ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ต้นเหตุ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 40.7k

ความคิดเห็น : 46

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 21:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ต้นเหตุ
แบบอักษร

ตอนที่24 

 

 

02:30 น. 

 

 

หลังจากที่เขาไปเช็กตรวจของที่โกดังจะเสร็จ ถึงแม้ว่าเขาจะมีเรื่องน้ำใสให้คิดอยู่ในหัวตลอดเวลาแต่เขาก็ต้องแยกแยะให้ได้ 

 

 

ทีโอเดินกลับเข้ามาภายในบ้านที่เปิดไฟสลัวท่ามกลางความเงียบสงัดและสภาพที่เหนื่อยล้า มีเพียงเสียฝีเท้าคู่หนึ่งที่กำลังเดินมาทางนี้ซึ่งเขารู้ดีว่าเป็นใคร 

 

 

“...มาลี” ทีโอเอ่ยเรียกชื่อแม่บ้านคนสนิทแผ่วเบา 

 

 

“คุณท่านทานอะไรมาหรือยังคะ หิวไหมคะมาลีจะไปเตรียมของวางให้” มาเอ่ยถามผู้เป็นเจ้านายด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นสีหน้าที่ไม่สู้ดีของทีโอ เธออยู่รับใช้เขามานานตั้งแต่เขายังเด็กจึงอดเป็นห่วงไม่ได้ 

 

 

“ไม่เป็นไร มาลีไปนอนเถอะดึกแล้ว” ทีโอตอบกลับไปก่อนจะเดินก้มหน้าขึ้นไปบนชั้นสองตรงไปยังห้องนอน 

 

 

ทีโอเปิดประตูเข้ามายังห้องนอนก่อนจะถอดเสื้อสูทวางไว้บนเตียงและเดินไปที่หน้าต่างก่อนจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ เมื่อสูบเสร็จเขาจึงหันกลับไปมองรอบๆ ห้องซึ่งมีความทรงจำมากมายที่เกี่ยวกับน้ำใส ทั้งเตียงนอน ห้องน้ำ หรือห้องแต่งตัวที่ยังมีข้าวของและเครื่องใช้ของเธออยู่ ความรู้สึกคิดถึงเริ่มพุ่งเข้าใส่ในใจแกร่งอีกครั้ง 

 

 

“หึ น่าสมเพชชะมัด” ทีโอต่อว่าตัวเองก่อนจะเดินไปนอนที่เตียงใหญ่แหละหยิบหมอนใบใหญ่ที่น้ำใสใช้หนุนตอนที่อยู่ด้วยกันขึ้นมากอดไว้แน่นด้วยความรู้สึกคิดถึงและโหยหา “ฉันคิดถึงเธอน้ำใส...” คำพูดสุดท้ายที่ออกมาจากปากของเขาก่อนจะหลับไปในที่สุด... 

 

 

เช้าวันต่อมา 

 

 

ทีโอรีบตื่นแต่เช้าก่อนจะขับรถตรงมายังบ้านของมาคัสเพื่อนสนิทอีกคนของเขา ทีโอเดินเข้าไปด้วยความใจร้อนก่อนจะขึ้นไปบนชั้นสองโดยไม่สนใจสายตาของบอดี้การ์ดและลูกน้องภายในบ้านหลายสิบคนเพราะทุกคนต่างรู้จักเขาดี 

 

 

ปัง! 

 

 

ทีโอเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนมาคัสเสียงดังลั่นอย่างถือวิสาสะโดยไม่สนใจว่าคนในห้องจะทำอะไรอยู่ 

 

 

“เห้ย! มาได้ไงวะ!?” มาคัสที่อยู่บนเตียงนั่งพิงหัวเตียงอยู่ถึงกับสะดุ้งตกใจที่เห็นทีโอบุกเข้ามาในห้องนอนของเขา 

 

 

“กูมีเรื่องให้มึงช่วย และเรื่องนี้มึงต้องช่วยกู” ทีโอเดินไปหยุดอยู่ตรงปลายเตียงก่อนจะใช้มือเท้าเอวยืนมองมาคัสที่ตอนนี้สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง 

 

 

“เสียงดังอะไรกันคะ อ่ะ! เฮียมาได้ไงเนี่ยเช้าอยู่เลย” ไมล์ร่าที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกมาถามในสภาพที่มีชุดคลุมอาบน้ำห่อตัวอยู่ 

 

 

“หวัดดีไมล์ ลุกขึ้นไปอาบน้ำมึงต้องช่วยกู” ประโยคสุดท้ายทีโอหันไปบอกมาคัสที่ตอนนี้เอาแต่ทำหน้ามึนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่ 

 

 

“มีอะไรเหรอคะ เกิดอะไรขึ้น” ไมล์ร่าที่เห็นสีหน้าของทีโอไม่ค่อยดีจึงถามกลับ 

 

 

“ไอ้คลินต์พี่ชายตัวดีของไมล์มันเอาเมียพี่ไปซ่อน” 

 

 

“ห๊ะ!” / “อะไรนะ!?” ไมล์ร่าและมาคัสอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจกับคำตอบของทีโอ 

 

 

“เออ” ทีโอตอบสั้นๆ พร้อมกับเน้นเสียง 

 

 

“เฮียไปมีเมียตอนไหน ทำไมไมล์ไม่เห็นรู้เรื่องเลย?” 

 

 

“นั่นสิ มึงไปมีตอนไหน แล้วผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร?” มาคัสถามต่อเขาตกใจไม่น้อยที่จู่ๆ ทีโอก็มีเมียแถมตอนนี้ดูทีโอจะเป็นเดือดเป็นร้อนไม่น้อยกับเรื่องนี้ทั้งๆ ที่ไม่เคยเป็นมาก่อน 

 

 

“เมียกูเป็นเพื่อนกับจีเซลเมียไอ้คลินต์แล้วตอนนี้กูทะเลาะกับเมียกูไอ้คลินต์มันเอาเมียกูไปซ่อน และมึงต้องช่วยกูหา” ทีโอเล่าเรื่องอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นเขาอยากเจอเธอให้ได้เร็วๆ เพราะถ้าช้าไปกว่านี้เขาคงต้องบ้าตายเป็นแน่ 

 

 

“หึ มึงหาไม่เจอทำไมกระจอกแบบนี้วะ” มาคัสหัวเราะเยาะทีโอเบาๆ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา 

 

 

“เฮียไม่เล่นได้ไหม มันใช่เวลาไหม” ไมล์ร่าหันไปดุมาคัส เธอเข้าใจหัวอกของทีโอว่าเขารู้สึกยังไง 

 

 

“ถ้าไอ้คลินต์มันทำคนเดียวกูสืบได้แน่นอน” 

 

 

“มึงจะบอกว่าไอ้ไมเคิลช่วยมันงั้นสิ?” มาคัสถามต่อเพราะทีโอจะสืบเรื่องของใครสักคนไม่ใช่เรื่องยากแต่ถ้ามีคนปิดบังทีโอได้คงต้องใช้เส้นพอสมควรและถ้าคลินต์เป็นคนทำต้องมีไมเคิลพี่ชายคอยช่วยแน่นอน 

 

 

“ไม่ต้องห่วงนะเฮียเดี๋ยวไมล์จะช่วยอีกแรง” 

 

 

“ขอบใจนะไมล์” 

 

 

“กูจะช่วยมึงเองเพื่อนไม่ต้องห่วง แลกกับหุ่นในบริษัทมึงสักห้าเปอร์เซ็นต์ตามนี้” มาคัสบอกพร้อมกับก้าวเท้าลงจากเตียงเพื่อจะเดินไปห้องน้ำ “รอกูเเป๊บหนึ่งขอกูอาบน้ำก่อน” มาคัสตะโกนบอกก่อนจะหายไปในห้องน้ำหลายนาที 

 

 

หลายวันต่อมา 

 

 

ณ โรงแรมทีโอ 

 

 

ทีโอและมาคัสยังคงช่วยกันสืบว่าตอนนี้คลินต์และไมเคิลซ่อนตัวน้ำใสไว้ที่ไหน ระหว่างวันทีโอยังคงทำงานต่อไปและตามหาน้ำใสในเวลาเดียวกันจนตอนนี้ใบหน้าหล่อเหลามีเคราขึ้นเต็มใบหน้าหล่อ 

 

 

ก๊อก ก๊อก 

 

 

“...เข้ามา” ทีโอที่นั่งพิงเก้าอี้เพื่อพักสายตาบอกเชิญผู้ที่เคาะประตูโดยที่ไม่ได้ลืมตาขึ้นมองว่าเป็นใคร ได้เรื่องไปถึงไหนแล้ว ทีโอถามกลับเพราะคิดว่าเป็นคริสลูกน้องคนสนิท 

 

 

“กาแฟค่ะ” 

 

 

“...” ทีโอรีบลืมตาขึ้นทันทีเมื่อเสียงตอบกลับเป็นผู้หญิงก่อนจะพบว่าคนตรงหน้าคือขิงพนักงานคนหนึ่งในโรมแรมของเขา “ให้อนุญาตให้เธอเข้ามา” ทีโอกดเสียงต่ำด้วยความไม่พอใจ 

 

 

“ขิงเห็นว่าช่วงนี้คุณทีโอดูเหนื่อยๆ ขิงเลยอยากเอากาแฟมาให้ค่ะ” น้ำขิงบอกด้วยท่าทางที่เคอะเขิน ผิดกลับทีโอทียิ่งไม่พอใจกับการกระทำของฝ่ายหญิง 

 

 

“ออกไป! เอากาแฟของเธอออกไปด้วย” ทีโอบอกด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์ 

 

 

“แต่ขิงอยากช่วยให้คุณทีโอดีขึ้นนะคะ ให้ขิงช่วยนะคะ” ขิงบอกในขณะที่มือเล็กค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าออกทีละชิ้นสร้างความตกใจให้เขาไม่น้อย 

 

 

“เธอทำบ้าอะไรเนี่ย ออกไปจากห้องฉันเดี๋ยวนี้แล้วไม่ต้องกลับมาทำงานอีก” ทีโอลุกขึ้นจากเก้าอี้ก่อนจะเดินไปห้ามขิงที่กำลังถอดเสื้อผ้าก่อนจะพลักเธอให้ล้มลงไป 

 

 

“ทำไม! ขิงไม่ดีตรงไหน ขิงรักคุณนะคะคุณทีโอขิงจะทำให้คุณลืมยัยน้ำใสเองนะคะ” ขิงลุกขึ้นจากพื้นก่อนจะสวมกอดร่างหนาแน่น 

 

 

“เธอทำบ้าอะไรของเธอ ไม่มีใครแทนน้ำใสได้” ออกไป! ทีโอผลักร่างบางอีกครั้งจนเซถอยหลังและล้มลงที่พื้น 

 

 

“มันไม่กลับมาหาคุณหรอก หึ มันโง่แถมหูเบาขิงเป็นคนโกหกมันเองว่าวันนั้นมีผู้หญิงมาหาคุณ อีน้ำมันโง่!” ขิงตะโกนตอกกลับอย่างคนเสียสติทำให้ทีโอเริ่มเรียบเรียงเรื่องราวอีกครั้งและเขาพอจะเดาออกว่าขิงทำอะไร “ขิงแอบชอบคุณมานานแล้ว ให้โอกาสขิงนะคะ” 

 

 

“เธอไม่มีทางเทียบกับน้ำใสได้เลยสักนิด ออกไปจากโรงแรมของฉันแล้วอย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าอีก! ใครอยู่ข้างนอกเอาตัวอีนี่ออกไป!” ประโยคสุดท้ายทีโอตะโกนเรียกลูกน้องที่อยู่ด้านนอกก่อนที่ลูกน้องจะวิ่งมาจับตัวน้ำขิงและพาออกไปในที่สุด “โถ่เว้ย!” ทีโออุทานอย่างหัวเสียเมื่อรู้ว่าเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นเพราะขิง 

 

 

************* 

สงสารเฮียมากตอนนี้หาเมียก็ไม่เจอ แถมยังมีเรื่องปวดหัว โถ่ๆ 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว