facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Chapter7 หัวใจที่มืดบอด (NC) [Rewrite]

ชื่อตอน : Chapter7 หัวใจที่มืดบอด (NC) [Rewrite]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2564 20:04 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Chapter7 หัวใจที่มืดบอด (NC) [Rewrite]
แบบอักษร

Chapter7 หัวใจที่มืดบอด 

ชินโยนร่างของคัพบนเตียงของตัวเองไม่เบามือนักด้วยความโมโห เขาพยายามสงบสติอารมณ์พยายามระงับความโกรธที่พุ่งขึ้นสูงปี๊ด แต่พอมองร่างเล็กที่ไม่ได้สติเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เจ้าตัวดื่มเข้าไปเขาก็ยิ่งโมโหมากขึ้นไปอีก 

“มึงลุกขึ้นมาเลยนะไอ้คัพ” 

ชินกระชากร่างเล็กขึ้นมาแล้วตบหน้าหวานหลายๆ ที แต่อีกฝ่ายไม่มีทีท่าว่าจะตื่น ชินจึงอุ้มคัพขึ้นมาอีกครั้งแล้วพาเข้าไปในห้องน้ำ เขาวางคนตัวเบาที่ออกไปก่อเรื่องไว้กับพื้นข้างอ่างอาบน้ำ ก่อนจะทำการเปิดน้ำในอ่างแล้วยืนกอดอกรอให้น้ำเต็ม สายตามองคนหน้าแดงก่ำไม่วางตา หวนนึกถึงไอ้โก้เพลย์บอยตัวฉกาจที่นอนกับคนไปทั่วแถมมันยังมีนิสัยโรคจิต เขาเคยได้ยินว่ามันทำเรื่องเลวระยำกับคู่นอนมานักต่อนัก บางคนถึงกับเข้าโรงพยาบาลหรือแย่กว่านั้นก็เสียสติไปเลย เวลามันอยากได้ใครมันไม่สนวิธีการ ชินไม่เคยคิดจะไปยุ่งกับมัน ต่างคนต่างอยู่ จนกระทั่งวันนี้ที่เห็นมันเข้ามายุ่มย่ามกับคัพ ตอนที่เห็นมันแตะเนื้อตัวขาวเหมือนมีเลือดขึ้นหน้า สมองเขาไม่รับรู้อะไรทั้งนั้นนอกจากต้องรีบพาคัพออกให้ห่างมันมากที่สุด 

น้ำไหลล้นออกมาจากอ่างอาบน้ำ ชินจัดการปิดมันแล้วหันมองร่างเล็กอีกครั้ง 

“ไม่ตื่นใช่มั้ยมึง” 

ในเมื่อปลุกดีๆ ไม่ตื่นก็ต้องใช้วิธีนี้ 

ชินจับคัพกดลงไปในอ่างน้ำทั้งตัวจนเจ้าตัวสำลักน้ำตื่นเต็มตา ร่างเล็กพยายามหาทางรอด ตะเกียกตะกายหนีจากความทรมานใต้น้ำที่มัจจุราชกดหัวถีบเขาราวกับจะส่งเขาไปพบยมบาล ชินเห็นว่าคัพตื่นแล้วจึงยอมปล่อยในที่สุด 

“แค่กๆๆ” คัพสำลักออกมา เขาจับขอบอ่างอาบน้ำไว้แน่นด้วยความตกใจและกลัวในคราวเดียวกัน 

“เป็นไง ทีนี้สร่างเมาขึ้นมาบ้างหรือยัง หรือต้องให้กูจับมึงกดลงไปอีกรอบ” 

คัพหันไปมองเจ้าของเสียงปีศาจร้ายด้วยความเคืองแค้น ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น 

“สัส! มึงทำเหี้ยอะไร” 

“กูบอกมึงว่าอะไรก่อนออกไป” ชินตวาดถามแต่คัพไม่สนใจ 

“เรื่องของมึงเถอะ” 

“ไอ้คัพอย่ากวนตีน” 

ร่างเล็กลุกพรวดขึ้น ไม่อยากเถียงหรือพูดอะไรกับคนใจร้ายอีก 

“อย่าเดินหนีกูนะไอ้คัพ!” ชินก้าวตามคัพออกมาแล้วรั้งแขนของคัพเอาไว้ คัพสะบัดออก หันกลับมาพูดกับชินด้วยน้ำเสียงปกติต่างจากเมื่อครู่สิ้นเชิง หวังให้มันเลิกตอแย เขาจะได้กลับห้องไปนอน 

“ผมจะกลับห้องแล้วพี่ชิน มีอะไรค่อยคุยกันพรุ่งนี้แล้วกัน” 

ชินกัดฟันกรอด เขาไม่เข้าใจเลยว่าทำไมช่วงนี้คัพถึงได้ทำตัวกวนโอ๊ยชวนโมโหมากขนาดนี้ นี่ขนาดมันเรียกเขาว่าพี่อย่างที่เขาต้องการ เขายังรู้สึกว่ามันกวนตีนเลย 

“อย่ามากระแดะเรียกกูว่าพี่หน่อยเลย ความจริงมึงอยากให้กูเป็นมากกว่าพี่มึงใช่มั้ยละ หึ ที่รีบจะกลับห้องเนี่ย กลัวกูจะทำอะไรมึงหรือไง” 

ชินแสยะยิ้มเยาะเย้ยคัพ มองคัพตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไม่ให้เกียรติ คัพเห็นสายตาทุเรศนั่นแล้วพยายามอดทนอดกลั้น เขากำมือแน่น จิกเล็บบนเนื้อของตัวเองจนเจ็บแต่มันเทียบไม่ได้เลยกับหัวใจของเขา คัพสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ บอกตัวเองว่าเขาไม่รู้สึกอะไรอีกต่อไปแล้ว เขาตัดหัวใจดวงเดิมทิ้งไปแล้ว ต่อไปนี้เขาจะเป็นคัพคนใหม่ จะไม่มีชินในหัวใจอีก คิดพลางส่งยิ้มหวานให้กับอีกฝ่าย สายตาทอประกายหวานจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาราวกับมองเหยื่อชิ้นหนึ่ง 

“พี่ชินพูดอะไรน่ะครับ ผมไม่คิดแบบนั้นหรอก ก็พี่ชินน่ะเป็นพวกปกตินี่นา ส่วนผมน่ะมันวิปริต ดังนั้นคนที่กลัวน่าจะเป็นพี่มากกว่านะครับ” 

ชินผงะถอยห่าง ไม่ไว้ใจท่าทางที่เปลี่ยนไปของคัพแม้แต่น้อย 

“อะไรกันละครับ ถึงกับต้องหนีผมเลยหรอ หึหึ” 

คัพเดินไล่ต้อนชินไปเรื่อยๆ จนร่างของชินล้มลงไปบนเตียง เห็นอีกฝ่ายเพลี่ยงพล้ำคัพนึกสะใจเป็นอย่างมาก เขาไม่คิดหยุดแค่ต้อนให้จนมุม กลับกระโดดตามขึ้นไปคร่อมทับร่างกายแข็งแรงหุ่นดีบนเตียงไว้แล้วโน้มหน้าเข้าไปใกล้ชิดส่งยิ้มพราวระยับให้ 

“มึงจะทำอะไรไอ้คัพ ลุกออกไปเดี๋ยวนี้” 

ชินจะผลักร่างของคัพออกแต่ร่างเล็กก็สวนกลับด้วยการสอดมือเข้ามาภายในเสื้อของเขาซะก่อน ชินสะดุ้งขึ้นมาทันที ร่างทั้งร่างขนลุกโดยฉับพลัน 

“ผมไม่ทำอะไรพี่หรอกครับ แค่อยาก...เล่นด้วยเท่านั้น” 

คัพยิ้มแล้วก้มลงจูบชินทันที คนที่โดนจู่โจมกะทันหันอึ้งทำอะไรไม่ถูก ตั้งแต่รู้จักกันมายังไม่เคยเห็นอีกฝ่ายเป็นแบบนี้เลยสักหนเดียว ปกติชินเป็นฝ่ายรุกก่อนเสมอไม่เคยสักครั้งที่คัพกระโดดขึ้นคร่อมจับจูบง่ายดายเช่นนี้ 

ลิ้นเล็กสอดเข้ามาเกี่ยวรัดกับลิ้นของชินในตอนที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว เขาพยายามล่อหลอกให้ชินยินยอมจูบตอบด้วยการตวัดลิ้นและดูดดึงมันเข้ามาในโพรงปากของเขา ริมฝีปากก็ขบเม้มริมฝีปากหนาไปพร้อมกันด้วย มือน้อยๆ ที่อยู่ใต้เสื้อเริ่มซุกซนลูบไล้ไปทั่วหน้าอกและมัดกล้ามท้อง ชินขนลุกแต่ไม่ขัดขืน เขาหลับตาปล่อยให้คนบนตัวเล่นสนุกตามใจชอบ ร่างกายสุขภาพดีเริ่มมีปฏิกิริยาตอบโต้อย่างรวดเร็วที่โดนรุกเข้าหา มันช่วยไม่ได้ที่เขาจะมีอารมณ์เพราะตลอดสามวันที่ผ่านมาชินก็เอาแต่คิดถึงคัพตลอด ยิ่งในตอนที่มีอะไรกับเจนนิเฟอร์แล้วคิดว่ากำลังมีอะไรกับคัพ ชินโคตรจะอิ่มเอม 

“อื้อ” 

คัพครางออกมาเบาๆ เมื่อชินเริ่มจูบตอบแล้วยกแขนขึ้นมากระชับร่างของคัพไว้ในอ้อมกอด มือของคัพก็ยังคงลูบไล้ร่างกายของชินไปทั่วจนกระทั่งมาหยุดอยู่ที่ขอบกางเกง คัพตัดสินใจปลดเข็มขัดและรูดซิปกางเกงของชินออกโดยใช้ความกล้าที่มาจากไหนไม่รู้เป็นแรงผลักดัน ทั้งๆ ที่เขาไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน 

“มึงจะทำอะไร” 

“ผมจะช่วยพี่ชินไงครับ เหมือนที่พี่เคยช่วยผม...แบบเมื่อก่อน” 

คัพแสยะยิ้ม ชินตาเบิกกว้าง เขาเห็นรอยยิ้มปีศาจน้อยบนใบหน้าของคัพ มันเป็นรอยยิ้มที่เหมือนกันกับของเขาไม่ผิดเพี้ยน 

“ไม่ต้อง” 

“ทำไมล่ะครับ ทั้งๆ ที่ของพี่ตื่นขึ้นมาขนาดนี้แล้วแท้ๆ” 

คัพพูดพลางชี้มาที่ ‘ของ’ ที่กำลังตื่น ชินอดที่จะหน้าแดงไม่ได้ เขารู้สึกเสียหน้าพอๆ กับรู้สึกอายที่ดันมามีอารมณ์กับผู้ชายเพียงแค่คัพจูบแล้วลูบไล้เขานิดๆ หน่อยๆ เท่านั้น 

“พูดมาก” 

“หึ ให้ผมช่วยมั้ยล่ะครับ รับลองว่าพี่จะติดใจ” 

“ไม่เอาไอ้คัพ มึงลุกออกไปเดี๋ยวนี้เลย” 

คัพหัวเราะออกมาเบาๆ อย่างพอใจที่สามารถอยู่เหนือชินได้บ้างแต่แค่นี้มันยังไม่พอหรอก พอมานั่งนึกดูดีๆ แล้ว หนทางที่คัพจะเลิกรักชินได้และไม่รู้สึกแย่มากไปกว่านี้ก็มีแค่ทางเดียว 

แก้แค้น! 

ใช่! การแก้แค้นนี่แหละที่จะทำให้คัพเกลียดชินมากขึ้นและในทางกลับกัน เขาจะทำให้ชินเจ็บเจียนตายเหมือนที่อีกฝ่ายเคยทำให้เขาเจ็บทั้งกายและใจมาโดยตลอด ในเมื่อชินไม่เคยสนใจใยดีในความรักของเขา ไม่เคยสนใจว่าเขาจะรู้สึกอย่างไร เขาเองก็จะไม่สนใจเหมือนกัน 

ต่อไปนี้ร่างกายที่ไร้หัวใจนี้จะอยู่เพื่อทำลายชินเท่านั้น! 

“ไม่ลองดูหน่อยหรอครับ” 

“ก็บอกว่าไม่เอาไงเล่า” 

ชินลุกขึ้นมาผลักร่างของคัพให้ออกห่างแล้วรูดซิปของตัวเองขึ้นแต่มือของคัพมาจากไหนไม่รู้ปัดมือที่กำลังรูดซิปของชินออกแล้วก้มลงมาที่ระหว่างขา มือน้อยลูบไล้กายแกร่งของชินเบาๆ ใบหน้าน่ารักเงยขึ้นมองแล้วแลบลิ้นเลียริมฝีปาก ชินเห็นคัพทำแบบนั้นก็ร้อนวูบวาบไปทั้งกาย หัวใจก็เต้นโครมครามด้วยความตื่นเต้นอย่างห้ามไม่ได้ 

“ผมจะช่วยพี่เองนะ อาจไม่ดีนักแต่คงจะช่วยให้หายอยากได้” 

คัพบอกแล้วจัดการดึงกางเกงของชินให้ลงมาพอที่จะให้เจ้าขีปนาวุธของชินออกมาได้ ดวงตากลมโตจ้องมองแก่นกายที่ดุนดันผ่านกางเกงชั้นในออกมาด้วยความอยากรู้เพราะไม่เคยเห็นของชินมาก่อน คัพสูดหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วค่อยๆ ถอดกางเกงในของชินออก แท่งร้อนดีดผึงออกมาทันทีมันโดนหน้าผากของคัพเข้าอย่างจัง ชินกัดริมฝีปากของตัวเองยามถูกมือนุ่มนิ่มกอบกุมแท่งร้อนของเขาไว้ 

ชินไม่คิดที่จะปฏิเสธความหวังดีของคัพอีกเพราะร่างกายของเขากำลังต้องการใครสักคนที่จะช่วยให้มันเย็นลงได้ แล้วในเวลานี้มันก็ดึกมากแล้ว เขาไม่สามารถเรียกผู้หญิงคนไหนมาช่วยได้ ก็คงมีแค่คัพที่พอจะแก้ขัดได้บ้าง 

“ใหญ่จัง” 

คัพพูดแล้วเริ่มขยับมือไปมาบนแท่งร้อน ริมฝีปากก็แตะลงไปเบาๆ เหมือนหยั่งเชิง คัพไม่รู้ว่าต้องเริ่มยังไงแต่สัญชาตญาณบอกให้คัพเลียลงบนยอดสีเข้ม คัพเชื่อมั่นในเซ้นต์ของตัวเองเต็มที่จึงทำตามที่คิดไว้ทันที 

“อื้ม” 

ชินรู้สึกดีมากตอนที่คัพเลียและดูดที่บริเวณหัวให้อย่างไม่มีทีท่ารังเกียจเลยแม้แต่น้อย ลิ้นเล็กทำความรู้จักเจ้าแท่งนั้นอย่างสนใจใคร่รู้ ตวัดเลียตั้งแต่ส่วนหัวเรื่อยลงมาถึงโคนแล้วตวัดขึ้นกลับไปใหม่ ทำซ้ำๆ สลับกันจนเจ้าของตัวสั่นด้วยความเสียว ชินเลียริมฝีปากมองภาพคนตัวเล็กที่ขยับหัวขึ้นลงตรงระหว่างขาของตัวเองตาพร่า 

“อื้อ” 

คัพแสยะยิ้มพอใจที่เห็นว่าชินชอบ มือและปากของคัพจึงกระหน่ำเพิ่มความเร่าร้อนมากขึ้นเรื่อยๆ เสียงของชินก็ยิ่งครวญครางไม่หยุดเร่งให้คัพทั้งดูดทั้งเลียจนมันขยายใหญ่คับปากของเขา 

“จะเสร็จแล้วหรอครับ” 

คัพคลายลำท่อนโตออกแล้วเอ่ยถาม อีกฝ่ายไม่ตอบเขาเลยเงยหน้าขึ้นมาจูบริมฝีปาก มือน้อยก็ปลดกระดุมเสื้อของชินไปด้วย ชินหูอื้อตาลายจูบตอบคัพราวกับคนละเมอ ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าถูกคัพถอดเสื้อและกางเกงออกไปตอนไหน เขารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ถูกคัพผลักให้นอนราบไปกับเตียงแล้วพบว่าทั้งเนื้อทั้งตัวไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยสักชิ้นเดียว 

“อื้อ จะทำ...อึก อะไรอีก” 

ชินถามเสียงกระท่อนกระแท่น ในขณะที่คัพยังป้วนเปี้ยนกับแก่นกายของชินไม่เลิก คนซุกซนกับร่างกายของคนอื่นไม่ตอบ ร่างเล็กนั่งคร่อมร่างของชินไว้จงใจเบียดก้นของตัวเองทับแท่งร้อนอันโตอย่างอาจหาญ 

“บอกผมมาสิครับพี่ชิน ว่าพี่ต้องการอะไร” 

“สัส! มึงเป็นเหี้ยอะไรเนี่ยไอ้คัพ” ชินสับสน เขาไม่รู้จะจัดการกับสถานการณ์ชวนเสียตัวตรงหน้ายังไงดี ตอนนี้คัพที่เคยเป็นคัพดูไม่เหมือนคัพเลย 

ไม่สิ...คนตรงหน้าเขาไม่ใช่คัพคนเดิมอีกแล้วต่างหากล่ะ 

“ผมปกติดีนะพี่ชินแต่พี่นั่นแหละที่ไม่ปกติ เล่นใหญ่ขึ้นมาขนาดนี้ก็แย่น่ะสิครับ” 

“ก็เพราะมึงไม่ใช่หรือไงที่ทำให้มันเป็นแบบนี้” 

“ไม่ต้องห่วงครับ ผมกำลังจะรับผิดชอบอยู่นี่ไง” 

คัพยิ้มแล้วลุกขึ้นปลดกางเกงของตัวเองออกจนเหลือเพียงแค่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงบ็อกเซอร์เปียกชื้น ชินมองคัพตาไม่กะพริบ ยามที่เสื้อของอีกฝ่ายแนบเนื้อเพราะเปียกน้ำนั้นเซ็กซี่เป็นอย่างมากจนเขาหายใจไม่ทั่วท้อง อีกฝ่ายกลับขึ้นมาคร่อมทับเขาไว้แล้วขยับร่างกายท่อนล่างบดเบียดกับแท่งร้อนของเขาอย่างไม่ทันตั้งตัว 

“อึก” 

“ผมไม่คิดจะให้พี่เป็นเกย์หรอกนะพี่ชินเพราะงั้นแค่นี้ก็คงจะช่วยพี่ได้แล้วล่ะ” 

พูดพลางจับหน้าท้องของชินไว้แล้วขยับสะโพกของตัวเองที่ไม่เคยมีประสบการณ์ทางด้านนี้มาก่อน แม้จะดูเก้ๆ กังๆ แต่ชินก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะอาการแบบนั้นของคัพมันกลับทำให้เขารู้สึกเร่าร้อนมากขึ้น ช่องทางรักของคัพขยับเสียดสีกับแท่งร้อนของชินไปมา ทั้งหมุนวนและสลับร่อนเอวเบาๆ ในขณะที่คนโดนเด็กขึ้นขย่มยกแขนขึ้นปิดใบหน้าของตัวเอง 

บ้าเอ้ย! ตอนนี้เขาเหมือนหมาจนตรอกที่ปล่อยให้คัพกระโจนขึ้นคร่อมตอนฤดูผสมพันธุ์ไม่มีผิด 

ไม่ได้ เข้าไม่ยอมหรอก! 

ชินตั้งสติแล้วเป็นฝ่ายจับคัพให้มานอนอยู่ใต้ร่างแทน เขามองคัพด้วยสายตาของหมาป่าที่กำลังจ้องลูกแกะของมันด้วยแววตาหิวกระหาย แต่ลูกแกะตัวนี้ก็ไม่ได้กลัวเกรงแต่อย่างใดกลับท้าทายเจ้าหมาป่าด้วยการชะโงกหน้าขึ้นคล้องแขนไปที่คอของชินแล้วบดจูบด้วยความเร่าร้อน 

“อืม” ชินครางอย่างพอใจ มือหนาลูบไล้ไปตามร่างกายของคัพแล้วทำท่าจะถอดเสื้อของคัพออก 

“อย่าครับ” 

“ทำไม?” ชินถามด้วยความไม่เข้าใจ แต่คำถามของชินกลับทำให้คัพยิ้ม 

“พี่ชินไม่ใช่เกย์ อย่าทำกับผมมากไปกว่านี้เลย เสร็จข้างนอกนี่แหละครับ ผมบอกแล้วไงว่าจะช่วย” 

ชินกัดฟันกรอด เขาปรารถนาร่างเล็กใต้ร่างแทบคลั่งจนโยนทุกความคิดทั้งหมดทิ้งไปหมดแล้ว หลายครั้งที่นึกถึงคัพแต่ก็ไม่เคยเต็มอิ่ม ถึงแม้วันนี้จะอิ่มตอนที่มีอะไรกับเจนนิเฟอร์แต่นั่นก็เพราะเขานึกถึงคัพอยู่ดี แล้วในเมื่อตอนนี้คัพตัวเป็นๆ มาอยู่ใต้ร่างเขาแล้ว ทำไมเขาต้องเสร็จข้างนอกด้วยล่ะ 

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิครับ ที่ผมทำเนี่ยก็เพื่อพี่นะพี่ชิน ผมไม่อยากให้พี่เป็นพวกวิปริตแบบผม แค่ผมมาช่วยพี่แบบนี้พี่ก็คงขยะแขยงตัวเองจะแย่แล้วสินะครับ” 

ชินพูดอะไรไม่ออก เขาต้องการคัพพอๆ กับที่ไม่ต้องการด้วยเช่นกัน ความรู้สึกภายในของเขาตีกันยุ่ง และในขณะที่เขากำลังสับสนอยู่นั้นเอง คัพก็ยังคงเล่นกับร่างกายของเขาไม่เลิก ร่างเล็กเลียยอดอกสีเข้มเบาๆ ราวกับลูกแมวน้อยขี้อ้อน 

“อ๊ะ” 

“ไม่ทำต่อหรอครับพี่ชิน ผมรอช่วยพี่อยู่นะ” 

คำพูดหลอกล่อแบบนี้คัพไปเรียนรู้มาจากไหนกัน แต่ให้ตายสิ! มันได้ผลชะมัด 

ชินก้มลงจูบคัพอีกครั้ง ลิ้นกระหวัดรัดรึงกันด้วยความเร่าร้อน มือของคัพสัมผัสไปทั่วทั้งตัวของชิน ชินเองก็ไม่น้อยหน้าลูบไล้ตามเนื้อตัวนุ่มนิ่มเช่นเดียวกัน มือแกร่งสอดเข้าไปภายในกางเกงบ็อกเซอร์ของคัพแต่ก็ถูกคัพห้ามด้วยร่างกาย ชินอยากให้คัพถอดเสื้อผ้าบ้าๆ นี่ออกเหลือเกิน ถึงจะเสร็จข้างนอกแต่อย่างน้อยๆ คัพก็น่าจะถอดเสื้อผ้าให้เท่าเทียมกับเขาบ้าง แบบนี้เขาก็เสียเปรียบน่ะสิ 

“ถอดไม่ได้หรอ” ถามเสียงออดอ้อนโดยไม่รู้ตัว 

“ไม่ครับ” 

ชินหน้ามุ่ยด้วยความไม่พอใจ คัพเห็นว่าตัวเองเริ่มจะเสียเปรียบขึ้นเรื่อยๆ จึงเป็นฝ่ายพลิกกลับขึ้นมาคร่อมชินไว้ตามเดิม 

“ผมเริ่มง่วงแล้ว เรารีบทำให้มันเสร็จๆ กันเถอะ” 

พูดจบคัพก็เลื่อนตัวมาอยู่ตรงกลางระหว่างขาของชินแล้วก้มลงดูดเลียและใช้มือรูดขึ้นรูดลงให้ เสียงครวญครางของชินดังขึ้นให้ได้ยินอีกครั้ง คัพก็ยิ่งเร่งจังหวะมากขึ้นเรื่อยๆ 

“อ๊า...คัพ อื้อ” 

ชินจับหัวของคัพไว้มั่นแล้วออกแรงกดลงไปอีกเพื่อให้อีกฝ่ายครอบครองแท่งร้อนของเขาลึกขึ้น คัพตาเหลือกแต่ไม่ปฏิเสธความต้องการของอีกฝ่าย 

“ซี๊ด อีกนิดคัพ” 

เสียงร้องของชินเริ่มดังมากขึ้นเมื่อใกล้จะถึงสวรรค์ในอีกไม่ช้า คัพจึงเร่งจังหวะและขยับมือเร็วขึ้นอีกจนในที่สุดชินก็ปล่อยน้ำรักออกมาเต็มปากของเขา 

“อ๊า” 

คัพเลียริมฝีปากและกลืนของเหลวที่ชินปล่อยออกมาเข้าไปอย่างไม่รังเกียจ ร่างเล็กลุกขึ้นมาเช็ดริมฝีปากของตัวเองแล้วหยิบกางเกงขึ้นมาใส่ คัพทำท่าจะเดินกลับห้องตัวเองเมื่อเสร็จภารกิจแต่ก็ถูกชินรั้งไว้เสียก่อน 

“จะไปไหน” 

“กลับห้องผมไงครับ” 

“เอ่อ คือ...มึงช่วยกูแบบนี้แล้ว...มึงล่ะ ไม่เป็นอะไรเลยหรือไง” 

ชินถามและหวังว่าคัพจะตอบว่าเป็นหรือคำพูดทำนองว่าอยากให้เขาช่วยปลดปล่อยคืนให้บ้างแต่ก็เปล่าเลย คัพเพียงแค่ชะโงกหน้ามาหอมแก้มของเขาแล้วเดินจากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ 

 

วันต่อมา 

คัพเดินงัวเงียออกมาจากห้องของตัวเอง ร่างเล็กสะดุ้งตกใจไม่น้อยที่เห็นอาร์ตนั่งอยู่ที่โซฟาในห้องรับแขก คัพคิดว่าตัวเองตาฝาดจึงยกมือขึ้นมาขยี้ตาหลายๆ ทีแต่ภาพตรงหน้าก็ยังคงเป็นเช่นเดิม ท่าทางของคัพทำให้อาร์ตหัวเราะด้วยความขบขัน ร่างสูงจึงลุกขึ้นเดินเข้ามาหาพร้อมรอยยิ้มที่มักประดับไว้เสมอยามได้พบกับคัพ 

“อรุณสวัสดิ์ครับน้องคัพ” 

“เอ๋? ตัวจริงหรอเนี่ย” คัพเอื้อมมือไปจับแก้มของอาร์ตทันทีด้วยความว่องไว ส่วนอาร์ตก็ไม่ได้ห้ามอะไร กลับนึกชอบเสียด้วยซ้ำ 

“ตัวจริงแหะ...อรุณสวัสดิ์ครับพี่อาร์ต มาทำอะไรแต่เช้าหรอครับหรือว่ามาหาพี่ชิน” 

คัพถามแล้วปล่อยมือที่จับแก้มของอาร์ตออก เขาเพิ่งนึกขึ้นได้ว่าอาร์ตมีคีย์การ์ดสำหรับเข้าออกห้องของชินได้ตลอดเวลา จึงไม่แปลกเลยที่เขาเห็นอาร์ตอยู่ในห้องนี้ 

“พี่ไม่ได้มาหาชิน” 

“แล้วพี่อาร์ตมาทำอะไรหรอครับ” 

“พี่มาหาน้องคัพน่ะ ว่าจะมาดูแผลให้ก่อนเข้าโรงพยาบาล” 

อาร์ตบอก สายตาวูบไหวเล็กน้อยเมื่อจู่ๆ ก็คิดถึงเมาส์ ชายหนุ่มปริศนาที่เป็นผู้ชายคนแรกของเขาขึ้นมา ตอนแรกอาร์ตตั้งใจอาบน้ำเพื่อไปทำงานแต่ในสมองของเขากลับมีภาพการร่วมรักอย่างสุขล้นเมื่อคืนเข้ามาในหัวตลอดเวลา อาร์ตพยายามสลัดทิ้งไปแต่ภาพเหล่านั้นกลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ เสียงร้องครางของเมาส์ ร่างกายของเมาส์ เขาล้วนแต่จดจำได้ดี 

อาร์ตคิดว่าเขากำลังหลงและติดใจเพราะเมาส์เป็นผู้ชายคนแรกของเขา บางทีถ้าลองคบกับผู้ชายคนอื่นแล้วมีอะไรกัน อาการที่เป็นอยู่ในตอนนี้ก็คงจะหายไปเอง อาร์ตคิดแล้วรีบมาหาคัพทันที สำหรับเขาแล้วผู้ชายที่เขาอยากได้เป็นแฟนมากที่สุดก็คือคัพ น้องคัพคนเดียวเท่านั้น 

“ดีเลยครับ ผมกำลังคิดอยู่เลยว่าจะทำแผลแบบไม่ให้เจ็บยังไงดี” คัพหัวเราะแล้วถอดเสื้อไปนั่งรอที่โซฟา อาร์ตมองร่างกายของคัพอยู่ชั่วครู่อย่างสำรวจ 

คัพเป็นคนตัวเล็ก เอวบางอ้อนแอ้นเหมือนกับเอวผู้หญิง ผิดกับเมาส์ที่มีความสูงมากกว่าคัพ หุ่นบาง ไม่ได้อ้อนแอ้นแบบนี้ ผิวของเมาส์นั้นขาวซีดกว่าของคัพมาก 

อาร์ตชะงักไปชั่วครู่ เขาถอนหายใจออกมาด้วยความกลัดกลุ้มที่คิดถึงเมาส์อีกแล้ว 

“พี่อาร์ตเป็นอะไรหรอครับ” คัพถามเพราะเขาเห็นอาร์ตยืนจ้องเขานิ่งไม่ทำอะไรมาได้สักพักนึงแล้ว 

“เปล่าครับ พี่แค่คิดอะไรเพลินไปนิดหน่อย” 

คุณหมอหนุ่มบอกแล้วทรุดตัวลงนั่งข้างกับคัพ แผลของคัพยังไม่หายดีแต่ก็แห้งกว่าเดิมมากแล้ว อาร์ตตรวจดูแผลที่หน้าอกและบนหัวของคัพอีกชั่วครู่ เขาก็บอกให้คัพไปอาบน้ำเพื่อจะได้มาทำแผลคัพก็ทำตามอย่างว่าง่าย 

สิบหานาทีต่อมาคัพกลับมาหาอาร์ตที่โซฟาอีกครั้ง เนื้อตัวมีเพียงผ้าขนหนูสีขาวสะอาดพันรอบเอวไว้เพียงผืนเดียว เขาคิดว่าอาร์ตต้องรีบไปทำงานต่อเลยออกมาทั้งๆ แบบนี้เพื่อไม่ให้เสียเวลาอีกฝ่าย 

“รอนานหรือเปล่าครับ” 

“ไม่นานครับ” อาร์ตตอบแล้วหันไปยิ้มให้คัพ ร่างสูงนิ่งไปเล็กน้อยเมื่อเห็นสภาพของคนที่เขาแอบมีใจให้ 

‘ไม่คิดจะระวังตัวเลยหรือไงกันน้าน้องคัพ’ 

เขามองร่างเล็กที่เดินมานั่งข้างๆ เขาแล้วยกขาขึ้นนั่งขัดตะหมาด อาร์ตรีบหันหน้าหนีเพราะผ้าขนหนูของคัพเลิ่กขึ้นสูงจนเขาเห็นเรียวขาขาวชัดเจน 

“พี่อาร์ตหันไปทางนั้นจะทำแผลให้ผมได้ยังไงล่ะครับ” 

สูดลมหายใจเข้าเต็มปอดแล้วหันกลับมาหาคัพตามเดิม ร่างสูงรีบหยิบอุปกรณ์ขึ้นมาทำแผลให้คัพทั้งบนศีรษะและที่หน้าอก สายตาของอาร์ตก็อดไม่ได้ที่จะจ้องมองขาเรียวเล็กตามประสาผู้ชาย แล้วยิ่งเป็นขาของคนที่เขาชอบด้วยแล้ว มีหรือที่เขาจะไม่อยากมอง 

“พอมองใกล้ๆ แล้วขนตาพี่อาร์ตยาวจังนะครับ” 

คัพเขยิบเข้ามาใกล้อาร์ตแล้วยื่นหน้ามาหา อาร์ตก็ไม่ได้ถอยหนีจ้องตาคัพกลับ 

“พี่ได้มาจากแม่น่ะ” 

“งั้นหรอครับ อ่ะ เบาๆ หน่อยครับพี่อาร์ต ผมเจ็บ” ใบหน้าหวานเหยเกจากแรงกดที่อาร์ตกำลังทำแผลอยู่ 

“ขอโทษๆ น้องคัพเป็นอะไรหรือเปล่า” อาร์ตรีบก้มลงไปดูแผลที่หน้าอกของคัพ นึกโทษตัวเองที่มัวแต่เคลิ้มไปกับหน้าของคัพในระยะใกล้จึงทำให้เผลอทำแผลให้คัพแรงไป 

“พี่อาร์ตครับ...พี่อาร์ตมีแฟนหรือยัง” 

คำถามของคัพทำให้อาร์ตผงะ ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้นมองสบตากลมโตของคนตรงหน้า เขาไม่เข้าใจว่าทำไมจู่ๆ คัพถึงถามเขาแบบนี้ 

“ไม่มีหรอกครับ แต่ตอนนี้ก็ดูๆ ไว้อยู่คนนึง” 

ภาพและเสียงของเมาส์ลอยเข้ามาในโสตประสาทของอาร์ตทันทีที่เขาพูด อาร์ตตกใจเล็กน้อย เขาไม่คิดว่าตอนพูดจะนึกถึงเมาส์ ทั้งๆ ที่คนที่เขาพูดถึงคือคัพ 

“เสียดายจังนะครับ” 

“เสียดายอะไรหรอ?” 

“พี่อาร์ตจำได้มั้ยที่ผมเคยบอกพี่ว่า ผมอกหักแล้วอยากหาผู้หญิงสักคนมาเป็นแฟน” 

อาร์ตพยักหน้าแล้วทำแผลที่หน้าอกให้คัพต่อ 

“ผมลองมานั่งคิดๆ ดูแล้ว ผมคงเปลี่ยนรสนิยมตัวเองไม่ได้ ผมก็เลยอยากจะมีรักใหม่กับผู้ชาย” 

คัพพูดยิ้มๆ เขาจ้องเข้าไปในดวงตาที่ตื่นตกใจของอาร์ตไม่หลบ แล้วร่างเล็กก็ทำในสิ่งที่ตนไม่เคยคาดคิดว่าจะกล้าทำกับผู้ชายคนอื่นนอกจากชินมาก่อน เขาขยับตัวขึ้นคร่อมตักแกร่งของคุณหมอหนุ่มในนาทีต่อมา สองแขนคล้องคออีกฝ่ายไว้ ส่วนคนโดนรุกหายใจติดขัด รู้สึกเสียววูบอย่างบอกไม่ถูก ในวินาทีนี้ภาพของเมาส์ที่คอยวนเวียนอยู่ในหัวก็หายวับไปในทันที 

“น้องคัพจะทำอะไรครับ พี่ว่าเราลงไปนั่งดีๆ ดีกว่านะ” 

“พี่อาร์ตว่าผมควรเริ่มมีรักครั้งใหม่กับใครดีครับ แต่ที่ผมเล็งเอาไว้ก็คงจะเป็น...” 

คัพฉีกยิ้ม นิ้วเรียวยาวกรีดไล้ตั้งแต่ต้นคอของอาร์ตมาจนถึงขอบกางเกง แล้ววนกลับไปที่ตำแหน่งหัวใจของอาร์ตที่กำลังเต้นโครมครามด้วยความหวั่นไหว 

“ผมรู้สึกว่าเราคุยกันถูกคอดีแล้วพี่อาร์ตก็ดูแลผมดีมาก ผมเลยคิดว่ารักครั้งใหม่ของผม...ควรเป็นพี่อาร์ตนะครับ” พูดจบคัพก็บดเบียดริมฝีปากของตัวเองกับริมฝีปากของอีกฝ่ายทันที 

“อื้อ” 

อาร์ตตกใจพยายามดันร่างของคัพให้ออกห่างแต่ร่างเล็กไม่ยอมกลับสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของอาร์ตแล้วระดมจูบอาร์ตอย่างดุเดือด เมื่อโดนรุกหนักเข้ามากๆ ผู้ชายที่มีเลือดเนื้ออย่างอาร์ตหรือจะทนไหว เขาจูบตอบร่างเล็กทันทีด้วยความเสน่หา ลืมจูบของเมาส์ไปชั่วขณะหนึ่ง เขาปล่อยตัวปล่อยใจไปกับรสจูบอันเร่าร้อนของคัพจนลืมดูไปว่าตัวเองอยู่ที่ไหน คัพเองก็ไม่ได้สนใจ ยิ่งจูบกันนานมากขึ้น ร่างกายของคนทั้งคู่ก็ยิ่งร้อน 

“น้องคัพ...พี่” อาร์ตถอนริมฝีปากออกแล้วมองคัพตาปรือ 

“พี่อาร์ตอย่าเพิ่งพูดเลยครับ” คัพลูบใบหน้าของอาร์ตเบาๆ แล้วก้มลงจูบอาร์ตต่อชนิดที่อาร์ตหายใจหายคอแทบไม่ทัน 

‘น้องคัพจูบเก่ง’ อาร์ตคิด มือไม้ของเขาเริ่มอยู่ไม่สุก ทำท่าจะรั้งผ้าขนหนูบางออกจากร่างเล็กแต่คัพก็จับมือของเขาเอาไว้ได้ทันเสียก่อน 

“พวกมึงทำเหี้ยอะไรกัน!!!”  

อาร์ตสะดุ้ง เขาถอนริมฝีปากออกจากปากอิ่มแล้วหันไปมองเจ้าของห้องที่มองมาที่พวกเขาด้วยสายตาโมโหโกรธา ผิดกับคัพที่พอรู้ว่าชินกำลังมองอยู่ ร่างเล็กยิ่งกอดกระชับอาร์ตแน่นขึ้นแล้วซุกไซร้ไปตามลำคอของอาร์ตอย่างไม่สนใจอะไรทั้งนั้น 

“อ๊ะ น้องคัพ...อื้อ” 

ชินกัดฟันกรอด เขาสาวเท้าเดินเข้าไปหาคนทั้งคู่ทันที พอเข้าไปใกล้ๆ แล้วเห็นว่าคัพอยู่ในสภาพเกือบเปลือย ชินก็โมโหควันแทบจะออกหู 

“ลุกออกมาเดี๋ยวนี้ไอ้คัพ!”  

“เสียดายจังนะครับพี่อาร์ต ถ้าไม่มีคนมาขัดจังหวะผมคงได้รู้คำตอบที่อยู่ในหัวใจของพี่แล้วเชียว แต่ไม่เป็นไรครับ ผมให้เวลาพี่อาร์ตกลับไปคิดก่อนก็ได้” 

ร่างเล็กกระซิบริมใบหูก่อนจะหอมแก้มสากของอาร์ตเสียงดังฟอด ชินกำหมัดแน่น เขาอยากจะกระโจนเข้าไปกระชากลากตัวคนขี้อ่อยแล้วจับมัดแขนมัดขา ทำโทษให้หนักเหลือเกินที่กล้าขึ้นไปนั่งบนตักชายอื่นแถมยังจูบกันอย่างน่าไม่อายอีก ชินคิดว่าตอนนี้คัพบ้าไปแล้วแต่คนที่บ้ากว่าคือเขาเอง 

ใช่! เขากำลังจะบ้าเพราะทนเห็นคัพกอดจูบกับคนอื่นไม่ได้!!! 

“ไอ้คัพ! กูบอกให้มึงลงมา!!” ชินตะโกนบอกอีกครั้ง คราวนี้ร่างเล็กก็ยอมลงมาจากตักของอาร์ตแต่โดย อาร์ตหายตกตะลึงก่อนจะหันไปหาเพื่อนซี้ที่หน้าดำหน้าแดงเหมือนยักษ์พร้อมอาละวาด 

“โทษทีว่ะมึง...เอ่อ งั้นกูกลับก่อนล่ะกัน” 

เมื่อไม่รู้จะทำอย่างไร อาร์ตก็รีบขอตัวกลับเพราะชินไม่พูดอะไรทั้งนั้นนอกจากมองหน้ากันเหมือนจะเข้ามาล้มให้คว่ำ ส่วนคัพอาสาไปส่งอาร์ตที่หน้าประตูด้วยรอยยิ้มสดใส ไม่ได้รู้สึกเสียใจกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นไปเลยสักนิด ชินฮึดฮัด มองคนสองคนที่ยังคงร่ำลากันไม่เลิกด้วยความขุ่นเคือนใจ 

“จะร่ำลาอะไรกันนักหนาวะ! มึงรีบๆ กลับไปได้แล้วไอ้อาร์ต” 

“เออๆ รู้แล้ว...น้องคัพครับ เรื่องที่น้องคัพพูดไว้พี่จะให้คำตอบในเร็วๆ นี้นะ” 

“ขอบคุณนะครับพี่อาร์ต ขอบคุณที่ไม่รังเกียจผม” 

ชินสะอึกไปเล็กน้อย เขามีความรู้สึกว่าคัพจงใจพูดแดกดันเขา 

“พี่ไม่เคยรังเกียจน้องคัพเลยนะ” อาร์ตส่งยิ้มหวานให้คัพ คัพก็ยิ้มหวานตอบกลับหน้าระรื่น 

“พี่อาร์ตใจดีที่สุดเลยครับ” 

เขาเขย่งตัวขึ้นจะหอมแก้มของอาร์ต ร่างสูงก็ไม่ได้ปัดป้องแต่อย่างใด ทำให้ชินที่ยืนมองทั้งคู่อยู่แล้วต้องรีบเดินมากระชากร่างเล็กให้ออกห่างจากอาร์ตโดยทันที 

“มึงกลับไปเลยนะไอ้อาร์ต แล้วไม่ต้องมายุ่งกับน้องกูอีก ยังมีผู้ชายดีๆ ที่คู่ควรกับมึงมากกว่าน้องกู!” 

อาร์ตผงะไปเล็กน้อยที่ชินกันท่าเขาออกจากคัพแต่เขาก็เข้าใจไปเองว่าชินแค่หวงน้องตามประสาพี่ชายเท่านั้น อาร์ตบอกลาทั้งคู่อีกครั้งแล้วกลับไป ชินรีบปิดประตูไล่หลังเสียงดัง คัพเห็นท่าทางโมโหสุดเหวี่ยงของชินก็ไม่สนใจเดินหนีเข้าห้องไปแต่งตัว ทำเหมือนเรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องปกติ 

“มึงจะไปไหนไอ้คัพ!” ชินตามมาจับแขนไม่ยอมให้คัพเดินหนี 

“ปล่อยครับพี่ชิน ผมจะเข้าไปแต่งตัว” คัพบอกชินด้วยน้ำเสียงนิ่งเรียบ ใบหน้าหวานก็เฉยชาไม่ต่างกับน้ำเสียงที่ใช้พูดกับชินเท่าไหร่นัก 

“จะรีบแต่งไปทำไม ทีเมื่อกี้ยังเห็นนั่งอ่อยไอ้อาร์ตแทบจะเปลื้องผ้าหมดตัวอยู่แล้ว” 

“ผมผิดตรงไหนที่แต่งตัวแบบนี้และตั้งใจอ่อยคนที่ผมชอบ” 

คัพบอก รอยยิ้มปรากฏอยู่บนใบหน้าหวานทันทีที่เห็นใบหน้าของชินซีดไปถนัดตา 

“มึงพูดว่าอะไรนะ” 

“พี่ชินนี่เข้าใจอะไรยากจังนะครับ...ผมชอบพี่อาร์ตก็เลยรุกจีบพี่เค้าเท่านั้นเอง แล้วท่าทางพี่เค้าก็คงชอบผมเหมือนกัน ไม่งั้นคงไม่ยอมให้ผมจูบตั้งนานขนาดนั้นหรอก” 

ผัวะ!!! 

“โอ๊ย!!!” 

ร่างของคัพปลิวไปติดกำแพงจากแรงผลักและแรงต่อยของชิน ชินตรงเข้าไปหาร่างเล็กแล้วกดไหล่ไว้แน่น คัพหน้าเหยเกด้วยความเจ็บปวด ลิ้นของเขารับรสคาวของเลือดที่อยู่ในปากจากการโดนหมัดของคนที่เคยรักต่อยเข้ามา 

“สิทธิ์อะไร...มึงมีสิทธิ์อะไรไปชอบคนอื่นห๊ะ!!!”  

ชินตะคอกถาม ดวงตาคมเบิกกว้าง เส้นเลือดนูนขึ้นบนขมับจนเห็นได้ชัดเจน คัพตัวสั่นด้วยความตกใจปนหวาดกลัวกับท่าทางโมโหร้ายของอีกฝ่ายแต่ปากก็ยังคงกล้าต่อร้องต่อเถียงทั้งๆ ที่ใจเหลวไปเรียบร้อยแล้ว 

“แล้วพี่ชินมีสิทธิ์อะไรมาตะคอกผม มาต่อยผมแบบนี ผมจะชอบใครมันก็เรื่องของผม ไม่เกี่ยวกับพี่!” 

“มึงเอากับไอ้อาร์ตแล้วหรือไง” 

“.....” 

“หึ คงเรียบร้อยกันไปแล้วสินะ เป็นไงสนุกมั้ยล่ะ? เอากันที่โรงพยาบาลคงตื่นเต้นเร้าใจน่าดู” 

ชินยังคงพูดต่อไปเรื่อยๆ โดยที่ไม่สนใจร่างเล็กที่ก้มหน้าก้มตาตัวสั่นเทิ้มเลยสักนิด ในหัวมีแต่ภาพคนทั้งคู่พรอดรักกันบนเตียงผู้ป่วยในโรงพยาบาลตลอดสามวันที่ผ่านมา 

“อ่อ เมื่อคืนที่มึงทำออรัลเซ็กส์ให้กูดีขนาดนั้น ไอ้อาร์ตมันสอนมาล่ะสิ แล้วมันสอนมึงมาด้วยหรือเปล่าว่าเอากันท่าไหนมันที่สุด” 

เจ็บ...เจ็บอีกแล้ว เมื่อไหร่เขาจะเลิกเจ็บกับคำพูดของคนๆ นี้เสียที 

“มึงมันร่าน! ปากบอกว่ารักกูแต่มึงก็ไปเอากับเพื่อนกู ทำไม? อยากนักหรอวะ กูทำให้มึงค้างที่โรงพยาบาลใช่มั้ย มึงถึงได้ไปเอากับเพื่อนกูน่ะห๊ะไอ้คัพ!!!” 

เพียะ! 

“พูดพอหรือยัง” 

คัพเงยหน้าขึ้นมองชินด้วยสายตาปวดร้าว คัพพยายามห้ามหัวใจตัวเองไม่ให้เจ็บแล้วแต่มันทำไม่ได้ น้ำตาเอ่อคลอที่เบ้าตาแต่ไม่ได้ไหลออกมาประจานความอ่อนแอที่กำลังเกิดขึ้นที่หัวใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า 

“ถ้าพี่ชินพูดพอแล้วผมจะได้ไปแต่งตัว ผมมีเรียนตอนเช้า ไม่มีเวลาว่างพอจะสนทนากับคนความคิดอกุศลแบบพี่หรอก” 

คัพปัดแขนชินที่จับตนไว้แน่นแต่อีกฝ่ายไม่ปล่อย ซ้ำยังจับแน่นกว่าเดิม แขนข้างหนึ่งยกขึ้นสูง คัพยังไม่ทันตั้งตัวก็รู้สึกเจ็บร้าวไปทั้งซีกหน้าที่โดนมืออีกฝ่ายฝาดลงมาเต็มแรง 

เพียะ! 

“อย่ามาลองดีกับกู!” 

“มึงตบกูทำไม” คัพกลับมาเรียนชินตามเดิม ดวงตากลมโตสะท้อนความเจ็บช้ำและโกรธเคือง 

“กูพอใจที่จะตบ แล้วต่อไปนี้อย่าให้กูเห็นนะว่ามึงไปเอากับเพื่อนกูอีก ถ้ามึงอยากมากนักก็มาหากูนี่ กูจะสนองให้มึงเอง!” 

ชินพูดแล้วกระชากร่างเล็กเข้ามาจูบอย่างดุดัน ป่าเถื่อน ฟันขาวกัดริมฝีปากบางจนเลือดไหลซึมออกมา คัพทุบตีชินอย่างไม่ยอม ทั้งผลักไสและต่อต้านแต่ยิ่งทำแบบนั้น ชินก็ยิ่งกระหน่ำจูบอย่างดุเดือดมากขึ้น น้ำตาที่กักเก็บไว้ไหลลงมาอาบแก้มขาว คัพเจ็บทั้งกายทั้งใจ หมดแรงที่จะดิ้นรนขัดขืนปล่อยให้ชินจูบคัพด้วยแรงอารมณ์โมโหตามใจชอบ 

“ร้องไห้ทำไมห๊ะ!” 

ชินตะคอกถาม เขาผลักร่างของคัพออกห่างตัวเองราวกับเป็นของร้อนทั้งๆ ที่เพิ่งกระหน่ำจูบร่างเล็กจนปากของคัพแตกและบวมช้ำ 

“กูเป็นอะไรสำหรับมึงกันแน่วะ ฮึก..มึงบอกให้กู...เลิกรักมึง...เลิกคิดวิปริตกับมึง พอกูหาคนอื่นมาแทนที่มึงได้...มึงกลับโมโห มึงกลับทำร้ายกูยิ่งกว่าเดิม ตกลงมึงต้องการอะไรกันแน่...ฮึก ฮือ บอก...บอกกูมาสิไอ้ชิน บอกกูมา!” 

คัพร้องไห้สะอึกสะอื้น ร่างเล็กทรุดลงนั่งกับพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง คัพพยายามห้ามใจตัวเอง พยายามไม่สนใจ พยายามทำทุกอย่างให้เป็นเหมือนเดิมแล้ว แม้แต่ความคิดชั่ววูบที่ต้องการแก้แค้น ต้องการให้ชินเจ็บ ก็ยังไม่ช่วยให้ความรู้สึกของคัพดีขึ้นกลับยิ่งถลำลึกและสร้างรอยบาดแผลบนอกข้างซ้อยมากกว่าเดิมหลายร้อยพันเท่าจนเขาไม่รู้แล้วว่าควรทำอย่างไรให้หายทรมาน 

“มึงไม่มีสิทธิ์ไปหาคนอื่นมาแทนที่กู! ถ้ามึงรักกูจริง มึงก็ต้องทนมือทนตีนกูให้ได้” 

“มึงมันเลว! ไม่รักกูแล้วทำกับกูแบบนี้ทำไม มาเล่นกับความรู้สึกของกูทำไม!” 

“ก็มันสนุกดีนี่”  

คัพอึ้ง เขาไม่อยากจะเชื่อว่าเขารักผู้ชายคนนี้ได้ลงคอ เขารักซาตานหัวใจหยาบช้าคนนี้ได้อย่างไรกัน รักทั้งๆ ที่อีกฝ่ายไม่เคยเห็นค่ากันเลยแม้แต่น้อย 

“เอางี้มั้ยล่ะไอ้คัพ กูจะลองเป็นแฟนกับมึงก็ได้แต่มีข้อแม้ว่ามึงต้องทนกูให้ได้ทุกอย่าง ห้ามบ่นหรือห้ามต่อต้านกูเด็ดขาด...แล้วถ้ามึงคิดจะปฏิเสธ มึงเตรียมตัวเห็นแม่เสียใจเพราะมึงได้เลยไอ้คัพ ลองคิดดูเล่นๆ นะ ขนาดแม่รู้แค่มึงชอบผู้ชายยังโกรธมึงซะขนาดนั้นแล้วถ้าแม่รู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็นกูล่ะ” 

ใบหน้าหวานซีดขาว หัวใจหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม ดวงตากลมโตมองรอยยิ้มและสายตาชั่วร้ายของคนตรงหน้าที่ก้มลงมาหาคัพแล้วจับคางของเขาให้เงยหน้าขึ้นด้วยความรุนแรง 

“นี่ไอ้คัพ มึงลองคิดหรือยังว่าจะทำยังไงถ้าแม่มารู้เข้า กูไม่อยากจะคิดเลยจริงๆ นะว่าอะไรจะเกิดขึ้น หึหึ ตกลงมึงเป็นแฟนกูแล้วนะไอ้คัพ ต่อไปนี้ห้ามไปอ่อยผู้ชายคนไหน ห้ามไปให้ท่าหรือไปเอากับใครอีกเด็ดขาดแล้วก็อยู่ห่างๆ จากเพื่อนกูด้วย ไม่งั้นเรื่องที่มึงชอบกูรู้ถึงหูแม่แน่” 

ชินหัวเราะเยาะด้วยความสะใจ ร่างสูงก้มลงบดจูบคัพด้วยความรุนแรงอีกครั้งและครั้งนี้คัพก็ไม่ได้ต่อต้านหรือให้ความร่วมมือ เขาเพียงแค่นั่งนิ่งเป็นตุ๊กตาให้ชินเล่นสนุกเท่านั้น 

“ไปแต่งตัวได้แล้ว เดี๋ยวกูจะไปส่งมึงเอง” 

คัพลุกขึ้นเข้าห้องของตัวเองด้วยอาการเหม่อลอยแทบเดินไม่ไหว ริมฝีปากและใบหน้าหวานบวมช้ำจากความรุนแรงป่าเถื่อนที่ชินทิ้งเอาไว้ น้ำตาของเขายังคงไหลไม่หยุดเพียงแต่ไม่มีเสียงสะอื้นให้ได้ยินเท่านั้น หัวใจของเขาเจ็บยิ่งกว่าคราวไหน 

เคยคิดว่าตัวเองพบความเจ็บปวดที่สุดแล้ว... 

แต่ไม่ใช่เลย ตราบใดที่ยังรัก...ความเจ็บนี้มีแต่ทบทวี 

___________________________________________________________________________________________________________________________ 

#Talk  

​​​​​สวัสดีจ้าทุกคน จากโพสที่แล้วที่ไรท์ถามเรื่องการอัพเดตนิยาย ตอนนี้มีรี้ดแจ้งไรท์มาแล้วว่าการอัพทับหรือแก้ไขตอนเดิม จะไม่มีการแจ้งเตือนไปหารี้ดที่กดเข้าชั้นเอาไว้ ดังนั้นไรท์จะเปลี่ยนมาเพิ่มตอนใหม่แทนนะคะ ขอบคุณทุกคนมากเลยค่ะ  

 

ความคิดเห็น