Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 22 ความฝัน.. ความจริง

ชื่อตอน : บทที่ 22 ความฝัน.. ความจริง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 682

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 10 เม.ย. 2564 09:38 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 22 ความฝัน.. ความจริง
แบบอักษร

ฉันมองซ้ายมองขวา ก่อนที่จะเห็นน้ำรินวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา สายตาของผู้หญิงคนนั้นยังจ้องมาที่ฉัน ดีที่เธอไม่ได้สนใจว่าน้ำรินหายไปไหนมา 

"แก! นี่พวกแกจะรุมฉันใช่มั้ย ตาย! เด็กนี่ต้องตาย"ผู้หญิงคนนั้นใช้มีดกดเข้าที่ลำคอของใบข้าวแรงขึ้น ฉันที่กำลังจะเข้าชาร์ตเธอแต่กลับเป็นน้ำรินที่พุ่งเข้าไปแย่งมีดกับผู้หญิงคนนั้นแทน ฉันจึงรีบวิ่งไปรับน้องใบข้าวทันทีก่อนที่จะเอาผ้าเช็ดหน้าของตัวเองมาซับเลือดบริเวณคอของน้องเอาไว้ 

"ริน ตำรวจอยู่ไหน!"ฉันตะโกนถามน้ำรินที่พยายามแย่งมีดจากผู้หญิงคนนั้นอยู่ 

"กำลังมา... โถ่โว้ยยย ยัยบ้านี่แรงเยอะจังวะ"น้ำรินสบถออกมา ฉันพยายามส่งเสียงเผื่อจะมีใครได้ยินพวกเราบ้าง ฉันใช้มือกดบริเวณลำคอของน้องใบข้าวอยู่ไม่นาน ก่อนที่จะหันไปหาน้ำรินโดยที่น้ำรินหันหน้ามาที่ฉันส่วนผู้หญิงคนนั้นหันหลังให้  

 

น้ำรินเธอกำลังส่งยิ้มให้ฉัน ฉันมองเธออย่างไม่เข้าใจหรือว่า..เธอจะควบคุมสถานการณ์ได้แล้ว ฉันส่งยิ้มตอบกลับไปทันที แต่สิ่งที่ฉันคิดมันกำลังผิดเมื่อฉันเห็นว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังจ้วงแทงสิ่งที่อยู่ตรงหน้า สิ่งที่เธอกำลังแทงอยู่นั้นคือเพื่อนของฉัน...น้ำริน 

"ริน...ไม่นะ!! รินนน!!"ฉันรีบวางน้องใบข้าวก่อนที่จะวิ่งเข้าไปผลักผู้หญิงคนนั้นออก ภาพที่ฉันเห็น.. น้ำรินส่งยิ้มให้ฉันโดยที่มือของเธอกุมบริเวณหน้าท้องที่แดงฉานไปด้วยเลือด ผู้หญิงคนนั้นรีบวิ่งหนีไปทันที 

"ไม่ร้อง..."น้ำรินพูดออกมาเสียงแหบแห้ง ก่อนที่จะพยายามยกมืออีกข้างที่ไม่ได้กุมหน้าท้องของตัวเองขึ้นเพื่อสัมผัสบริเวณกรอบหน้าของฉัน แต่เรี่ยวแรงของเธอมีเพียงน้อยนิดฉันจึงรีบดึงมือของเธอเอาไว้ก่อนที่จะดึงเข้าหาใบหน้าของตัวเอง 

"ริน ไม่เอาไม่พูด ฉันจะพาแกไปโรงพยาบาล อดทนไว้นะ ฮือ...ริน อดทนนะ"ฉันพูดออกไปทั้งน้ำตา ก่อนที่ฉันจะได้ยินเสียงบุคคลที่มาใหม่พูดผ่านหูเข้ามา  

"ทางเราเรียกรถพยาบาลไว้แล้วครับ"คุณตำรวจวิ่งมาที่ที่ฉันนั่งอยู่ โดยที่น้องใบข้าวถูกอุ้มไปรอที่ทางเข้าเพื่อรอรถพยาบาลแล้ว 

"ผะ..ผู้ชาย คนนั้น"น้ำรินพูดอะไรสักอย่าง ผู้ชาย...ผู้ชายคนไหนเพราะสายตาที่เธอมองไป ไม่มีคนเลยด้วยซ้ำ เธอกำลังทำให้ฉันกลัว อย่าเป็นอะไรนะเพื่อนรักของฉัน 

"ริน...รถพยาบาลกำลังมา ฮือออ...แกจะต้องหาย อดทนนะริน ฮึก..ฮือออ" 

"มาครับเดี๋ยวผมอุ้มเธอเอง"คุณตำรวจที่เข้ามาเมื่อครู่รีบช้อนน้ำรินขึ้นในท่าเจ้าสาวก่อนที่จะรีบวิ่งไปที่รถพยาบาลกำลังวิ่งเข้ามา ฉันรีบวิ่งตามไปทันทีก่อนที่จะพยายามตั้งสติ พร้อมกับไม่ลืมโทรหาพี่ไฟและพี่น้ำเมฆเพื่อให้ทราบเรื่องที่เกิดขึ้น  

ตอนนี้ฉันอยู่ที่หน้าห้องฉุกเฉิน ด้านหน้าของฉันเหล่าแพทย์และพยาบาลกำลังวิ่งวุ่นเพราะเคสนี้ต้องรับคนไข้ถึงสองคน ซึ่งฉันก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพวกเธอทั้งสองคนจะเป็นยังไงบ้าง ฉันทำได้เพียงเดินไปที่หน้าประตูห้องพร้อมกับยกมือประสานกันภาวนาให้คนทั้งสองปลอดภัย  

ฉันนั่งรอตรงนี้นานเท่าไหร่แล้วไม่รู้เลย ฉันกำลังคิดถึงสิ่งที่น้ำรินพูด ความฝัน? ความฝันของน้ำริน ในฝันมีผู้ชายคนหนึ่งยื่นดอกไม้ให้ฉันแต่น้ำรินกลับเป็นคนยื่นไปรับมันแทน แถมน้ำรินเธอยังเพ้อถึงผู้ชายที่ฉันก็ไม่รู้ว่าคือใคร อย่าเป็นอย่างที่ฉันกำลังคิดเลยนะ ฝันนี้มันมีความหมายว่ายังไง 

"น้อง!... หนูซินครับ"ฉันสะดุ้งก่อนที่ผู้ชายตรงหน้าจะรีบสวมกอดฉันเอาไว้ในอ้อมแขนของเขาทันที เมื่อรู้ว่าคนตรงหน้าคือใคร น้ำตาที่เคยเหือดแห้งกลับพรั่งพรูออกมาอย่างไม่ขาดสาย 

"น้ำริน...เพื่อนหนู ฮึก ฮือออ "เขาเอามือลูบหลังฉันเอาไว้ ก่อนที่จะกดศีรษะเล็กให้แนบไปกับแผ่นอกของตัวเอง 

"น้ำรินจะต้องปลอดภัย คนดีของพี่ไม่ร้องนะครับ" 

ภาพชายหนุ่มหญิงสาวที่กอดกันกลมพร้อมกับร่ำไห้ปานจะขาดใจบริเวณหน้าห้องฉุกเฉิน ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาแม้แต่เหล่าพยาบาลที่มองเห็นต่างก็รู้สึกหดหู่หัวใจ เสียงคนตัวโตที่คอยปลอบประโลมดังอยู่เป็นระยะๆเสียงสะอื้นไห้ก็ดังมาเป็นระยะเช่นเดียวกัน ไม่มีใครรู้ว่าบุคคลที่ทั้งสองรอคอยจะเป็นยังไงบ้าง 

"น้องซินลูก น้องรินเป็นยังไงบ้าง"ผมมองผู้หญิงกับผู้ชายสูงวัยที่กำลังเดินเข้ามาด้วยใบหน้าเคร่งเครียด ก่อนที่จะท่านทั้งสองจะมาหยุดตรงหน้าของผมกับหนูซิน หนูซินตอนนี้แทบจะไร้สติ เพราะเธอพร่ำบอกกับผมว่าเธอทำให้เพื่อนของตัวเองต้องเป็นอย่างนี้  

"สวัสดีครับ คุณลุงคุณป้า"ผมยกมือขึ้นไหว้ท่านทั้งสองก่อนที่จะพูดรายละเอียดคร่าวๆที่ได้ยินจากปากของหนูซินและตำรวจที่เพิ่งเดินออกไปได้ไม่นานเพราะทางตำรวจต้องการทราบว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นได้ยังไง แต่พวกเขาก็คว้าน้ำเหลวเพราะตอนนี้หนูซินเธอไม่ได้อยู่ในสถานการณ์ที่พอจะให้การได้  

"คุณคะ น้องรินจะเป็นยังไงบ้าง"คุณป้าซึ่งเป็นคุณแม่ของน้ำรินเอนตัวซบกับไหล่ของคุณลุงก่อนที่ท่านทั้งสองจะปลอบใจกันเป็นระยะๆ  

"น้องซินครับ ไปล้างคราบเลือดออกก่อนดีมั้ยครับ"ผมพูดกับเธอ แต่เธอไม่มีปฏิกิริยาตอบโต้กับผมเลย คนที่อยู่ข้างในก็น่าเป็นห่วงส่วนคนที่นั่งข้างผมตอนนี้อาการก็น่าเป็นห่วงไม่แพ้กัน 

ผมตัดสินใจดึงเธอให้ลุกตามก่อนที่จะจับมือของเธอให้เดินตามผมไป เธอทำตามอย่างว่าง่ายแต่ก็แค่นั้น เธอเลื่อนลอยเกินไปจนผมเป็นกังวล ผมจัดการล้างคราบเลือดบริเวณแขนและมือให้เธอก่อนที่จะนำผ้าเช็ดหน้าของตัวเองชุบน้ำพร้อมกัยเช็ดคราบน้ำตาของเธอที่เหือดแห้งไปแล้ว สายตาของเธอเลื่อนลอยหาจุดโฟกัสไม่ได้ ทั้งๆที่ผมพยายามพูดคุยกับเธอตลอด 

ผมใช้เวลาไม่นานก็พาเธอเดินออกมานั่งบริเวณหน้าห้องฉุกเฉินเหมือนเดิม ตอนนี้มีคนมาใหม่แล้วคือพี่ชายของน้ำรินและผู้หญิงอีกคนที่ผมไม่รู้จัก 

"น้องซินเป็นยังไงบ้างครับ"พี่ชายของน้ำรินที่ชื่อว่าไฟเดินเข้ามาเธอ แต่ก็อย่างที่รู้เธอไม่มีปฏิกิริยาตอบรับอะไรเลย ผมพาเธอมานั่งตรงบริเวณหน้าห้องก่อนที่จะส่ายหัวบอกกับผู้ชายคนนั้นว่าไม่มีประโยชน์  

"หมอครับ น้องสาวผมเป็นยังไงบ้าง"ไฟรีบตรงเข้าไปหาคุณหมอทันที 

"คนไข้ที่เป็นเด็กผู้หญิงปลอดภัยแล้วครับ ส่วนคนไข้อีกคน....หมอขอความแสดงความเสียใจด้วยครับคนไข้เสียเลือดมาก และแผลที่โดนแทงโดนอวัยวะสำคัญหลายแห่ง ทางเราช่วยเหลืออย่างเต็มที่แล้ว"คุณหมอที่พอได้แจ้งข่าวให้ญาติที่รออยู่หน้าห้องคนไข้ทั้งสองทราบก็เดินเลี่ยงออกไป เหมือนฟ้าทลายลงกลางใจของทุกคน เสียงปล่อยโฮดังมาทั่วทุกแห่ง  

"มะ... ไม่จริง"ไฟยืนอึ้ง ช็อคกับคำพูดของคุณหมอ ทำไมเรื่องอย่างนี้ต้องมาเกิดกับน้องสาวคนเดียวของเขา น้องสาวที่น่ารักคุยเก่ง ไม่เคยคิดร้ายกับใครทำไมเรื่องเลวร้ายอย่างนี้ต้องเกิดขึ้นกับน้ำริน 

"กรี๊ดดดดดดดดด!!!" 

ความคิดเห็น