facebook-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

คำว่าพี่น้อง

ชื่อตอน : คำว่าพี่น้อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 206

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2564 14:08 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
คำว่าพี่น้อง
แบบอักษร

"ไหนนายบอกว่าจะกลับอังกฤษไง..?" 

อัยรินทร์เดินเข้ามาในห้องทำงานของอัชวินทร์โดยที่ไม่ได้เคาะประตูจนเขาตกใจ เพราะกำลังเดินสำรวจไปทั่วห้องด้วยความตะลึงในความใหญ่โตของห้องทำงานตัวเอง  

"ทำไมนายถึงไม่กลับอังกฤษไป..?" 

"เพราะผมลองมาคิดดูแล้ว..ถ้าผมจะต้องทิ้งสมบัติหลายหมื่นล้านของคุณพ่อไปง่ายๆก็คงโง่ตายเลย..พี่ว่าจริงไหม..?" 

"..." 

เธอมองหน้าเขาอย่างไม่พอใจนัก แต่เขาก็ยิ้มออกมาอย่างดูเจ้าเล่ห์  

"ผมตัดสินใจแล้วว่าผมจะอยู่ที่นี่และทำงานที่บริษัทคู่กับพี่ เราจะช่วยกันบริหารงานให้กับบริษัทของคุณพ่อด้วยกัน..แต่ผมเพิ่งเข้ามาทำงานผมคงต้องรบกวนให้พี่ช่วยสอนงานผมหน่อยนะครับ.." 

"..." 

"มีอะไรหรือเปล่าครับ..ทำไมพี่ดูนิ่งไป..?" 

เธอมองหน้าเขาอย่างรู้สึกแปลกๆทั้งที่เมื่อไม่กี่วันก่อนเขายังพูดอยู่เลยว่าทำใจไม่ได้หากต้องอยู่ใกล้เธอ 

"ถ้านายยังมองฉันเป็นแค่พี่สาวไม่ได้..ฉันว่าเราควรอยู่ให้ห่างกันจะดีกว่านะ.." 

"...." 

เขามองหน้าเธอนิ่งๆไม่ได้พูดอะไร  

"แต่ถ้านายยังยืนยันว่าจะทำงานที่นี่ต่อก็ตามใจ ส่วนเรื่องงานในบริษัทฉันจะให้คุณกิตติช่วยมาอธิบายงานทั้งหมดให้นายฟังเองก็แล้วกัน.." 

เธอพูดจบแล้วก็กำลังจะเดินออกไป  

"ผมตัดสินใจแล่วว่าผมจะลืมเรื่องที่ผ่านมาให้หมด แล้วมองพี่เป็นแค่พี่สาวคนหนึ่งเท่านั้น หลังจากวันนี้เราจะเป็นแค่พี่น้องกันเท่านั้นไม่มีความรู้สึกอย่างอื่นเข้ามาเกี่ยวข้องเด็ดขาด.." 

"..." 

เธอหันมามองหน้าเขาอย่างไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะไม่คิดว่าเขาจะตัดใจจากเธอได้ง่ายดายขนาดนี้  

"พี่จะยอมเป็นคนสอนงานให้ผมเองได้แล้วใช่ไหม..?" 

"อืม..งั้นฉันจะเป็นคนสอนงานให้นายเอง.." 

เขายิ้มออกมาด้วยความชอบใจที่ได้ยินคำตอบเธอแบบนี้ และวันนี้ทั้งวันเธอก็เป็นคนสอนงานให้กับเขาด้วยตัวเอง จนเขารู้สึกทึ้งในความเก่งและความใจเด็ดของเธอ มันต่างจากผู้หญิงขี้เมาที่นั่งร้องไห้ระบายเรื่องอกหักที่ถูกแฟนหักหลังในวันนั้นให้เขาฟังอย่างสิ้นเชิง  

"วันนี้พอแค่นี้แล้วกัน พรุ่งนี้ค่อยมาต่อเรื่องเซ็นเบิกงบประมาณ.." 

"ครับ..ขอบคุณพี่มากนะครับ.." 

"อืม.." 

เธอลุกขึ้นกำลังจะเดินออกจากห้องก็เห็นทนายเจมส์เดินเข้ามาพอดี  

"สวัดีครับคุณอัย.." 

"สวัสดีค่ะทนายเจมส์...ทำไมถึงมาที่นี่อีกละคะ..?' 

"ผมจะพาคุณโอมไปส่งที่คอนโดของคุณท่าน เพื่อส่งมอบห้องให้ตามพินัยกรรมนะครับ.." 

"หรอคะ..งั้นอัยขอตัวกลับก่อนนะคะ.." 

"ครับ.." 

ทนายเจมส์มองตามอัยรินทร์ออกไปด้วยสายตาหวานเยิ้ม จนอัชวินทร์รู้สึกได้ว่าทนายเจมส์คงจะชอบพี่สาวของเขาอยู่แน่ๆ  

"ทนายเจมส์.." 

"ครับ..?" 

"มองพี่สาวผมตาหวานเยิ้มขนาดนี้ ไม่ต้องเดาเลยนะครับว่าคุณคิดยังไงกับพี่สาวผม.." 

"เอ่อ.." 

"คุณชอบพี่สาวผมใช่ไหม..?" 

"เอ่อ...ชอบครับ...ผมชอบคุณอัยมาตั้งนานแล้วครับ" 

"แล้วคุณเคยบอกพี่สาวผมหรือยังครับ..?' 

"ยังเลยครับ..ผมไม่กล้าหรอกครับ" 

"ทำไมละครับ..?" 

"คุณอัยเป็นลูกสาวของคุณท่านผมไม่กล้าอาจเอื้อมหรอกครับ.." 

"แต่ถ้าผมเป็นคุณผมจะบอกความรู้สึกของผมให้เธอได้รับรู้..เพราะผมไม่สนว่าใครจะคิดยังไงผมสนแค่ว่าผมรู้สึกยังไงกับเธอมากกว่า.." 

"ขอบคุณมากนะครับที่ให้กำลังใจผม ผมจะลองใช้ความกล้าสารภาพความในใจให้พี่สาวคุณได้รู้แน่นนอนครับ..แต่ถ้าผมอกหักกลับมาวานคุณโอมช่วยปลอบใจผมอีกรอบนะครับ..” 

อัชวินทร์ยิ้มในคำพูดของเขา แต่ภายในใจกลับรู้สึกกังวลมากที่ได้รู้ว่าทนายเจมส์ชอบอัยรินทร์อยู่จริงๆ  

 

... 

คอนโดหรูใจกลางเมือง 

 

“นี่ห้องของคุณครับ..ผมให้คนเข้ามาทำความสะอาดแล้วก็จัดการเก็บข้าวของเครื่องใช้ของคุณไว้ให้เรียบร้อยหมดทุกอย่างแล้วนะครับ..” 

เขาอึ้งกับสภาพภายในห้องมากๆ เพราะมันใหญ่กว่าห้องในอพาทเมนต์ที่เขาอาศัยอยู่กับแม่ที่อังกฤษเป็น 100 เท่า  

“นี่มันใหญ่เท่ากับบ้าน 1 หลังได้เลยนะครับเนี้ย ผมไม่เคยเห็นห้องที่กว้างใหญ่ขนาดนี้มาก่อนเลย..” 

“คุณท่านตั้งใจซื้อที่นี่เอาไว้เพื่อรอคุณครับ..” 

“พ่อตั้งใจซื้อที่นี่ไว้ให้ผมหรอครับ..?” 

“ครับ..คุณท่านพอรู้ว่าตัวเองล้มป่วยลงก็เริ่มให้คนออกตามหาตัวคุณกับแม่ของคุณ แล้วก็ซื้อที่นี่เอาไว้เพื่อรอคุณกับแม่ของคุณกลับมา คุณท่านยังคงคิดถึงพวกคุณเสมอนะครับ..” 

“...” 

“ผมไม่ทราบเรื่องระหว่างคุณท่านกับคุณแม่ของคุณมากนัก เพระมันเป็นเรื่องตั้งแต่สมัยผมยังเด็กๆ แต่พ่อเล่าให้ผมฟังว่าคุณท่านรักคุณแม่ของคุณมาก คุณท่านเสียใจมากที่คุณแม่พาคุณหนีออกจากบ้านไป..ตลอด 25 ปีที่ผ่านมาคุณท่านจึงต้องทำงานอย่างหนักเพื่อที่จะได้ไม่เครียดและก็ไม่อยากคิดมากเรื่องของพวกคุณอีก..” 

อัชวินทร์ได้ฟังเรื่องของพ่อแล้วก็รู้สึกดีใจที่พ่อของเขายังรักแม่แล้วก็ตัวเขามากขนาดนี้  

“ผมดีใจนะครับที่คุณมาช่วยคุณอัยบริหารงานในบริษัทวัฒนะกรุ๊ป เพราะถ้าปล่อยให้คุณอัยบริหารคนเดียวเธอคงแย่แน่ๆ..” 

“ทำไมละครับ..ที่จริงพี่อัยก็น่าจะบริหารงานเองคนเดียวได้ ดูเธอออกจะคล่องแล้วก็เก่งมาก..” 

“คุณอัยเก่งครับผมยอมรับ แต่ถ้าเก่งอยู่คนเดียวแล้วไม่มีพวกเลยผมว่าไม่น่ารอด..” 

“ทนายเจมส์พูดแบบนี้หมายความว่ายังไงครับ..?” 

อัชวินทร์ถามทนายเจมส์ขึ้นมาด้วยความในความสงสัยในสิ่งที่เขาพูด เพราะไม่เข้าใจที่เขาต้องการจะสื่อ  

 

... 

คฤหาสน์ตระกูล วัฒนะเลิศ  

“วันนี้อารู้มาว่าน้องชายของอัยเข้าไปที่บริษัทวันแรกหรอ..?” 

อานงค์น้องสาวแท้ๆของอัชชาพ่อของอัยรินทร์เดินเข้ามาถามเธอในขณะที่เธอกำลังเดินเข้าบ้าน 

“ค่ะ..” 

“แล้วทำงานเป็นหรอ..ได้ข่าวว่าตอนอยู่เมืองนอกเป็นแค่บาร์เทนเดอร์ธรรมดานี่..แล้วขึ้นมานั่งบริหารงานแบบนี้บริษัทเราจะไม่แย่เอาหรอ..” 

“อัยกำลังสอนงานน้องอยู่นะคะ..” 

“ของแบบนี้มันต้องใช้ประสบการณ์แล้วก็ความสามารถที่สะสมมานะ ไม่ใช่อยู่ๆนึกอยากจะขึ้นไปเป็นได้ง่ายๆแบบนั้น อาก็รู้นะว่าทำตามพินัยกรรมของพี่อัชแต่นั่นตำแหน่งผู้บริหารนะไม่ใช่ตำแหน่งชงเหล้างานง่ายๆกระจอกๆที่เคยทำ..” 

“อัยจะคอยดูน้องตลอดเวลา ไม่ให้งานออกมาเสียหายแน่นอนค่ะ อานงค์ไม่ต้องห่วงนะคะ..” 

อัยรินทร์เริ่มทำสีหน้าไม่พอใจที่อาของเธอพูดถึงน้องชายของเธอแบบนี้  

“ถ้าไม่ไหวก็โยนมาให้อาบริหารแทนก่อนก็ได้นะ...แล้วเรียนรู้งานเสร็จเริ่มเข้าที่ค่อยมานั่งบริหารต่อ..” 

“...” 

อัยรินทร์มองหน้าอานงค์นิ่งๆ แล้วก็ตัดสินใจพูดออกไป  

“ไม่เป็นไรค่ะอานงค์ อัยจัดการทุกอย่างได้ค่ะ..ตำแหน่งบริหารงานคุณพ่อยกให้อัยกับโอมแล้ว พวกเรา 2 คนจะตั้งใจทำมันให้เต็มที่ค่ะ..อัยขอตัวนะคะ..” 

เธอพูดจบก็เดินออกไปทันทีปล่อยให้อานงค์ยืนกำมือแน่นด้วยสีหน้าโกรธจัด  

“เด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่ามาขอร้องให้ฉันช่วยก็แล้วกัน..” 

 

 

... 

ความคิดเห็น