ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ศึก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 13.4k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ค. 2559 00:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ศึก
แบบอักษร

บลู part 

 

  ผมนอนหลับฝรรดีมากเลยล่ะ 555 นี่ก็น่าจะเช้าเเล้วเเต่ทำไมรํ้สึกเหมือนไม่ได้ใส่ชุด เเละก็อุ่นๆปับเจ็บเบาๆที่ร่องรักว่ะ

 

 ผมรี่ตาขึ้นช้าๆ

 

"ไอ้สกาย!!"

 

"อีกเเปปนึง" มันพูดเเล้วกอดผมเข้าเเน่น เห็นผมเป็นหมอนข้างหรือไงกันว่ะ 

 

 เเต่ว่าอยู่อย่างนี้ก็ดีน่ะ ถือว่าได้เก็บความทรงจำเก่าๆบ้างนะ ว่าเเต่มันไม่ไปหาคนสำคัญหรือไงกัน ผมกอดตอบเบาๆเเล้วปล่อยน้ำตาไหลอาบเเก้มจนเลอะหน้าอกอีกคน 

 

"อึก ฮึก"ผมสะอื้นในลำคอเล็กน้อยเเล้วเผลอกอดมันเเน่นเกินไปหน่อย จนอีกคนรู้สึกตัวตื่น 

 

"เห๊ย!! มึงร้องไห้ทำไม"มันดูตกใจเล็กน้อยเเล้วใช้มือปาดน้ำตาออกจากข้างเเก้มผม ผมจับมือสกายออกเเล้วยกมือขึ้นสูง

 

เพี๊ยะ!!

 

"ทำไมล่ะ ฮึก มึงก็มีคนสำคัญอยู่เเล้ว อึก ละเเล้วทำไม ฮือออ"(เคะจนได้) ผมพูดคำถามพร้อมกับปล่อยน้ำตาหลายสายไหลลงมา พร้อมกับระดมทุบหน้าอกของอีกฝ่ายอย่างอดกลั้น 

 

"มึง คือกู"สกายกำลังพูดอะไรสักอย่าง 

 

"ทำไมล่ะ ทำไม ฮือออ" ตุบ ตุบ ตุบ ผมทุบหน้าอกของอีกคนรัวๆ ก่อนจะถูกอีกฝ่ายรวบมือทั้งสองข้างเข้าเเล้วดึงจนใบหน้าผมก้มลงไป จนปากเรา

 

ประกบกัน 

 

 มันทั้งบางเบา หวาน เเละก็ชวนให้หลงไหล ผมไม่อยากผละปากออกจากเขาเลย ผมคิดถึงเเละโหยหา เเล้วทำไมเขาต้อง... เเล้วสกายก็ผละปากออกจากปากผม ผมมองหน้ามันนิ่งเเล้วเงียบลง มีเพียงเสียงสะอื้นของผมที่คอยทำให้ความสงบจางหายไป 

 

"มึงจะฟังที่กูจะพูดได้ยัง"สกายพูดพร้อมกับใช้มือไล่ตามหน้าผมเเล้วลาดยาวลงมาตามคอมาที่หน้าอกผม เเล้ววนเวียนไปตามยอดอก 

 

"อืมม"ผมพยักหน้าเล็กน้อยเเล้วรอฟังคำตอบจากมัน ผมอยากจะรู้จริงๆ ว่าเธอคนนั้นคือใคร หรืิอว่าคืออะไร หรือยังไงกันเเน่ 

 

"คนสำคัญที่โทรมาหากูก็คือ.."

 

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด เสียงโทรศัพท์ 

 

"ฮัลโล..... อ่อ..... อืม.... เดี๋ยวไปหา.... ร้านเค้กเหรอ. อ่อได้ๆ.." ผมนั่งฟังบมสนทนาของสกายไปมา เเล้วเริ่มจะเกิดโมโหหึงขึ้นมา ได้ไงล่ะ นัดใครสักคนไปร้านเค้ก ร้านเร้กคงจะต้อมเป็นผู้หญิงนัดเเนา

่ๆเลย 

 

"มึงคือกู..."สกายผละจากโทรศัพท์เเล้วหันมาจะพูดกับผม ผมพยายามเอาเเก่นออกจากร่องของผมเเล้วปีนไปด้านหลังก่อนจะใส่ชุดอย่างเร่งรีบ 

 

"เห๊ยบลู!!" สกายตะโกนหาผม ผมเดินออกจากรถลงมา ไอ้สกายเดินตามมาจับเเขนผมไว้ 

 

"มึงเข้าใจผิดไปกันใหญ่เเล้ว ฟังกูอธิบายก่อนดิว่ะ" ผมสะบัดมือมันออก เเล้วหันไปเผชิญหน้ากับมัน 

 

"ขอบคุณที่มาส่ง ต่อจากนี้ขอให้เรา ไม่ได้เจอหน้ากันอีก" ผมตัดบทเเล้วรีบวิ่งจากมา ขึ้นคอนโดรีบวิ่งไปเข้าห้องเเล้วล็อคทันที 

 

 กี่ครั้งเเล้วที่เราทะเลาะกัน

 กี่ครั้งเเล้วที่ผมตัดขาดจากมัน

 กี่ครั้งเเล้วที่ผมพยายามลืม เเน่เจอกันครั้งเดียวต้องเริ่มลืมใหม่ 

 มันยากนะที่จะหักห้ามใจ เเย่สุดๆไปเลยล่ะผม ที่เผลอไปรักคนมีเจ้าของ 

 

 ผมเดินเข้ามาในห้องได้เเล้วปล่อยน้ำตาลงอาบสองเเก้มของตัวเอง ผมไม่ไหวเเล้ว เจ็บเจียนตาย โดนหลอกซ้ำเเล้วซ้ำเล่า ทำไมผมอ่อนเเอลงได้ถึงขนาดนี้กันนะ 

 

"อ่าวกลับมาเเล้วเหรอ เห๊ย!! ร้องไห้ทำไม"มีบางคนอยู่ในห้องของผมเเล้วเดินมานั่งตรงหน้าผมก่อนจะลูบหัวผมเบาๆ

 

"ไอซ์" ผมเรียกชื่ออีกคนเบาๆ เเล้วโผเข้ากอดมันทันที 

 

"เห๊ยผู้ชายด้วยกันเขา กอด กัน เหรอ..."เเล้วเสียงของไอซ์ก็เเผ่วเบาลงเรื่อยๆเเล้วกอเผมในที่สุด "มึงเป็นอะไรว่ะ กูเพิ่งเคยเห็นมึงอ่อนเเอขนาดนี้นะเว๊ย" 

 

 มันพูดพลางพยุงผมเดินไปในห้องนอนผมเเล้วลูบผมผมไปมา "ตกลงมึงเป็นอะไร" 

 

"กูไม่รู้ ไม่เเน่ใจ กูคงไม่สำคัญพอ ฮึก ฮืออ กูอยากตาย" ผมพูดยาวเเล้วซบหน้าลงกับไหล่ของอีกคน เเล้วกำชายเสื้อมันเบาๆ 

 

"มึงไม่คิดมากดิว่ะ"ไอซ์พูดปลอบเเล้วก็กดจูบลงที่หน้าผากของผม

 

ติ๊งต๊อง!! 

 

"เดี๋ยวกูไปเปิดให้" ไอซ์เดินไปไม่นานผมนั่งรอสักพัก ก่อนจะมี้สียงฝีเท้าวิ่งเข้ามา

 

"บลู!!" ไอ้สกายมองมาทางผมที่โทรมที่สุดเเล้วเดินเข้ามาหาผม

 

เพี๊ยะ!! 

 

"ออกไป สกาย!! ไปจากชีวิตกูสักทีดีว่ะ!! มึงก็ไม่ได้หน้าด้านนิ เเล้วมึงจะ.."

 

"กูรักมึงไงบลู มึงฟังกูอธิบายก่อน เเล้วทุกอย่างจะได้จบไง"

 

"ไม่ต้องอธิบาย กูเบื่อที่จะฟัง เเล้วก็ออกไปซักที กูไม่อยากเจอหน้ามึง"ผมพูดเเล้วทำเชิงไล่มัน มันชะงักค้างเล็กน้อย เเวบเดียวที่ผมเห็นน้ำตาของอีกคนไหลลงก่อนจะยิ้มให้ผมเเล้ววิ่งออกจากห้องไป

 

 เเล้วไอซ์ก็เดินกลับมาอย่างรู้สถานการณ์ 

 

"มึง ทำงี้ดีเเล้วเหรอ ทั้งๆที่มึง.."

 

 

 

"ใช่ กูรักมัน"

ความคิดเห็น