email-icon

ขอบพระคุณที่สนับสนุนนะคะ

ตอนที่2 ยั่วรัก (ภีม&ฟ้าใส) RE

ชื่อตอน : ตอนที่2 ยั่วรัก (ภีม&ฟ้าใส) RE

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 701

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 23 ส.ค. 2564 15:01 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่2 ยั่วรัก (ภีม&ฟ้าใส) RE
แบบอักษร

ครืด...ครืด...  

ภีมหยิบโทรศัพท์มือถือที่สั่นอยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาออกมาดูก็เห็นว่าเป็นเบอร์คุ้นเคยที่โทรมาหาเขาบ่อยๆ เขาจึงกดรับสายอย่างไม่นึกลังเล 

"ครับ" น้ำเสียงทุ้มตอบกลับไปด้วยความสุภาพ 

(คิดถึงภีมจังค่ะ) น้ำเสียงแหบพร่ายั่วยวนตอบกลับมาตามสายด้วยประโยคสั้นๆ แต่ชวนให้เขานึกถึงบทรักเร่าร้อนที่เธอเคยมอบให้เขาเสมอมา แต่พักหลังๆแทบไม่ได้ไปสัมผัสนานแล้วเพราะมัวเเต่ยุ่งกับงานและวุ่นวายกับสาวน้อยตรงหน้า จะว่าไปแล้วเขาก็คิดถึงคนในสายเหมือนกัน 

เมื่อเห็นว่าฟ้าใสยังคงนอนหลับสนิทอยู่ เขาเลือกจึงเลือกที่จะเดินออกไปคุยโทรศัพท์ด้านนอกแทน 

"วันนี้ว่างหรอครับ" ภีมเอ่ยถามคู่ขาที่เคยมีสัมพันธ์กันอย่างลึกซึ้งด้วยน้ำเสียงหยอกเย้า  

(ตาลต้องถามคุณมากกว่าค่ะ มีเวลาว่างให้ตาลบ้างมั้ยคะ นานเเล้วนะที่ภีมไม่มาหาตาล) อีกคนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจที่เขาไม่ค่อยมาหาเธอบ่อยเหมือนเมื่อก่อนเลย แต่ก่อนสามสี่วันมาครั้งแต่เดี๋ยวนี้เเทบจะเดือนละครั้งเลยด้วยซ้ำ 

"วันนี้ผมติดธุระครับ" อีกคนตอบกลับเสียงทุ้มและรู้ว่าหญิงสาวจะทำน้ำเสียงเช่นไร  

(อีกแล้วหรอคะภีม..) หญิงสาวตอบกลับมาน้ำเสียงหงอยเหงา ไม่รู้ว่าเขาติดธุระหรือเบื่อเธอไปแล้วกันเเน่ เพียงเเต่เธอไม่กล้าถามเขาออกไปตรงๆแค่นั้นเอง 

"คนอื่นไม่ว่างหรอครับ หึหึ" คนอื่นที่ภีมหมายถึงก็คือผู้ชายคนอื่นๆที่เธอชอบไปมีสัมพันธ์ด้วยเวลาเขาไม่ว่าง 

"คะ..คนอื่นที่ไหนกันคะ ตาลมีแค่ภีม" อีกคนตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก เพียงเเค่คิดว่าเขารู้ทันเธอก็แทบตั้งตัวไม่ทันแล้ว ไม่คิดว่าเขาจะกล้าถามเธอแบบนี้ 

"คุณจะมีใครผมก็ไม่ได้ว่าอะไรนี่ครับ" ภีมบอกด้วยความสุภาพ เพราะตาลเองก็ไม่เคยมาระรานกวนใจให้เขาอึดอัด เธออยู่เป็นและอยู่ในที่ของเธอ แต่เธอไม่ได้มีเขาเเค่คนเดียวหรอกเขารู้ แต่ภีมก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรเช่นกัน ที่เขายังคงไปหาเธออยู่เพราะต้องการคลายเครียด แล้วบทรักของเธอก็เร่าร้อนถึงใจเขาเเค่นั้นเอง 

"เอาไว้ผมจะแวะไปบ่อยขึ้นกว่าเก่านะครับไม่งอนนะ ช่วงนี้ผมงานยุ่งจริงๆ" ภีมพูดตัดบทไปแต่ยังคงไว้ซึ่งน้ำเสียงที่ดูถนอมน้ำใจของหญิงสาวอยู่ 

(ภีม...) 

"นะครับ" เขาพูดแล้วเหลือบไปมองที่ประตู เกรงว่าสาวน้อยในห้องจะตื่นขึ้นมาแล้วไม่เจอ เพราะตอนนี้เขาก็ออกมาคุยโทรศัพท์นานพอสมควรแล้ว 

"แค่นี้ก่อนนะครับ" เขาบอกกับเธออีกครั้ง 

(ก็ได้ค่ะ) 

พอวางสายจากหญิงสาวเสร็จเขาก็เดินกลับเข้าไปในห้องที่มีหญิงสาวคนสนิทนอนหลับอยู่ ซึ่งบัดนี้ ไม่มีร่างของอีกคนนอนอยู่แล้ว มีเพียงเสียงน้ำกระทบพื้นดังออกมาจากทางห้องน้ำแทน คิดว่าฟ้าใสคงจะอยู่ในนั้น 

แอรด... 

"พี่ภีมไปไหนมาหรอคะ" ฟ้าใสเดินออกมาจากห้องน้ำในสภาพผ้าเช็ดตัวสีชมพูพันอกอวบอิ่มเอาไว้เพียงครึ่ง มีหยดน้ำเม็ดเล็กๆเกาะไปตามตัว รวมทั้งกลิ่นหอมอ่อนๆของครีมอาบน้ำลอยออกมาจากผิวนวล ทำให้คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลเผลอสูดดมเอาความหอมเข้าไปอย่างไม่รู้ตัว  

"คุยงานครับ" ภีมละสายตาจากคนตรงหน้าที่เขาเผลอมองสำรวจสัดส่วนโค้งเว้า สาวน้อยมักทำแบบนี้ประจำเวลาเขามาอยู่เป็นเพื่อน เขาเองก็เคยตักเตือนจนขี้เกียจจะพูดแล้ว 

"พี่ภีมจะไปไหนคะ" สาวน้อยถามออกมาทันทีเมื่อชายหนุ่มเดินไปหยิบเสื้อสูทมาพาดไว้ที่ลำแขนแกร่ง 

"พี่ว่าจะเข้าบริษัทสักหน่อย ดีขึ้นแล้วใช่มั้ยครับ" หลังจากที่เขาสำรวจหน้าตาที่ดูสดใสขึ้นของอีกคน คิดว่าคงจะหายดีแล้ว และเขาเองก็ควรที่จะกลับไปทำงานได้แล้วเช่นกัน เดือนนี้ฟ้าใสเล่นทำเขาเกเรจากงานมาสามรอบแล้ว 

"นิดหน่อยค่ะ แต่ยังปวดอยู่" ฟ้าใสทำท่าเอามือขึ้นมาจับขมับของตัวเองแล้วทำหน้าเศร้า ใจจริงเธอยังไม่อยากให้เขาไปไหนเลยด้วยซ้ำ 

"แล้วลางานหรือยังครับ" 

"ลาเเล้วค่ะ" ความจริงเธอยังไม่ได้ลางานหรอกเพียงแต่หลอกชายหนุ่มว่าลาแล้วเท่านั้น ใจจริงฟ้าใสอยากให้บริษัทพ่อของตัวเองไล่ออกเลยด้วยซ้ำ จะได้มีข้ออ้างขอเข้าทำงานบริษัทภีมได้  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว