ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 27 (NC)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 998

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 06:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
27 (NC)
แบบอักษร

“คุณภูอย่าค่ะ!”

“กับผมคุณขัดขืน ทำท่ารังเกียจกับมันคุณคงจะยอมทุกอย่างสินะ” เขาพูดออกมาอย่างชอกช้ำ

“ถ้าฉันนอนกับคุณทุกอย่างจะจบใช่ไหม?”

“...” ภูวิศยิ้มมุมปากไร้ซึ่งคำตอบใดๆ

“ถ้าใช่คุณก็ทำเถอะ เราจะได้ไม่ต้องมีอะไรที่คาใจกันอีก เพราะอย่างน้อยคุณก็ได้ใช้สิทธิ์ความเป็นสามีกับฉัน”

ภูวิศสบตาคนใต้ร่างอยู่ครู่หนึ่งแอลกอฮอล์ในกระแสเลือดขับเคลื่อนความกล้าที่ไร้ซึ่งการไตร่ตรองใบหน้าคมก้มลงซุกไซร้ซอกคอขาวอย่างหื่นกระหาย ยิ่งแนบชิดยิ่งสัมผัสร่างบอบบางที่แสนเย้ายวนของหญิงสาวทำให้อารมณ์ดิบในกายของเขา

คุกรุ่นเกินจะต้าน กลิ่นหอมอ่อนๆ จากกายสาวทำให้ภูวิศมิอาจหักห้ามความรู้สึกและความต้องการของตัวเองได้อีกต่อไป

นิรชาโอนอ่อนตามการปลุกเร้าของคนมากประสบการณ์โดยไม่คิดจะขัดขืน เธอปล่อยให้ภูวิศปลดเปลื้องอาภรณ์ของตัวเองออกจนเหลือเพียงร่างขาวเนียนไร้สิ่งปกปิด นิรชายกมือขึ้นปิดหน้าอกของเองด้วยความอับอาย

“สวย แบบนี้นี่เองถึงมีแต่คนอยากจะได้” ภูวิศดันมือเล็กออก เขาพินิจร่างงามตรงหน้าด้วยรอยยิ้มและเริ่มปลดเปลื้องกางเกงตัวเองออกในเวลาต่อมา

“ถ้าจะกรุณาฉันขอให้คุณช่วยอ่อนโยนกับฉันได้ไหม?” เธอพูดพร้อมกับเบนสายตาไปทางอื่นเพราะไม่อยากเห็นอาการแสดงที่บ่งบอกถึงการลวนลามทางสายตาของชายหนุ่ม

“เหอะ!” สิ้นเสียงคำรามในคอภูวิศก็ก้มลงบดจูบริมฝีปากบางอย่างหนักหน่วง มือหน้าลูบไล้วนไปมาทั่วร่างบางก่อนจะมาเค้นคลึงอกอิ่มอย่างเมามัน ปากหนาไล้เลียลงมาที่ซอกคอขาวเรื่อยๆ จนมาหยุดอยู่อกอวบอูมขนาดล้นมือ เขาใช้ลิ้นสำรวจลิ้มรสสองเต้าของหญิงสาวสลับไปมาอย่างเปี่ยมสุข

“อ๊ะ!” นิรชาร้องครวญเมื่อถูกฟันคมๆ ของชายหนุ่มกัดลงที่อกอิ่ม

“นิ้งคุณหวานทั้งตัวจริงๆ” ภูวิศใช้มือสำรวจวนไปมาบริเวณเนินเนื้อของหญิงสาว นิรชากัดปากตัวเองเบาๆ เพื่อข่มความเสียวสะท้านที่ถูกปลุกจากชายหนุ่ม

เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายพร้อมภูวิศจดจ่อความเป็นชายที่กำลังคับแน่นชูชันเต็มที่เข้าช่องทางรัก ความใหญ่โตของเขาทำเอาหญิงสาวกระถดหนี ทว่าร่างหนาของชายหนุ่มก็เข้าไปทาบทับเอาไว้ก่อนจะสอดแทรกความเป็นชายของตัวเองเข้าหาในทันที

“เจ็บ!” นิรชาครางออกมาอย่างสุดจะกลั้นเมื่อสิ่งแปลกใหม่ที่ได้สัมผัสนำพามาซึ่งความสุขสมและความเจ็บปวดในคราเดียวกัน

“ไม่น่าเชื่อว่าจะได้เป็นคนแรกนะ แต่ก็ขอบคุณแล้วกันที่เหลือเยื่อบางๆ นี้ไว้ให้ผม” เขากระซิบข้างใบหูขาวเนียนและเร่งจังหวะรักให้เร็วขึ้น

“อื้อ! เบาหน่อย” นิรชาครางรับ เธอขยับกายไปตามจังหวะการเคลื่อนไหวของเขา นิ้วมือของเธอโอบรัดต้นคอแกร่งของเขาเอาไว้เพื่อระบายความเสียวซ่าน

เมื่อร่างกายได้ออกแรงมาระยะหนึ่ง เหงื่อเม็ดเล็กผุดขึ้นตามร่างกายของคนทั้งคู่ ภูวิศมองต่ำลงไปยังจุดประสานของเธอและเขา นิราชาหายใจหอบเหนื่อยกับบทรักแสนรัญจวนวงหน้าสวยบิดเบี้ยวเป็นพักๆ เมื่อแรงกระแทกเพิ่มทวี

ภูวิศโอบกอดนุ่มนิ่มแน่นขึ้นยามอารมณ์ปราศรถนาถึงขีดสุด เขาขยับเอวสอบถี่ยิบจนสองร่างเกร็งกระตุกกอบโกยความสุขสมไปพร้อมๆ กัน ภูวิศพ่นลมหายใจออกมาเบาๆ หลังปลดปล่อยของเหลวสีขุ่นเข้าช่องทางรักไปทุกหยาดหยด

ลำแขนแกร่งโอบกอดร่างบางไว้แนบอก เขาจูบลงเบาๆ ที่หน้าผากหญิงสาวก่อนจะค่อยๆ หลับไปเพราะความเหนื่อยล้าจากบทรักอันเร่าร้อน

นิรชาลืมตาขึ้นมองคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทางพฤตินัยและนิตินัยอย่างสมบูรณ์แบบ น้ำตาเม็ดเล็กค่อยๆ ไหลรินอาบแก้มเนียน เธอไม่ได้เสียใจที่มอบความสาวให้เขาได้เชยชม ทว่ากลับเสียใจที่โอกาสที่จะได้อยู่ใกล้ชายหนุ่มเริ่มลดน้อยลงทุกที

ภูวิศรู้สึกตัวในช่วงเช้าตรู่เขากวาดแขนหาร่างนุ่มนิ่มที่กอดมาตลอดคืนแต่สิ่งที่พบคือความว่างเปล่า คนตัวโตลุกขึ้นมองรอบๆ ห้องอีกครั้ง

“เวรแล้วไอ้ภู” ภูวิศแทบวิ่งลงจากเตียงทันทีเมื่อนึกขึ้นได้ว่าทำอะไรไว้ในคืนที่ผ่านมา

“นิ้ง อยู่รึเปล่านิ้ง!” ไม่มีเสียงตอบรับใดๆ จากภรรยาสาว

ภูวิศแอบใจหายเล็กน้อย ร่างสูงคว้าผ้าเช็ดตัวเข้าทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำอย่างรีบเร่งเพื่อกลับไปหานิรชาที่บ้าน

“ป้าจันทร์ครับ! ป้าจันทร์!”

“อ้าวคุณภูกลับมาแล้วเหรอคะ”

“ครับ....เอ่อ นิ้งอยู่ไหนครับ” เขาถามไปมองหานิรชาไปอย่างร้อนใจ

“คุณนิ้งเธอทำข้าวต้มอยู่ในครัวค่ะ” ภูวิศยิ้มอมยิ้ม เขารีบวิ่งเข้าห้องครัวด้วยความดีใจ

สองเท้าหนาค่อยๆ หยุดอยู่ที่หน้าห้องครัวเขายืนพิงประตูมองนิรชาสวมบทบาทแม่ครัวโชว์ฝีมือการทำอาหารเงียบๆ นิรชาเป็นผู้หญิงสวยและมีเสน่ห์เวลาที่เธอตั้งใจทำอะไรซักอย่างเขายิ่งรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้น่ามองเป็นพิเศษ

นิรชาหันหลังกลับมาเห็นคนตัวมองเธอพร้อมกับส่งยิ้มให้เธอนิ่งไปชั่วครู่ก่อนจะหันมาสนใจทำอาหารต่อ

“ทำอะไร?” เขายืนกระสับกระส่ายเหมือนหนูติดจั่น เมื่อเห็นใบหน้างามเรียบเฉยไม่สนใจการมาของเขาสักนิด

“ขอเป็นข้าวต้มหมูไม่ใส่พริกไทยนะ” เขาขยับเข้ามาใกล้เพื่อบอกในสิ่งที่นิรชารู้อยู่แล้ว เธอถอยห่างจากเขาไม่สนใจจะต่อบทสนทนา

“คุณโกรธผมเรื่องเมื่อคืนเหรอ?” ใบหน้าขาวเริ่มร้อนผ่าวขึ้นยามเห็นสายตาวาววับจับจ้องมาที่เธอ

“สุภาพบุรุษเขาไม่เอาเรื่องเสียหายของผู้หญิงมาพูดแบบนี้หรอกนะคะ” นิรชายกถาดข้าวต้มไปยังโต๊ะอาหารเพื่อเลี่ยงการที่จะพูดถึงเหตุการณ์ในค่ำคืนที่ผ่านมา

“นิ้ง! ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลยนะกลับมาคุยกันก่อน”

“ภู” ภูวิศหันไปตามเสียงเรียก

“อ้าว! คุณปู่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ”

“ไปคุยกันที่ห้องทำงานหน่อยปู่มีเรื่องสำคัญจะถาม” องอาจยืนเอามือไขว้หลังมองหลายชายด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ภูวิศจำต้องเดินตามองอาจออกไปทั้งที่ยังไม่ได้คุยกับนิรชาให้รู้เรื่อง

 

************************

อีบุ๊คออกประมาณ 25 เมษายนนี้

ฝากติดตามด้วยนะคะ^^

ความคิดเห็น