ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 24

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 495

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 29 มี.ค. 2564 12:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
24
แบบอักษร

ภูวิศจอดรถดักรอนิรชาอยู่แถวข้างร้านอาหาร เขาเห็นภรรยาสาวเดินออกมากับปันตาก็แอบใจชื้นที่อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้แอบนัดคนอื่นอย่างที่เขาระแวง 

“แล้วนี่แกจะกลับเลยไหม?” 

“ยังหรอก ว่าจะกลับไปบ้านใหญ่ไปคุยกับพี่อัคแล้วก็คุณท่านให้รู้เรื่องไม่อยากให้ค้างคา” 

“ให้ฉันไปเป็นเพื่อนไหม?” 

“อืม...ไม่เป็นไรดีกว่า”นิรชาไม่ยากให้ปันตาไปด้วยเพราะเกรงจะถูกคุณหญิงสายทิพย์ต่อว่าเพื่อนไปด้วย 

“งั้นก็ตามใจ แต่ถ้ามีอะไรรีบโทรมาเลยนะคนบ้านนั้นยิ่งไว้ใจไม่ได้อยู่” 

“ปันก็ว่าไปนั่น”เธอส่งยิ้มให้ก่อนจะเดินไปขึ้นรถ 

นิรชาขับรถยนต์ส่วนตัวไปยังบ้านของคุณหญิงสายทิพย์โดยไม่รู้ว่ามีภูวิศขับรถตามเธออยู่ห่างๆ 

“คุณหญิงคะ คุณนิ้งมาค่ะบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย”แม่บ้านสาวรีบวิ่งมารายงานคุณหญิงสายทิพย์ 

“ให้มันเข้ามา”คนสูงวัยทำหน้าไม่พอใจแต่ก็ยอมให้นิรชาเข้าพบ 

นิรชาก้าวเข้ามาห้องรับแขกโดยมีประมุขของบ้านกอดอกจ้องหน้าเธอราวกับโกรธเคืองกันมานานแสนนาน 

“สวัสดีค่ะคุณท่าน” 

“กลับมาทำไมอีก นังเนรคุณ” 

“ถ้าเหตุผลเพียงเพราะนิ้งไม่ช่วยเรื่องบริษัทของคุณท่าน นิ้งก็ยอมเป็นคนเนรคุณ นิ้งไม่อยากให้คุณภูต้องเดือดร้อนอีกแล้ว” 

เพี๊ย!  

คุณหญิงสายทิพย์ตบลงไปที่แก้มเนียนของนิรชาอย่างแรงด้วยความกราดเกรี้ยว 

“แกมันเลี้ยงเสียข้าวสุข คุณอำพลเก็บงูพิษมาเลี้ยงชัดๆแกเห็นคนอื่นดีกว่าพวกฉัน” 

“ที่ผ่านมาก็มีแต่คุณผู้ชายที่รักและเอ็นดูนิ้ง สำหรับคุณท่านมันตรงกันข้ามจะให้พูดออกมาไหมคะว่าคุณท่านรังแกอะไรนิ้งบ้าง แล้วอย่าพูดถึงเรื่องบุญคุณอะไรกับนิ้งอีกเพราะสิ่งที่นิ้งทำทั้งหมดตลอดระยะเวลาที่อยู่ที่นี่นิ้งถือว่านิ้งได้ชดใช้ให้หมดแล้ว” 

“นี่แก! กล้ามาก กล้าเหลือเกิน คิดว่าแน่ก็เอาเลยแต่อย่าหวังว่าจะได้คบกับตาอัคเพราะฉันจะขัดขวางให้ถึงที่สุด” 

“คุณท่านไม่ต้องเหนื่อยหรอกค่ะ เพราะระหว่างนิ้งกับพี่อัค มันจะไม่มีทางเป็นได้มากกว่านี้” 

“หมายความว่าไงนิ้ง”อัคคีเข้ามาได้ยินจึงรีบเดินปรี่เข้ามาหานิรชา 

“ก็หมายความว่ามันจะไม่เกี่ยวข้องอะไรกับเราอีกแล้ว จากนี้ต่อไปแกอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีกนะนังนิ้งไม่อย่างนั้นฉันจะทำมากกว่าตบแกแน่ ตาอัคพามันออกไปให้ไกลหูไกลตาฉัน”อัคคีรีบดึงข้อมือเล็กของนิราชาออกไปคุยกันด้านนอก  

“ที่นิ้งบอกว่าเรื่องระหว่างเราไม่มีทางเป็นได้มากกว่านี้มันหมายความว่าไง?” 

“...”นิรชาน้ำตาคลอเบนสายตาไปทางอื่นเพื่อตั้งสติก่อนที่จะพูดถึงความสัมพันธ์ของเธอและเขา 

“นิ้ง พี่บอกให้ตอบไง!”อัคคีเค้นเอาคำตอบด้วยการบีบแขนเรียวทั้งสองข้างแน่นขึ้นโดยไม่กลัวว่าอีกฝ่ายจะเจ็บแม้แต่น้อย 

“พี่อัคนิ้งเจ็บ!”เธอนิ่วหน้าประท้วงการกระทำอันไม่สมควรของเขา 

“เจ็บก็รีบตอบ” 

“เราอย่าเจอกันอีกเลยค่ะ เหลือไว้แค่ความเป็นพี่น้องที่ดีต่อกันเถอะ”นิรชาขอร้องด้วยใบหน้าที่อาบไปด้วยหยาดน้ำตา 

“จะเลิกเหรอนิ้ง จะเลิกกับพี่ใช่ไหมห๊ะ!”อัคคีพลักไหล่เล็กแรงพอควรจนหญิงสาวถอยร่นไปด้านหลัง 

“เลิก มันควรใช้กับคนที่เป็นแฟนแต่ระหว่างนิ้งกับพี่มันใช้คำว่าแฟนไม่ได้พี่ก็รู้” 

“ทำไมจะไม่ได้ ไหนบอกว่าเรารักกันพร้อมอดทนฟันฝ่าอุปสรรคไปด้วยกันไง หรือเพราะมันเพราะไอ้ภูใช่ไหม นิ้งนอนกับมันแล้วใช่ไหมถึงกล้ามาบอกเลิกพี่” 

“พี่อัค!”สองมือของนิรชากำแน่นเข้าหากัน 

“ทำไมมันลีลาเด็ดเหรอ ใช่สิตอนนี้มันมีเงินมันรวยนิ้งเลยเลือกมันใช่ไหม?” 

“เคยโทษตัวเองบ้างไหมคะ ใครกันที่พร้อมจะอดทนแต่พอไกลกันก็ไปทำผู้หญิงอื่นท้อง ใครกันที่พร้อมจะฟันฝ่าอุปสรรคไปด้วยกัน แต่พอนิ้งขอให้ช่วยพูดกับคุณท่านเรื่องหย่ากับคุณภูพี่ก็อึกอักบอกให้รอไปก่อน คนแบบพี่มันเห็นแก่ตัวเกินกว่าจะรักคนอื่นได้จริงๆ”ความเกลียดชังปนน้อยเนื้อต่ำใจถูกส่งผ่านทางสายตาคู่งาม น้ำตาที่ไหลอาบแก้มเนียนของนิรชาทำให้อัคคีเริ่มได้สติ 

 

********************** 

ความคิดเห็น