facebook-icon

สวัสดีค่ะ ซากิระ นักเขียนหน้าใหม่ขอฝากผลงานด้วยนะคะ ฝากกดไลค์ กดติดตาม เพจของ ซากิระ ด้วยนะคะ

ฉันคิดถึงเธอ

ชื่อตอน : ฉันคิดถึงเธอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 21 เม.ย. 2564 03:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ฉันคิดถึงเธอ
แบบอักษร

 

ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทย

 

ร่างเล็กของเด็กสาววัยแรกแย้ม กำลังเดินออกมาจากสนามบิน พร้อมกับ บอดี้การ์ดอีกสี่คนและพี่ชายของเธอ ร่างเล็กเป็นที่สะดุดตาของผู้คนบริเวณนั้นมากด้วยใบหน้าที่น่ารักจิ้มลิ้มตามฉบับลูกครึ่งญี่ปุ่นผิวของเธอขาวอมชมพูบวกกับ

ใบหน้าจิ้มลิ้มของเธอเป็นที่สะดุดตาของผู้คนบริเวณนั้นทุกคนต่างหันมามองที่เธอกับพี่ชายของเธอพี่ชายของเธอคือ คุณชายหมอเรียวคุง เป็นพี่ชายใหญ่พี่ชายคนโตของตระกูลเจ้า ผู้มีอิทธิพลที่สุดในญี่ปุ่นเป็นพี่ชายแท้ๆของเธอพวกเขาทั้งสองหน้าเหมือนกันมาก

และเธอเองมีชื่อว่า ยูมิโกะ

ตึกๆตึก

เสียงฝีเท้าของกลุ่มชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาหาเธอกับพี่ชายของเธอที่กำลังเดินออกมาจากสนามบินพร้อมกับบอดี้การ์ด ด้วยท่าทางน่าเกรงขาม

" ไงไอ้คุณชายไม่ได้เจอกันนานเลยนะ " คาร์เตอร์

" หึ ไงไอ้มาเฟียมารับน้องกูเองเลยหรอ " เรียวคุง

คาร์เตอร์ละสายตาจากใบหน้า หล่อเหลา ของเพื่อนรักแล้วหันมายิ้มมุมปากให้กับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างๆพี่ชายของเธอซึ่งคือคู่หมั้นตัวน้อยของเขานั่นเอง ทั้งคู่ได้หมั้นหมายกันตั้งแต่ยูมิโกะอายุ 14 ปี ตอนนี้ก็หมั้นกันครบหนึ่งปีแล้ว

ตามที่ครอบครัวของคาร์เตอร์ ได้ตกลงกับครอบครัวของยูมิโกะแล้วตั้งแต่หมั้นหมายกันเมื่อปีที่แล้วว่าจะขอให้ยูมิโกะย้ายมาเรียนที่ไทยและมาอยู่ใกล้ๆกับเขาเพื่อที่จะได้เรียนรู้ชีวิตของกันและกันเพราะเมื่ออายุถึง 18 ปีทั้งคู่ก็จะแต่งงานกัน เมื่อเด็กสาวอายุบรรลุนิติภาวะเมื่อไหร่ครอบครัวของทั้งคู่ก็จะจัดการแต่งงานให้กับทั้งคู่โดยการแต่งงานครั้งนี้เป็นการจับคุมถุงชนของผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายเพราะครอบครัวของคาร์เตอร์เป็นครอบครัวมาเฟียที่ยิ่งใหญ่มีอำนาจล้นฟ้าและครอบครัวของยูมิโกะเป็นครอบครัวตระกูลเจ้าของญี่ปุ่น ครอบครัวของทั้งคู่สนิทกันมากและทั้งคู่รู้จักกันมาตั้งแต่เด็กๆ แล้วคาร์เตอร์เองก็แอบชอบยูมิโกะตั้งแต่ยูมิโกะ ลืมตาดูโลกคาร์เตอร์เองก็เฝ้ามองดูยูมิโกะไว้ตั้งนานแล้วเขาหลงรักเด็กคนนี้มากและหวงมากแต่ยูมิโกะไม่รู้ว่าคาร์เตอร์นั้นรักตนเองมากขนาดไหนเพราะเธอเองก็ยังเด็ก

เธอยังเด็กมากกับเรื่องความรักเธอจึงไม่รู้ว่าคาร์เตอร์นั้นรักเธอมากแค่ไหน แต่คาร์เตอร์เองก็เป็นคนที่เก็บความรู้สึกเก่งและเขาเป็นเจ้าพ่อมาเฟียที่ยิ่งใหญ่ การที่จะจับเขาคลุมถุงชนถ้าเขาไม่เต็มใจครอบครัวของเขาก็บังคับเขาไม่ได้แต่โชคดีที่ คาร์เตอร์เองก็หลงรักยูมิโกะตั้งนานแล้วจึงทำให้เขาไม่ปฏิเสธที่จะหมั้นหมายกับเธอไว้ก่อน เพราะเขาเองก็อยากจะครอบครองเธอไว้เพียงคนเดียว

ร่างเล็กทำหน้ามุ่ยเมื่อมาเฟียหนุ่มหันหน้ามายิ้มมุมปากใส่เธอ เธอเองไม่พอใจที่ต้องย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเพราะเธอยังสนุกกับเพื่อนที่เรียนด้วยกันที่อังกฤษอยู่ เธอไม่อยากจะมาเริ่มต้นหาเพื่อนใหม่ที่นี่เธอเลยงอนที่ต้องย้ายมาเรียนที่ไทยเพราะว่าคาร์เตอร์เป็นคนจัดการเรื่องเรียนให้เธอทั้งหมดและเป็นคนบอกกับครอบครัวของเธอเองว่าจะเลี้ยงดู ดูแลยูมิโกะเองทุกอย่างทั้งค่าเทอมค่าขนมค่าของทุกๆอย่างในชีวิตประจำวันของเธอจึงทำให้เธอนั้นต้องจำใจยอมย้ายกลับมาเรียนที่ไทยเพราะคนที่รับผิดชอบค่าใช้จ่ายทุกอย่างในชีวิตของเธอคือ คาร์เตอร์ ตั้งแต่หมั้นหมายกันเมื่อปีที่แล้วคาร์เตอร์ก็ดูแลเรื่องค่าใช้จ่ายของเธอทั้งหมด ทั้งที่เรียนที่อังกฤษด้วยและตอนปัจจุบันที่ย้ายมาไทยด้วย

 

" อ๊ะ " ร่างบางตกใจกับการกระทำของคู่หมั้นหนุ่มมากที่อยู่ๆเค้าก็กระชากเอวเธอเข้ามาแล้วประกบจูบ แนบชิดโดยไม่มีการรุกล้ำ

 

" ฉันคิดถึงเธอ " ร่างเล็กหน้าแดงมากด้วยความเขินอายที่คู่หมั้นหนุ่มบอกคิดถึงเธอต่อหน้าพี่ชายของเธอและบอดี้การ์ดอีกหลายคน

 

" ออกไปนะออกไปไกลๆเลย " ร่างเล็กทำทีไม่พอใจเมื่อเห็นสายตา ที่คู่หมั้นหนุ่มมองมาที่เธอด้วยความคิดถึง อย่างปิดไม่มิดด้วยความเขินอาย

" เบาไอ้คาร์นี่สนามบินนะดูหน้าน้องกูด้วยหน้าแดงเป็นตูดลิงหมดแล้ว " คาร์เตอร์เองก็ไม่สนใจคำพูดของเรียวคุงเขาก้มลงไปหอมหน้าผากของคู่หมั้นตัวน้อยของเขาฟอดใหญ่หนักๆนานนับนาที สูดดมกลิ่นหอมเหมือนแป้งเด็กอย่างหลงไหล เขาหลงไหลกลิ่นของเธอตลอดเวลา กลิ่นที่ไม่ต้องปรุงแต่งไม่ต้องฉีดน้ำหอมราคาแพงเป็นกลิ่นกายเฉพาะตัวของเธอกลิ่นที่เหมือนแป้งเด็กแรกเกิดมันทำให้เขาสดชื่นและอยากอยู่ใกล้ๆกับเธอตลอดเวลา

" กลับบ้านเลยไหมเดี๋ยวฉันไปส่ง " คาร์เตอร์

" อื้ม " ร่างเล็กตอบไปสั้นๆเพราะยังเขินแล้วก็งอนคู่หมั้นหนุ่มไปด้วยในเวลาเดียวกัน

 

ณ คฤหาสน์ของตระกูลเจ้าเรียวคุง

 

" คุณหนูกลับมาแล้วหรอคะนมทำกับข้าวไว้รอคุณหนูเยอะเลยค่ะมีแต่ของที่คุณหนูชอบทั้งนั้นเลย " แม่นมที่เลี้ยงดูยูมิโกะกับพี่ชายของเธอตั้งแต่ยังแบเบาะเดินเข้ามาต้อนรับด้วยความดีใจที่ได้เห็นคุณหนูคนเล็กของบ้านกลับมาอยู่ไทยสักทีเพราะตั้งแต่ที่เธอย้ายไปเรียนที่อังกฤษตั้งแต่ 10 ขวบก็ไม่เคยกลับมาไทยเลยจนกระทั่งอายุ 15 ปี

 

" สวัสดีค่ะนม หนูคิดถึงนมมากๆเลยคิดถึงอาหารมีฝีมือนมมากๆด้วยค่ะ มีอะไรให้หนูทานบ้างคะหนูหิวมากๆเลยค่ะ " ร่างเล็กเดินเข้ามาสวมกอดแม่นมด้วยความคิดถึง

" เยอะเลยค่ะมีอาหารไทยแบบที่คุณหนูชอบทานด้วยนะคะแกงเขียวหวานมัสมั่นไก่แบบที่คุณหนูชอบทานเลยค่ะ " แม่นม

" งั้นจัดโต๊ะเลยค่ะหนูหิวมากๆเลย " ยูมิโกะ

เธอเดินเข้าไปพร้อมกับพี่ชายของเธอและ คู่หมั้นหนุ่ม

" เบบี๋มานั่งกับพี่มา " คาร์เตอร์ กระตุกแขนร่างเล็กให้มานั่งบนตักของตัวเอง

" ไม่เอา หนูไม่ชอบ " ร่างเล็กสะบัดหน้าใส่หน้าคู่หมั้นหนุ่ม อย่างแรงเพราะยังเคืองที่เค้าจัดการเรื่องเรียนและเรื่องที่ย้ายมาอยู่ที่ไทยให้เธอทั้งหมดโดยที่เธอไม่เต็มใจ

" เฮ้อ เมื่อไหร่จะเลิกงอนมันสักทียังไงก็ต้องกลับมาอยู่ไทยอยู่แล้วจะมาตอนนี้หรือมาตอนไหนก็ต้องกลับมาอยู่แล้วเลิกงอนมันได้แล้ว " เรียวคุง ว่าให้น้องสาว อย่างเหนื่อยนายกับความขี้งอนของน้องสาว

" ยังไม่เลิกงอนแด๊ดอยู่หรออยากไปเที่ยวไหมเดี๋ยวแด๊ดพาไปทะเล ทะเลที่ไทยสวยนะ หรืออยากไปเกาะส่วนตัวไหมแด๊ดมีเกาะส่วนตัวเยอะให้หนูเลือกเลยว่าหนูอยากไปที่ไหน " คาร์เตอร์ พยายามพูดง้อคู่หมั้นตัวน้อยของเค้าที่เอาแต่งอนเค้าเรื่องที่เค้าจัดการทำเรื่องให้เธอย้ายมาอยู่ที่ไทยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง

" ทะเล " ร่างเล็กเผลอยิ้มดีใจเมื่อรู้ว่าคาร์เตอร์จะพาไปเที่ยวทะเล

" อยากไปไหม " คาร์เตอร์ถามคู่หมั้นตัวน้อยอีกครั้งพร้อมกับลูบผมเธอไปด้วยและหอมแก้มเธอฟอดใหญ่

" ชิ ใครเขาอยากจะไป " ร่างเล็กนึกขึ้นได้ว่ากำลังงอนเค้าอยู่จึงตอบไปแบบนั้น

" เบบี๋เลิกงอนแด๊ดได้แล้วนะ " คาร์เตอร์เองก็พยายามใจเย็นที่จะง้องอนคู่หมั้นของเขาทั้งที่เขาไม่เคยง้อใครมาก่อนแต่ ยูมิโกะเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เค้ายอมง้อและยอมพูดดีด้วยเพราะปกติเค้าไม่ใช่คนอ่อนโยนอบอุ่นเค้าเป็นคนดุร้ายและโรคจิตมากๆ และด้วยอำนาจที่เขามีทำให้เขาไม่จำเป็นต้องมาอ่อนข้อหรืองอนใครแต่ยูมิโกะคือคนที่เป็นข้อยกเว้นของคาร์เตอร์เพราะเขานั้นรักเธอมากเกินไป

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น

เพิ่มนิยายเรื่องนี้ลงคลังแล้ว