ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ป้าในห้องสมุด

ชื่อตอน : ป้าในห้องสมุด

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย สยองขวัญ,สั่นประสาท

คนเข้าชมทั้งหมด : 14

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2564 23:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ป้าในห้องสมุด
แบบอักษร

เช้าวันที่ 3 มกราคม 2564 เบลจัดกระเป๋าเตรียมตัวกลับหอ โดยรอบนี้พ่อกับแม่อาสาไปส่งเบลที่พิษณุโลก เมื่อถึงหอเบลได้นอนหลับไปด้วยอาการเหนื่อย

ติ๊ง!!! เสียงข้อความโทรศัพท์ของเบลดังขึ้น ซึ่งเป็นข้อความแชตของฟ้าซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของเบลนั่นเอง

ฟ้า : เบล พรุ่งนี้หลังเรียนเสร็จ เรามีทำงานที่ห้องสมุดนะ ไว้เจอกันนะ😘

07.30 น. เบลแต่งตัวแต่เช้าเพื่อเตรียมตัวจะไปเรียนใน ในขณะที่เบลกำลังจะก้าวเท้าออกจากห้อง เบลก็รู้สึกว่ามีลมเย็นยะเยือกพัดผ่านตัวเธอไป ซึ่งสร้างความแปลกใจให้กับเบลเป็นอย่างมาก

เบล : เอ๊ะ ลมอะไรกันนะ อยู่ดีๆก็พัดมา แปลกชะมัด

เบลทำหน้างง ก่อนจะปิดประตู และรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็วเพื่อให้ทันเวลาเรียน

12.00 น.

เป็นเวลาที่เบลและฟ้านัดกันทำงานที่ห้องสมุด เบลได้รอฟ้าอยู่ที่หน้าห้องสมุด รอแล้วรออีก ฟ้าก็ยังไม่มาซักที เบลจึงส่งข้อความแชตไปหาฟ้า

เบล : ฟ้า วันนี้เรามีนัดทำงานกันนิ แกอยู่ไหนหรอ? ตอนนี้ชั้นรอแกอยู่ที่หน้าห้องสมุด

ฟ้า : เอ่อออ เบล ชั้นขอโทษ ชั้นอาจจะไปช้านิดหน่อยนะ พอดีว่าชั้นประสบอุบัติเหตุน่ะ

เบล : เป็นอะไรมากรึป่าวแก แกไม่ต้องมาก็ได้นะ เดี๋ยวชั้นทำเอง

ฟ้า : ไม่เป็นไร เดี๋ยวชั้นรีบทำแผลและเดี๋ยวรีบไปนะ

เบลนั่งรอฟ้าอยู่ที่หน้าห้องสมุด จนถึงเวลา 15.00 น. ฟ้าก็เดินมาด้วยท่าทางที่สะบักสะบอม มีแผลตรงหัวเข่าและแขน เบลจึงเดินเข้าไปพะยุงฟ้าด้วยความห่วงใย

เบล : ฟ้า ไหวไหมเนี่ย แกกลับไปพักดีไหม

ฟ้า : ชั้นไหว ๆ วันนี้ต้องทำงานให้เสร็จนะ เพราะพรุ่งนี้ชั้นมีอบรม อาจจะไม่มีเวลามาทำงานช่วยแก

เบล : อืม ๆ ไหวก็ไหว งั้นเราเข้าไปที่ห้องสมุดกันเลยดีไหม นี่ก็เย็นแล้ว เดี๋ยวห้องสมุดจะปิดเอา

เบลและฟ้าเข้าไปในห้องสมุดและเลือกนั่งโต๊ะในมุมใดมุมหนึ่งของห้อง ในตอนนี้ห้องสมุดมีคนอยู่ประมาณ 6-7 ซึ่งรวมเบลกับฟ้าและพนักงานประจำห้องสมุดแล้ว ทั้งเบลและฟ้าต่างก็ช่วยกันทำงานจนเวลาผ่านล่วงเลยไป ดวงตะวันค่อย ๆ ลับฟ้า ในตอนนี้เหลือเพียงแค่เบลกับฟ้าและพนักงานประจำห้องสมุดเพียงเท่านั้น

ฟ้า : ชั้นว่าตรงนี้เราต้องหาข้อมูลเพิ่มนะ

เบล : นั่งน่ะสิ ชั้นก็รู้สึกว่าเนื้อหายังไม่ครอบคลุมเท่าไหร่ เอางี้ไหม เดี๋ยวชั้นไปหาหนังสือเพิ่มให้ ส่วนแกก็ลองหาข้อมูลในเว็บไซต์ดู นั่งหาข้อมูลไปนี่แหละ เดี๋ยวแกจะแย่เอาซะก่อน

เบลเดินขึ้นมาบนชั้น 3 ของห้องสมุด ในชั้นนี้ไม่มีใครอยู่เลย แม้แต่พนักงงานประจำชั้น ทุกอย่างดูเงียบสงบ ภายในมีชั้นหนังสือตั้งเรียงกันเป็นล็อก ๆ

เบล : ทำไม ไม่เปิดไฟนะ มืดเชียว และพนักงานหายไปไหนเนี่ย นี่ก็ยังไม่ถึงเวลาปิดของห้องสมุดนิ

เบลเดินไปรอบ ๆ ชั้น 3 ของห้องสมุด เพื่อหาสวิตซ์ไฟ แต่หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เบลจึงจำใจหาหนังสือในแสงไฟที่สลัว ๆ พอให้มองเห็นได้ ในขณะที่เบลกำลังหาหนังสืออย่างมีสมาธินั้น สายตาของเบลก็ดันไปเห็นผู้หญิงคนนึง ยืนหันหลังหลบอยู่ในมุมมืดของชั้นหนังสือ ด้วยความสงสัยเบลจึงส่งเสียงเรียกไปเพราะคิดว่าเป็นป้าแม่บ้านที่มาทำความสะอาดห้องสมุด

เบล : ป้าคะ ป้าคะ ช่วยเปิดไฟให้หนูทีได้ไหมคะ พอดีหนูต้องการหาหนังสือ ป้าคะ....

เบลส่งเสียงเรียกเท่าไหร่ แต่ผู้หญิงที่ยืนหันหลังอยู่มุมห้องนั้นก็ไม่ส่งเสียงตอบกลับมาเลย เบลจึงตัดสินใจค่อย ๆ เดินตรงไปหาผู้หญิงคนนั้น เบลค่อย ๆ เดินอย่างช้า ๆ ใจของเบลเต้นรัว ขนแขนทั้งซ้ายขวาค่อย ๆ ลุกขึ้นตั้งอย่างพร้อมเพรียงกันอีกครั้ง “ใช่ ป้าแม่บ้านรึป่าวคะ.... ป้าคะ.” ในระยะห่างกันประมาณ 2 ช่วงแขน เบลพยายามเอื้อมมือข้างหนึ่งอย่างช้า ๆ เพื่อไปแตะตัวผู้หญิงคนนั้น โครมมม!!!! เสียงหนังสือหล่นลงมาจากชั้น ทำให้เบลนั้นสะดุ้งด้วยความตกใจ ประกอบกับตอนนั้นไฟในห้องก็ติดขึ้นมาพอดี

พนักงาน : นั่นใครน่ะ มาทำอะไรอยู่ตรงนี้

เบล : อ่อ อ่อ อ๋อ หนูเองค่ะ พอดีหนูจะขึ้นมาหาหนังสือ แต่หาสวิตซ์ไฟชั้นนี้ไม่เจอ

เบลรีบรวบรวมสติแล้วหันกลับไปมองผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง แต่สิ่งที่เจอกลับว่างเปล่าไร้ซึ่งสิ่งมีชีวิตใด ๆ เบลเกิดความสงสัยอยู่เต็มอก เพราะเบลคิดว่าหญิงสาวที่ยืนอยู่ตรงนี้คนเมื่อกี้ไม่มีทางที่จะหายไปได้อย่างแน่นอน เพราะในมุมนี้มีทางออกเพียงทางเดียวเท่านั้น คือจะต้องเดินสวนทางกับเบลมา ถึงจะออกจากตำแหน่งนั้นได้ เมื่อเบลเห็นดังนั้น เบลจึงรับรู้ได้ว่าสิ่งที่เบลเห็นเมื่อกี้นั้น ไม่น่าจะใช่คนหรือสิ่งมีชีวิตอย่างแน่นอน เบลหน้าซีด และรีบเดินลงมาหาฟ้าในทันที

ฟ้า : เออ เบลชั้นหาข้อมูลได้แล้วนะ ไม่ต้องใช้หนังสือแล้ว

เบลไม่ตอบอะไรเอาแต่นั่งเหม่อลอย

ฟ้า : เบล เบล เบล!!! แกเป็นอะไรเนี่ยยย

เบล : หะ!! ห้ะ!!!

ฟ้า : แกเป็นอะไรเนี่ยย ทำหน้าอย่างกับเห็นผี

เบล : แก ชั้นว่าชั้นโดนดีแล้วว่ะ ชั้นเจอผู้หญิงอายุประมาณ 40-50 ปี ยืนก้มหน้าหลบอยู่ในมุมของห้องสมุดน่ะ ไม่พูดไม่จาเลยซักคำ

ฟ้า : จริงป้ะเนี๊ยย เค้าบอกกันว่าชั้น 3 ของห้องสมุดอ่ะ มีป้าแม่บ้านคนนึงชอบมาทำความสะอาดตึกอยู่บ่อย ๆ แล้วเมื่อไว ๆ นี้อ่ะ ป้าแกประสบอุบัติเหตุโดนรถชนตายคาที สภาพศพดูไม่ได้เลย สงสัยแกคงรักและผูกพันธ์กับห้องสมุดนี้มั้ง ป้าแกเลยออกมาให้แกเห็นอ่ะ พูดเเล้วขนลุกเลย

เบล : เรารีบกลับหอกันเถอะ แกทำงานเสร็จแล้วใช่ไหม

ฟ้า : ใช่ๆ เดี๋ยวชั้นกลับไปใส่ข้อมูลเพิ่มอีกนิด แกให้ชั้นไปนอนด้วยไหมอ่ะ

เบล : ไม่เป็นไรแก ไว้พรุ่งนี้เจอกันนะ

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว