ขอบคุณที่ติดตามและสนับสนุนนิยายค่ะ ***ติดตามนักเขียนได้ทาง **เพจ : วิธารา Doublevee

ชื่อตอน : 23

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 608

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 28 มี.ค. 2564 14:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
23
แบบอักษร

ความสัมพันธ์ของภูวิศและนิรชาเริ่มกลับมาดีมากขึ้นเขาให้เธอเข้ามาทำงานที่ในแผนกผู้ช่วยฝ่ายการตลาด นิรชาเป็นคนตั้งใจเรียนรู้งานบวกกับมีประสบการณ์มาบ้างจึงทำให้ทุกอย่างราบลื่นไม่ติดขัด

“วันนี้หลังเลิกงาน ฉันขอไปเจอปันหน่อยได้ไหมคะ”

“ได้สิ ผมไปด้วย”ภูวิศรีบเก็บแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ

“ไม่ต้องหรอกค่ะ นิ้งกับปันเราจะคุยเกี่ยวกับเรื่องผู้หญิงด้วยกันถ้าคุณภูไปเกรงว่า...”

“เอาละๆ ผมเข้าใจแล้ว ถ้างั้นผมไปรอคุณที่บ้านเลยแล้วกันมีอะไรโทรหาผมได้ตลอดนะ”ภูวิศทำเป็นไม่สนใจแต่ก็ยังอยากไปเห็นกับตาอยู่ดีว่านิรชาไปหาเพื่อนอย่างที่เธอพูดเอาไว้หรือเปล่าเขาจึงขับรถสะกดรอยตามเธอออกมา

“อะไรนะ! คุณภูยอมคุยกับแกดีๆแล้วเหรอ!”ปันตายกมือขึ้นป้องปากเมื่อเผลอพูดเสียงดังเกินไป

“จะว่าแบบนั้นก็ได้”นิรชายิ้มไปพูดไปด้วยแววตาเปี่ยมสุข ปันตาหรี่ตามองเพื่อนสาวเล็กน้อยก่อนจะเอ่ยประโยคคำถามออกมา

“แกรักคุณภูแล้วรึเปล่านิ้ง?”

“พูดอะไรแบบนั้นปัน”

“สายตาแกเวลามองคุณภู น้ำเสียงเวลาพูดถึงมันดูเหมือนแกรักเขามากเลยนะ”

“ดูออกขนาดนั้นเลยเหรอ?”นิรชารีบหากระจกมาส่องหน้าตัวเอง

“ใช่ดูออกเลยแหละ”

“ฉันไม่รู้ว่าเรียกรักได้ไหมแค่รู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้ ชอบเห็นรอยยิ้มของเขาชอบน้ำเสียงและแววตาอ่อนโยนของเขา เพราะมันทำให้ฉันรู้สึกปลอดภัยและอบอุ่น”

“แบบนั้นเขาเรียกว่ารัก”

“รัก?”

“แล้วกับพี่อัคแกเคยรู้สึกแบบนี้กับเขาบ้างไหม?”

“ถ้าทุกอย่างที่ฉันรู้สึกกับคุณภูมันคือความรัก กับพี่อัคคงจะไม่ใช่”

“ทำไมพูดแบบนั้นละ ไหนบอกว่ารักพี่อัคยอมทุกอย่างเพื่อพี่อัค”

“ตอนแรกฉันก็สับสนเหมือนกันจนมาเริ่มมั่นใจเพราะคุณภู ที่ผ่านมาฉันไม่เคยคบผู้ชายคนไหน พี่อัคคือผู้ชายคนแรกที่ฉันรู้สึกดีอยู่ใกล้แล้วรู้สึกดี ท่านอำพลคอยย้ำเตือนฉันตลอดว่าให้ช่วยดูแลพี่อัคฉันจึงยึดมั่นเสมอมาว่าพี่อัคคือคนเดียวที่ฉันควรรัก ฟังดูมันเห็นแก่ตัวใช่ไหมที่ฉันหลงรักผู้ชายอีกคนทั้งที่ปากก็บอกว่ารักอีกคน”

“ไม่เลยนิ้ง ถ้าเทียบกับพี่อัคและคุณหญิงนั่นแบบแกไม่เรียกว่าเห็นแก่ตัวหรอกนะ คนดีๆแบบแกก็ควรจะได้เจอคนดีๆบ้างมันก็ถูกแล้ว อีกอย่างแกไม่ได้ทิ้งไอ้พี่อัคก่อนนะ พี่อัคต่างหากที่ทิ้งแกไปมีเมียมีลูกก่อนที่จะกลับมา”

“พอเถอะ จะสาวไส้กันไปมามันก็ไม่จบซักที”เธอไม่อยากให้เพื่อนสาวคนสนิทพูดถึงเรื่องของลูกชายผู้มีพระคุณในทางไม่ดี

“มันไม่จบหรอกแกดูสายตาพี่อัคสิ ดูอยากได้แกจนตัวสั่นขนาดนั้น”

“ฉันจะหาโอกาสคุยกับพี่อัคอยู่เหมือนกัน ว่าระหว่างฉันกับเขาคงไม่มีทางเป็นไปได้”

“ดีมาก แล้วแกก็กลับมาเลือกคุณภูและครองรักกันอย่างมีความสุข”ปันตาปรบมือเบาๆแล้วอมยิ้ม

“ฉันปฏิเสธพี่อัค ไม่ได้แปลว่าจะฉันจะลงเอยกับคุณภูหรอกนะ”

“อ้าว! ทำไมพูดแบบนั้นละนิ้ง?”

“ฉันทำกับเขาไว้เยอะขนาดนี้ แกยังคิดว่าฉันจะกล้าไปใช้ชีวิตแบบสามีภรรยากันอย่างมีความสุขอีกเหรอ? ฉันละอายใจ ถ้าได้เงินมาคืนเขาครบเมื่อไหร่ฉันก็จะไปทันที ผู้ชายดีๆอย่างคุณภูไม่คู่ควรกับผู้หญิงอย่างฉันหรอก”

“ถ้าแกได้เงินครบแกจะไปอยู่ที่ไหน?”

“คงจะไปเปิดร้านขายเสื้อผ้าเล็กๆที่ไหนสักที่ใช้ชีวิตเรียบง่ายไม่ต้องวุ่นวายกับใคร”

“แล้วคุณภูละ?”เธอเงียบไปชั่วครู่ก่อนจะยิ้มเจื่อนๆและพูดถึงความรู้สึกที่ออกมาจากใจ

“ฉันเชื่อว่าไม่มีฉันเขาก็อยู่ได้”

“เอาน่าอย่าเศร้าเลยยังยังไงซะแกก็ยังใช้หนี้เขาไม่หมดวันนี้พรุ่งนี้หรอกยังมีเวลาอยู่ด้วยกันอีกนาน จริงไหม?”

“อีกไม่นานหรอก แกจำที่ดินที่ฉันเคยเก็บเงินซื้อตอนเริ่มทำงานปีแรกได้ไหม?”

“อ่อ ไอ้ที่ดินแถวโคราชที่แกซื้อในราคาห้าแสนสมัยโน้นเหรอ”คนฟังขมวดคิ้วถามอย่างลังเล

“ใช่ ตอนนี้มีคนมาขอซื้อกับฉันในราคาสิบล้านบาทฉันเองก็คิดว่าจะขาย”

“เฮ้ย! แบบนี้ก็ดีสิแกจะได้มีเงินมาใช้หนี้คุณภู”

“ฉันก็หวังจะเอาเงินนั้นมาใช้หนี้ รอดำเนินการอีกไม่นานทุกอย่างก็จะจบ จะได้ไม่มีอะไรต้องติดค้างกันอีก”

“แสดงว่าอีกไม่นานคุณภูกับแกก็จะต้องหย่ากัน”

“มันก็ต้องเป็นอย่างนั้นอยู่แล้ว ไม่ว่าเมื่อไหร่ฉันกับเขาก็ต้องจากกันอยู่ดี สู้ไปแบบไม่ต้องผูกพันกันมากมันก็ดีกว่าไม่ใช่เหรอ?”

“จริงด้วย แต่แกอย่าลืมฉันนะนิ้งไม่ว่าจะอยู่ไหนมีอะไรแกต้องนึกถึงฉันเป็นคนแรกรู้ไหม”ปันตาแตะเบาๆที่มือของนิรชา

“ของมันแน่นอนอยู่แล้ว เราเพื่อนกันนี่”

“ต้องอย่างนี้สิ”ปันตายิ้มตาหยีอย่างดีใจกับประโยคสุดท้ายที่ได้ฟังจากเพื่อนสนิท

 

 

*********************

วันนี้มาสองตอน แบบจุกๆ^^

ไรท์แต่งไปได้50%แล้ว

คาดว่าจะปิดตันฉบับปลายเดือนหน้า

ฝากติดตามด้วยน๊า^^

 

ความคิดเห็น