลับบ้าน ระหว่างทางนั้น นักศึกษาจากคณะต่าง ๆ ดูจะเอ็นดูจางเซียนมาก พวกเธอ/เขาเข้ามาทักทาย หยอกล้อตามภาษาวัยรุ่น ๆ บางคนที่เป็นผู้หญิงแมน ๆ ก็มองอย่างหื่นกระหายที่เขา จนจางเซียนรู้สึกอยากหัวเราะกับความประหลาดแบบนี้

"จากข้อความในแชท ดูเหมือนว่าจะอยู่นอกตัวเมืองเลยนะเนี่ย" ชายหนุ่มขมวดคิ้ว

มหาวิทยาลัยนอกตัวเมืองนั้น มักเป็นมหาลัยที่มีชื่อเสียง โดยโลกใบนี้นั้น ยิ่งออกห่างจากตัวเมือง ก็ยิ่งอันตราย พอยิ่งอันตรายก็ยิ่งมีแต่พวกที่มีแต่ชื่อเสียงทั้งนั้น อาจด้วยเหตุผลที่ว่า ผู้แข็งแกร่งต้องปกป้องคนอ่อนแอ ให้อยู่ในอาณาเขตการปกครองของเขาละมั้ง จางเซียนคิด

บึม...พริบตานั้นเอง เสียงบางอย่างก็ดังขึ้น

จางเซียนเงยหน้ามองท้องฟ้า ปรากฏร่างอีกายักษ์ 2 เมตรพุ่งเข้ามาหาเขา โดยห่างออกมาไม่ไกลนั้น มีรอยแยกของมิติอยู่ ซึ่งโครงสร้างของมันนั้นคล้ายกับโลกลมปราณที่เขาเคยจากมาเหมือนกัน

"เป็นโลกที่น่าสนใจมาก" บึม!! คนในคณะต่างเบิกตากว้าง เมื่อเห็นอีกาพุ่งกระแทกใส่จางเซียนอย่างแรง จนเกิดระเบิดทั่วบริเวณ แต่ถึงกระนั้นหลังจากฝุ่นหายไป ก็พบว่าชายหนุ่มนั้นสามารถหลบได้เฉียดฉิว

"รอเชี่ยไรละ พวกมึงเป็นวีรสตรีไหมเนี่ย ไปช่วยจางเซียนเร็ว" ชายหนุ่มที่ได้ยินก็แทบกระอีกเลือดออกมา

'ไป ๆ มา ๆ โลกนี้มันเหี้ยอะไรกันวะเนี่ย' ปัง...อีกาดึงปากออกจากพื้นปูน เชิดหัวคำรามเสียงดังลั่น จนผู้หญิงที่กำลังเข้ามาต่างหยุดชะงัก โดยจางเซียนนั้นกำลังคิดอยู่ว่า ควรทำอย่างไรกับมันดี เพราะพลังของเขาก็ไม่ได้มีมากอะไร แต่เรื่องเกี่ยวกับกฎเกณฑ์พลังวิญญาณ หรือศาสตร์เหนือธรรมชาติที่ส่งผลได้ทั้งกายภาพ และจิตใจ มันมาจากดวงวิญญาณของเขา ดังนั้นอีกาเวรนี้ ไม่ใช่เรื่องน่าลำบากใจสำหรับเขาด้วยซ้ำ ไม่สิ มันยิ่งกว่าแบตทีเรียตัวเดียวซะอีก

"ชิร์ จางเซียนหนีเร็ว...นั้นอีกายักษ์ ใต้พิภพระดับ 2" เมื่อคนอื่นได้ยิน ต่างก็หนีกันอย่างรวดเร็ว เพราะตนเองนั้นมีพลังในการกำจัดวิญญาณอย่างเดียวเท่านั้น ไม่ได้มีพลังกายภาพ ที่จะต่อกรกับไอ้พวกสิ่งมีชีวิต

ระดับพลังในโลกนี้นั้น แบ่งเป็น ใต้พิภพ 9 ขั้น , ปฐพี 6 ขั้น , ชั้นฟ้า 3 ขั้น และอะไรสักอย่างอีกขั้น แต่ไม่มีบันทึก โดยการแบ่งขั้นพวกนี้ พวกที่มาจากใต้ดินจะกากสุด รองลงมาก็พื้นดิน และเทพสุดคือชั้นฟ้า ในกรณีที่เจอมากสุดตอนนี้อะนะ

"พวกแกจักต้องตายกันทั้งหมด แกว๊ก!!! " อีกาดังกล่าว คำรามออกมาด้วยแรงโทสะ ชายหนุ่มที่ได้ยินก็แสระยิ้ม

"น่าเศร้าจังแฮะ" จางเซียนมองมันอย่างเวทนา

"แกว้ก...ตายซะเถอะ ไอ้มนุษย์" มันกระพือปีกที่เต็มไปด้วยขนที่แหลมคมราวกับหอก หมายจะฟาดฟันร่างจางเซียนขาดครึ่ง จางเซียนก็ไม่รอช้ายกมือนึงขึ้น พร้อมกับพลังวิญญาณเบาบางเคลือบมือขวาของเขา

'ตายซะเถอะ ไอ้หนู' บึม....ไม่ทันที่ทั้งสองจะปะทะ ก็เกิดพลังโจมตีบางอย่างเกิดขึ้น ทำให้ร่างกว่าครึ่งของอีการะเบิดกลายเป็นเลือด

"หืม? " จางเซียนหันไปมอง ก็พบคุณครูสุดเย็นชา นามว่า 'อาจารย์สนม' มาขัดขวางการสังหารของเขา ก็ก้มลงขอบคุณ และเดินจากไป ทำให้หลาย ๆ คนประหลาดใจ

"ฉันเกือบเสียสติแท้ ๆ แต่ไอ้หมอนั้นที่เป็นผู้ชาย กลับไม่กลัวอะไรเลยสักนิด เชี่ย...นี้มันเรื่องอะไรวะเนี่ย" หญิงสาวคนหนึ่งกล่าวขึ้น ทำให้อาจารย์สนมเลิกคิ้ว มองจางเซียนที่หายไปด้วยสายตาครุ่นคิดเล็กน้อย

 

ไรท์

เชี่ยยยยยย ไรวะเนี่ยยยยยยยยย

นิยายประหลาดดีวะ (ขนาดไรท์เขียนยังฮ่ากับความสับสนนี้อยู่เลย)

ถ้าชอบอย่าลืมให้กำลังใจด้วยนะ และเรื่องนี้ก็ไม่ต่างจากที่จางเซียนเราทำในเรื่องอื่น

หมอแกไล่ฟันทุกคน ไม่ใช่คนอื่นฟันหมอแกนะ เข้าใจก่อน ลุย!!

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว