อ่านให้สนุกนะคะ ไรท์จะแต่งให้ดีที่สุดเลยเป็นกำลังใจให้ด้วยนะคะ ^^😄👏🏻 สามารถอ่านนิยายที่โอจิแต่งได้แค่ คลิก "โอจิ"

มันคือ...เกมส์

ชื่อตอน : มันคือ...เกมส์

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.2k

ความคิดเห็น : 88

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ต.ค. 2560 14:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
มันคือ...เกมส์
แบบอักษร

มันคือ...เกมส์

มินตรายืนค้างมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างหลงไหล ชายหนุ่มผิวขาวหน้าตาจัดได้ว่าหล่อยืนมองมาทางมินตราอึ้งๆเช่นกัน

"ฉันขอโทษคะ นึกว่าขโมยว่าแต่คุณเป็น...ตายจริง! ฉันตีหลังคุณด้วยเจ็บมาไหมคะ? ไปดูก่อนคะว่าเป็นยังไงบ้าง"  มินตราใช้ความสวยความสาวและออดอ้อนชายหนุ่มด้วยน้ำเสียงที่มีแต่ความจิงใจและความเป็นห่วง แขนขาวกุลีกุจอคว้าเอาแขนของอีกคนเข้าไปในบ้าน โดยที่ชายหนุ่มปฏิเสธไม่ทัน เธอพาชายหนุ่มมานั่งที่โซฟาในบ้านก่อนจะเดินไปที่ตู้ยาแล้วหยิบเอากล่องยาติดมือมาด้วย

"เอ่ออ...คือผมไม่เป็นอะไรมากหรอกครับ" ชายหนุ่มกล่าวอย่างหวิวๆ

"ได้อย่างไรค่ะฉันทำคุณเจ็บนี่นาา"  เธอว่าพลางเบียดหน้าอกทรวงโตคัดตึงไปที่แขนชายหนุ่มอย่างเปิดเผย จนชายหนุ่มตกใจหลบแทบไม่ทัน

"คือ..ผมแค่จะมาหามินสักหน่อยครับคุณรู้จักมีนไหม?" ชายหนุ่มเอ่ยถาม

"มีน? กรชกร?"

"อ่าใช่ครับ..คือผมมีธุระจะคุยกับมีนหนะครับ"  ชายหนุ่มบอกสิ่งที่ต้องการไป หญิงสาวทำหน้าขัดใจนิดหน่อยๆที่ชายหนุ่มไมาสนตัวเอง แต่ระดับมินตราซะอย่างมีหรอแค่นี้จะถอดใจ หล่อขนาดนี้ถ้าไม่ได้กินอย่าเรียกฉันว่ามินตรา!!!

"ก่อนจะไปเจอไอ่เด็กบ้า เอ้ย! มีนมาทายาก่อนะคะ อ่อฉันเป็นพี่สาวมีนเองคะชื่อมินตราที่จริงมีอะไรฝากไว้กับฉันก็ได้นะคะเราสองพี่น้องสนิทกันมากๆเลยคะ"  มินตรากล่าวด้วยท่าทางจริงจังอย่างเป็นธรรมชาติ พร้อมกับค่อยๆแนบเนื้อสาว้ข้าไปหาชายหนุ่มอีกครั้ง มือบางจับมือหนาขึ้นมาวางไว้บนเต้าอวบอิ่มนั่นอย่างไม่อายแถมยังขึ้นคล่อมตักแบบเผยเนื้อเผยตัวอีก

"คะคุณ! ปล่อยผมก่อนเถอะ" ชายหนุ่มพยายามดึงมือตนออกพร้อมกับจับไหล่บางไว้เพื่อไม่ให้เข้ามาไกล้ตนอีก

ตลาด...

"ซื้ออะไรอะมีน?"  ชะเอมถามร่างบางที่นั่งๆมองๆระหว่างต้นไม้กับปลาสวยงามอยู่

"อ่อปล่าว หรอกเห็นปลาน่ารักดีอะเลยดู..ว่าแต่จะกลับได้ยังอะจะเที่ยงแล้ว"

"โอเคๆ งั้นกลับเลยก็ได้..แหม่ๆกลัวกลับไปไม่ทันคุณราเชนหรือไง๊?"  ชะเอมเอ่ยแซว ร่างบางหน้าแดงแปร๊ดขึ้นทันทีก่อนจะรีบเดินไปที่ฟีโน่โดยเร็วเพื่อที่จะหนีการแซวจากเพื่อนรัก!! ทั้งสองขับเข้ามาในไร่ก่อนจะเลี้ยวเข้ามา พอดีกับรถของใครคนนึ่งพอดี...

"คุณราเชน!!!" ร่างบสงตะโกนเรียก

"ว่าไงที่รัก" ร่างสูงเลื่อนกระจกลงเพื่อคุยกับคนตัวเล็กให้ถนัดขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาเอาการมีแว่นสีชาเข้มประดับอยู่เสริมความเท่ห์ระเบิดขึ้นไปอีกเท่าตัว คนตัวสูงยิ้มบางๆให้คนตัวเล็กที่ยิ้มแฉ่งอวดฟันสวยอยู่ 'น่ารักน่ากินได้ตลอดเลยนะเมีย'

"ตามเข้ามาเร็วๆล่ะ"  แล้วร่างสูงก็ขับรถเข้ามาในบ้านอีกครั้ง! ใช่แล้วที่จริงร่างสูงขับเข้ามาตอน 11 โมงกว่า แต่เพราะตนลืมโทรศัพท์จึงได้ขับกลับไปเอาแต่ด้วยที่มีคนที่ห้องประชุมที่ผ่านมาทางนี้จึงนัดร่างสูงออกมาเอาคนละครึ่งทาง พอกลับมาก็เจอเข้ากับคนตัวเล็กที่นั่งซ้อนท้ายฟีโน่เพื่อนเข้ามาพอดี...

40%....

บ้านใหญ่...

"พี่มินปล่อยผมเถอะครับ เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นมันจะดูไม่ดี"  ชายหนุ่มบอกเสียงจิงจัง มือหนาก็ก็แงะทั้งแกะแต่ดูเหมือนว่าสปกิลการรัดของเธอจะเหนียวยิ่งกว่ากาวอย่างดีบางตัวเสียอีก

"แต่พี่อยากจะช่วยจริงๆนะ"  เมื่อพูดกันดีๆไม่ชอบ ร่างสูงจึงผลักหญิงสาวออกเต็มแรงแล้วยืนหอบหายใจมองอยู่ห่างๆ

"คิน!!!"

"เอม!"  ชายหนุ่มนามว่าคิมโผล่เข้ากอดชะเอมเต็มรัก และคิดถึงที่สุดหมดใจ เมื่อกี้คินกลัวไปหมดกลัวว่าตนจะไม่รอดแล้วเสียอีก...ผู้หญิงเนี่ยน่ากลัวจริงๆ

"พี่จะทำอะไร?"  ร่างบางยืนมองเหตุการณ์อยู่ห่างๆตั้งแต่ตอนมา จึงหันไปโฟกัสพี่สาวตัวดีที่เหมือนจะไม่ได้มีความสนใจในคินอีกต่อไปแล้วแต่กลับจ้องมองคนที่ยืนอยู่ข้างหลังร่างบางมากกว่า

"ปล่าวก็แค่จะทายา...แล่วนั่นใครหรอมีน?"  มินตราถามขึ้นอย่างสนอกสนใจเป็นพิเศษ ร่างบางหันมามองร่างสูงนิดๆก่อนจะเดินเข้าไปหา มือบางจับหน้าคมแล้วถอดแว่นออกแล้วประกบจูบปากร้อนเบาๆแล้วผละออก แต่แขนเรียวก็คงยังคล้องคอหนาอยู่ ซึ่งร่างสูงก็ไม่ได้ว่าอะไร ไม่ได้สนใจคำถามของหญิงสาวด้วยซ้ำแต่สิ่งที่ร่างสูงสนใจคงหนีไม่พ้นคนตัวเล็กที่กำลังยั่วเค้าอยู่ มือหนาเลื่อนมาเกาะเอวบางหลวมๆก่อนจะบีบเข้าเบาๆอย่างหมั่นเขี้ยว

"สามีผมเองครับพี่สาว"  หน้าหวานหันมาตอบอย่างเชิดๆ มินตรา ตาโตลุกวาวด้วยความอิจฉาสุดขีด! ไม่ว่าเธอจะส่งสายตายังไง หรือหว่านเสน่ห์แบบไหน ชายคนนั้นก็ไม่แม้จะแลมอง ตาคมเอาแต่จ้องร่างบางจนแทบจะกลืนกินอยู่แล้ว *'เจ็บใจนัก!!'*

"ถ้าไม่มีอะไรแล้วมีนขอตัวนะครับ..บาย"

แล้วร่างบางก็ลากร่างสูงออกมาจากตรงนั้นก่อนจะหันหน้าไปหาพี่สาวที่ยืนทำหน้าตาราวกับกินรังแตนมาก็ไม่ปาน

"เอ่อ..ปล่อยได้แล้วมั้งครับ"  มือบางแกะๆแงะๆมือหนาที่โอบเอวตนอยู่

"ทำไมละ?ทีเมื่อกี้ยังอ้อนฉันอยู่เลย"

"นั่นมันเมื่อกี้ครับ..อื้มมมม"

"ไปบ้านริมบึงกันเถอะคนดี" แล้วร่างสูงก็อุ้มร่างบางท่าเจ้าสาวมุ่งสู่บ้านริมบึงเพื่อที่จะได้อยู่ด้วยกันสองต่อสองอย่างที่ทั้งคู่ต้องการ

แต่!!!!

"นี่ทั้งสองคน ไปด้วยสิคะ"  มินตราพี่สาวคนสวยวิ่งหย่อะๆตามมา

"คือมินอยากไปชมไร่อะคะเอ่อคุณ.."

"ราเชนครับ"  ร่างสูงตอบเสียงเรียบมือก็เกาะเอวคนรักอยู่ตลอด

"อ๋อ! คุณราเชนมินอยากไปชมไร่อ่ะคะช่วยพาไปได้ไหมคะ"

"ป้าจันเป็นคนเด่าคนแก่ที่นี่ รู้ทุกซอกทุกมุมเดินไปหาป้าจันสิครับอยู่ตรงนั้นตอนนี้ผมกับเค้าไม่ว่างเรากำลังจะไปพลอดรักกัน เพราะฉะนั้นพี่ไปหาป้าจันเถอะ"  แล้วร่างบางก็จับมือหนาของร่างสูงก่อนจะดึงมาตามตางเรื่อยๆเพื่อหนีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่าพี่สาว

"นี่ หึงผมขนาดนั้นเลยหรอหืม?"  ร่างสูงดันคนตัวเล็กจนหลังบางชนต้นไม้แล้วคล่อมไว้จนร่างบางไปไหนไม่ได้

"คือ ผมไม่ได้..อ๊ะ!"  มือแกร่งล้วงเข้าไปในเสื้อก่อนจะบีบเข้าที่อกบางเบาๆ และเขี่ยไปมาอย่างสนุกมือ

"คุณ..ราชะเชน..มัน อ๊าา"  ขาเรียวแทบจะทรุดลงกับพื้นหญ้า แต่ดีที่มาขาแกร่งพยุงเอาไว้ ไม่อย่างนั้นได้ลงไปกองกับพื้นดินแน่ๆ

"แฮกๆ พอก่อนเถอะ อื้ออ อ้าา อ๊าาา~"  ปากร้อนก้มลงไปครอบยอดดอกสีหวานอย่างชำนาญ ลิ้นร้อนไล่เลียไปมาราวกับขนมหวานรสโปรด ส่วนอีกข้างมือหนาทั้งลูบทั่งบีบเสียจนยอดดอกสีหวานทั้งสองบวมแดงราวกับเชอรี่สีสวยน่ากินเป็นที่สุด

"อืมม..คิดถึงที่สุดเลยรู้ไหม"  ปากร้อนพูดบอกทั้งๆที่ปากยังคงครอบครองเม็ดทับทิมนั่น ร่างบางหลับหูหลับตาครางอย่างเสียวเสียด สมองเล็กเบลอไปหมดและไม่รับรู้เรื่องราวใดๆอีกทั้งสิ้น ร่างสูงจัดการอุ้มคนรักเข้าไปในบ้านและปิดประตูเสร็จสรรพ

"เจ็บใจที่สุด!! พลาดจนได้เลยเชียว" มินตรายืนมองไปทางที่ทั้งสองเดินออกกอย่างเจ็บใจ ใช่เธอไม่เคยเห็นใครที่หล่อล่ำกล่ามโต แถมยังไม่มีท่าทางจะสนอกสนใจเธออีก หึ! น่าสนใจมากผู้ชายแบบนี้แหละคือสิ่งที่คู่ควรกับผู้หญิงสวยแบบเธอที่สุด

"เอ่อ จะไปชมไร่ที่ไหนค่ะป้าจะได้พาไป"  ป้าจันถาม

"ไม่ละคะ มินจะกลับบ้านป้าไปทำงานต่อเถอะคะ"  แล้วเธอก็เดินเฉิดฉายกลับบ้านใหญ่ทันที โดยในใจก็คิดแผนการจับชายหนุ่มไปด้วย...

Hi!  ตอนหน้า NC นะก๊ะ ช่างมินตราก่อนแพร๊บ อาจจะมีปะทะนะก๊ะบอกเลยตอนหน้าจะมีคนฟิวขาดคะ จะเป็นใครน้อออ555555 หัวเดียวกระเทียมลีบแบบสาวสวยเนี่ยจะสู้เค้าได้หรอเนี่ย ขยันสร้างศัตรูจริง5555 เอาเป็นว่าไรท์จะหลีกเลี่ยงมาม่าทุกชามนะก๊ะ จะมีก็แต่ต้มยำน้ำข้นรสแซบ!!!!!!! ติดตามต่อไปในEP หน้าหนา สำหรับวันนี้ บรัย^^    ปล. ตอนหน้าอาจช้านะก๊ะเพราะจะเน้น NC และจะลงรวดเดียวจบตอน เพราะฉนั้นมันจะช้านิดนึงนะก๊ะ บวกเป็นช่วงเปิดเทอมด้วย ต้องติวๆๆๆๆและติว555 เพราะฉะนั้น รอเค้าด้วยน้าา ขอเม้นจาก รีดเดอร์คนน่ารักของไรท์ทุกคนด้วยนะก๊ะ^^    รักนะแต่ไม่แสดงออก><?

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว