ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 26

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 996

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 31 มี.ค. 2564 18:28 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
26
แบบอักษร

นิรชารีบขับรถออกไปคอนโดของภูวิศกลางดึกหลังจากได้รับโทรศัพท์จากภคินว่าสามีหนุ่มเมาหนักจนต้องได้หามกลับที่พัก 

“ไม่เอา จะกลับบ้านจะกลับไปหานิ้ง”ภูวิศกลิ้งตัวกระสับกระส่ายไปมาบนเตียงนอน 

“กูโทรตามน้องนิ้งแล้ว เดี๋ยวคงมาถ้ากลับบ้านเดี๋ยวป้าจันทร์ก็โทรฟ้องคุณปู่ถ้าเป็นแบบนั้นแกกับฉันถูกบ่นจนหูชาแน่”ภคินให้เหตุผลกับคนเมา 

“นิ้ง นิ้งอยู่ไหน?” 

“กำลังมาเว้ย เรียกหาอยู่นั่นแหละ”คนฟังส่ายหน้าไปมาด้วยความรำคาญ 

กริ๊ง! กริ๊ง!  

“นั่นไง สงสัยน้องนิ้งคงมาแล้ว”ภคินเดินออกไปเปิดประตูห้องด้วยความดีใจเพราะอยากจะกลับบ้านเต็มทน 

“เป็นไงบ้างคะพี่คิน”นิรชามองหาสามีหนุ่มด้วยความเป็นห่วง 

“เมาแอ๋อยู่ในห้อง พี่ลากมันกว่าจะขึ้นมาถึงห้องได้ ยังไงก็ฝากดูมันด้วยนะ พี่ขอตัวกลับก่อน 

“ขอบคุณพี่คินมากนะคะ” 

นิรชาสาวเท้าเข้าหาผู้ที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีด้วยความเป็นห่วง 

“คุณภู! คุณภูคะ”มือเรียวตบเบาๆลงที่แก้มสาก 

“ทำไม ทำไมทำกับผมแบบนี้”ภูวิศเบนหน้าหนีพูดเสียงเบาคล้ายคนละเมอ 

“ทำไมเมาแบบนี้ เกเรใหญ่แล้วนะ”นิรชาบ่นพึมพรำเบาๆ ทว่าก็ยังคงดูแลชายหนุ่มตรงหน้าอย่างดี 

ผ้าชุบน้ำบิดหมาดๆถูกเช็ดวนไปมารอบๆใบหน้าของชายหนุ่ม มือเล็กค่อยๆปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีเข้มออกจากร่างแกร่งเพื่อให้เช็ดตัวได้สะดวก  นิรชาหน้าแดงเล็กน้อยยามได้เห็นแผงอกและมัดกล้ามแน่นๆบริเวณหน้าท้องของชายหนุ่มถึงแม้จะไม่ใช่ครั้งงแรกที่ได้เห็นก็ตาม 

“นิ้งใจร้าย คุณมันคนใจร้าย”ภูวิศละเมอพร้อมกับปัดมือของหญิงสาวออก 

“คุณก็ร้ายเหมือนกันรู้ไหม?”นิรชาใช้นิ้วเกลี่ยไปมาที่ใบหน้าหล่อเหลาของชายหนุ่มที่กำลังหลับใหล 

ผ้าห่มผืนหนาถูกคลุมทับร่างแกร่งเอาไว้เมื่ออีกฝ่ายสบงลงไม่เอะอะโวยวายในคราแรก 

“จะไปไหน!”คนที่นิรชาคิดว่าหลับลืมตาขึ้นมากระชากเธอลงไปนอนบนเตียงกว้าง 

“วร้าย!”หญิงสาวตกใจที่ถูกร่างแกร่งของชายหนุ่มคร่อมทับแทบขยับไม่ได้ 

“อยู่กับผมก่อน อย่าทิ้งผมไปนะนิ้ง!” 

“คุณเมาแล้วนะ นอนเถอะฉันจะเฝ้าเอง”เธอพยายามหลบสายตาที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ชวนลุ่มหลง 

“ผมรักคุณ รักมากรักจนจะบ้าตายอยู่แล้วทำไมคุณต้องทำแบบนี้กับผมแบบนี้ ทำไมต้องหลอกให้ผมรักด้วยมันเจ็บรู้ไหมนิ้ง มันเจ็บตรงนี้”เขาดึงมือเธอมาสัมผัสตรงหน้าอกด้านซ้าย 

“ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ”เธอหลับตาลงพร้อมน้ำตาเพื่อเรียกสติให้กลับคืน 

“ผมไม่ต้องการคำขอโทษ ผมอยากได้อย่างอื่น”สิ้นคำของสายหนุ่มนิรชาก็ลืมตาขึ้นด้วยความตกใจ 

“คุณภูอย่าค่ะ!” 

“กับผมคุณขัดขืน ทำท่ารังเกียจกับมันคุณคงจะยอมทุกอย่างสินะ”เขาพูดออกมาอย่างชอกช้ำ 

“ถ้าฉันนอนกับคุณทุกอย่างจะจบใช่ไหม?” 

“...”ภูวิศยิ้มมุมปากไร้ซึ่งคำตอบใดๆ 

“ถ้าใช่คุณก็ทำเถอะ เราจะได้ไม่ต้องมีอะไรที่คาใจกันอีก เพราะอย่างน้อยคุณก็ได้ใช้สิทธิ์ความเป็นสามีกับฉัน” 

 

 

************************ 

มาน้อยแต่มานะ ตอนหน้าNCแหละ อิๆ^^ 

ความคิดเห็น