email-icon facebook-icon

Welcome to the dark side!!!

[ 66 ] ตัวแทนซีอีโอ

ชื่อตอน : [ 66 ] ตัวแทนซีอีโอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 42k

ความคิดเห็น : 33

ปรับปรุงล่าสุด : 09 เม.ย. 2564 21:14 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 600
× 0
× 0
แชร์ :
[ 66 ] ตัวแทนซีอีโอ
แบบอักษร

ลิฟต์ส่วนตัวจากชั้นบนสุดลงไปด้านล่างโดยไม่แวะจอดที่ชั้นไหน ก่อนมันจะหยุดนิ่งและเปิดออก แสนดีมองเห็นรถยนต์ของทินกรจอดรออยู่แถวลานจอดข้างหน้า เธอก็รีบอุ้มลูกแมวเดินตรงเข้าไปหา 

“โอ้โห วันนี้เคนจังแต่งตัวน่ารักเชียว ต้าวหลามน้อย” ทินกรทักลูกแมว เขาเอื้อมมือไปจะจับทักทาย แต่อีกฝ่ายใช้อุ้งเท้าปัดมืออย่างไม่ไยดี ก่อนจะขมวดคิ้วเข้าหากันให้กับคำบางคำ 

“ต้าวอะไรของมัน” ครรชิตในร่างแมวบ่น  

“ศัพท์ใหม่ของวัยรุ่นค่ะ มันเพี้ยนมาจากคำว่า เจ้า เพื่อต้องการสื่อคำนั้นให้ออกมาดูน่ารักยิ่งขึ้นไงคะ”  

ฉลามน้อยที่แสนดีอุ้มอยู่ได้แต่ส่ายหน้า พลางคิดในใจ แมวบ้าละครที่เป็นสัตว์เลี้ยงของคุณยายก็เคยพูดไอ้คำว่าต้าวอะไรสักอย่างกับเขา ตอนแรกเขายังคิดว่าแมวจากดินแดนอื่นอาจจะพูดไม่ชัด ที่แท้มันเป็นแบบนี้นี่เอง 

“เชิญครับ คุณแสนดี” วาจาของทินกรเปลี่ยนไปจากทุกครั้ง ซึ่งครั้งนี้รู้สึกมีความเกรงอกเกรงใจแฝงมากับน้ำเสียง จนแสนดีนึกแปลกใจ ซ้ำยังเปิดประตูรถด้านหลังให้เธอเข้าไปนั่ง 

“นั่งข้างหน้าก็ได้ค่ะ คุณกรไม่ใช่คนขับรถของแสนดีสักหน่อย”  

“โอ๊ย! นั่งเถอะครับ ผมไม่อยากถูกเจ้านายด่าจนหูชา”  

เขาพูดพลางใช้มือจับใบหูตัวเองไปพลาง ในขณะเกาะขอบประตูรถรอให้แสนดีเข้าไปด้านใน ขืนให้เธอนั่งคู่เขา เกิดเจ้านายทราบขึ้นมา เขาคงได้โดนด่านานกว่าหนึ่งชั่วโมงแน่ๆ  

“พี่เคนไปดุอะไรคุณกรคะ” แสนดีกระซิบถาม 

“มันจะจีบหนู พี่ก็ต้องป้องกันไว้ก่อนสิ”  

“ไอ้กรมันร้าย ผู้ชายอย่างมันก็เป็นเสือผู้หญิงดีๆ นี่เอง เกิดมามีหน้าตาเป็นอาวุธ คำพูดคำจาก็สุภาพ เอาใจผู้หญิงเก่งแบบนี้ หนูตามมันไม่ทันหรอกครับ” ทุกคำที่ครรชิตเอ่ยออกมาเหมือนบรรยายคุณสมบัติของตัวเองก็ไม่ปาน เจ้านายเป็นอย่างไรลูกน้องก็เป็นเหมือนกันไม่มีผิด 

“พี่พุดดิ้งอยู่ไหนครับ หรือว่าวิ่งตามรถเรามา” ชายหนุ่มในร่างแมวมองหาร่างแมวสีขาวที่ควรจะอยู่ในรถแต่ก็ไม่เห็น จึงถามกับแสนดี 

“เราก็นั่งอยู่ข้างคุณหนูอย่างไรเล่า”  

ครรชิตมองที่ว่างด้านฝั่งขวาซึ่งมันก็ว่างเปล่า 

“หายตัวได้? ”  

“แน่นอน...เราเก่ง! ”  

ทินกรมองผ่านกระจกมองหลังเมื่อได้ยินเสียงแมวที่แปลกไป แสนดีที่อยู่ทางด้านหลังจึงยิ้มให้ผ่านกระจก ก่อนจะเอ่ยบอกอีกฝ่ายให้หายข้องใจ 

“แสนดีตั้งเสียงแมวเป็นเสียงเตือนข้อความค่ะ”  

“ทาสแมวเหมือนกันเลยสิครับ คนที่ผมรู้จักก็ใช้เสียงเรียกเข้าเป็นเสียงแมวร้อง” ทินกรมองตรงไปข้างหน้าเพื่อทำหน้าที่ขับรถพร้อมกับชวนคุย 

“เมื่อไรเจ้านายจะกลับมาทำงานสักทีครับ”  

“ใกล้แล้วค่ะ ช่วงนี้หมอรุตอยากให้พี่เคนพักผ่อนมากหน่อย” แสนดีพูดตามที่ครรชิตบอก 

“คิดไม่ถึงเลยนะครับ คุณจะเป็นคนรักของเจ้านาย พอรู้อีกทีคุณสองคนก็จะแต่งงานกันแล้ว เจ้านายเล่นปิดเงียบเลย”  

ทินกรเป็นเลขาของครรชิต แต่ก็สนิทกับเขาเหมือนเพื่อนคนหนึ่ง เรื่องทุกอย่างเกี่ยวกับครรชิตจะผ่านหูผ่านตาของเขาเสมอ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง ไม่มีผู้หญิงคนไหนที่เขาจะไม่รู้จัก มิหนำซ้ำในบางครั้ง เขายังเป็นคนติดต่อให้ครรชิตเองกับมือ 

“นานพอสมควรค่ะ เพียงแค่เราสองคนไม่ค่อยได้ไปไหนมาไหนด้วยกัน เพราะคุณยายท่านหัวโบราณ แถมแสนดีก็ยังเป็นพนักงานในบริษัทอีกจึงทำให้ต้องแอบคบกันเงียบๆ”  

“อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง”  

แสนดียิ้มให้ผ่านกระจกมองหลัง ซึ่งทินกรกำลังเหลือบมองเธอ คล้ายกำลังจับสังเกตและตรวจหาสิ่งผิดปกติ ความจริงเรื่องของเจ้านาย ทินกรก็ไม่อยากยุ่งเกี่ยว หากไม่ใช่โดนพ่อบ้านดิลกออกคำสั่งให้เขาซักประวัติของแสนดีมาให้ได้มากที่สุด 

 

รถยนต์คันหรูขับไปจอดตรงหน้าทางเข้าตึก แสนดีรู้สึกไม่คุ้นกับการต้องเป็นจุดสนใจของผู้คน เธอนั่งใช้ความคิดสักพักและตัดสินใจจะบอกกับทินกรให้ไปจอดรถอีกที่จากนั้นค่อยเดินเข้ามาเหมือนพนักงานทั่วไป แต่เธอยังไม่ทันได้พูดบอก ประตูข้างที่แสนดีนั่งก็ถูกเปิดออกด้วยฝีมือของทินกร 

“เชิญครับ” แสนดีได้แต่ยิ้มเจื่อน จะไม่ลงก็ไม่ทันเสียแล้ว เพราะตอนนี้พนักงานบางคนเห็นเธอนั่งอยู่ในรถยนต์จากประตูที่เปิดอ้า เธอตั้งใจจะไม่เป็นจุดสนใจ คราวนี้เลยยิ่งเป็นหนักกว่าเดิม 

“ลงไปเถอะครับ ทำตัวให้เป็นปกติ อีกหน่อยหนูก็เป็นหนึ่งในเจ้าของบริษัทนี้เหมือนกัน” ครรชิตให้กำลังใจแสนดี เพราะฝ่ามือเล็กที่กำลังอุ้มช้อนประคองลูกแมวเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อจากความตื่นเต้น 

“คุณหนูรีบเข้าไปเถอะเจ้าค่ะ ที่นี่ยังปลอดภัย เดี๋ยวบ่าวจะคอยตรวจตราที่ด้านนอกให้เอง” พุดดิ้งกระโดดลงจากรถยนต์ จากนั้นก็วิ่งไปสำรวจและนำเครื่องรางที่นายท่านสั่งให้เอามาวางไว้ทั้งสี่ทิศของที่ตั้งบริษัท 

หญิงสาวก้าวลงจากรถด้วยท่วงท่าที่สง่างาม แผ่นหลังเหยียดตรง ใบหน้าสวยหวานหันมายิ้มเพื่อเป็นการขอบคุณให้กับทินกรที่ช่วยเปิดประตูให้กับเธอ แสนดีก้าวเดินเข้าไปด้านในอย่างมั่นใจท่ามกลางสายตาของพนักงาน 

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร” ความสวยสะกด ทำให้เรวัตมองเธออย่างไม่วางตา ในขณะก้าวลงจากรถยนต์คันที่จอดต่อท้าย 

“คุณแสนดีครับ”  

“ทำไมในรูปกับตัวจริงไม่เห็นเหมือนกันเลย” เรวัตเคยได้รับรูปถ่ายของแสนดีจากแฟ้มประวัติพนักงาน เธอดูเฉิ่มเชยจนเขาแทบไม่อยากมองซ้ำ ทว่าทำไมหญิงสาวที่เดินจากไปเมื่อครู่ ดูต่างจากในรูปลิบลับ 

“สงสัยถ่ายรูปไม่ขึ้นมั้งครับ” คำตอบที่ไม่น่าตอบออกไป ทำให้เจ้านายหันมามองผู้ช่วยอย่างไม่พอใจ 

“ครรชิตมาไหม ได้ข่าวว่าหายป่วยแล้วนี่”  

“ไม่ได้มาครับ วันนี้คงให้คุณแสนดีเข้าที่ประชุมแทน”  

“หึ! น่าสนใจดีนี่”  

เท่าที่เรวัตให้ลูกน้องไปสืบ แสนดีเป็นพนักงานตัวเล็กๆ คนหนึ่งในบริษัทสาขาย่อย ไม่ได้มีความโดดเด่นอะไรเป็นพิเศษ ทำงานกินเงินเดือนไปวันๆ จะมีข้อดีก็คือเป็นเธอเป็นคนที่ทำงานละเอียด จนคู่ขาของเขาที่ชื่อ พัชรี ไม่พอใจอยู่หลายครั้ง 

ซึ่งความน่าสนใจที่ว่า ก็ทำให้เรวัตรู้สึกทึ่งไม่น้อยในขณะนั่งฟังการประชุม แม้เธอจะดูนุ่มนิ่มพูดจาด้วยน้ำเสียงที่อ่อนหวานและมีรอยยิ้มประดับบนใบหน้าเสมอ แต่ทุกคำพูดก็เล่นเอาคนที่มีชนักติดหลังแทบนั่งกันไม่ติด 

“ฝ่ายบัญชีที่ทำงานผิดพลาด ดิฉันจะให้กลับไปแก้ตัวเลขใหม่ภายในหนึ่งสัปดาห์ ถ้าหากตัวเลขยังไม่ตรงกันอีก ทางบริษัทคงต้องหาพนักงานใหม่ที่ทำงานได้เต็มประสิทธิภาพมากกว่านี้”  

“ตัวเลขตั้งเยอะแยะ มันก็ต้องมีผิดพลาดกันบ้างสิครับ”  

หัวหน้าแผนกบัญชีของโครงการสองซึ่งมีเรวัตเป็นคนรับผิดชอบ เอ่ยออกมาอย่างไม่ค่อยพอใจ เพราะผู้หญิงที่นั่งแท่นเป็นตัวแทนของซีอีโอ เล่นไล่ย้อนหลังตรวจสอบบัญชีกลับไปถึงสามปี มันจึงเจอตัวเลขที่คาดเคลื่อนมาตลอดช่วงระยะเวลาที่โกงกินกัน 

 

เรวัตหมุนปากกาในมือเล่น มุมปากกระตุกเล็กน้อยพร้อมกับใช้ความคิด ลูกพี่ลูกน้องของเขานี่ก็ตาแหลมไม่เบา คว้าเอาผู้หญิงที่สวยและเก่งมาเป็นแฟน แต่ผู้หญิงแบบนี้เธอควรจะเป็นของเขา รวมถึงบริษัทนี้ด้วย 

[หาคนไปจัดการมันให้จบๆ ]  

เรวัตพิมพ์ข้อความลงไปในมือถือ นั่งมองมันสักพักข้อความอีกฝ่ายก็ทำให้เขาต้องหัวเสีย ที่ตนเองไม่ยอมจัดการให้เด็ดขาดตั้งแต่แรก  

[คนไข้ถูกย้ายตัวไปแล้วครับ]  

 

 

ห้องทำงาน... 

หลังจากการประชุมจบลง แสนดีกลับมาที่ห้องทำงานส่วนตัวของครรชิตอีกครั้ง ด้วยสีหน้าผ่อนคลาย ตลอดการประชุมเธอรู้สึกเกร็งไปหมด โชคดีที่คอยฟังบทที่เธอต้องพูดผ่านทางหูฟังไร้สาย  

“แสนดีของพี่เก่งที่สุด” ครรชิตถึงจะไม่ได้เข้าไปในห้องประชุมด้วยแต่ก็มองเห็นแสนดีผ่านกล้องบันทึกและฟังเสียงของทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมไปพร้อมกับเธอ 

“เก่งอะไรคะ หนูตื่นเต้นไปหมด ถ้าไม่มีพี่เคนคอยบอกมีหวังหนูคงพูดไม่ออกแน่ๆ” แสนดีลงไปนั่งบนโซฟา ลูกแมวน้อยในชุดฉลามจึงค่อยๆ ปีนขึ้นไปหอมแก้มนุ่มเพื่อเป็นรางวัล 

“พวกเรากลับบ้านกันครับ จบประชุมก็ไม่มีอะไรแล้ว งานที่เหลือเดี๋ยวให้ไอ้กรเอาไปส่งที่ห้องของไอ้รุตแทน”  

“แป๊บเดียวได้ไหมคะ ชมพู่นัดหนูเอาไว้”  

เพื่อนสนิทที่เพิ่งยื่นใบลาออกเมื่อสามวันก่อน กำลังเดินทางมาแจกการ์ดงานแต่งงานที่บริษัท พอทราบว่าแสนดีอยู่ที่นี่ด้วย เธอจึงอยากส่งให้ถึงมือด้วยตัวเอง ส่วนแสนดีก็ไม่ได้คุยเพื่อนมาหลายวันจึงอยากพบเช่นกัน 

หญิงสาวเดินมาถึงหน้าประตูห้องก็มองเห็นเงาในกระจกสะท้อนเป็นลูกแมวในชุดฉลามยืนอยู่ข้างหลังเธอ แสนดีก้มลงไปมอง 

“ตามมาทำไมคะ”  

“จำไม่ได้เหรอครับ คุณยายอยากให้พี่อยู่ใกล้กับแสนดีตลอด หนูไปไหนพี่ก็ต้องไปด้วยสิครับ”  

“หนูจะไปคุยธุระกับเพื่อน พี่เคนรออยู่ที่นี่ไม่ต้องตามไปก็ได้ค่ะ”  

“จะดีหรือครับ พี่เป็นห่วง”  

“แค่สุดทางเดินของชั้นนี้เองนะคะ ไม่ได้ไปไหนไกลเลย”  

“ให้พี่ไปด้วยไม่ได้หรือครับ เพื่อนหนูไม่รู้หรอกว่าพี่ฟังออก”  

“...” หญิงสาวส่ายหน้า ถึงเพื่อนของแสนดีจะไม่รู้แต่เธอรู้นี่น่าจะให้ผู้ชายอกสามศอกไปฟังเรื่องส่วนตัวของผู้หญิงได้อย่างไร แสนดีจึงอุ้มลูกแมวน้อยมาวางบนโต๊ะทำงานของทินกรที่ตั้งอยู่หน้าห้องทำงาน 

“คุณกร...รบกวนฝากเคนจังไว้สักครู่นะคะ”  

“ได้สิครับ ผมนี่ก็ทาสแมวเหมือนกัน”  

ลูกแมวบางตัวกระหยิ่มยิ้มย่อง ครรชิตนึกอยากเอาคืนลูกน้องสักหน่อย แสนดีปล่อยให้เขาอยู่กับทินกรแบบนี้ก็ดีเหมือนกัน อุ้งเท้าเล็กของลูกแมวน้อยเหยียบจานรองแก้วจนกระดกทำให้น้ำกาแฟสีดำหกรดงานเอกสารบนโต๊ะจนเปื้อน 

“เฮ้ย! ไอ้ตัวแสบ นี่งานที่คุณเคนสั่งให้ทำเสร็จภายในวันนี้นะ”  

สองมือของทินกรถึงกับเกาศีรษะ แต่ก็ไม่กล้าใช้ความรุนแรงกับลูกแมวน้อยที่กำลังเอียงคอมองตนด้วยดวงตาใสซื่อบริสุทธิ์ มันช่างดูน่ารักจนเขาโกรธแทบไม่ลง 

ครรชิตในร่างแมวยื่นขาหน้าไปบนรอยเปียก ทำให้บริเวณขนตรงอุ้งเท้าชุ่มน้ำ จังหวะที่ทินกรอุ้ม อีกฝ่ายก็ประทับรอยเท้าลงไปบนเสื้อเชิ้ตสีขาวจนมันเปื้อนคราบกาแฟ 

“หมดกันเสื้อกู วันนี้มีนัดกับสาวซะด้วย”  

ทินกรมองหน้าผู้กระทำผิดที่ยังคงเอียงคอส่งสายตาใสซื่อ นึกอยากตีแต่ก็ทำไม่ลง ชายหนุ่มจึงอุ้มลูกแมวเดินเข้าไปในห้องทำงานของเจ้านาย หยิบกระดาษทิชชูที่วางอยู่บนโต๊ะรับแขกขึ้นมาเช็ดให้จนสะอาด 

“นั่งเล่นอยู่ในนี้ก่อนนะ ไอ้ตัวแสบ” ลูกแมวน้อยถูกปล่อยทิ้งไว้บนโซฟา ทินกรยังไม่ทันได้เข้าห้องน้ำ เสียงของหล่นและแตกดังเพล้งก็ดังขึ้นจากทางข้างหลังเขา 

 

“เฮ้ย...ทำไมซนแบบนี้วะ! ”  

“ไม่โกรธๆ นับหนึ่งถึงสิบไว้ไอ้กร”  

ความดื้อความซนของลูกแมวที่แสนดีฝากไว้เริ่มทำทินกรป่วนหนัก ทำไมตอนอยู่กับแสนดี เขาเห็นเจ้าตัวแสบนอนนิ่งปล่อยให้เกาคางเล่นดูเรียบร้อย ทำไมตอนนี้ถึงได้ซุกซนจนน่าจับโยนออกนอกห้องจริงๆ  

“เหมียว~” ลูกแมวน้อยส่งเสียงร้องอ้อนก่อนจะกระโดดขึ้นไปบนโต๊ะทำงานของแสนดีที่อดีตเคยเป็นของเขา เท้าเล็กเขี่ยไปที่กล่องบรรจุอาหาร ส่งสายตาวาววับไปทางทินกร 

“หิวแล้วหรือไง”  

“เหมียว~”  

“ฉลาดเหมือนไอ้ไทเกอร์เลย”  

“เหมียว” แมวน้อยพยักหน้าพอใจกับคำชม 

มันแน่นอนอยู่แล้ว ให้มันรู้ซะบ้างว่านี่ใคร... นี่เคน ครรชิตเชียวนะ ความฉลาดของเขาเป็นเลิศ ไม่อย่างนั้นจะขึ้นตำแหน่งผู้บริหารไฟแรงตั้งแต่อายุยังน้อยได้อย่างไร  

“แต่เฮ้ย! ไอ้ไทเกอร์มันเป็นหมาของไอ้กรไม่ใช่เหรอวะ”  

 

ยังไม่ทันได้หันไปฝากยันต์ห้าแถวบนแขนของลูกน้อง ทินกรก็เดินหายเข้าห้องน้ำไปเรียบร้อย ครรชิตกระโดดลงจากโต๊ะ เดินตรงไปหน้าประตูที่ยังเปิดค้างเอาไว้ เขามองไปตรงสุดทางเดินของชั้นผู้บริหาร เห็นหญิงสาวสองคนกำลังยืนพิงกรอบหน้าต่างที่เปิดช่องเอาไว้ให้ลมพัด  

ชายหนุ่มในร่างแมวนึกอยากเดินเข้าไปใกล้ เพื่อฟังว่าพวกเธอคุยอะไรกันนะ ถึงได้หัวเราะกันอย่างสนุก แต่ก็ไม่อยากรบกวนความเป็นส่วนตัว เขาจึงนั่งลงมองแสนดีจากที่ไกลๆ มองเธอใช้มือจับเส้นผมที่กำลังปลิวพัด เป็นภาพที่งดงามจับจิต จนชายหนุ่มนึกภูมิใจในตัวเองที่มีภรรยาสวยขนาดนี้ 

สายตาที่ยังมองไปทางแสนดี พลันเห็นเงาสีดำทะมึนลอยอยู่นอกหน้าต่าง มันมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ที่ตัวสูงใหญ่มหึมาและกำลังเอื้อมมือมาทางผู้หญิงของเขา ลูกแมวน้อยรีบวิ่งตรงไปหาแสนดีพร้อมกับร้องตะโกน 

“แสนดีระวัง! ” 

ความคิดเห็น