ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

พูดคุยเรื่องแต่งงาน

ชื่อตอน : พูดคุยเรื่องแต่งงาน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 33.7k

ความคิดเห็น : 8

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 22:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 300
× 0
× 0
แชร์ :
พูดคุยเรื่องแต่งงาน
แบบอักษร

ตอนที่29 

 

 

หลายวันต่อมา 

 

 

19:30 น. 

 

 

ณ ร้านอาหาร 

 

 

“วันนี้มีอะไรพิเศษเหรอคะทำไมดินเนอร์ดูดีจัง” น้ำใสเอ่ยถามคนข้างๆ หลังจากที่ขึ้นมาชั้นบนสุดของโรงแรม บนโต๊ะอาหารถูกจัดแต่งอย่างสวยงามบวกกับวิวทิวทัศน์ยามค่ำคืนบรรยากาศที่โรแมนติก 

 

 

“ชอบไหม?” คนตัวสูงไม่ตอบคำถามแต่กลับถามกลับคนตัวเล็กไปเป็นจังหวะที่เลื่อนเก้าอี้ให้คนตัวเล็กนั่งพอดี 

 

 

“ชอบสิคะ โรแมนติกมากๆ เพิ่งรู้นะคะเนี่ยว่าพี่ก็มีมุมแบบนี้” น้ำใสเงยหน้าพร้อมรอยยิ้มให้กับมาเฟียหนุ่มในขณะที่คนตัวสูงเดินอ้อมไปนั่งเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม 

 

 

“มีเรื่องเกี่ยวกับพี่อีกเยอะที่น้ำไม่รู้” ทีโอบอกสายตาของเขาจ้องมองใบหน้าสวยด้วยความรักอย่างเปิดเผยใบหน้าหวานที่ถูกเติมแต่งด้วยเครื่องสำอางอย่างพอดีแสงไฟที่สาดส่องกระทบใบหน้ามันยิ่งเพิ่มความสวย 

 

 

“เช่นอะไรคะ?” น้ำใสเท้าแขนลงที่โต๊ะพร้อมกับทำสีหน้าอยากรู้อยากเห็น 

 

 

“อื้มมมม...เช่น พี่ไม่เคยทำแบบนี้ให้ใครน้ำเป็นคนแรก” 

 

 

“บ้า...” น้ำใสหน้าแดงก่ำเพราะความเขินอายก่อนจะใช้มือทัดผมที่หูพร้อมมองไปทางอื่น “ผู้ชายเพียบพร้อมแบบพี่คนที่ผู้หญิงวิ่งเข้าหาตลอด จะให้น้ำเชื่อเหรอคะว่านี่ครั้งแรก” 

 

 

“หึ ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมาพี่เคยมีเรื่องผู้หญิงเหรอ น้ำน่าจะรู้ดีที่สุด” ทีโอหยิบแก้วไวน์ขึ้นมาจิบเล็กน้อย “แต่เมียพี่เด็ดขนาดนี้ใครจะกล้าไปมีคนอื่นจริงไหม?” 

 

 

“สั่งอาหารด้วยค่ะ” น้ำใสไม่ตอบแต่กลับหันหน้าไปเรียกพนักงานให้มารับออเดอร์แก้เขิน ซึ่งเรียกรอยยิ้มมาเฟียหนุ่มได้เป็นอย่างดี 

 

 

“เอาตัวรอดเก่งนะ” ทีโอเอ่ยแซวคนตัวเล็กที่กำลังก้มหน้าก้มตาอ่านเมนูอาหารอยู่ 

 

 

“หยุดแกล้งน้ำนะคะ น้ำหิวแล้ว” น้ำใสที่ตอนนี้หยุดยิ้มไม่ได้ได้แต่ก้มน่าอายเขินต่อไป ทีโอที่เห็นอย่างนั้นก็ยิ่งได้ใจ 

 

 

“หิวข้าวหรือหิวพี่?” 

 

 

“พี่ทีโอ! พูดอะไรคนอื่นได้ยินจะดูไม่ดีนะคะ เงียบไปเลย” น้ำใสเงยหน้าขึ้นมาดุเขาอย่างไม่จริงจังนักแต่ทีโอกลับยิ้มไม่หุบ น้ำใสได้แต่ส่ายหน้าให้กับความขี้แกล้งของเขา 

 

 

“อาทิตย์หน้าแม่พี่จะมาเยี่ยม” ทีโอพูดขึ้นหลังจากที่อาหารมาเสิร์ฟและทั้งคู่กำลังลงมือทานอาหาร 

 

 

“ค่ะ อยากให้น้ำเตรียมอะไรให้เป็นพิเศษไหม?” 

 

 

“ไม่ต้องหรอก พี่เรียกให้ท่านมาเองพี่มีธุระอยากจะให้ท่านจัดการให้” 

 

 

“หื้อ?” น้ำใสเลิกคิ้วสงสัยแต่เธอเลือกที่จะไม่ถามอะไรต่อเพราะเขาบอกว่าเป็นธุระเธอก็ไม่อยากไปวุ่นวายกับงานของเขา “โอเคค่ะ” น้ำใสตอบกลับสั้นๆ 

 

 

หนึ่งอาทิตย์ต่อมา 

 

 

“ไงพ่อตัวดี” แอนเอ่ยทักลูกชายหลังจากที่บินตรงมาหาและนั่งรถมายังบ้านของทีโอ 

 

 

“คิดถึงสิครับ” ทีโอเดินเข้าไปสวมกอดผู้เป็นแม่ด้วยความคิดถึง จนถึงวันนี้น้ำใสเองก็ยังไม่รู้ว่าธุระที่ทีโอจะให้แม่จัดการคืออะไรกันแน่ 

 

 

“สวัสดีค่ะ” น้ำใสยกมือไหว้ด้วยความนอบน้อมหลังจากที่แอนและทีโอผละออกจากกันเรียบร้อย 

 

 

“สวัสดี เฮ้อ...สุดท้ายคงเป็นเธอสินะ มาสิ” ประโยคสุดท้ายแอนพูดพร้อมกับอ้าแขนออกทั้งสองข้างเพื่อเป็นการบ่งบอกว่าเธอต้อนรับน้ำใสเข้ามาเป็นคนในครอบครัว น้ำใสที่ตกใจกับสิ่งที่เกิดขึ้นเธอเดินเข้าไปสวมกอดแอนด้วยความดีใจที่แอนไม่ได้มีอคติกับเธอเหมือนตอนแรกที่พบกัน 

 

 

“เข้าบ้านกันเถอะครับแม่” หลังจากที่ทีโอเชิญชวนทั้งสามคนก็เดินตรงเข้าไปยังในตัวบ้านและตรงไปที่ห้องนั่งเล่นทันที 

 

 

“แล้วธุระที่จะให้แม่จัดการให้แกนัดพ่อแม่หนูน้ำใสให้แม่หรือยัง?” แอนถามขึ้นหลังจากที่ยกถ้วยชาที่เด็กในบ้านเพิ่งมาเสิร์ฟขึ้นดื่มอย่างใจเย็น 

 

 

“คะ? พ่อแม่ของน้ำ ทะ ทำไมเหรอคะ?” น้ำใสถามขึ้นด้วยความสงสัยที่จู่ๆ ทีโอต้องการจะคุยกับพ่อแม่ของเธอ 

 

 

“หึ แกจะให้ฉันมาขอลูกสาวเขาแต่ยังไม่บอกลูกสาวเขาด้วยซ้ำพ่อตัวดี” แอนเอ่ยตำหนิลูกชายก่อนจะมองด้วยสายตาที่ไม่พอใจ 

 

 

“ใช่ พี่ให้แม่มาเพื่อสู่ขอน้ำ พี่ตั้งใจจะเซอร์ไพรส์” 

 

 

“ตะ แต่ว่า...” น้ำใสเบิกตาโตด้วยความตกใจที่ตอนนี้แม่ของทีโอดูโอเคกับเธอ แถมยังจะมาสู่ขอเธออีกในหัวเธอมีคำถามมากมายผุดขึ้นมา 

 

 

“เธอคงมีคำถามเรื่องฉันใช่ไหม ถ้าลูกชายฉันเลือกแล้วฉันก็เคารพการตัดสินใจของเขา ไม่ต้องห่วงฉันอาจจะเป็นคนตรงไปตรงมาก็จริงแต่ฉันไม่ได้ใจร้ายขนาดนั้น” 

 

 

“คะ ค่ะ” น้ำใสพยักหน้ารับเชิงเข้าใจก่อนจะหันไปมองทีโอด้วยสายตาที่ตำหนิที่เขาไม่บอกเธอเรื่องนี้ก่อน 

 

 

หลังจากที่พูดคุยกันเสร็จทีโอก็ได้ให้ผู้เป็นแม่ขึ้นไปพักผ่อนเพราะกลัวผู้เป็นแม่จะเหนื่อยจากการเดินทาง ทีโอเดินตามน้ำใสเข้ามาในห้องนอนเพราะดูจากสีหน้าน้ำใสตอนนี้บ่งบอกว่าเธอไม่พอใจเป็นอย่างมาก 

 

 

“พี่ทำอะไรทำไมไม่บอกน้ำก่อนค่ะ” น้ำใสเอ่ยถามแฟนหนุ่มทันทีที่ปิดประตูลง 

 

 

“ก็พี่อยากเซอร์ไพรส์” ทีโอเดินเข้าไปโอบเอวน้ำใสมาไว้ในอ้อมแขนแกร่ง 

 

 

“แต่พี่มาบอกตอนนี้น้ำไม่ได้ตั้งตัวนะคะ ไหนจะพ่อแม่อีกอะ แล้วน้ำบอกตอนไหนว่าจะแต่งงานกับพี่?” น้ำใสทำเสียงไม่พอใจจนทำให้ใบหน้าหล่อถึงกับถอดสี 

 

 

“ไม่แต่งกับพี่แล้วจะแต่งกับใคร?” ทีโอถามกลับพร้อมกับโน้มใบหน้าลงไปคลอเคลียที่ซอกคอขาว 

 

 

“ก็...มันต้องไม่ใช่แบบนี้อะ! มันไม่ถูก” น้ำใสบอกออกไปด้วยความหงุดหงิดเขาจะขอเธอแต่งงานทั้งทีเขาก็เดินมาบอกแบบนี้ดื้อๆ โดยไม่มีแหวนไม่มีการคุกเข่าใดๆ 

 

 

“แล้วมันต้องแบบไหน?” ทีโอถามกลับด้วยสีหน้าที่ไม่เข้าใจว่าเธอต้องการอะไร เขายืนครุ่นคิดอยู่สักพักจนน้ำใสต้องส่ายหน้าให้กับความบื้อของเขา 

 

 

“ทำไมพอเรื่องนี้พี่ถึงบื้อแบบนี้ห๊ะ!? พี่ทีโอ!” 

 

 

“เอ้า! ก็พี่ไม่รู้นี่น่า” 

 

 

“พี่จะแต่งงานกับน้ำ แล้วพี่ขอน้ำหรือยัง?” 

 

 

“อ๋อ~ ขอแต่งงานใช่ไหม?” 

 

 

“...” น้ำใสส่ายหน้าก่อนจะถอนหายใจและมองไปทางอื่นอย่างหงุดหงิด 

 

 

“แต่งงานกันนะ” จู่ๆ ทีโอพูดออกมาดื้อๆ ยิ่งทำให้น้ำใสไม่พอใจเข้าไปใหญ่ 

 

 

“นี่คือการขอเหรอคะ? ไหนคะแหวนมีไหม?” 

 

 

“ไม่ใช่อันนี้พี่บอกไว้ไง แต่เดี๋ยวพี่จะคุกเข่าขออีกทีตอนนี้ยังไม่ได้ซื้อแหวน” 

 

 

“ทีเรื่องแบบนี้ละไม่เคยได้เรื่องเลยนะ หลีกไปเลยน้ำหงุดหงิด” น้ำใสดันคนตัวสูงออกจากตัวก่อนจะเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทิ้งทีโอยืนอยู่อย่างนั้น 

 

 

“เด็กน้อย” ทีโอยิ้มมุมปากให้กับความเด็กของเธอก่อนจะล้วงกระเป๋ากางเกงและหยิบแหวนวงหนึ่งออกมา แหวนที่เขาเตรียมไว้สำหรับขอเธอแต่งงาน 

 

 

************* 

พี่ก็แกล้งน้องเก๊งเก่ง อดใจรอก่อนนะน้อยเดี๋ยวอิพี่ก็ขอแล้วววววว🥰 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว