ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ให้โอกาส

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 39k

ความคิดเห็น : 44

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 22:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ให้โอกาส
แบบอักษร

ตอนที่25 

 

 

ตื๊ดดดด ตื๊ดดดด 

 

 

เสียงมือถือสั่นขึ้นในขณะที่มาเฟียหนุ่มกำลังเดินออกมาจากโรงแรมเพื่อที่จะเดินไปขึ้นรถอย่างไม่สบอารมณ์กับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น ทีโอหยิบมือถือออกมาก่อนจะกดรับสาย 

 

 

(รีบๆ พูดกูอารมณ์ไม่ดี) ทีโอพูดขึ้นหลังจากที่รับสาย 

 

 

(ใจเย็น ก็อุตส่าห์มีข่าวดีมาบอกถ้ามึงอารมณ์ไม่ดีเดี๋ยวกูโทรไปใหม่ก็ได้) มาคัสตอบกลับไปหลังจากที่ได้ฟังน้ำเสียงที่ดูเหมือนกำลังอารมณ์ไม่ดีเพราะอะไรสักอย่าง 

 

 

(ถ้าไม่ใช่เรื่องน้ำใสกูไม่ฟัง แค่นี้นะ) 

 

 

(เดี๋ยว! กูจะโทรมาบอกเรื่องน้ำใส) มาคัสรีบพูดขึ้นเมื่อเห็นว่าทีโอกำลังจะวางสาย 

 

 

(ว่าไง!? น้ำใสอยู่ที่ไหนมึงเจอตัวเธอแล้วใช่ไหม!?) ทีโอรีบถามกลับด้วยน้ำเสียงที่มีความหวังต่างจากน้ำเสียงเมื่อกี้ 

 

 

(หึ ใช่กูรู้แล้วว่าไอ้คลินต์เอาเมียมึงไปซ่อนไว้ไหน) 

 

 

(งั้นมึงก็รีบๆ บอกมากูจะรีบไปหาเมียกู) 

 

 

(อยู่คอนโดไอ้คลินต์ แต่มึงจะเข้าไปได้มึงต้องมาเอาคีย์การ์ดกับกูก่อน) 

 

 

(แล้วตอนนี้มึงอยู่ไหน?) 

 

 

(ข้างหลังมึง) ติ๊ด! สิ้นสุดคำพูดมาคัสก็ตัดสายทันทีเป็นจังหวะที่ทีโอหันมามองด้านหลังก็พบมาคัสกำลังเดินมาหาเขาด้วยสีหน้าอารมณ์ดี 

 

 

“เล่นอะไรของมึง รีบๆ เอาคีย์การ์ดมา!” ทีโอพูดด้วยน้ำเสียงที่หงุดหงิดก่อนจะยื่นมือไปตรงหน้ามาคัส 

 

 

“หึ มึงก็ขอกูง่ายเหมือนขอตังกูยี่สิบบาทไปซื้อขนมไปได้” มาคัสบอกพร้อมกับเขี่ยเท้าไปมาอย่างใจเย็น ในใจก็รู้สึกสนุกที่นานๆ จะได้เห็นทีโอเดือดเนื้อร้อนใจแบบนี้ 

 

 

“มึงจะเอาอะไร?” ทีโอถามกลับอย่างเหลืออดกับความกวนประสาทของเพื่อนแต่ก็ต้องฝืนใจเย็นเพราะมันเป็นทางเดียวที่จะทำให้เธอได้เจอกับน้ำใส 

 

 

“เป็นคำถามที่ดี มึงรู้ไหมกว่ากูจะรู้ว่าเมียมึงอยู่ไหนเมียกูต้องไปสืบมันยากแค่ไหน ถึงเมียกูจะเป็นน้องสาวไอ้คลินต์ก็เถอะ แต่เมียกูเก่งทำไงได้” 

 

 

“มึงจะพูดโอ้อวดเมียมึงอีกนานไหม กูชักจะรำคาญแล้วนะ” 

 

 

“หื๊ยยยย เราตกลงกันไวว่าไงหุ่นบริษัทมึงห้าเปอร์เซ็นต์ใช่ไหมน๊า ติ๊กต๊อกๆ” 

 

 

“คริสจัดการโอนหุ้นให้มันห้าเปอร์เซ็นต์ตามที่มันขอ” ทีโอหันไปสั่งคริสลูกน้องคนสนิท ในตอนนี้ไม่ว่าจะเสียอะไรเท่าไหร่เขาก็ยินดีที่จะจ่ายทั้งนั้น 

 

 

"ครับนาย" คริสตอบกลับ 

 

 

“นี่ของๆ มึง” มาคัสยืนคีย์การ์ดให้และยิ้มบางให้กับความทุ่มเทของเพื่อนแค่นี้ก็รู้ว่าผู้หญิงที่ชื่อน้ำใสสำคัญมากแค่ไหน “ไมล์จัดการเรื่องบอดี้การ์ดที่คุมตึกไว้แล้วมึงเข้าไปได้เลยชั้นบนสุดเพนท์เฮาส์ของมัน” 

 

 

“ขอบใจ กูไปนะ” ทีโอไม่รีรอเขารีบขึ้นรถและขับออกไปในทันทีด้วยความรวดเร็วในใจเขาคิดแต่เรื่องของเธอตลอดทาง ถ้าเขาเจอเธอครั้งนี้เขาจะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้เธอไปจากเขาได้อีก 

 

 

เมื่อมาถึงเขาก็ผ่านบอดี้การ์ดที่คุมตึกได้อย่างง่ายดายเพราะมีไมล์ร่าคอยจัดการทุกอย่างให้เรียบร้อย ทีโอขึ้นลิฟต์มาชั้นบนสุด เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้าไป 

 

 

แกร๊ก~ 

 

 

เมื่อเปิดประตูเข้าไปในใจของเขาเหมือนยกภูเขาออกจากอกเมื่อเจอร่างบางยืนมองวิวด้านนอกอยู่ เพียงแค่เห็นข้างหลังเขาก็มั่นใจว่าต้องเป็นน้ำใสแน่นอน 

 

 

“...น้ำใส” ทีโอเอ่ยเรียกชื่อร่างบางไม่ดังนัก เป็นจังหวะที่หญิงสาวหันมามองพอดีทำให้ทั้งคู่ยืนสบตากันพักหนึ่ง 

 

 

“ทีโอ มาได้ยังไง?” น้ำใสถามกลับด้วยความตกใจที่เขาหาเธอเจอและมาหาเธอแบบนี้โดยทีจีเซลไม่ได้บอกอะไรเธอก่อน 

 

 

หมับ! 

 

 

ทีโอไม่รอช้ารีบเข้าไปกอดน้ำใสอย่างแนบแน่นด้วยความคิดถึงสุดหัวใจ ตอนนี้เขารู้แล้วว่าเขารักเธอมากแค่ไหน 

 

 

“ปล่อย! ออกไปเดี๋ยวนี้นะ” น้ำใสดิ้นไปมาแต่ก็ไม่เป็นผลแรงเธอไม่สามารถสู้แรงเข้าได้ เธอทำได้เพียงยืนให้เขากอดอยู่อย่างนั้น 

 

 

“พี่ขอโทษ กลับมาหาพี่นะเรามาเริ่มต้นกันใหม่นะ นะน้ำนะ” ทีโอเอ่ยขอในขณะที่ยังกอดร่างบางอยู่ เขาไม่ต้องการที่จะให้เธอไปไหนหรืออยู่ห่างเขาอีกแล้ว 

 

 

“พี่ต้องการอะไร พี่ยังทำร้ายน้ำไม่พออีกเหรอถ้าพี่อยากได้เงินคืนน้ำจะคืนให้! แล้วเราจบกัน!” น้ำใสที่ยังรู้สึกเจ็บกับสิ่งที่เขาทำบวกกับความโกรธที่เขาไม่สามารถให้สถานะเธอได้สิ่งเหล่านั้นมันยังอยู่ในใจ 

 

 

“ไม่! พี่ต้องการน้ำ กลับบ้านเรานะกลับไปอยู่ด้วยกัน” 

 

 

“หึ กลับไปอยู่ด้วยกันเหรอ!? อยู่ให้พี่เอาเปรียบน้ำน่ะเหรอน้ำไม่กลับ!” น้ำใสใช้แรงทั้งหมดผลักเขาออกจนเซไปข้างหลังสองสามก้าว ก่อนที่น้ำใสจะเดินผ่านหน้าเขาไป 

 

 

หมับ! 

 

 

“พี่ยอมแล้วพี่ยอมทุกอย่างขอแค่น้ำกลับไป” ทีโอคว้าตัวน้ำใสไว้ทันก่อนจะกอดร่างบางแน่นจากทางด้านหลัง 

 

 

“ตอนที่มีน้ำพี่มัวทำอะไร แล้วตอนที่มันสายไปพี่จะมาเรียกร้องอะไรอีก ปล่อยน้ำ!” น้ำใสพยายามแกะมือหนาออก 

 

 

“พี่ยอมแล้ว อย่าใจร้ายกับพี่เลยนะ” 

 

 

“ใจร้ายเหรอแล้วสิ่งที่พี่ทำกับน้ำคืออะไรมันไม่ยิ่งกว่าใจร้ายเหรอ!?” น้ำตาใสๆ เริ่มไหลอาบแก้มด้วยความน้อยใจก่อนจะหันกลับมาเผชิญหน้ากับเขา 

 

 

“พี่ยอมรับว่าตอนนั้นพี่มันโง่ที่ทำอะไรไปไม่นึกถึงจิตใจของน้ำ ให้โอกาสพี่ได้ไหม” 

 

 

“...” น้ำใสนิ่งเงียบไปชั่วขณะในขณะที่น้ำตายังไหลอาบแก้มอย่างต่อเนื่อง ทีโอที่เห็นน้ำใสนิ่งเงียบไปเขาคุกเข่าลงตรงหน้าน้ำใสในขณะที่แขนแกร่งยังโอบรัดเอวคอดพร้อมกับใช้ใบหน้าแนบที่หน้าท้องแบนเรียบ 

 

 

“ให้โอกาสพี่นะ กลับมาอยู่ด้วยกันเถอะพี่อยู่ไม่ได้ถ้าไม่มีน้ำกลับมาอยู่กับพี่ในฐานะคนรักของพี่ เป็นเมียพี่ เป็นนายหญิงของบ้านและเป็นแม่ของลูกพี่นะ” 

 

 

“พี่ทีโอ ฮึกๆ” ประโยคสุดท้ายที่พูดส่งผลให้หัวใจดวงน้อยพองโตขึ้นมาทันที สิ่งที่เธออยากได้จากเขามากที่สุดคือความชัดเจนเท่านั้นและถ้าเขาให้เธอได้เธอก็พร้อมจะลองเสี่ยงดูอีกครั้ง 

 

 

“กลับมานะที่รัก” ทีโอยังคงกอดน้ำใสแน่นราวกับว่ากลัวเธอหายไป ในขณะที่น้ำใสส่งมือลงไปลูบที่ศีรษะหนาเบาๆ เธอเองก็ไม่คิดว่าเขาจะยอมทำขนาดนี้เพื่อเธอถึงขั้นคุกเข่าขอร้อง 

 

 

“ค่ะ น้ำจะให้โอกาสพี่” น้ำใสตัดสินใจให้โอกาสเขาอีกครั้ง ทีโอเมื่อได้ยินอย่างนั้นก็รีบลุกขึ้นและสวมกอดร่างบางไว้แน่นด้วยความดีใจ 

 

 

“ขอบคุณนะที่ให้โอกาสพี่” 

 

 

************* 

ทุกโคนนนนแฟร์มาแล้วววว💕 ดีกันแล้ววววว งุ้ยดีใจกับเฮียด้วยทีหลังก็อย่าทำตัวไม่น่ารักกับน้องน้ำอีก!💕🥰 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว