email-icon facebook-icon

สวัสดีค่าาาาาาาาาาาา ยินดีต้อนรับเข้าสู่หน้าเพจของแพรสีนิลนักเขียนมือใหม่ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ขอบคุณทุกแรงสนับสนุนค่ะ ❤️

กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 15 คืบหน้าไปอีกขั้น

ชื่อตอน : กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 15 คืบหน้าไปอีกขั้น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.6k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 26 มี.ค. 2564 07:23 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
กักตัว ไม่กักใจ - ตอนที่ 15 คืบหน้าไปอีกขั้น
แบบอักษร

ตอนที่ 15 คืบหน้าไปอีกขั้น

"มานอนเถอะ เดี๋ยวคืนนี้ผมเฝ้าเอง"

ไม่พูดเปล่า มือหนายังตบลงบนฟูกนุ่มสองสามทีพร้อมช้อนสายตาขึ้นมองอย่างเชิญชวน ทำเอาเจ้าของบ้านถึงกับหน้าแดงก่ำ อยากจะมุดเข้าผ้าห่มแทนการล้มตัวลงนอน

"หรือว่าอยากทำอย่างอื่น"

สายตากรุ้มกริ่มยิ่งทำให้ปาลิดาหน้าเห่อร้อนยิ่งกว่าเก่า เธอดันมือหนาที่ยื่นมาตรงหน้าให้ลดลงวางบนตุ๊กตาหมีแล้วคลานขึ้นไปนอนในมุมในสุด นำหมอนข้างมาวางกั้นก่อนทิ้งศีรษะลงนอนทับบนหมอนข้างอีกที

แม้ใจจะชื่นชอบและประทับใจในตัวหนุ่มข้างบ้านมากแค่ไหน แต่มันก็ไม่ใช่เหตุให้เธอต้องยอมพลีกายให้เขาง่าย ๆ

"อ๊ะ!"

ปาลิดาอุทานเสียงแผ่ว ตัวเกร็งขึ้นหลายส่วนด้วยความตกใจเมื่อชายหนุ่มวาดแขนมาวางลงเหนือศีรษะก่อนใช้มือหนาตบเข้าที่หัวไหล่มนเบา ๆ เป็นจังหวะ ทำราวกับว่ากำลังขับกล่อมเด็กน้อยก็ไม่ปาน

ริมฝีปากบางเม้มแน่นกลั้นยิ้มจนปวดแก้ม ความอ่อนโยนที่เขากระทำส่งผลต่อหัวใจของเธอเป็นอย่างมาก อัตราการเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ และไม่มีทีท่าว่าจะไม่ยอมหยุดจนเธอนึกกลัวว่าหากภายในห้องเงียบงัน คนข้างกายจะได้ยินมันเข้า

"อ่า....เรา เรามีเรื่องอยากจะถาม"

"อื้ม ว่ามาสิ ผมว่าจะถามดาอยู่พอดีว่าเมื่อเย็นมาหาผมที่บ้าน มีเรื่องอะไรจะคุยกับผมหรือเปล่า"

"คือ...."

เกริ่นแล้วก็เงียบไปดื้อ ๆ รู้สึกประหม่าระคนหวาดหวั่นไปพร้อม ๆ กัน มันจะเป็นการละลาบละล้วงไปไหมนะ ถ้าสมมุติว่าเธอจะเอ่ยถามถึงผู้หญิงคนนั้น ถ้าพูดออกไปแล้วความสัมพันธ์จะเป็นยังไง ปังหรือพังกันนะ? คำถามมากมายผุดขึ้นมาในหัวคนมโนเก่งเต็มไปหมด

คิ้วหนาขมวดมุ่น หลังนอนมองหญิงสาวทำหน้าคิดหนัก อ้ำอึ้งอึกอักอยู่นานสองนานก็กลับกลายเป็นพศินเสียเองที่ทนรอไม่ไหว

"ดางอนอะไรผมเหรอ"

"เปล่า ไม่ได้งอน"

"ฮึ! ปากแข็ง ถ้าไม่งอนแล้วทำไมอ่านไลน์แล้วไม่ตอบครับ ผิดนัดไม่พอ โทรหาก็ไม่รับสายกันอีก แบบนี้จะให้ผมคิดว่ายังไงล่ะ ผมควรงอนดาดีไหม"

น้ำเสียงกระเง้ากระงอดทำให้ปาลิดาคลายความตื่นเต้นและกังวลลงไปหลายส่วน เธอสูดลมหายใจเข้าปอดลึก ๆ รวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มีแล้วเงยขึ้นสบสายตาแวววับของชายหนุ่ม

"มาอยู่บ้านเรานาน ๆ แบบนี้ แฟนบอสไม่ว่าเอาเหรอ!?"

ในที่สุดก็กลั้นใจถามออกไปจนได้ ถึงจะเป็นการเนียนถามแบบอ้อม ๆ ก็เถอะ ดวงตาสุกใสจ้องหน้าชายหนุ่มเขม็ง ใจดวงน้อยกระตุกวูบเมื่อเห็นความตกใจฉายขึ้นมาในแววตาของคู่สนทนาแวบหนึ่ง มันคงถึงเวลาที่เธอต้องตัดใจแล้วสินะ เฮ้อออ

"บอสกลับบ้านเถอะ เดี๋ยวเราไปเปิดประตูให้"

ใบหน้าหวานม่อยลงถนัดตา ริมฝีปากบางยกยิ้มบาง ๆ ที่มองยังไงก็รู้ว่าฝืนทำพลางพยุงตัวขึ้นนั่ง ทว่าในวินาทีต่อมาดวงตาก็เบิกกว้าง ตกใจที่มือหนากดให้เธอเอนลงนอนที่เดิมพร้อมโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้อย่างกะทันหัน

"ผมสามารถอยู่นี่ได้ทั้งคืนโดยไม่มีใครว่า ชัดไหม?"

"อ้อ อะ...อืม"

ปาลิดาพยักหน้าหงึกหงัก ดวงตาเปล่งประกายระยิบระยับทันทีเมื่อได้ยินคำตอบที่อยากฟัง แต่พอสบเข้ากับสายตาล้อเลียนของคนที่นอนยิ้ม เธอก็มุดใบหน้าเข้าหาหมอนข้างแล้วกำผ้าห่มในมือแน่นจนมันยับยู่ หมดกัน! โดนจับได้ซะแล้วว่าคิดเกินเลย!

ท่าทางเขินอายของหญิงสาวทำเอาพศินเองก็อดยิ้มตามไปด้วยไม่ได้ กายแกร่งขยับไถลลงเล็กน้อยพลางโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกจรดเข้ากับกลุ่มผมเงางาม มุมปากยกยิ้มบาง ๆ ขณะสูดเอากลิ่นหอมอ่อน ๆ ของแชมพูที่ยังคงติดอยู่

"ชอบไหม"

"หะ?"

คิ้วเรียวเลิกขึ้นด้วยความฉงน ไม่เข้าใจชายหนุ่มที่จู่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นโดยไม่มีเกริ่นนำว่าหมายถึงเรื่องอะไร แต่เมื่อไร้เสียงขานรับปาลิดาจึงแหงนหน้าขึ้นมอง พลันร่างกายก็แข็งค้างอยู่ท่าเดิมเมื่อปลายจมูกโด่งรั้นสัมผัสเข้ากับปลายจมูกอีกฝ่ายอย่างไม่ได้ตั้งใจ

คล้ายกับมีกระแสไฟแล่นผ่านร่างของคนทั้งคู่ แม้จะเป็นเพียงสัมผัสน้อยนิดและแสนบางเบา ทว่ามันกลับส่งผลมหาศาลต่อการเปลี่ยนแปลงของกายแกร่ง

"ดาชอบผมไหม"

พศินกดปลายจมูกลงกว่าเดิมพลางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงแหบพร่า สายตาคมกริบสะท้อนความปรารถนาร้อนแรงออกมาอย่างลืมตัวสะกดให้ปาลิดาขานรับ เผลอคายความในใจไปอย่างไม่รู้ตัว

"อะ...อื้อ ชอบ"

"ผมก็ชอบดา"

คำสารภาพที่มาอย่างกะทันหันทำเอาหญิงสาวหน้าเหลอหลา นอนกะพริบตาปริบ ๆ สมองหยุดประมวลผลไปชั่วขณะ แต่นั่นกลับดึงดูดให้คนมองรู้สึกมันเขี้ยวจนอดใจไม่ไหว ทำตามใจคิดด้วยการประทับริมฝีปากลงบนปากนุ่มที่อ้าเผยอนั่น

"อื้ออ"

ดวงตากลมโตเบิกกว้างจนเกือบเท่าไข่ห่านกลอกกลิ้งไปมา ร้องครางอู้อี้ในลำคอเมื่อถูกสัมผัสวาบหวามจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว มือเรียวเลื่อนขึ้นบีบบ่ากว้างหมายจะผลักไส แต่กลายเป็นเธอที่จิกรั้งเหนี่ยวให้เขาเคลื่อนตัวลงมาทาบทับ

เสียงร้องครางประท้วงดังอยู่เพียงครู่เดียวหญิงสาวก็อ่อนระทวย หลงเคลิ้มแล้วโอนอ่อนผ่อนตาม เปิดปากรับสัมผัสนุ่มนวลของชายหนุ่มด้วยความเต็มใจ

เสียงคลุมเครือดังเคล้าคลอไปกับเสียงหอบหายใจหนักหน่วงของคนทั้งคู่ สองร่างบดเบียดเข้าหากัน ทุกส่วนของร่างกายตื่นตัวและพรั่งพร้อมต่อเสียงเรียกร้องของความปรารถนาที่พลุ่งพล่านโหมกระพือ

ถึงจะติดใจในความหวานฉ่ำของหญิงสาวจนอยากไปต่อให้มากกว่านี้ แต่ด้วยสถานะที่ยังไม่ชัดเจนมากพอ พศินจึงตัดใจไม่ล่วงเกินเธอก่อนเวลา

เขาขบเม้มกลีบปากล่างของหญิงสาวสลับกับดูดดึงเบา ๆ หยอกเย้าจนพอใจแล้วจึงถอนริมฝีปากออก แต่ยังคงใช้หน้าผากคลอเคลียเข้ากับหน้าผากนูนไม่ห่าง แววตาอ่อนโยนทอดมองในหน้าแดงซ่านของเธอด้วยความเอ็นดู

ทั้งคำถามและคำตอบทั้งหมด มันชัดเจนแล้วว่าเธอคิดตรงกัน และเมื่อเย็นที่หายเงียบไปก็คงเป็นเพราะข้ามฝั่งมาเจอจังหวะที่เขาหยอกล้อกันกับอมีนา เพื่อนสาวที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยมปลายอย่างที่คาดไว้จริง ๆ

คิดแล้วคนเจ้าแผนการก็ยกยิ้มอย่างเป็นสุข เพราะเห็นว่าหญิงสาวหอบเอางานมานั่งทำอยู่ใต้ต้นลีลาวดีตั้งแต่ช่วงบ่าย เขาจึงเสี่ยงย่องลงไปเปิดประตูกรงและประตูรั้วทิ้งไว้ ก่อนจะกลับเข้ามาพูดคุยกับเพื่อนทั้งสองที่โผล่มาปลุกเขาตั้งแต่เช้าด้วยข่าวสำคัญ

หึหึ ดูท่าว่าเขาต้องซื้อขนมมาให้เจ้าก้อนขนตัวกลมที่บ้านเพิ่มอีกสักโหลเสียแล้ว

 

********

เอ้าาา แผนของคุณเขาแหละ เพียงแค่ผิดแผนเรื่องโจรงัดบ้านไปนิด แต่ใด ๆ คือก็ทำให้พี่บอสกลายเป็นวีรบุรุษแถมได้ขึ้นห้องสาวด้วยนาจาาาา

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว