ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 3 งานดูแลคนป่วยใกล้หมดลมหายใจ

ชื่อตอน : ตอนที่ 3 งานดูแลคนป่วยใกล้หมดลมหายใจ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 228

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 27 เม.ย. 2564 13:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 3 งานดูแลคนป่วยใกล้หมดลมหายใจ
แบบอักษร

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอยู่ในสายตาของเนตรตลอดเธอรู้สึกสงสารเด็กหนุ่มคนนี้มาก  ก่อนเธอจะหันไปพูดคุยกับเพื่อนต่อเพราะมันไม่ใช่เรื่องของเธอ

 

"ขอบใจนะนนท์  ฉันกลับล่ะ"เนตรว่าจบก็เเยกย้ายขับรถกลับบ้าน

 

ระหว่างทางกลับ เธอก็นึกถึงเด็กหนุ่มร่างผอมคนนั้นตลอดเวลา ไม่รู้ตอนนี้จะเป็นยังไงบ้าง แม่ของเด็กนั้นก็เหลือเกิน

 

ในขณะที่เธอกำลังขับรถจอดติดไฟแดงนั้น อาจจะเป็นพรหมลิขิตหรืออย่างไร เธอเห็นเด็กผู้ชายร่างผอมบางกำลังนั่งคุดคู้กอดเข่าที่รอรถเมล์ตรงไฟสลัวๆ คนเดียว

 

หล่อนเปิดไฟเลี้ยวแล้วลดกระจกลงทันที

"น้องๆ รอ ใครอ่ะ ชื่ออะไร กลับกับพี่ไหมพี่ไปส่ง"

 

ภูมิหันไปมองด้วยท่าทางนิ่งๆก่อนจะหันหน้าหนีไปทางอื่นทำทีเป็นไม่สนใจ เด็กหนุ่มคิดว่าป้าคนนี้กำลังคิดไม่ดีกับตนจึงเเสดงทีท่าแบบนั้นออกมา

 

"อ้าว น้องได้ยินพี่พูดไหม  มานี่  เดียวให้ตังค์ค่ารถกลับบ้าน"เนตรพยายามจะชวนคุย ยิ่งท่าทางเย็นชาไม่มีทีท่าจะสนใจของเด็กคนนี้เธอยิ่งรู้สึกสนใจขึ้นอีก

 

ภูมิไม่ได้สนใจ เขาเพียงแต่ลุกเดินหนีออกจากตรงนั้น

 

เนตรถอนหายใจแรง

 

ก่อนที่เธอจะตัดสินใจขับรถกลับไปร้านข้าวต้มเพื่อขอเบอร์โทรภูมิ  เธอสนใจภูมิเพื่อจะให้มาทำงานกับเจ้านายตน

 

ลองคิดนะว่าเด็กหนุ่มท่าทางเเข็งๆ  กับผู้ชายแก่ มากโรคมาอยู่ด้วยกันคงพิลึกที่น่าเข้ากันได้ดี อีกอย่างเธอก็กำลังมองหาคนดูแลเด็กคนนี้ก็ตกงาน  เธอสงสารและเห็นใจก็เลยตัดสินใจให้เด็กคนนี้ที่จะมาดูแลเจ้านายตน  อีกอย่างเด็กคนนี้อายุยังน้อยยังมีความสดใส ความไร้เดียวสา อีกทั้งยังเป็นผู้ชายเหมือนเจ้านายตน  เขาอยากให้ความสดใสของเด็กคนนี้มาช่วยให้เจ้านายมีชีวิตชีวาอีกครั้ง เพราะเขาเป็นคนที่ไม่มีเวลาช่วงวัยรุ่นเหมือนคนอื่น  กฤตบ้างานตั้งแต่เขาเรียนจบ  เขาแถบไม่ได้ใช้ชีวิตแบบวัยรุ่นลยก็ว่าได้

 

3  วันต่อมา

 

 

"โหล  "เสียงงัวเงียของเด็กหนุ่มตอบรับสายเบอร์โทรแปลก  ตั้งแต่ทะเลาะกับแม่ เขาก็มาอาศัยนอนกับเอกผู้เป็นเพื่อนที่มีคนเดียวตอนนี้

 

"น้องภูมิใช่ไหมจ้ะ นี่ พี่ชื่อเนตรนะจ้ะ สนใจ"

 

"นี่ป้าคืนนั้นใช่ไหมเนี่ย  ป้าโทรมามีอะไรผมถามจริงๆ  "ภูมิลุกขึ้นมาจากที่นอนนั่งขัดสธิ แล้วขมวดคิ้วยุ่ง

 

"ใช่จ้า  ใจเย็นก่อนนะจ้ะ อย่าพึ่งวาง  รับงานดูแลคนป่วยไหมน้อง พี่เห็นน้องตกงาน พี่อยากช่วย"ปลายสายพูดถามเสียงเป็นมิตร

 

"ไม่อ่ะ  ป้าไม่ต้องโทรมาเบอร์นี้อีกนะ  แค่นี้นะคนจะนอน" ภูมิว่าจบก็กดตัดสายทิ้ง เขาว่ามันแปลกไป จู่จะโทรให้มาดูแลคนป่วยเนี่ยนะ ตัวเขาเองยังเอาตัวไม่รอดเลย จะไปดูแลใครได้

 

เนตรดาวจิ๊บปากอย่างหงุดหงิด  ยิ่งเด็กหนุ่มมีทีท่าแบบนี้เธอยิ่งสนใจ  เธอไม่อยากให้คนดูแลเจ้านายเธอเป็นคนมีอายุ เธอต้องการเด็กหนุ่มเพื่อมาเติมความสดชื่นให้เจ้านายต่างหาก  แล้วก็เป็นผู้ชาย อย่างน้อยก็เป็นเพื่อนเจ้านายเธอได้ เพราะผู้ชายด้วยกัน

 

เนตรค้นหาไลน์จากเบอร์เด็กหนุ่มก่อนจะส่งข้อความไปหาอีกครั้ง

 

น้อง

พี่ชื่อเนตรนะ

สนใจรับงานดูแลคนแก่ไหม

เท่าไหร่ก็ได้ แล้วแต่จะเรียก

พี่รู้น้องลำบาก

ไม่ต้องกลัวพี่จะมาหลอก 

ถ้าสนใจติดต่อพี่กลับด่วนนะ  พี่จะรอ

 

เธอส่งข้อความหาภูมิ

 

"ท่านคะ  เซ็นเอกสารเสร็จแล้ว ท่านจะไปพักผ่อนต่างจังหวัดเลยไหมคะ"เนตรถามคนตัวสูงที่ใส่สูทผูกไทด์อย่างเนียบที่นั่งบนโต๊ะทำงาน

 

"เธอจัดการเรื่องนี้ให้ฉันด้วย แล้วเรื่องคนดูแลเป็นไงบ้าง"

 

"กำลังติดต่อค่ะท่าน"

 

"หาให้เร็วกว่านี้หน่อยสิ  นี่ฉันจ่ายเงินเธอมาทำงานนะเธออย่าลืม"ชายร่างสูงพูดเสียงเข้ม  เขาเป็นคนแบบนี้มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว 

 

เนตรหน้านิ่งก่อนจะเดินจากห้องไปเพราะเธอชินแล้ว

 

 

เสียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น

"1  แสน"

"ยังจะจ้างอีกไหมป้า"

 

เนตรดาวเผยยิ้ม   นี่แหละ  เจ้านายเธอต้องเจอกับเด็กคนนี้

 

" ตกลง  เก็บกระเป๋ารอเลยนะ  เตรียมเอกสารส่วนตัวมาด้วย ฉันจะให้เธอเซ็นเอกสารการจ้างแรงงาน  เธอต้องไปอยู่ต่างจังหวัด"

 

"แสนนึงเลยนะป้า"ภูมิตอบกลับไม่เชื่อว่าจะมีคนจ้างให้ทำงานโดยจำนานเงินที่เยอะขนาดนี้  ภูมิเด็กหนุ่มแทบไม่คิดถึงเรื่องว่าเขาจะจ้างให้ตนเองไปทำงานอะไรด้วยซ้ำ ในหัวคิดแต่จำนวนเงินมหาศาล การเรียนต่อ พาแม่ออกจากห้องเช่าและสังคมที่นี่

 

"พรุ่งนี้เรามาเจอกันที่ร้านกาแฟชื่อร้านx แถวนี้หน่อยเป็นไง"เนตรส่งข้อความมาหาภูมิ 

 

" โอเค ขอบคุณนะครับพี่"ภูมิว่าอย่างว่าง่ายเลยทันทีเป็นเด็กดีทันตาเห็น

 

วันต่อมา

 

"สั่งอะไรมากินก่อนไหมจ้ะ ฉันเลี้ยงเอง'"เนตร สาววัยทำงานอายุจะเลข 4แล้ว เอ่ยเเสดงความมีน้ำใจ

 

ภูมิเด็กหนุ่มมีท่าทางเกรงๆ เพราะเขาไม่ค่อยมาร้านแบบนี้บ่อยมากหนัก 

 

"ไม่เป็นไรพี่  ว่าแต่เอกสารอยู่ไหนล่ะ ไหนว่าจะให้ผมเซ็น" ภูมิว่าอย่างร้อนรน เพราะกลัวเขาจะไม่จ้างแล้วหาคนอื่น  ภูมิดูทรงผู้หญิงตรงหน้าแล้วไม่น่าจะมาหลอกเพราะดูจากรถที่ขับรสนิยมการแต่งตัวกระเป๋ารองเท้า ของแบรนด์ เนมทั้งนั้น

 

"แม้ ใจร้อนจัง"เนตรว่าขณะก้มหน้าหาเอกสารการจ้างแรงงานก่อนจะยื่นเอาไปวางตรงหน้าเด็กหนุ่ม

 

"อ่านดูก่อนสิ"หล่อนว่ายิ้มๆ  เธอยิ้มให้เด็กหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาแปลกไปจากตอนแรก

 

ภูมิไม่ได้สังเกตด้วยซ้ำ  เขาสนใจแค่จำนวนเงินเท่านั้น  ภูมิตั้งใจอ่านรายระเอียดอย่างรอบคอบ

 

ในสัญญาบอกว่าเป็นการจ้างมาดูแลคนป่วย  สัญญาจ้างงาน 1 ปี เงินเดือน 1  แสนบาท  อาหารฟรีทุกมื้อ ที่พักฟรี  ทำงานต่างจังหวัด

 

 

โอ้โห้  เด็กหนุ่มถึงกับตาลุกพราว  ขอบคุณสวรรค์ที่เมตตา  ถ้าเขาทำงานครบตามกำหนดเขาจะมีเงินเป็นล้าน  เขากำลังจะมีชีวิตใหม่แล้ว

 

ภูมิจับปากกามาเซ็นชื่อ ตัวเองเสร็จสรรพ

 

"เธอแน่ใจจะรับงานนี้นะ"เนตรถามเด็กหนุ่มด้วยสีหน้าจริงจัง

 

"รับครับ"ภูมิตอบกลับด้วยสีหน้าจริงจังเช่นกัน

 

"เธออาจจะต้องเจอกับสิ่งที่ไม่คาดคิดมาก่อนนะ"เนตรถาม

 

 

"ผมเจอมาตลอดทั้งชีวิต"

ไม่เห็นคอมเม้นท์เลย งั้นไรท์ขอลงพรุ่งนี้เช้าได้ไหมนะ ขอบคุณสำหรับการติดตาม ทั้งคนที่เคยอ่านนิยายไรท์ และพึ่งเข้ามา ไรท์ขอบคุณทุกการติดตามที่เป็นแรงสนับสนุน ให้ไรท์ด้วยดีเสมอมา ไม่ได้เขียนนิยายนาน อาจตะมีผิดพลาดไปบ้าง ยังไงก็ช่วยคอมเม้นท์ไรท์ได้เสมอนะ ไรท์พร้อมจะแก้ไข สุดท้ายนี้ขอโทษที่หายไปนานนะ กราบตรงหน้าตักคนอ่านงามๆจะได้ไหม

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว