ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18 งานพิธีแสดงตนแห่งทวยเทพ 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 18 งานพิธีแสดงตนแห่งทวยเทพ 1

คำค้น : magic song,เวทย์มนต์แห่งเสียงเพลง,yaoi,ต่างโลก,MMORPG

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 465

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 03 เม.ย. 2564 14:09 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18 งานพิธีแสดงตนแห่งทวยเทพ 1
แบบอักษร

"ไม่นึกมาก่อนว่าเจ้าจะทำอาหารได้อร่อยขนาดนี้"เออริกเอ่ยชมยามเมื่อนึกถึงอาหารมื้อเช้าที่พึ่งกินไป มันทั้งอร่อยแล้วก็กลมกล่อน เป็นอาหารเบาๆเหมาะสำหรับมื้อเช้าโดยแท้ 

 

"ผมเคยทำอาหารบ่อยน่ะครับ ก็เลยพอมีฝีมือในด้านการทำอาหารบ้าง"เพิลกล่าวอย่างถ่อมตน พาเออริกนึกเอ็นดูขยี้หัวจนกลุ่มผมยุ่งเหยิง  

 

"อื้อ... ยุ่งหมดแล้ว"เจ้าตัวทำปากยู่ขมุบขมิบ ทำเอาใครบางคนคันยุบยิบในใจ จะเป็นใครไปได้หากไม่ใช่คนที่พึ่งรู้ตัวเข้าว่าจริงๆแล้วตัวเองชอบอีกฝ่าย 

 

"ในงานพิธี...นายจะเต้นเพลงอะไร"อยู่ๆคนที่นิ่งเงียบตั้งนานก็อยากมีส่วนร่วมในบทพูด ดีแลนยอมละทิ้งทิฐิเพื่อที่จะให้อีกฝ่ายอยู่กับเขามากกว่าทิ้งเขาไปอยู่กับคนอื่น หากว่าอีกฝ่ายชอบเออริก...ก็ไม่เป็นไร แต่เขาก็จะไม่ปล่อยอีกฝ่ายไปเช่นกัน กำลังคิดและตั้งมั่นอยู่เพลินๆจนเพิลคิดเพลงที่จะเต้นได้จึงตอบดีแลนพร้อมทั้งยิ้มตาหยี่ 

 

"You Are the reason. Wedding danc."ดีแลนเบิกตากว้างใบหน้าขึ้นสีแดงก่ำ ความหมายของเพลงนี้ไม่ว่าใครๆต่างก็อยากจะนำไปประกอบในงานแต่ง อารมณ์ของผู้เต้นจะต้องมีความลึกซึ้งและเข้าใจความหมายของมันจริงๆ แต่นี่เพิลกับ... 

 

จะเต้นกับเขา ด้วยเพลงนี้... 

 

"ตะ...แต่เพลงนี้....มัน..."ดีแลนพูดอย่างตะกุกตะกัก  

 

"ไม่รู้สิ ผมว่าเพลงนี้มันเหมาะกับผมในตอนนี้ดีนะ อีกอย่าง...ผมก็ชอบด้วยเหมือนกัน"เพิลยิ้มอ่อนโยนชวนให้ผู้คนที่จ้องมองเคลิบเคลิ้ม ดีแลนต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพราะไม่อยากให้เจ้าตัวเห็นริ้วแดงๆบนใบหน้า  

 

ชอบงั้นหรอ... 

 

โดยไม่รู้ว่าชอบในที่นี้ของเพิลหมายถึงชอบที่เพลงมันไพเราะตางหาก ถึงคำพูดจะชวนให้ร่างสูงคิดไปไกลมากโขหน่อยก็เถอะ...แต่ดูแล้วไม่น่าจะหน่อย 

 

ทั้งสามเดินมาถึงลานกว้างที่ๆเอาไว้จัดพิธีและการประลองต่างๆ ในครั้งแรกที่เห็นก็อดร้องว้าวออกมาไม่ได้ นี่น่ะหรือคือลานพิธี เพิลคิด... มันใหญ่กว่าเนื้อที่ในบ้านของเขาทั้งหมดเสียอีก! แต่คนที่จะเข้าร่วมประลองก็เยอะเหมือนกันนะเนี่ย ไม่ต่างกับผู้ที่อยากเข้าชมเลย คิดแล้วพยักหน้าหงึกๆสักพักก็ต้องถอนหายใจ เมื่อนึกถึงคู่ต่อสู้จริงๆในการประลอง สายนักบวชอย่างเขาจะไปมีพลังต่อสู้ได้ยังไงกัน 

 

"ถึงเวลาแล้วผมจะเรียกนายนะดีแลน"เขาหันไปบอกเจ้าตัว ซึ่งดีแลนเพียงพยักหน้าเบาๆเป็นอันว่ารู้กัน เขาต้องแยกออกมาจากกลุ่มเพราะทั้งคู่ไม่ได้ลงร่วมพิธีด้วยจึงต้องถูกจัดแยกไปนั่งอีกฝั่ง มองหาที่นั่งร่มๆในลานอยู่นานก็เจออยู่จัดหนึ่งจึงเลือกที่จะไปนั่งตรงนั้น ไม่ใช่ว่าเขากระแดะไม่อยากโดนแดดกลัวผิวจะใหม้นะ แค่ไม่ชอบความร้อนเฉยๆ มันรู้สึกอึดอัด.. 

 

"เชิญจับคู่ก่อนครับ"ขณะที่กำลังจะเดินไปนั่งก็มีเสียงหนึ่งเรียกตัวเขาไว้ เห็นว่าตรงจุดนั้นเป็นจุดอะไรสักอย่างมีคนต่อแถวยาวอยู่พอสมควร  

 

"ไม่ทราบว่าจับคู่อะไรหรอครับ"ผมถามคนที่ร่วมประลองที่อยู่ไกล้ๆ อีกฝ่ายยิ้มเป็นมิตรตอบให้เขากระแจง พลันรอยยิ้มก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าอย่างดีใจ 

 

"เป็นการจับคู่ในการประลองน่ะสิ เผื่อว่าใครคนใดคนหนึ่งสามารถพึ่งพาอีกฝ่ายจนรอดถึงฝั่งได้ นายเอกก็รีบไปสุ่มจับเถอะเพราะยิ่งคนเยอะคนเก่งๆจะหายไปเสียหมด" 

 

"อื้อ! ขอบคุณนะครับ!"เพิลยิ้มตาหยี่แล้วรีบเดินไปต่อแถว หารู้ไม่ว่าความงามของตนทำให้ใครหลายคนที่พบเห็นรอยยิ้มนั้นหัวใจเต้นไม่เป็นระส่ำ เหมือนเจ้าตัวจะลืมเรื่องที่ตัวเองเป็นเทพแห่งความงามและความรักไปนะ 

 

เมื่อถึงคิวนักบวชก็ให้จับรายชื่อที่เป็นม้วนๆแล้วคลี่ออกดู ปรากฎว่าเขาได้คู่กับลูคัส โอเบอร์ คลาสอัศวิน เห็นแล้วถึงกับต้องถอนหายใจโล่งอก ดีที่ได้สายโจมตีมาไม่เพราะถ้าเขาดันจับได้นักบวชขึ้นมานี่ มีฮานะบอกเลย... จะเอาดาเมจที่ไหนไปสู้เขาล่ะ  

 

เสร็จแล้วจึงเดินลงไปที่นั่งที่ที่เลือกไว้แต่แรก แต่ถึงนั่งในร่มยังไงมันก็ร้อนอับๆอยู่ดี อดไม่ได้ที่จะต้องคลี่พัดสีขาวที่อยู่ในมือมาตลอดการเดินทางพัดวีไปมา ต้องขอบคุณองค์ราชินีจริงๆที่เห็นถึงความสำคัญถึงได้ให้พัดปิดบังตัวตน เพราะดูจากเมืองที่ผ่านมาแค่ก้าวเข้าไปก็ทำให้ชาวเมืองแตกตื่น ประหนึ่งรับเสด็จยังไงยังงั้น  

 

รอไม่นานนักพิธีแรกก็เริ่มขึ้น พิธีกรและนักบวชของบาบิโลนสวดมนต์อ้อนวอนแด่ทวยเทพท้งหลายบนโลกนี้ให้เสด็จลงมารับชมการจัดพิธีที่จะมีสักครั้งในรอบสิบปี ในตอนแรกที่เขาเห็นยังต้องทึ่ง รู้แล้วว่าทำไมถึงต้องจัดที่นั่งคล้ายบัลลังก์สีทองสวยงามไว้หลายที่ เพราะเทพแต่ละองค์จะลงมาประทับในแต่ละที่นั่งและจัดอยู่ในแต่ละตำนานของทวีปนั้นๆ  

 

"ลำดับที่ 14 แห่งเทพโอลิมปัส เทพีเฮสเทีย เทพีแห่งเตาไฟและครอบครัว"พิธีกรที่ได้รับเกียรติอันยิ่งใหญ่ป่าวประกาศเสียงดังกังวาลไปทั่วทุกสารทิศ เมื่อเทพและเทพีแต่ละองค์ปรากฎกายในที่นั่ง 

 

"ลำดับที่ 13 แห่งเทพโอลิมปัส เทพฮาเดส เทพแห่งยมโลก ความั่งคั่งและสิ่งล้ำค่าใต้พิภพ ราชาแห่งคนตาย"กระสือมืดมนและความตายแผ่มาแต่ไกล เพิลได้แต่นั่งอย่างชื่นชมความองอาจและความงดงามของเทพแต่ล่ะองค์ 

 

"ลำดับที่ 12 แห่งเทพโอลิมปัส เทพไดโอนิซุส เทพแห่งไวน์ งานรื่นเริงและการละคร" 

 

"ลำดับที่ 11 แห่งเทพโอลิมปัส เทพเฮอร์เมส เทพแห่งพ่อค้า การสื่อสาร หัวขโมย และการเลี้ยงแกะ" 

 

"ลำดับที่ 10 แห่งเทพโอลิมปัส เทพีอโฟรไดท์ เทพีแห่งความรัก ความงาม และกามารมณ์"มาถึงตอนนี้เพิลถึงได้เบิกตากว้างอย่างสุดทึ่ง เทพีอโฟรไดท์นับว่าเป็นเทพที่งดงามที่สุด วันนี้เขาได้ประจักษ์แล้ว หัวใจดวงน้อยๆเต้นถี่ยามที่พระองค์ชายตามาที่ตนพร้อมกับยิ้มอ่อนหวานเพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขาหน้าแดงเถือก อารมณ์เหมือนอยู่ในห้วงแห่งความหลงไหล  

 

อา...พลังของพระองค์ช่างร้ายกาจยิ่งนัก!! น่านับถือยิ่ง! 

 

"ลำดับที่ 6 แห่งเทพโอลิมปัส เทพีอธีน่า เทพีแห่งสติปัญญา งานฝีมือ และกฎหมาย(บ้างว่าเป็นเทพีแห่งสงครามเมื่อต้องมีการวางแผนอย่างรอบคอบ) 

 

"ลำดับที่ 5 แห่งเทพโอลิมปัส เทพแอรีส เทพแห่งสงคราม" 

 

"ลำดับที่ 4 แห่งเทพโอลิมปัส เทพีดิมิเตอร์ เทพีแห่งการเกษตรและพืชพรรณธัญญา" 

 

"ลำดับที่ 3 แห่งเทพโอลิมปัส เทพโพไซดอน เทพแห่งท้องทะเล แผ่นดินไหว พายุและม้า" 

 

"ลำดับที่ 2 แห่งเทพโอลิมปัส เทพีเฮร่า เทพแห่งการแต่งงานและภรรยา ราชินีของเหล่าเทพ" 

 

"ลำดับที่ 1 แห่งเทพของโอลิมปัส เทพซุส เทพแห่งท้องฟ้าและฝน เทพสูงสุด" 

 

ไม่ว่าเป็นเทพองค์ไหนทุกพระองค์ก็ล้วนแต่ทำให้เพิลสนใจที่จะนั่งดูไปอย่างไม่รู้จักเบื่อ ยิ่งเป็นเทพที่ตนควรนับถืออย่างเทพีอโฟรไดท์ที่มีพลังแห่งความรักเข้ามาข้องเกี่ยวเขายิ่งเชิดชู ไม่รู้ว่าเผลอมองไปนานเท่าไหร่ รู้ตัวอีกทีเทพีอโฟรไดท์ก็มองมาด้วยรอยยิ้มอบอุ่น เขาถึงได้สติล้วหน้าแดงไปอีกรอบ คิดในใจว่าให้ระวังรอยยิ้มของพระองค์ไว้ ช่างอันตรายยิ่งนัก! 

 

"ลำดับต่อไปเทพแห่งอียิปต์" 

 

"ไง..."ระหว่างที่รอพิธีกรประกาศต่อไปอยู่นั้น เสียงทักจากข้างๆดังขึ้น เรียกความสนใจให้หันไปมอง

 

"อ่า...เอ่อ ไง"อีกฝ่ายเป็นบุรุษหน้าตาหล่อเหลาถือว่าใช้ได้ ใส่ชุดเกราะรัดรูปไม่หนักมาก ข้างกายเหน็บดาบคมกล้าขนาดใหญ่ แววตาที่อีกฝ่ายมองมามีประกายความยินดีอะไรบางอย่าง เห็นว่าคงเป็นคนที่ไม่มีพิษไม่มีภัยก็เลยทักตอบเออออด้วยความเอ๋อ เห้อ...เอฟเฟคลุ่มหลงเมื่อกี้ยังสลัดไม่ออกอ่ะ..

 

"ผมชื่อลูคัส นายคงเป็นเพิลอยู่ในคลาสนักบวชสินะ"ลูคัสมองคนตรงหน้าไม่วางตา แม้เทพที่อยู่บนบัลก์จะมีใบหน้าที่งดงามและหล่อเหลา บางองค์ก็ยังเทียบความงามที่ลงตัวของอีกฝ่ายแทบไม่ได้ ยกเว้นบางพระองค์ ตอนแรกเห็นนั่งคนเดียวก็เลยไม่อยากจะรบกวน กระนั้นสายตาของเขาเผลอเลื่อนมาที่ตรงจุดนี้ตลอด ยิ่งสังเกตุท่าทางเขินอายเมื่อเทพีองค์นั้นปลายตามาให้ ก็ชวนให้คันยุบยิบที่หัวใจเสียมิได้

 

"ยินดีที่ได้รู้จักครับ ลูคัสคลาสอัศวินใช่ไหม"รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นคนที่ต้องจับคู่ด้วยความประหม่าจึงค่อยๆลดลง ในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าต้องร่วมทีมด้วยกันเพราะฉะนั้น คิดว่าทำความรู้จักกันไว้เสียดีกว่าจะได้ไม่เกร็งเวลาลงสนามจริง

 

"ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน"ลูคัสยิ้มอบอุ่น เพิลมองแล้วคิดว่าอีกฝ่ายช่างเป็นคนที่เหมือนอยู่ท่ามกลางฤดูใบไม้ผลิจริงๆ

 

"ลำดับที่ 3 แห่งเทพอียิปต์ เทพีฮาธอร์ เทพีแห่งความรัก ความสุข ความเมตตา การแต่งงาน การเต้นรำ และความงดงาม"ในขณะที่พูดอยู่กับลูคัส พิธีกรก็ประกาศมาจนถึงลำดับที่สาม เทพีฮาธอร์ พระองค์เคยมอบปฏิหาริย์ให้กับเขาคาดว่าครั้งนี้พระองค์ต้องเลือกเขาเพื่อมอบเกียรติอย่างเป็นทางการ

 

เห็นได้ชัดว่าฮาธอร์รับรู้การมีอยู่ของเพิล เธอเลยหันมามองพร้อมกับมอบรอยยิ้มอบอุ่น ไม่เจอกันแค่แป๊บเดียวรู้สึกฝ่าอีกฝ่ายจะดูมีน้ำมีนวลอวบอิ่มขึ้น อีกทั้งใบหน้าก็ยังงดงามมากกว่าเทพองค์อื่น เทพราช่างตาแหลมจริงๆ แต่ดูเหมือนว่าคงจะไม่ได้มีแค่นางคนเดียวที่ไคร่สนใจในตัวอีกฝ่าย เทพีอโฟรไดท์รู้สึกว่านางก็ถูกชะตากับเทพองค์น้อยอย่างเพิลไม่ต่างกัน

 

"ลำดับที่ 2 แห่งเทพอียิปต์ เทพฮารัส เทพแห่งท้องนภา เหยี่ยว และแสงสว่าง"

 

"ลำดับที่ 1 แห่งเทพอียิปต์ เทพรา เทพแห่งดวงอาทิตย์"

 

นอกจากนั้นยังมีเทพแห่งอารยธรรมเมโสโปเตเมียที่ยังได้รับเกียรติเข้าร่วมอีกด้วย แต่เขาไม่ได้ฟังรายชื่อมากนักเพราะกำลังวางแผนอยู่ในใจเกี่ยวกับการแสดง มันไม่ง่ายเลยถ้าอยากทำให้เทพที่ได้รับความสุขสำราญอย่างการที่มีข้านางรำเริงระบำให้ดูทุกวัน เขาที่คิดจะเต้นรำเหมือนกันจึงต้องทำให้มันอลังมากกว่านั้น

 

_______________________________

ความคิดเห็น