ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตามหา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 37.4k

ความคิดเห็น : 51

ปรับปรุงล่าสุด : 31 ก.ค. 2564 21:49 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตามหา
แบบอักษร

ตอนที่23 

 

 

21: 30 น 

 

 

หลังจากที่เคลียร์งานที่โรงแรมเสร็จทีโอจึงกลับมายังบ้านเพื่อที่จะมาเคลียร์กับน้ำใสให้รู้เรื่อง เพราะเรื่องของเธอมันกวนใจเขาเป็นอย่างมากจนแทบจะทำงานไม่ได้ 

 

 

"น้ำใสอยู่ไหน" ทีโอถามมาลีที่เดินเข้ามารับด้วยสภาพร่างกายที่เหนื่อยล้าผมเผ้ายุ่งเหยิงก่อนจะส่งเสื้อสูทให้กับมาลีและยืนเท้าเอวเพื่อรอคำตอบ 

 

 

“คุณน้ำใสยังไม่กลับนะคะ มาลีคิดว่าคุณน้ำใสจะกลับมาพร้อมนายสะอีก” มาลีตอบกลับด้วยสีหน้าสงสัยเพราะเธอคิดว่าน้ำในจะกลับมาพร้อมเจ้านายแต่ทีโอกลับมาคนเดียวแถมยังถามถึงเธออีกทำให้เธอเริ่มคิดว่าทั้งสองอาจจะทะเลาะกัน 

 

 

“เปล่า” ทีโอตอบสั้นๆ สีหน้าเขาเปลี่ยนเป็นดุดันขึ้นเมื่อได้ยินคำตอบก่อนจะเดินตรงขึ้นไปยังชั้นสองอย่างรวดเร็วและเปิดประตูเข้าห้องนอน มาเฟียหนุ่มรีบตรงไปที่ห้องแต่งตัวก่อนจะสังเกตเสื้อผ้าและของให้ของเธอที่ยังอยู่ครบเหมือนเดิมทุกอย่าง หัวใจแกร่งกระตุกวูบอย่างใจหาย ความรู้สึกเจ็บแปล๊บๆ ที่หัวใจค่อยๆ เริ่มขึ้น 

 

 

“มาลี มาลี!!!” ทีโอวิ่งลงมาจากชั้นสองด้วยสีหน้าที่แตกตื่นก่อนจะตะโกนเรียกหามาลีเสียงดังลั่น 

 

 

“ค่ะคุณผู้ชาย” มาลีรีบวิ่งเข้ามาหาทีโอทันทีที่ได้ยินเสียงเรียก 

 

 

“ถามสาวใช้ในบ้านทุกคนว่าเห็นน้ำใสครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่และมีใครเห็นน้ำใสกลับมาบ้านบ้างไหมเดี๋ยวนี้!” 

 

 

“มาลีอยู่บ้านตลอดถ้าคุณน้ำใสกลับมามาลีก็ต้องเห็นแล้วนะคะ” 

 

 

“ฉันสั่งอะไรก็ไปทำเถอะน่า!” ทีโอตอบกลับด้วยอารมณ์ที่หงุดหงิดตอนนี้เหมือนหัวใจเขาไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเสียด้วยซ้ำ 

 

 

“คะ ค่ะ...” มาลีรับคำก่อนจะรีบวิ่งออกไป 

 

 

"ไปไหนของเธอนะน้ำใส โถ่เว้ย!" ทีโอเสยผมขึ้นลวกๆ ก่อนจะหยิบมือถือและต่อสายหาคริสทันที 

 

 

(ครับนาย) คริสพูดขึ้นหลังจากกดรับสาย 

 

 

(หยุดงานที่โกดังไว้ก่อนแล้วรีบกลับมาหากู กูมีงานให้ทำด่วน!) 

 

 

(ครับ) คริสตอบกลับก่อนจะกดวางสายน้ำเสียงของทีโอทำให้เขารู้ได้ทันทีว่าตอนนี้ทีโอกำลังโมโหเป็นอย่างมากกับอะไรสักอย่าง ซึ่งเขาไม่ได้เห็นมุมนี้บ่อยๆ เพราะงั้นสิ่งที่ทำให้ทีโอโมโหขนาดนี้คงมีไม่กี่อย่างแน่นอน... 

 

 

30 นาทีผ่านไป 

 

 

“นายมีอะไรเหรอครับ” คริสถามขึ้นหลังจากที่กลับมาจากโกดังและรีบเดินเข้ามายังห้องทำงานของเขา 

 

 

“น้ำใสหายไป” ทีโอตอบพร้อมกับยกแก้ววิสกี้ขึ้นมาดื่มจนหมดแก้ว สภาพของทีโอตอนนี้แทบจะดูไม่ได้เลยด้วยซ้ำ 

 

 

“ทะเลาะกันเหรอครับ?” 

 

 

“อืม นิดหน่อย” ทีโอถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะยกขวดวิสกี้ขึ้นมาเทใส่แก้ว “ทำไมผู้หญิงต้องเรียกร้องหาสถานะวะ ใครจะคิดยังไงก็ช่างหัวมันปะไร ทำไมต้องอยากรู้ว่าฉันคิดยังไง” 

 

 

“แล้วรู้สึกยังไงกับคุณน้ำใสเหรอครับ นายมีเธอไว้ทำไมถ้าเป็นเมื่อก่อนนายไม่เคยเลี้ยงผู้หญิง แต่ทำไมคุณน้ำใสถึงเป็นข้อยกเว้น” คริสถามกลับเพื่อให้ทีโอได้คิดผู้ชายที่แข็งกระด้างอย่างทีโอไม่ใช่เรื่องง่ายถ้าจะให้เข้าใจความรัก 

 

 

“กูไม่รู้ กูแค่อยากมี มีแล้วมันอุ่นใจ มีความสุขดี” 

 

 

“แล้วตอนที่ไม่มีละครับ” 

 

 

“มึงก็ดูสภาพกูตอนนี้สิ มึงคิดว่ายังไงละ หึ น่าสมเพชชะมัด” ทีโอหัวเราะเย้ยให้กับสภาพตัวเองในตอนนี้ 

 

 

“เพราะว่านายรักคุณน้ำใส” 

 

 

“...” ทีโอนิ่งเงียบไปพลางคิดทบทวนความรู้สึกตัวเองตอนที่น้ำในอยู่กับเขาโดยที่ไม่รู้ว่าเขารู้สึกยังไงกับเธอ คงเหมือนความรู้สึกที่เขาไม่มีเธอในวันนี้ เขาทำพลาดไปและตอนนี้เธอก็หายไปจากชีวิตเขาแล้ว “ตามหาเธอ ต่อให้พลิกแผ่นดินกูก็จะทำ กูจะตามเมียของกูคืนมา” 

 

 

“ครับนาย” คริสคำนับรับคำสั่งก่อนจะเดินออกไปเพื่อสืบหาว่าน้ำใสอยู่ที่ไหน 

 

 

เช้าวันต่อมา 

 

 

07:00 น. 

 

 

ก๊อก ก๊อก 

 

 

“...เข้ามา” เสียงเคาะประตูห้องทำงานดังขึ้น ตั้งแต่เมื่อคืนเขาไม่ได้ลุกไปไหนเอาแต่นั่งดื่มเหล้าและคิดถึงเธออยู่อย่างนี้ 

 

 

“คุณน้ำใสออกจากโรงแรม ก่อนจะเรียกแท็กซี่คันหนึ่งไปที่ไหนสักแห่ง ผมเช็กภาพกล้องวงจรปิดตัวอื่นๆ ก็พบว่าถูกลบไปหมดแล้วทุกเส้นทาง ผมจึงไปสืบเลขทะเบียนและตามหารถแท็กซี่คันนั้นพบว่าคนที่ขับรถเมื่อวานได้ลาออกกลับบ้านเกิดแถมตามตัวไม่ได้ครับ” คริสรายงานการตามหาน้ำใสทั้งหมดให้ทีโอฟังอย่างละเอียด 

 

 

“หึ ทุกอย่างบังเอิญเกินไป...มีคนช่วยเธอและคนๆ นั้ต้องมีอิทธิพลมากๆ ถึงทำให้ฉันแกะรอยไม่ได้แบบนี้” ทีโอนั่งคิดคำนวณเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างละเอียดก่อนจะยิ้มมุมปากหนึ่งครั้ง “มึงไปได้ละถ้ามีอะไรกูจะเรียก” ทีโอยันตัวลุกขึ้นก่อนจะหันไปบอกคริสและเดินออกจากห้องทำงานขึ้นไปยังห้องนอนเพื่ออาบน้ำแต่งตัว 

 

 

ณ คฤหาสน์คลินต์ 

 

 

ทีโอขับรถมายังบ้านของเพื่อนสนิทก่อนจะเดินตรงเข้าไปในตัวบ้านโดยที่เจ้าของบ้านยังไม่ได้อนุญาต 

 

 

“ไอ้คลินต์! ไอ้คลินต์!” ทีโอตะโกนเรียกคลินต์ด้วยอารมณ์ที่เดือดดาลก่อนคลินต์จะปรากฏตัวขึ้น 

 

 

“มีอะไรถึงเหาะมาถึงนี่ได้” คลินต์เดินออกมาในขณะที่มือล้วงกระเป๋ากางเกงทั้งสองข้าง 

 

 

“มึงเอาเมียกูไปไว้ไหน มึงใช่ไหมที่เป็นคนช่วยน้ำใส!” ทีโอเดินเข้าไปกระชากคอเสื้อคลินต์ด้วยความโมโห 

 

 

“หึ เมียมึงเหรอ? กล้าพูดเต็มปากเต็มคำนะ” คลินต์ยิ้มเยาะให้กับความหัวร้อนของทีโอ 

 

 

“มึงอย่ามากวนประสาทกูนะ บอกมาเมียกูอยู่ไหน” 

 

 

“หยุดเดี๋ยวนี้นะพี่ทีโอ” จีเซลที่เพิ่งเดินเข้ามาถึงรีบแกะมือทีโอออกจากคอเสื้อสามีตัวเอง “จะมาทวงยัยน้ำใสคือทำไมตอนนี้ ตอนที่มีน้ำใสอยู่เคยแคร์มันด้วยเหรอ!?” 

 

 

“พี่ขอคุยกับน้ำใสก่อน พี่มีเรื่องอยากจะคุย” ทีโอพยายามพูดขอร้องกับจีเซล 

 

 

“แต่น้ำมันไม่มีอะไรจะคุยกับพี่แล้ว! พี่ทำมันเสียมามากพอแล้ว กลับไปซะต่อไปนี้พี่จะไม่มีวันได้เจอเพื่อนของจีอีก!” 

 

 

“ยังไงกูก็จะตามหาน้ำใสให้เจอ มึงซ่อนได้มึงซ่อนไป” ทีโอหันไปพูดกับคลินต์เพราะคลินต์เป็นคนที่ช่วยน้ำใสในครั้งนี้แน่นอน 

 

 

“กูเป็นกำลังใจให้ อย่าเพิ่งคลั่งหรือทรมานตายก่อนละ” คลินต์ตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย ถึงแม้เขาจะสนิทกับทีโอและเห็นใจทีโอมากแค่ไหน แต่ถ้ามันทำให้ทีโอรู้ใจตัวเองเขาก็ยินดีจะทำ... 

 

 

“มึงมันแสบมากนะไอ้คลินต์!” 

 

 

************** 

พบคนคลั่งกำลังจะบ้าตายเพราะเมียหาย1คนค่ะ🤣 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว