ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

หลอนEp3เรื่องไม่น่าหยิบมาเลย #จบ

ชื่อตอน : หลอนEp3เรื่องไม่น่าหยิบมาเลย #จบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 36

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 08 เม.ย. 2564 19:25 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หลอนEp3เรื่องไม่น่าหยิบมาเลย #จบ
แบบอักษร

ด้วยคำว่าที่นี่ของเต๋ฮมันหมายถึงวัดที่อยู่ข้างๆโรงเรียนวันนั้นผมพยายามลากเต๋อกลับบ้านแต่เต๋อก็ไม่กลับบ้านกับเดินเข้าไปอยู่ในป่องข้างใต้เมรุเผาศพผมเห็นท่าทีของเต๋อไม่ดีจึงรีบวิ่งไปบอกลุงมัคทายกให้มาช่วยพอลุงมัคทายกมาเห็นเขาก็จับมือของเต๋อและพยายามลากเต๋อเข้าไปในวัดเพื่อที่จะได้ดูอาการเต๋อก็สบัดมือของลุงมัคทายกจนหลุดแล้ววิ่งหนีออกไปจนผมกับลุงมัคทายกรีบวิ่งตามแต่วิ่งตามไปไม่ทันผมเลยโทรศัพท์ไปหาแม่เต๋อแล้วก็บอกกับแม่เต๋อว่าผมเจอเต๋อแล้วแต่ไม่รู้เขาวิ่งหนีหายไปไหนแล้วหลังจากนั้นผมก็กลับมานอนที่บ้านสวนของคุณตาเวลาประมาน3ทุ่มผมลืมตาตื่นมาแบบงัวเงียก็เห็นเต๋อกำลังจะปีนขึ้นบันไดบ้านต้นไม้ผมก็เลยตะโกนถามเต๋อออกไปว่า”อ้าวจะมานอนที่นี่หรอ”เต๋อก็ตอบกลับผมมาว่า”เออกูขอนอนด้วยนะกูกลัว”ลักษณะที่ผมรู้สึกบางช่วงก็เป็นเต๋อบางช่วงก็ไม่เหมือนผมก็เลยให้เต๋อนอนด้วยเพราะความสงสารหลังจากนั้นผมก็ล้มตัวนอนหลับไปคืนนั้นผมจำได้ว่าผมนอนตะแคงหันหลังให้กับเต๋อแต่ผมรู้สึกว่าเขาลุกขึ้นเดินแต่ผมไม่ได้หันหลังกลับไปมองแต่เสียงฝีเท้าที่ผมได้ยินมันเป็นเสียงฝีเท้าที่หนักและเดินไปที่ประตูและเปิดประตูบ้านต้นไม้ออกไปผมพึ่งนึกไปว่าทางลงบ้านต้นไม้นั้นเป็นแนวดิ่งถ้าจะลงต้องมีเสียงก๊อกๆแก๊กๆถึงจะลงไปได้แต่เสียงเดินนั้นพอออกไปจากประตูเสียงนั้นก็เงียบไปผมสะดุ้งตัวตื่นหันหลังกลับไปมองเห็นเต๋อนั้นนอนนิ่งอยู่ที่เดิมตอนนั้นผมไม่ไว้ใจเพื่อนของผมคนนี้แล้วเพราะมันเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายผมก็พยายามข่มตาหลับไปไม่นานก็มีเสียงเปิดประตูแล้วเสียงฝีเท้าหนักที่เดินกลับเข้ามาผมค่อยๆหลี่ตาแอบดูภาพที่ผมเห็นเป็นชายแก่คนหนึ่งเดินหลังค่อมกลับมาแล้วนั่งลงคุกเข่าอยู่ข้างๆเต๋อใช้สองมือวางค่อมตัวไปที่เต๋อแล้วส่งเสียง”แฮร่! แฮร่!”เส้นผมที่อยู่บนหัวของผมลุกตั้งขึ้นตกใจสดุ้งตัวรีบลุกขึ้นกระโดดลงจากบ้านต้นไม้ตกลงมาทำให้ข้อศอกของผมหักตาผมที่ตกใจตื่นรีบมาดูแล้วถามผมว่าเป็นอะไรผมตะโกนตอบสุดเสียงว่า”ผีหลอก”คุณตาผมที่เห็นอย่างนั้นก็ตีนขึ้นบ้านต้นไม่แล้วรีบเข้าไปปลุกเต๋อบอกให้เต๋อรีบกลับบ้านเพราะที่นี่ไม่ใช่ที่ของนายเต๋อก็ลุกขึ้นกลับไปทันทีเช้าวันรุ่งขึ้นเวลาประมาน10โมงเช้าแม่เต๋อมาตามหาผมแล้วก็ถามว่า”อย่าว่าอะไรน้าเลยนะน้าขอถามจริงๆเถอะว่าเนี่ยไปเล่นอะไรกันมา”ผมตอบกลับแม่ของเต๋อไปว่า”ผมได้ไปเล่นซ่อนหากันและผมก็ได้เข้าไปแอบในป่องด้านล่างเมรุ”เมื่อทุกคนที่ได้ยินก็ต่างว่ากล่าวดุด่าผมว่าทำไมไปเล่นพเลนอะไรกันอย่างนี้แม่เต๋อเลยให้ผมกับตาไปช่วยดูเต๋อที่บ้านให้หน่อยเพราะว่าตาของผมเองเคยบวชเรียนมา พอไปถึงบ้านเต๋อผมก็เห็นเต๋อนอนกำอะไรอยูในมือภายในห้องผมเอะใจนึกขึ้นได้ว่าวันนั้นเต๋อนั้นหยิบอะไรออกมาจากป่องเมรุด้วยผมเข้าไปบอกเต๋อว่าให้เต๋อทใจดีๆเอาไว้หลังจากนั้นทุกคนก็ต่างช่วยกันแกะของที่มือเต๋อกำอยู่แน่นออกเพื่อจะดูสิ่งที่เต๋อกำเอาไว้สิ่งที่เต๋อกำเอาไว้แน่นนั้นมันคือฟันปลอมที่สมัยก่อนทำด้วยตะกั่วเผาแล้วคงไหม้ไม่หมดทุกคนมองหน้ากันก็ไม่รู้จะทำอย่างไรก็เลยให้คนไปตามหลวงพ่อที่วัดมาพอทุกคนพูดจบเต๋อก็พูดสวนตอบกลับมาด้วยเสียงแข็งว่า”ไม่ต้องไปตามหรอกเดี๋ยวกูก็กินมันหมดแล้ว”พอได้ยินแบบนั้นคุณตาก็ดึงมือผมออกจากห้องนั้นทันทีและทุกคนก็พยายามจะปิดประตูแต่ในช่วงจังหวะที่ทุกคนกำลังจะปิดประตูนั้นผมก็หันกลับไปมองและภาพที่ผมเห็นคือเต๋อนอนขดตัวมองตาขวางมาที่ผมและก็ค่อยๆแลบลิ้นลิ้นนั้นยางเลื่อนลงไปถึงสะดือผมสงสารเพื่อนและทรุดลงไปนั่งร้องไห้อยู่ที่พื้นนั้งอยู่หน้าประตูห้องหลังจากนั้นก็มีคนไปตามหลวงพ่อที่วัดมาพอหลวงตามาถึงท่านก็ได้เคาะไปที่ประตูห้องไปสามทีแล้วก็เอ่ยกับคนข้างในว่า”ใครอยู่ในนั้นเปิดประตูให้อาตมาที”แต่มันก็ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาทุกคนพยายามเปิดและผลักประตูแต่ประตูนั้นถูกล็อคจากทางด้านในแม่ของเต๋อก็เลยเอากุญแจมาไขก่อนที่จะทำการไขประตูหลวงตาก็ได้ทำการพูดขึ้นมาว่า”เขาไปแล้วล่ะโยม”พอไขเปิดประตูออกภาพข้างในห้องก็เห็นเต๋อนอนแน่นิ่งเสียชีวิตแล้วโดยในสภาพอ้าปากค้างกว้างจนคางของเต๋อมาถึงหน้าอกราวกับว่าโดนฉีกปากออกตาทั้งสองข้างเหลือกเปิดโพลงค้างไว้หลังจากนั้นผมกับเพื่อนอีกสามคนก็ได้ทำการบวชให้กับเต๋อคืนแรกที่ผมบวชนั้นผมนอนไม่หลับเลยผมนึกอะไรไม่รู้จึงลุกออกมาเดินเล่นแต่ในใจก็คิดที่จะเดินไปที่เมรุแต่ยังไม่ทันที่จะเดินไปถึงประมานสักหนึ่งร้อยเมตรสายตาผมมองเห็นชายคนแก่หลังค่อมคนเดิมที่ผมเห็นที่บ้านต้นไม้เขาเดินจูงมือกับเต๋อหายเข้าไปในเมรุหลังจากที่ผมบวชได้7วันแล้วก็ศึกออกมาผมเลยไปถามคุณตาว่าเรื่องแบบนี้มันคือผีหลอกใช่มั้ยคุณตาบอกกลับกับผมมาว่า”มันไม่ใช่ผีแต่มันคืออสูรกาย”เรื่องของเรื่องก่อนหน้านี้ก่อนที่ผมกับเต๋อจะเข้าไปแอบอยู่ใต้ป่องเมรุมีคนในหมู่บ้านที่เป็นคนเล่นของได้เสียชีวิตลงแล้วก็ได้เอาไปเผาที่เมรุแต่ดันเผาไม่หมดเหลือฟันปลอมที่เต๋อเก็บมาได้คุณตาผมบอกว่าคนพวกนี้พอเสียชีวิตไปแล้วจะกายร่างเป็นอสูรกายคอยกัดกินวิญญาณของผู้อื่นและจะคอยขอส่วนบุญส่วนกรรมของชีวิตของคนอื่นเรื่องราวทั้งหมดก็มีเพียงเท่านี้หากเต๋อไม่เผลอหยิบของสิ่งนั้นมาเรื่องน่าเศร้าทั้งหมดนี้คงจะไม่เกิดขี้น

 

ฝากติดตามเรื่องหลอนตอนต่อไปด้วยนะทุกคน

ความคิดเห็น