email-icon facebook-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

อาการน่าเป็นห่วง

ชื่อตอน : อาการน่าเป็นห่วง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.6k

ความคิดเห็น : 6

ปรับปรุงล่าสุด : 28 พ.ย. 2564 07:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
อาการน่าเป็นห่วง
แบบอักษร

นานจน(เกือบ)ลืมเธอ

ep.40 อาการน่าเป็นห่วง

 

ที่.. วิวริเวอร์คอนโด

 

เมื่ออธิปขับเจ้ากระป๋องมาจอดที่คอนโดเขาก็รีบก้าวเท้ายาวๆขึ้นลิฟท์ไปยังชั้นสิบแปดทันที

 

ทั้งที่เขาบอกกับจัสมินไว้ว่าจะไปธุระไม่กี่ชั่วโมงแต่พอเอาเข้าจริงเขากลับเป็นห่วงศิรสาจนต้องอยู่เป็นเพื่อนณัฐนิธานและศศิพิมจนถึงค่ำมืด ทั้งที่อีกใจก็นึกเป็นห่วงคนที่รอเขาอยู่ในห้องมากเช่นกัน

 

หื้มม.. รอหรอ?

 

ไม่ใช่สิ!! คิดอะไรบ้าๆ

 

อธิปด่าตัวเองในใจ จัสมินคงไม่ได้อยากจะรอเขาหรอกแต่เพราะเธอออกไปไหนไม่ได้ต่างหาก ก็เขาใส่กุญแจขังเธอไว้ในห้องพักตัวเองนี่นา

 

อืม.. ว่าแต่ตอนนี้จะเป็นไงบ้างนะ ตอนเขาออกมาเหมือนเธอจะปวดท้อง

 

ทำไมถึงปวดท้องได้นะ? หรือจะเป็นเพราะที่เขาทำกับเธอมันรุนแรงเกินไป?!?

 

แล้วจะเป็นอะไรรึป่าว.. มะลิ?

 

อธิปรีบเปิดประตูห้องจัสมินตรงเข้าไปยังห้องนอนทันที เห็นหญิงสาวในชุดเสื้อยืดสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นนอนหลับหันหลังให้อยู่บนเตียง

 

เขาเดินเข้าไปใกล้ใช้หลังมือสัมผัสหน้าผากเธอก็ยิ้มอย่างโล่งใจที่ไม่ได้ตัวร้อนอย่างที่วิตกในช่วงแรก จึงใช้มือหนาพลิกร่างบางให้หันหน้ากลับมาอย่างแรงจนเธอสะดุ้งตื่น

 

"ผัวยังไม่กลับ นี่นอนหลับก่อนผัวอีกหรือไงห๊ะ?"

 

หญิงสาวลุกขึ้นมานั่งงัวเงีย แต่ไม่ได้พูดอะไรกับอธิป รอเพียงให้เขาพูดในสิ่งที่ต้องการออกมา ทำให้ชายหนุ่มต้องตะคอกถาม

 

"ฉันถามทำไมไม่พูด?"

 

"เฮียต้องการให้แจ๊สทำอะไรก็บอกเลยค่ะ"

 

"ก็ทำให้ฉันมีความสุขไง"

 

พูดจบก็ใช้มือกระชากเสื้อสายเดี่ยวตัวจิ๋วของเธอออก เผยให้เห็นทรวงอกน้อย อธิปเมื่อเห็นว่าเธอไม่ได้ใส่ชุดชั้นในก็ยิ้มมุมปาก

 

"โนบราซะด้วย อยากอยู่ใช่ไหมล่ะ?"

 

จัสมินแม้จะอายที่อธิปพูดหยาบคายใส่แต่เธอก็ปลงตกและตั้งใจไว้แล้วว่าจะขอรับชะตากรรมจากชายหนุ่มโดยที่จะไม่ขอร้องเขาอีกต่อไป

 

อธิปยื่นมือหนาไปตะปบหน้าอกน้อยของจัสมินอย่างแรงก่อนจะใช้นิ้วบีบบี้เม็ดบัวสีชมพูแล้วดึงอย่างแรงจนแทบจะหลุดติดมือมา ทำให้ร่างบางต้องผวาตามแรงมือ

 

จัสมินแม้จะเจ็บปวดจนแทบน้ำตาไหล เธอเม้มปากแน่นไม่อยากจะส่งเสียงร้องออกมาให้อธิปได้ยิน ด้วยกลัวว่าถ้าเธอขอร้องให้เขาหยุด เขาอาจจะทำรุนแรงกับเธอมากขึ้นเหมือนอย่างทุกครั้ง

 

เขาผลักเธอให้ลงนอนบนเตียงอีกครั้งแล้วตัวเองก็ล้มตามลงไปทับร่างเธอ ก้มลงใช้ลิ้นเลียไปรอบหน้าอกน้อยก่อนจะเม้มดูดหัวนมที่เริ่มแข็งขึ้นมาเมื่อถูกกระตุ้น

 

สัมผัสของอธิปแม้จะไม่รุนแรงอย่างทุกครั้งแต่จัสมินก็ยังเจ็บปวดอยู่ดี ยิ่งตอนที่เขาใช้ฟันขบกับปลายยอดอกอย่างกับจะให้แหลกคาปากเขา มันเจ็บจนทำให้แทบอยากจะร้องกรี๊ดออกมา

 

อธิปลากลิ้นต่ำลงมาเรื่อยๆจนถึงหน้าท้องไล่วนรอบสะดือจนทำให้จัสมินผวากายน้อยๆ เมื่อโดนเขากระตุ้นจุดอ่อนไหวอารมณ์ของเธอก็เริ่มเตลิดไปไกล จากที่พยายามต่อต้านก็เริ่มให้ความร่วมมือ เมื่อชายหนุ่มดึงกางเกงขาสั้นตัวจิ๋วของจัสมินออก เธอก็ยกก้นขึ้นเพื่อให้เขาถอดมันออกได้สะดวก

 

อธิปยิ้มมุมปากรู้สึกพอใจที่เธอเริ่มตอบสนองเขาแล้ว

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

 

 

ที่.. รพ.แซนวู้ด

 

วันนี้เป็นวันที่สิบสองนับตั้งแต่ศิรสาเข้ารับการรักษาตัวที่โรงพยาบาลเพราะผลจากการตกบันได

 

เธอที่นอนหลับใหลก็ยังไม่ได้สติฟื้นขึ้นมาสักที แม้คุณหมอดลวิทย์และทีมแพทย์จะพยายามหาทางรักษาเต็มความสามารถแต่เหมือนร่างกายหญิงสาวจะตอบสนองช้ากว่าปกติลงทุกที

 

จนทำให้ณัฐนิธานผู้เป็นสามีที่เฝ้าดูแลภรรยามาตลอดตั้งแต่วันแรกก็เริ่มวิตกกังวลกับอาการที่น่าเป็นห่วงของภรรยา รวมไปถึงศศิพิมและอธิปด้วย ทุกคนต่างตระหนักดีถึงผลร้ายของการตอบสนองที่ช้าลงของคนป่วย

 

ตอนนี้มองข้ามเรื่องลูกในท้องศิรสาไปแล้ว ที่น่าเป็นห่วงมากกว่าก็คงจะเป็นตัวคุณแม่เอง

 

อธิปยังไม่กล้าโทรศัพท์ไปเล่าเรื่องของน้องให้ป๊ากับม๊าฟัง ด้วยกลัวจะเป็นห่วงกังวลแล้วพาลจะไม่สบายไปอีก

 

ในช่วงที่สมศักดิ์พ่อของศิรสาถูกณัฐนิธานจับเข้าคุก วันหม่าม๊าของเขาก็เข้าโรงพยาบาลไปแล้วรอบนึงเพราะเครียดและเป็นห่วงศิรสาที่ไม่มีญาติพี่น้องคนไหนอยากรับเธอไปดูแล วันจึงปรึกษาลูกชายอยากจะอุปการะเธอไว้เอง แต่ศศิพิมพี่สาวต่างมารดาประสงค์จะดูแลน้อง วันจึงคลายความกังวลไปมาก

 

แล้วนี่มันเป็นเรื่องความเป็นความตายของชีวิตมนุษย์คนหนึ่ง เขาคิดว่าแม่ของเขาคงจะรับไม่ได้แน่นอน จึงตัดสินใจยังไม่บอกให้รับรู้จะเป็นการดีกว่า

 

ส่วนจัสมินตัวต้นเหตุ แม้เธอจะสำนึกผิดและถูกอธิปลงโทษอย่างหนัก เธอกลับรู้สึกว่าตัวเองควรโดนมากกว่านี้ให้สาสมกับความผิดที่ได้ก่อไว้

 

อธิปยังคงใช้ชีวิตอยู่ที่คอนโดในห้องพักของจัสมิน เมื่อเขาไปทำงานหรือไปหาศิรสาที่โรงพยาบาลเธอก็จะอยู่ห้องเพียงลำพังโดยไม่คิดออกไปไหน

 

ทั้งที่พักหลังชายหนุ่มไม่ได้กักขังเธอไว้อย่างในช่วงแรก เขาคืนกุญแจห้องที่ยึดมาให้เธอและยังให้ใช้โทรศัพท์มือถือได้ แต่หญิงสาวก็ไม่มีหน้าจะออกไปพบใคร ด้วยรู้ว่าความผิดที่ทำไว้กับพี่สะใภ้มันมากเกินกว่าที่พี่นาธานจะอภัยให้เธอได้

 

เธอละอายแก่ใจที่เป็นคนทำลายชีวิตดีๆของผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังจะมีความสุขกับครอบครัวที่สมบูรณ์พ่อแม่ลูก ทั้งที่ชีวิตศิรสาก็พบกับควาทุกข์ทรมานมาสี่ปีเต็มๆ เธอควรจะหัวเราะเต็มเสียงได้แล้ว แต่จัสมินที่เป็นคนดับความสุขนั้นไป

 

ตอนนี้เธอเองก็ทุกข์ระทมไม่แพ้คนป่วยที่ยังนอนไม่ได้สติจนกลายเป็นคนไม่กล้าสู้หน้าใคร เธอไม่กล้าแม้แต่จะรับโทรศัพท์พอลพี่ชายหรือมัลลิการ์แม่ของเธอที่พยายามโทร.หาและส่งข้อความมาทุกวัน

 

ส่วนอธิปนั้นในตอนนี้ความแค้นที่มีกับจัสมินเหมือนมันจะเปลี่ยนไป ด้วยความที่อยู่ใกล้ชิดกันเกือบจะยี่สิบสี่ชั่วโมงและมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง

 

เขาที่รุกรานเธอแทบจะตลอดเวลาที่มีโอกาสโดยไม่สนว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืน ในห้องนอน ห้องน้ำหรือห้องนั่งเล่น ทำให้ชายหนุ่มยากจะละสายตาออกจากร่างบอบบางนั้นได้

 

ความรู้สึกนี้ไม่น่าจะเกิดกับเขาได้ ทั้งที่พยายามหักห้ามใจ แต่เหมือนยิ่งห้ามเขายิ่งถลำลึกลงไปมากขึ้นทุกวัน จนยากจะถอนตัว

 

 

 

☆☆☆☆☆☆☆☆☆

แล่วๆๆ เฮียชักจะยังไงซะแล้วน้า

ฝากติดตาม ep. ต่อไปด้วยน้า

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว