ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สะดุดรักเพื่อนพี่ชาย ตอนที่ 4 หึงจนเป็นเรื่อง

ชื่อตอน : สะดุดรักเพื่อนพี่ชาย ตอนที่ 4 หึงจนเป็นเรื่อง

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ค. 2564 18:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สะดุดรักเพื่อนพี่ชาย ตอนที่ 4 หึงจนเป็นเรื่อง
แบบอักษร

"ทำไมชอบไล่พี่ตลอดเลย อยู่กับพี่มันน่าอึดอัดมากเลยใช่ไหม"  

"ปะ เปล่า แค่กลัวพี่จะเบื่อ" 

"เบื่อหรือไม่เบื่อ พี่ตัดสินเอง เราไม่ต้องมาคิดแทนแบบนี้"  

"แล้วจะโมโหทำไมเนี่ย" 

"ไม่ได้โมโห แค่หงุดหงิด"  

"เออ นั่นแหละ คุยกันไม่รู้เรื่องแล้ว พี่จะไปไหนก็ไปเหอะ"  

"เออ ไปก็ได้วะ ไล่อยู่นั่นแหละ" หนุ่มสาวเดินแยกย้าย ไปคนละทิศคนละทาง  

เดินไปได้สักพัก บุรินทร์ก็ชักเริ่มเป็นห่วงลิปดาขึ้นมา  

'ปล่อยให้เดินคนเดียว จะเป็นอะไรรึเปล่านะ' สุดท้ายความเป็นห่วงก็ชนะนิสัยไม่ชอบง้อใครของเขา  

ชายหนุ่มเดินตามหาหญิงสาวทั่วหาด ระหว่างทางก็มีสาวๆ เข้ามาทักทายเขาบ้าง ตามประสาคนหล่อที่เดินเล่นคนเดียว 

"พี่คะ มาคนเดียวเหรอคะ ถ้าเหงาหนูเดินเป็นเพื่อนได้นะ" คนถามหน้าตาดี หุ่นดีใช่ย่อย แต่บุรินทร์ไม่มีอารมณ์หลีหญิงสักนิด 

"มากับแฟนครับ กำลังเดินไปหาเขา"  

"อ๋อ ค่ะ งั้นไม่รบกวนนะคะ" อีกฝ่ายถอยไปแต่โดยดี  

คนตัวโตไม่รู้เลยว่าคนตัวเล็กที่ตนตามหา นั่งดื่มน้ำมะพร้าวอยู่แถวนั้นนั่นแหละ และเธอก็เห็นเขาคุยกับสาวๆ 

'เสือก็คือเสือ จะไปหวังอะไรมาก' หล่อนละสายตาจากเขา มองไปยังท้องทะเลกว้างใหญ่ 

"มาคนเดียวเหรอครับ" 

"คะ อะไรนะคะ" หล่อนออกจะงงๆ ที่มีคนเดินมาทัก 

"ผมขอนั่งด้วยคนนะ ตรงนี้วิวสวยดี"  

"ค่ะ ตามสบาย" ไล่เขาคงไม่ได้ เพราะนี่เป็นเก้าอี้ของร้าน และมันยังว่างอยู่ แค่จ่ายเงินรายชั่วโมงก็นั่งได้แล้ว  

บุรินทร์เหลือบหันไปเห็นลิปดานั่งอยู่กับชายแปลกหน้าคนหนึ่ง ไอ้หมอนั่นดูไกลๆ ก็รูปร่างสูงใหญ่ไม่แพ้เขา  

"ลิปดา ไอ้องศากับนิรออยู่ กลับที่พักได้แล้ว"  

"อ้าว... กลับมากันแล้วเหรอ นึกว่าจะไปนาน"  

"อืม เร็วเหอะ"  

"งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ" หล่อนหันไปพูดกับเพื่อนร่วมโต๊ะพอเป็นพิธี  

ครั้นเดินเข้าไปใกล้บุรินทร์ ก็ถูกดึงตัวมาโอบ และบังคับให้เดินไปด้วยกัน  

"ทำอะไรของพี่เนี่ย"  

"ทำไมไอ้นั่นถึงมานั่งคุยกับเราได้ รู้จักกันรึไง"  

"เปล่า เขามานั่งเอง บอกว่าวิวตรงนั้นสวยดี"  

"จะหลีหญิงอะดิ พี่มองก็รู้แล้ว"  

"เหมือนที่พี่ชอบทำอะนะ" หล่อนย้อน 

"ประชดแบบนี้ หึงรึไง"  

"ใครจะไปหึงคนแบบพี่กัน"  

"ทำไม คนแบบพี่มันทำไม"  

"ก็พวกที่ชอบจีบสาวไปเรื่อย คนโน้นที คนนี้ที ไม่คบใครจริงจังไง" 

"เลิกจีบแล้ว"  

"เชื่อตายล่ะ"  

"มาลองดูสักตั้งไหมล่ะ"  

"ลองอะไร ลองทำไม"  

"ลองคบกันไง ไหนๆ เราก็เคยได้กันแล้ว"  

"อะไรนะ นี่มึงกล้าทำน้องกูเหรอ ไอ้เพื่อนเวร" ไม่รู้องศากับนิชาโผล่มาได้ยังไง แต่ที่แน่ๆ หมัดมันโครตหนัก 

"อ๊าย! ใจเย็นๆ พี่องศา อย่าทะเลาะกัน" นิชาร้องห้าม พลางดึงแขนคนรัก 

"พอแล้วพี่ อย่าต่อยพี่บาส พอแล้ว" ลิปดาเองก็ตกใจไม่แพ้กัน  

"กูขอโทษ คืนนั้นกูเมา ลิปดาก็เมา แต่กูไม่ได้คิดจะฟันแล้วทิ้งจริงๆ นะมึง" เป็นครั้งแรกที่บุรินทร์คุกเข่ายกมือยอมแพ้องศาอย่างหมดสภาพ  

"ลิปดา มันไม่ได้ขืนใจน้องใช่ไหม ตอบพี่มา"  

"ไม่ พี่บาสไม่ได้ขืนใจน้อง น้องเมา พี่บาสก็เมา" 

"ปัดโธ่เว้ย!" คนหวงน้องเตะทรายระบายอารมณ์ 

"ไปคุยที่บ้านพักเถอะพี่ คนมองกันใหญ่แล้ว" นิชาเตือน 

"ก็ได้" องศาไม่อยากเป็นเป้าสายตามากไปกว่านี้ และไม่อยากให้ลิปดาขายหน้าด้วย  

 

ที่บ้านพักริมทะเล องศานั่งทำหน้ายักษ์มองบุรินทร์ไม่วางตา  

"มันเกิดขึ้นคืนนั้นใช่ไหม ที่บาร์นั่น"  

"เออ กูผิดเอง กูไม่ได้พาลิปดาไปส่งบ้านทันที"  

"น้องอยากลองดื่มเอง น้องผิดเอง"  

"ไม่ ลิปดาไม่ผิด กูผิดเองมึง" 

"ไม่ น้องผิดเอง น้องงอแง รบเร้าพี่บาสให้นั่งดื่มก่อนกลับ"  

"พี่บาสจะรับผิดชอบลิปดาใช่ไหม" เป็นนิชาที่ถามขึ้นมา  

"ใช่ พี่เพิ่งขอลิปดาคบเมื่อกี้"  

"นี่มึงกล้าขอน้องกูเป็นแฟนอีกเหรอไอ้บาส"  

"ใจเย็นๆ สิพี่องศา ยังไงพี่บาสกับลิปดาก็มาถึงขั้นนี้แล้ว ให้คบกันไม่เห็นจะเสียหายเลย หรืออยากให้พี่บาสชิ่งหนีกันคะ" พอได้ยินคนรักพูดแบบนี้ องศาก็ชะงัก  

"เออ สรุปจะคบกันใช่ไหม"  

"ใช่" บุรินทร์ยืนยันความตั้งใจ 

"ลิปดา เอายังไง จะคบกับไอ้บาสไหม"  

"เอ่อ... คบก็ได้ แต่พี่บาสห้ามเจ้าชู้ ห้ามหลีหญิงอีกนะ ไม่งั้นน้องจะตัดให้ขาดเลย"  

"พี่จริงจัง ไม่ต้องมาขู่เลยเราน่ะ" บุรินทร์ส่งสายตาดุๆ มาทางลิปดา 

"เออ จริงจังก็ดี อย่าให้กูเห็นน้องกูร้องไห้เพราะมึงนะไอ้บาส"  

"เออ ไม่ร้องแน่นอน กูสัญญาเลย"  

 

มื้อค่ำที่แสนเคอะเขินของลิปดาเริ่มต้นขึ้น เมื่อบุรินทร์แกะกุ้ง หอย ปู ปลาใส่จานให้  

"พี่บาสเอาใจสาวเก่งจริงๆ" นิชาชม  

"เอาใจน้องกูให้ได้ตลอดนะมึง อย่าให้กูเห็นมึงไปเอาใจหญิงอื่นเด็ดขาด" คนเป็นพี่มิวายพูดดัก  

"เออ มึงนี่ กัดกูไม่ปล่อยเลย... เราก็กินเข้าไปสิ พี่แกะให้เนี่ย" 

"ดุยิ่งกว่าพ่ออีกนะพี่อะ" ลิปดาส่ายหัว หวังว่าอีกสักพักเธอจะชินกับพฤติกรรมของเขา 

"ก็พ่อทูลหัวไง" ชายหนุ่มหัวเราะ บรรยากาศจึงเริ่มผ่อนคลายมากขึ้น 

.......... 

ประกาศสำคัญมาก ทุกคนโปรดอ่านให้ดี 

💁‍♀️ เนื่องจาก เรื่องสั้น 5 ตอนจบ 🔞 ตามใจผู้อ่าน มีนักอ่าน Request ครบ 40 เรื่องแล้ว จึงปิดรับเรื่อง 

แต่❗นักอ่านสามารถเข้าไปขอแนวที่ชื่นชอบได้ที่ "เรื่องสั้น 10 ตอนจบ 🔞 ตามใจผู้อ่าน" ซึ่งแต่งแยกกัน  

ย้ำ! แต่งแยกกัน 

⚠️ หมายเหตุ ⚠️ 

ผู้อ่านสามารถตรวจสอบเรื่องรอแต่งตาม Request  

ได้ในบทนำ ด้านล่างสุด 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว