ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

D.O.2 ช่วยหน่อยได้มั้ย

ชื่อตอน : D.O.2 ช่วยหน่อยได้มั้ย

คำค้น : #รักวัยรุ่น #นิยายรัก #รักเร่าร้อน

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 4.2k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 06 เม.ย. 2564 06:32 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
D.O.2 ช่วยหน่อยได้มั้ย
แบบอักษร

เมื่อมาถึงที่ลับตาผู้คนมันก็ดันเธอชิดกำแพงโดยกักเธอไว้ไม่ให้หนีไปไหน มือบางสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ แต่พยายามทำใจดีสู้เสือซ่อนความกลัวไว้ จ้องคนเมาเขม้น 

“ปล่อยฉัน” 

“หึหึ สวยขนาดนี้นึกว่าจะรอดเหรอ” 

“ถ้าไม่ปล่อย ฉันจะร้องให้คนช่วย” 

“คิดเหรอว่าจะมีคนช่วย ไม่มีใครเขายุ่งเรื่องผัวเมียหรอก” 

“ใครเมียแก พูดให้มันดีๆ”  

ฝุ่นตอบกลับโดยพยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น แม้ภายในใจนั้นจะกลัวแค่ไหน  

“เดี๋ยวก็เป็น” 

“ปล่อยนะไอ่บ้า..อื้อออ” 

เสียงหวานร้องออกมาเมื่อไอ่โรคจิตอาศัยจังหวะที่เธอเผลอยัดเม็ดอะไรสักอย่างเข้ามาในปากเธอ พร้อมบีบปากเธอไว้ให้กลืนลงไป 

“นายเอาอะไรให้ฉันกิน ไอ่บ้า” 

“ยาปลูกเซ็กส์ ตอนนี้เธออาจจะยังต่อต้านแต่ไม่เกินสิบนาทีเธอก็จะเป็นฝ่ายขอร้องฉันเอง ทีนี้แหละก็จะได้เป็นเมียฉันไงล่ะ” 

“ปล่อย ไอ่หน้าตัวเมีย ไอ่โรคจิต รังแกเพศแม่ตัวเอง ปล่อย!!” 

ฝุ่นพยายามเดินหนีแต่ไม่เป็นผลเมื่อชายตรงหน้าไม่ยอมปล่อยเธอ แต่กลับตวัดกอดเธอไว้แน่น จากที่รังเกียจสัมผัสของเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เธอยิ่งรังเกียจคูณร้อยเข้าไปอีก ยิ่งเธอดิ้นเท่าไหร่มันก็ยิ่งกอดเธอแน่นยิ่งขึ้น แววตาหื่นกระหายที่มองมาอย่างเปิดเผยทำเธอตกใจ น้ำตาที่กลั้นเอาไว้ก็ร่วงเผาะด้วยความกลัว ใครก็ได้ช่วยเธอที 

“ช่วยด้วยยยยยยย” เสียงหวานตะโกนออกมาเมื่อไอ่บ้านี่เลื่อนปากมาจูบไซร้ซอกคอของเธอ มือกักขฬะทั้งสองของมันก็จับยืดมือเธอไว้เหนือหัว เธอพยายามสะบัดตัวออกแต่ก็ไม่เป็นผล เรี่ยวแรงที่มีอยู่ก็เริ่มผ่อนลง ในทางกลับกันร่างกายเธอกลับร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างประหลาด อย่าบอกนะว่ายาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว 

“ปล่อยนะไอ่บ้า” 

ผลัก ผลัวะ 

“โอ้ยย มึงเป็นใครว่ะ มายุ่งเรื่องคนอื่นทำไม” 

ไอ่โรคจิตร้องออกมาด้วยความเจ็บ เมื่อโดนกระชากตัวแล้วต่อยเข้าที่ใบหน้าจนเลือดซิบ ฝุ่นเบิกตากว้างด้วยความดีใจเมื่อร่างสูงของใครบางคนปรากฎขึ้น เมื่อพินิจดีๆก็พบว่าเป็นร่างสูงที่เธอสบตาตรงเคาน์เตอร์บาร์นั่นเอง ไม่ว่าเขาจะเป็นใครก็ช่างแต่เวลานี้เธออยากขอบคุณเหลือเกินที่เข้ามาช่วยเธอจากเงื้อมมือคนชั่ว 

มือใหญ่ดึงร่างบางที่ยืนแข็งทื่ออยู่ให้มาหลบข้างหลังของเขา มืออุ่นกุมมือเธอไว้แน่น ฝุ่นพยายามรวบรวมสติให้กลับคืนมาแต่ก็ยังไม่หายตกใจกลัว 

“มึงจะมีเรื่องใช่มั้ย” ดูเหมือนว่าไอ่โรคจิตนั่นจะโมโหจนขาดสติ บวกกับความเมาแล้วยิ่งโกรธจนควบคุมตัวเองไม่ได้ 

“ก็เข้ามาสิ ถ้ามึงไม่อยากเดือดร้อน ผู้หญิงเขาไม่เล่นด้วยมึงก็อย่าหน้าตัวเมีย” ร่างสูงที่เธอหลบหลังเขาอยู่เอ่ยด้วยเสียงดุดันจนไอ่โรคจิตนั่นชะงักและมีท่าทีหวาดหวั่นขึ้นมา  

“ทำไม มึงจะเก็บไว้กินเองรึไง” 

“ถ้าใช่แล้วจะทำไม” ฝุ่นชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินร่างสูงตอบออกไปอย่างนั้น ในใจพยายามคิดในแง่ดีว่าเขาคงพูดเพื่อให้ไอ่โรคจิตนั่นตายใจแค่นั้น 

“หน่า แบ่งกันหน่อยไม่ได้รึไง” 

“โทษทีว่ะ กูไม่ชอบใช้ผู้หญิงร่วมกับใคร” เสียงเข้มเอ่ยพร้อมสีหน้ายียวน จนไอ่โรคจิตนั่นโกรธเป็นฝืนเป็นไฟ 

“ตกลงมึงจะไม่ยอมปล่อย” 

“เออ” 

เมื่อสิ้นคำไอ่บ้านั่นก็โมโหหัวฟัดหัวเหวี่ยงปรี่เข้ามาหาร่างสูงหวังจะต่อยใบหน้าคม แต่ไม่ง่ายอย่างที่มันคิด เมื่อร่างสูงที่เข้ามาช่วยเธอนั้นสูงกำยำ ยากที่มันจะทำร้ายได้ง่ายๆ มือใหญ่ยกขึ้นมากันหมัดจากฝ่ายตรงข้ามก่อนจะสวนกลับอย่างไม่ยั้งมือ จนไอ่โรคจิตล้มหงายลงอย่างแรง 

“ฝากไว้ก่อนเถอะมึง” ไอ่โรคจิตชี้หน้าด่าร่างสูงด้วยเสียงโมโหแต่ไม่สามารถทำอะไรได้ จึงยอมถอยออกไปอย่างง่ายดาย แต่ก็ไม่หวายมองมาด้วยสายตาเคียดแค้นก่อนเดินหนีออกไป ซึ่งเธอเดาว่าคงกลัวร่างสูงตรงหน้าเธอแน่ ๆ อย่าว่าแต่ไอ่โรคจิตเลย เธอเองยังแอบกลัวกับท่าทางดุดันของเขาเลย แต่ทำไมเธอรู้สึกร้อนแปลกๆ ใจก็เต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ หรือว่ายามันจะออกฤทธิ์แล้ว 

“ขอบใจนะที่ช่วย”  เสียงหวานเอ่ยบอกหลังจากที่ทุกอย่างปกติแล้ว มือบางลูบแขนตัวเองขึ้นลงเมื่อรู้สึกรุ่มร้อนไปหมด 

“อืม ทีหลังก็ระวังตัวด้วย” ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบแต่ยังคงแฝงไปด้วยอำนาจ เมื่อได้มองใกล้แบบนี้คนตรงหน้ายิ่งหล่อทวีคูณเข้าไปอีก ตาคมคิ้วเข้มเรียงสวย ปากหยักได้รูป จมูกโด่งเป็นสัน ผมดกดำ  

“เป็นอะไร” เสียงเข้มเอ่ยถามเมื่อร่างบางมีท่าทางร้อนรน เหงื่อตก เอาแต่ลูบไล้ร่างกายตัวเอง 

“เปล่า ไม่ได้เป็นอะไร” ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นคนช่วยเธอจากเหตุการณ์เมื่อสักครู่ก็จริง แต่เธอไม่อยากให้เขารู้ว่าเธอโดนยาปลูกเซ็กส์ ยังไงเขาก็คนแปลกหน้า คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ 

“แน่ใจ?”  

“อื้อออ”  

ร่างบางพยักหน้ารัวๆ สติก็ยังพอมีอยู่ แต่ร่างกายของเธอกลับร้อนรุ่มไปหมด อยู่ดีๆเธอก็อยากสัมผัสคนตรงหน้าขึ้นมาเสียดื้อ ๆ คิ้วเข้มขมวดมองเธอด้วยความสงสัยแต่แค่แวบเดียวเท่านั้นก่อนจะกลับเป็นแววตาเย็นชาเหมือนเดิม ฝุ่นพยายามจะไม่สบตากับเขา แค่เพียงสบตากับคนตัวโตก็เหมือนว่าเธออยากที่กระโจนเข้าไปกอดเขาเลย ซึ่งอาการทั้งหมดนี้เธอรู้ว่าเป็นเพราะฤทธิ์ยา ทางที่ดีเธอควรรีบกลับก่อนที่จะสติที่มีอยู่จะหายไป  

แต่แทนที่เธอจะหมุนตัวเพื่อเดินหนีเขา กลับกลายเป็นว่าเธอเดินเข้าไปหาร่างสูงแทน เธอเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้ รู้แค่ว่ามันร้อนไปหมดและอยากสัมผัสร่างสูงตรงหน้า  

“นาย ช่วยจูบฉันหน่อย..ได้มั้ย” 

 

 

**********************************************************

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว