ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : หึงNC+++

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 41.1k

ความคิดเห็น : 39

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 22:27 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
หึงNC+++
แบบอักษร

ตอนที่28 

 

 

“น้ำต้องการอีก...” ประโยคนี้ทำให้ทีโอยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้ที่เธอร้อนแรงขนาดนี้ ถ้าเขาไม่ได้เข้าข้างตัวเองตอนนี้เธอคงกำลังจะเอาใจเขาแน่นอน 

 

 

“ไม่ได้กำลังเอาใจพี่ใช่ไหม แค่เมื่อกี้ก็ทำพี่แทบคลั่งแล้วนะ” ทีโอเลื่อนมือลูบไล้สีข้างคนตัวเล็กขึ้นลงก่อนจะเลื่อนไปจับหน้าอกเล็กและบีบเคล้นเบาๆ 

 

 

“อ๊า~” น้ำใสเงยหน้าขึ้นครางเสียงดังก่อนจะเสยไรผมขึ้นลวกๆ ภาพตรงหน้าทำเอาทีโอแทบคุมสติไม่อยู่ร่างกายเธอช่างเย้ายวนใจเขาเป็นอย่างมาก “น้ำต้องการพี่...” พูดจบคนตัวเล็กก็โน้มลำตัวลงไปประกบจูบอย่างดูดดื่มก่อนจะเลื่อนหน้าอกให้อยู่ระหว่างใบหน้าของเขา 

 

 

“อื้มมม~” ทีโอเห็นอย่างนั้นจึงรีบใช้ปากดูดเลียยอดอกสีชมพูจนเกิดเสียงลามกมันยิ่งทำให้เธอมีอารมณ์มากยิ่งขึ้น 

 

 

“น้ำไม่ไหวแล้ว” น้ำใสจ้องมองดวงตาคมที่แฝงด้วยความดุดันด้วยสายตาที่หวานเยิ้มก่อนจะยกสะโพกขึ้นและจับท่อนแกร่งสอดเข้าไปในตัวเธอด้วยมือของเธอเอง “อ๊าาา~ อื้อ!” น้ำใสดันเข้าไปจนสุดทางก่อนจะแช่ไว้อย่างนั้นเพื่อปรับตัว 

 

 

“ซี๊ดดดดด... มันจะเกินไปแล้วที่รัก” ทีโอหอบหายใจอย่างบ้าคลั่งก่อนจะเลื่อนมือไปบีบสะโพกมนหนักๆ เพื่อระบายความเสียว 

 

 

“ยังน้อยไปด้วยซ้ำ” น้ำใสยิ้มที่ดีใจที่แกล้งชายหนุ่มให้ทรมานได้ก่อนจะค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลงเป็นจังหวะโดยมีมือหนาช่วยประคองเอวคอดไว้อยู่ 

 

 

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก! 

 

 

“โอ้ววว...ซี๊ดดดดด” ทีโอส่งเสียงครางอย่างไม่หยุดปากมือหนาช่วยกดสะโพกเพื่อให้ท่อนแกร่งของเขาเข้าไปลึกยิ่งขึ้นทุกจังหวะเข้าออกเต็มไปด้วยความหนักหน่วง 

 

 

“อ๊าาา~ อ่ะๆ จะ จุก...” น้ำใสนิ่วหน้าเมื่อคนตัวโตอัดกระแทกเสยขึ้นมาทำให้เธอรู้สึกจุกที่ท้องน้อย 

 

 

“ยกก้นค้างไว้พี่ทำเอง” ทีโอใช้มือยกก้นของเธอลอยขึ้นก่อนจะเป็นฝ่ายอัดกระแทกเข้าไปเองด้วยอารมณ์ที่ป่าเถื่อนและเร่าร้อนจนเกิดเสียงดังไปทั่วท้อง 

 

 

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก! 

 

 

“อ๊าาๆ บะ เบาหน่อย” น้ำใสใช่มือยันที่หน้าอกเขาไว้เพื่อทรงตัวเหงื่อเริ่มไหลท่วมเต็มตัวทั้งสองไฟราคะยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกวินาที 

 

 

“อ๊าาาาส์เสียวฉิบหาย ซี๊ดดดดด” 

 

 

“โอ๊ย! อ๊า~” 

 

 

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก! 

 

 

“ตอดถี่เชียวนะ” ทีโอยิ้มมุมปากเมื่อรับรู้การตอดรัดถี่ๆ ภายในกายสาวก่อนจะดึงเธอลงมากอดแนบตัวแขนแกร่งโอบรัดเอวคอดไว้แน่นในขณะที่ยังกระแทกแกนแกร่งเข้าออกอย่างต่อเนื่อง 

 

 

“น้ำไม่ไหวแล้ว อ๊าาา~ อย่าหยุดนะ” น้ำใสที่รู้ตัวว่าใกล้ถึงฝั่งฝันขึ้นทุกทีรีบบอกให้ชายหนุ่มรับรู้ 

 

 

“พร้อมกัน” ทีโอใส่แรงอัดกระแทกเพิ่มมากขึ้นเมื่อเขาเองก็ใกล้จะเสร็จเสียงเนื้อกระทบเนื้อที่ดังแข่งกับเสียงครางดังไปทั่วห้องบ่งบอกถึงความสุขคนทั้งสอง 

 

 

ปัก! ปัก! ปัก! ปัก! 

 

 

“กรี๊ดดดด~” / “อ๊าาาาส์!!!” ทั้งคู่กระตุกเกร็งพร้อมกันโดยมีน้ำใสนอนทับอยู่บนตัวอย่างนั้นทุกอย่างเงียบลงเหลือเพียงแต่เสียงเหนื่อยหอบของทั้งสองคนเท่านั้น 

 

 

“สุดยอดเลยเมียพี่” ทีโอหอมแก้มน้ำใสหนักๆ หนึ่งครั้งก่อนจะพลิกตัวเธอให้นอนลงข้างๆ พร้อมกับกระชับแขนกอดเธอแนบแน่น 

 

 

“บ้า ใครเมียพี่” น้ำใสกำกำปั้นเล็กทุบเบาๆ ที่แขนแกร่งด้วยความเขินหายกับสรรพนามที่เขาเรียกเธอก่อนจะซุกหน้าลงที่อกแกร่ง 

 

 

“คนที่ขึ้นบนตัวพี่เมื่อกี้ไง ลืมง่ายจังอยากทวนความจำใหม่ไหม?” ทีโอพลิกตัวคร่อมร่างบางก่อนจะโน้มใบหน้าลงคลอเคลียที่ซอกคอขาวเพื่อหยอกล้อเธอ 

 

 

“อ่ะ! ไม่เอาาา หยุดเลยนะคะน้ำเหนื่อยแล้ว” น้ำใสหัวเราะยิ้มอย่างมีความสุข ก่อนที่ทีโอจะผละออกมาและมองหน้าเธอตรงๆ แบบใกล้ชิด 

 

 

“ทำไมถึงให้พี่...” ทีโอบอกพร้อมกับปัดไรผมเล็กๆ ออกจากใบหน้าสวยก่อนจะเลื่อนมือมาลูบหน้าเธอเบาๆ อย่างอ่อนโยน 

 

 

“คะ?” คำถามนี้ทำเอาน้ำใสงงเล็กน้อยเธอขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ 

 

 

“ทำไมถึงยอมมอบความสาวให้พี่ตั้งแต่วันนั้นไม่กลัวเสียใจเหรอ” 

 

 

“น้ำไม่ได้คิดจะให้ใครอยู่แล้ว น้ำไม่เคยมีแฟนและไม่คิดจะมีพี่ก็รู้ว่าภาระน้ำเยอะน้ำไม่มีเวลามาคิดเรื่องพวกนี้หรอก” น้ำใสตอบกลับไปเพราะเธอไม่เคยคิดจะมอบความสาวของเธอให้ใคร การที่เธอมอบให้เขาไปมันเลยไม่ใช่เรื่องที่น่าเสียใจที่สุด 

 

 

“หึ ถือเป็นความโชคดีของพี่ใช่ไหมที่ได้มันมา” 

 

 

“สิ่งที่โชคดีที่สุดของพี่คือการที่มีน้ำต่างหาก คริคริ” น้ำใสหัวเราะให้กับคำพูดเข้าข้างตัวเองซึ่งมันก็ทำให้ทีโอยิ้มตาม 

 

 

“หึ เข้าข้างตัวเองจริงนะแม่คุณ” ทีโอบีบจมูกสันเล็กเบาๆ ด้วยความมันเขี้ยวก่อนจะจูบหนักๆ ที่ริมฝีปากบางหนึ่งครั้งและล้มตัวนอนข้างๆ ไม่ลืมที่จะดึงเธอเข้ามากอดก่อนจะกลับไปพร้อมกัน... 

 

 

วันต่อมา... 

 

 

หลังจากเรียนเสร็จน้ำใสก็ตรงมาหาทีโอที่โรงแรมเหมือนเดิมน้ำใสเดินขึ้นมาที่ชั้นผู้บริหารแต่ยังไม่ทันจะถึงห้องทำงานทีโอกลับมีกลุ่มนักธุรกิจกลุ่มหนึ่งเดินออกมาจากห้องประชุมทุกสายตามองมาที่เธอจนเธอรู้สึกทำตัวไม่ถูก 

 

 

“...น้ำใส” เสียงเรียกคุ้นหูดังมาจากข้างหน้าเธอละสายตาจากกลุ่มนักธุรกิจก่อนจะเดินตรงไปหาเขาและเดินเข้าไปในห้องทำงานพร้อมกัน 

 

 

“ขนมเค้กร้านเดิมค่ะน้ำแวะซื้อมาฝาก” น้ำใสเดินเอาขนมไปวางที่โต๊ะทำงานใหญ่โดยมีมาเฟียหนุ่มนั่งทำงานอยู่ 

 

 

“กระโปรงสั้นไปนะ” ทีโอเงยหน้าขึ้นมาตำหนิเธอด้วยสายตาที่ไม่พอใจ 

 

 

“สั้น? น้ำใสตั้งแต่เช้าแล้วมาบอกอะไรตอนนี้?” น้ำใสทำหน้างุนงงก่อนจะเดินไปนั่งที่โซฟา 

 

 

“พี่ไม่ชอบให้ใครมองของๆ พี่” ทีโอทำเสียงดุ น้ำใสรู้ทันทีว่าตอนนี้เขาพูดจริงจัง 

 

 

“อย่าบอกนะว่าพี่หึงน้ำที่คนมองเมื่อกี้?” 

 

 

“เปล่า พี่ไม่ได้หึง” ทีโอหลบสายตาก่อนจะเปิดแฟ้มเอกสารขึ้นมาอ่าน 

 

 

“ฮั่นแน่ หึงแน่ๆ อาการแบบนี้” น้ำใสยันตัวลุกขึ้นเดินเข้าไปนั่งที่ตักแกร่งก่อนจะเอามือคล้องคอหนาไว้ “หึงน้ำใช่ไหม?” 

 

 

“อืม” ทีโอมองน้ำใสด้วยสายตาไม่พอใจก่อนจะก้มหน้าทำงานต่อ 

 

 

“เวลาพี่หึงก็น่ารักดีนะ” น้ำใสพูดแหย่คนตัวโต 

 

 

“พี่ไม่เล่นนะน้ำพี่ไม่ชอบให้ใครมอง ต่อไปนี้ห้ามแต่งตัวโป๊” ทีโอบอกด้วยน้ำเสียงที่จริงจังจนน้ำใสแอบกลืนน้ำลายลงคอ 

 

 

“ค่ะ” น้ำใสตอบรับอย่างง่ายดายเพราะสิ่งที่เขาขอไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเธอพร้อมจะทำให้เสมอ “น้ำขอนอนพักได้ไหม” 

 

 

“ได้สิ พี่ทำงานเสร็จจะไปเรียกในห้อง” 

 

 

“ไม่ใช่ จะนอนตรงนี้” น้ำใสซุกที่อกแกร่งอย่างออดอ้อนทีโอหยิบเสื้อสูทของเขาขึ้นมาห่มให้เธอก่อนจะปล่อยให้ร่างบางนอนหลับบนตักเขา ส่วนเขาก็ทำงานต่อไป 

 

 

************ 

รับบทอ้อนผัวแล้วหนึ่ง! น้ำใสเธอนี่มันร้ายนะรู้จักมำให้ผัวรักผัวหลง ชิ!🙄 

เรื่องต่อไปแฟร์ติดเหรียญเพื่อนๆ จะโอเคมั้ยอ่าาา ยังจะอ่านกันอยู่ไหม  

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว