ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

episode1 โชคชะตาอะไรวะเนี่ย

ชื่อตอน : episode1 โชคชะตาอะไรวะเนี่ย

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 105

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 01:41 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
episode1 โชคชะตาอะไรวะเนี่ย
แบบอักษร

8:30 กริ๊งงงงงงงง เสียงอ๊อดดังทั่วโรงเรียน นักเรียนต่างเดินกันอย่างชุลมุนเพื่อเข้าชั้นเรียนกัน 

ครู "สวัสดีค่ะนักเรียนทุกคนยินดีต้อนรับสู่ภาคเรียนที่ 1ของชั้นมัธยมศึกษาปีที่5นะคะ วันนี้ครูมีเด็กใหม่มาเเนะนำค่ะ เชิญเด็กใหม่เข้ามาเเนะนำตัวในห้องเลยค่ะ" เชอรีน "สวัสดีทุกคน ฉันชื่อ เชอรีน ชลิดา ลือชาญพิพัฒน์กุล ขอฝากเนื้อฝากเตือนด้วยนะทุกคน"  

เพื่อนๆในห้องเริ่มเสียงดังชมเชอรีนว่าน่ารักบ้าง จนครูต้องบอกให้สงบลง  

"เฟิร์ส ครูฝากให้เด็กใหม่นั่งกับเธอนะ เเละอย่าลืมพาเพื่อนเดินชมโรงเรียนด้วยหล่ะ เชอรีนมีอะไรถามเฟิร์สได้ทุกเรื่องเลยนะจ๊ะ" นี่ผมดวงตกมาจากไหนครับทุกคนผมต้องมาเจอกับยัยบ้านี่อีกแล้วสงสัยผมต้องไปทำบุญ9วัดซะเเล้ว "นี่นายอีกแล้วหรอ ฉันนึกว่าชาตินี้จะไม่ได้เจอนานซะละ ฉันคงดวงซวยจริงๆเเหละ" ยัยนั่นพูดประโยคนี้ขึ้นมาทำเอาผมหัวเสียเลยครับประโยคนั้นผมควรเป็นคนพูดไม่ใช่หรอ 

โอ้ยย วันนี้มันวันอะไรของฉันเนี่ย ฉันต้องมาเจออีตาบ้านี้อีกหรอ ฉันไปทำบาปทำกรรมอะไรไว้ทำไมต้องมาเจอกับคนเเบบนี้ "เธอควรนั่งนิ่งๆแล้วเงียบได้แล้ว ฉันก็ไม่ได้อยากนั่งกับเธอมากหรอถ้าไม่ใช่ว่าครูฝากเธอไว้กับฉัน" จิ๊ นายนี่ทำให้ฉันหงุดหงิดอีกแล้ว ฉันเลยนั่งเรียนจนถึงเวลาเบรค 

อยู่ดีๆก็มีเพื่อนกลุ่มนึงเดินเข้ามาหาฉัน"สวัสดีเชอรีน ฉันชื่อเบลล์นะ ส่วนนี่ครีม และก็อาย" ฉันทักทายเพื่อนทุกคน เเต่นายนั้นก็พูดขึ้นมาว่า"พวกมึง ระวังยัยนี่กัดนะเว้ยฉีดยามายังก็ไม่รู้" ฉันได้ยินเเบบนั้นอารมณืฉันปรี๊ดขึ้นทันที "นี่นายว่่าฉันเป็นหมาหรอ ฉันไม่ใช่หมานะเว้ย" อายก็หัวเราะขึ้นมาพร้อมกับพูดว่า "มึงนี่นะ ปากยังหมาที่หนึ่งเหมือนชื่อเลย" 

ช่วยด้วยครับบทุกคนตอนนีผมกำลังโดนผู้หญิง รุมด่า เเละไอ้วินเพื่อนผมก็เดินมาหาพร้อมกับเพื่อนๆของผม "หวัดดีครับเพื่อนเฟริสส" ผมเเปลกใจทำไมเพื่อนพูดเพราะกับผม"พวกมึงเป็นเหี้ยไรกันอยู่ดีๆก็มาพูดเพราะกับกู" สายตาพวกมันมองไปทางเชอรีน ผมก็พอจะดูออกแล้วว่าเรื่องอะไร"อ่อที่เเท้พวกมึงก็มาหายัย หมาบ้านี่" เพื่อนพอชสวนผมกลับมาทันทีว่า "อย่ามาว่าเชอรีนนะเว้ย หมาบ้าที่ไหนจะน่ารักขนาดนี้วะ" เพื่อนวินกับเพื่อนเวฟต่างก็สนับสนุนไอ้พอช 

"สวัสดีเชอรีน ฉันชื่อ เวฟ ส่วนไอ้นี่ชื่อพอชกับวิน เชอรีนอย่าไปถือสาไอ้เฟิร์สมันเลยนะ" ฉันจึงตอบกลับไปว่า"ฉันไม่ถือสาคำพูดของนายนั้นหรอก" ครีมก็เอ่ยขึ้นชวนฉันกับเพื่อนทุกๆคนไปกินข้าว"เอ่อ ทุกคนฏุว่าไปกินข้าวกันเหอะว่ะ หิวเหี้ยๆเลย" พอชตอบครีมว่า"เออไปเหอะ อิหมูมันหิวข้าวเเล้ว" ครีมรีบสวนทันทีว่า"ด่ากูอิหมู มีใจให้กูเเหละดูออก" 

ระหว่างที่พวกผมพักเที่ยงนั้นก็มีเเต่รุ่นพี่เเละรุ่นน้องเข้ามาจีบยัยเชอรีน แต่ทำไมผมถึงรู้สึกหวงเธอแปลกๆก็ไม่รู้ ในคาบเชอรีนก็ไม่คุยกับผมอีกเลยเธอตั้งใจเรียนมาก จนถึงเวลาเลิกเรียน ผมเห็นเชอรีนกำลังรอรถ ผมจึงขับรไปอยู่ตรงหน้าเธอ "นี่ยัยบ้า เธอกลับยังไงให้ฉันไปส่งป่าว" เชอรีนตอบกลับผมว่า "อีตาบ้า ถ้าจะพูดเเบบนี้ฉันไม่กลับไปด้วยหรอกนะ ฉันจะรอเเท็กซี่อยู่นี่เเหละ" ผมมองดูนาฬิกามันเริ่มจะเย็นแล้วผมเป็นห่วงเธอเลยอาสาจะไปส่ง ผมขอโทษเธออยู่นานกว่าเธอจะยอมขึ้นรถ "เธออยู่ที่ไหนนะ" เชอรีนตอบผมมาว่า "ฉันพักอยู่คอนโดQ" ผมไม่รู้ว่าโชคชะตาเล่นตลกกับผมรึเปล่า เธออยู่คอนโดเดียวกับผมซะด้วย  

อยู่ดีๆนายนี่ก็มาส่งฉันเฉยเลย พอถึงที่พักฉันแล้วฉันเลยบอกนายเฟริสว่า "ขอบคุณที่มาส่งกลับบ้านดีๆนะ" เเต่นายเฟริสก็ยังเดินตามฉันมาอยู่ฉันเลยฉันเลยบอกว่า "นี่นายจะมาตามอะไรฉันเนี่ยทำไมไม่กลับบ้าน" เฟริสตอบกลับมาว่า "นี่ไงบ้านฉัน" ฉันหน้าเเตกหนักมาก โชคชะตากลั่นเเกล้งชัดๆ จากนั้นต่างคนก็ต่างกลับเข้าห้องตัวเองไป 

ความคิดเห็น